• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wzrasta w Polsce liczba zakażeń wirusem HIV

    10.06.2011. 10:53
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W tym roku po raz pierwszy prawdopodobnie zostanie przekroczona granica 1000 nowo wykrytych zakażeń wirusem HIV - ostrzegli specjaliści podczas konferencji prasowej w Warszawie zorganizowanej pod hasłem "Pozytywnie otwarci, czyli HIV w Polsce 2011".



    Z danych Krajowego Centrum ds. AIDS wynika, że od 1985 r. w naszym kraju zarejestrowano ponad 14 tys. osób zakażonych wirusem HIV. Liczba wszystkich zakażonych jest jednak znacznie większa. Według Komisji Europejskiej, w Polsce aż 70 proc. osób z HIV nie zdaje sobie sprawy z zakażenia. Uwzględniając te "ukryte zakażenia" ocenia się, że może być nawet 35 tys. osób zakażonych tym wirusem.

    "Mamy mniej zakażeń niż inne kraje, takie choćby jak Ukraina czy Rosja, ale z roku na rok zwiększa się tempo w jakim u nas wykrywa się wirusa HIV" - powiedział prof. Andrzej Gładysz z Akademii Medycznej we Wrocławiu. O ile w 2005 r. drobnoustrój wykryto u około 650 osób, to w 2008 r. było już ich 809, a w 2009 r. - 939.

    W ciągu pierwszych czterech miesięcy 2011 r. liczba zakażeń wykrytych w ośrodkach prowadzonych w Warszawie przez Fundację Edukacji Społecznej była taka jak w całym 2010 r. "Podejrzewamy, że w tym roku wirus HIV po raz pierwszy wykryty zostanie u ponad 1000 Polaków" - dodał prof. Gładysz.

    Prof. Anna Boroń-Kaczmarska z Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie zwróciła uwagę, że zmienia się populacja osób zakażonych. Przed ponad 25 laty, gdy wykryto pierwsze przypadki AIDS w Polsce, zakażali się głównie narkomani używający narkotyków dożylnych. Dziś wirus HIV rozprzestrzenia się głównie poprzez kontakty seksualne. "Nadal przeważają zakażenia wśród homoseksualistów, ale coraz częściej jest on przenoszony między osobami heteroseksualnymi" - podkreśliła prof. Boroń-Kaczmarska.

    Dodała też, że wirusem HIV coraz częściej zakażają się kobiety. Dawniej tylko 5 proc. nowych przypadków tej infekcji wykrywano u kobiet. Dziś przypada na nie prawie 30 proc. nowych zakażeń. "Dochodzi do nich m.in. u kobiet samotnych po 50 roku życia, które odchowały dzieci i szukały nowego partnera. Z tych nowych związków czasami pozostał im jedynie wirus HIV" - podkreśliła profesor.

    Do zakażeń coraz częściej dochodzi też wśród osób w średnim wieku. "Wcześniej byli to głównie ludzie młodzi, nawet nastolatki. Teraz najczęściej zakażają się osoby w wieku 30-39 lat, a nawet starsze" - powiedziała prof. Boroń-Kaczmarska.

    Prof. Gładysz podkreślił, że długo łudziliśmy się, że epidemia ominie Polskę gdyż na początku wzrost zachorowań nie był duży. Ale teraz mamy wyraźne przyśpieszenie. Jego zdaniem, głównym tego powodem są ryzykowne zachowania seksualne, szczególnie uprawianie seksu bez zabezpieczeń.

    Dotyczy to także osób starszych. "Czterdziesto- i pięćdziesięciolatki uważają, że zakażenie wirusem HIV im nie grozi. Skutek jest taki, że coraz częściej się zarażają, ale też późno jest u nich wykrywany AIDS, dopiero wtedy, gdy choroba jest już zaawansowana i spowodowała znaczne spustoszenie w organizmie" - powiedziała dr Regina B. Podlasin z Wojewódzkiego Szpitala Zakaźnego w Warszawie.

    "Ignorowanie groźby zakażenia wirusem HIV spowodowane jest tym, że AIDS przestał być wyrokiem śmierci" - powiedziała prof. Boroń-Kaczmarska. Dodała, że leczenie jest już na tyle skuteczne, że nadal żyją niektóre osoby, które się zaraziły przed 25 laty, gdy w Polsce odkryto epidemię.

    Prof. Gładysz podkreślił, że AIDS to wciąż choroba śmiertelna, szczególnie wtedy, gdy późno zostanie wykryta. Dlatego warto się badać na obecność wirusa HIV. Przeprowadzenie takiego testu jest bezpłatne i anonimowe - trzeba tylko podać hasło, by odebrać wynik. Wystarczy się zgłosić do punktu konsultacyjno-diagnostycznego HIV/AIDS. Znajduje się on w każdym większym mieście.

    PAP - Nauka w Polsce, Zbigniew Wojtasiński 

    tot/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Marawirok (łac. maraviroc) – organiczny związek chemiczny, będący silnym, selektywnym, wolno oddysocjowującym inhibitorem receptora CCR5 dla chemokin, przeznaczony do leczenia chorych zakażonych wirusem HIV-1. Marawirok należy do nowej grupy leków przeciwretrowirusowych – inhibitorów wejścia. Jest skuteczny jedynie w wypadku zakażenia wirusem HIV-1 wykazującym tzw. CCR5-tropizm, czyli takim, który wykorzystuje receptor CCR5 podczas wnikania do komórki. Nie wykazano, by marawirok indukował oporność na inne leki stosowane w leczeniu zakażeń HIV. Zanokcica opryszczkowa – zakażenie wału paznokciowego spowodowane przez wirusa opryszczki zwykłej. Zmiany są bolesne i ograniczają się do palców rąk. Rzadko infekcja może dotyczyć palców stopy albo oskórka paznokcia. Zanokcica opryszczkowa może być wywołana przez infekcję wirusem HSV 1 albo HSV 2. Zanokcica wywołana przez wirusa HSV 1 często występuje u pracowników opieki medycznej, którzy mają kontakt z wirusem; dotyczy to przeważnie stomatologów i pracowników medycznych narażonych na kontakt z wydzielinami z jamy ustnej. Zanokcica opryszczkowa często dotyczy również niemowląt ssących kciuki z pierwotnym zakażeniem jamy ustnej przez wirus HSV 1 (samozakażenie) przed serokonwersją i u dorosłych w wieku 20–30 lat po kontakcie z okolicą narządów płciowych osób zakażonych wirusem HSV 2. Zastosowanie ogólnych środków ostrożności doprowadziło do zmniejszenia częstości występowania zanokcicy opryszczkowej u narażonej grupy zawodowej. Wirus zapalenia wątroby typu D, HDV (z ang. Hepatitis D Virus), nazywany też wirusem delta, jest małym, kolistym wirusem RNA. Wiriony są owalne, średnica ich wynosi 36 nm, zawierają kolistą, pojedynczą nić RNA o ujemnej polarności będącą najmniejszym genomem występującym w wirusach ludzkich i zwierzęcych. Może ulegać namnażaniu jedynie w organizmach zakażonych wirusem zapalenia wątroby typy B. Związek między tymi dwoma wirusami wynika stąd, iż HDV nie koduje białka osłonki, którym jest HBsAg. Genom otoczony jest:

    Wirusowe zapalenie wątroby typu B (WZW typu B) – wirusowe zapalenie wątroby wywołane zakażeniem HBV występujące u człekokształtnych, dawniej określane mianem żółtaczki wszczepiennej. Choroba nadal powoduje epidemie w Azji i Afryce i jest endemiczne w Chinach oraz wielu innych częściach Azji. Około jednej trzeciej ludności świata zostało zainfekowanych wirusem zapalenia wątroby B, z czego 350 milionów to przewlekli nosiciele. W Polsce jest około 2% ludności przewlekle zakażonych wirusem B zapalenia wątroby, a 15-20% Polaków przebyło to zakażenie w przeszłości. Zespół nabytego niedoboru (rzadziej upośledzenia) odporności, AIDS (ang. Acquired Immunodeficiency Syndrome lub Acquired Immune Deficiency Syndrome, SIDA łac. Syndroma Immunitatis Defectus Acquisiti) – końcowe stadium zakażenia wirusem zespołu nabytego braku odporności (HIV) charakteryzujące się bardzo niskim poziomem limfocytów CD4, a więc wyniszczeniem układu immunologicznego (odpornościowego), co skutkuje zapadalnością na tzw. choroby wskaźnikowe (niektóre formy nowotworów, grzybic, nietypowe zapalenia płuc) mogące zakończyć się śmiercią pacjenta. W latach 1983–2008 na AIDS zmarło 25 mln ludzi; obecnie rocznie z tego powodu umiera 2 mln osób.

    Ostra choroba retrowirusowa (ang. acute HIV infection, primary HIV infection, acute seroconversion syndrome) – pierwsza faza zakażenia wirusem HIV, pojawiająca się przed fazą latencji (ukrycia) i pełnoobjawowego AIDS. Mononukleoza zakaźna (łac. Mononucleosis infectiosa, inne nazwy: gorączka gruczołowa, angina monocytowa, choroba Pfeiffera, choroba pocałunków) to zakaźna choroba wirusowa występująca najczęściej w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania. Spowodowana jest pierwotną infekcją wirusem Epsteina-Barr (EBV). Istotą choroby jest podlegający samoczynnemu zahamowaniu proces limfoproliferacyjny. Zakażenie następuje przez ślinę (dlatego potocznie zwana jest często "chorobą pocałunków"), ale może nastąpić także innymi drogami (np. drogą kropelkową, poprzez przetoczenie krwi). Okres wylęgania wynosi 30-50 dni, a zaraźliwość utrzymuje się przeważnie do 5 dni od pojawienia się wysokiej gorączki, ale wirus EBV może utrzymywać się w ślinie osoby, która była chora, do pół roku. Choroba pozostawia trwałą odporność.

    Wyższa Szkoła Współpracy Międzynarodowej i Regionalnej im. Zygmunta Glogera w Wołominie jest niepubliczną uczelnią zawodową powstałą w marcu 2005 r. na mocy decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. Pierwszym rektorem uczelni był prof. dr hab. Michał Gnatowski. Od 1 października 2009 r. rektorem uczelni jest dr Janusz Kowalski. Uczelnia posiada uprawnienia do prowadzenia studiów I stopnia na kierunkach: ekonomia i filologia. Założycielem uczelni od marca 2011 r. jest Fundacja Al Farabi. Wśród samodzielnych pracowników kadry naukowo dydaktycznej są: były rektor Szkoły Głównej Handlowej prof. dr hab. Klemens Białecki, prof. Krzysztof Marecki, prof. dr hab. Andrzej Sokołowski, prof. dr hab. Halina Szmarłowska oraz Dyrektor Centrum Języków Obcych Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego w Mińsku prof.dr hab. Ludmila Khvedchenya. Ocena 360 stopni – "Wykorzystywana najczęściej nazwa to system oceny 360 stopni. Stosuje się jednak zamiennie również inne nazwy: ocena wieloźródłowa, ocena z wielu punktów widzenia, pełna informacja zwrotna, sprzężenie zwrotne 360 stopni. Ocena taka to pozyskiwanie informacji o pracowniku z więcej niż dwóch źródeł, w tym jednym źródłem jest samoocena dokonana przez ocenianego pracownika.". polega głównie na przeprowadzeniu ankiety wśród osób z otoczenia badanego pracownika. W skład tych osób wchodzą takie osoby jak szef, bezpośredni przełożeni, współpracownicy, równorzędni pracownicy, osoby, którymi zarządza badany pracownik, czy też klienci, dalsi współpracownicy i inne osoby, które chcemy zapytać o opinię na temat badanego pracownika. Zatem są to wszystkie osoby niejako „dookoła” badanego pracownika. Stąd też nazwa ocena 360 stopni. Często określa się ją również jako ankieta 360 stopni, albo 360 feedback. Czasem w ankiecie bierze udział mniejsza liczba osób i taka ankieta, czy też ocena jest określana jako ocena 270 stopni, albo ocena 180 stopni, w zależności od tego jaka grupa osób jest pomijana.

    Brodawczyca koni – choroba wirusowa koni wywoływana przez różne typy wirusa EcPV(Equus Caballus Papilloma Virus), czyli wirusa brodawczaka końskiego, należącego do grupy papillomawirusów. Choroba opisana u koni już w IX w. w Bagdadzie. Najczęściej występuje u koni młodych, jednak zarazić się wirusem może koń w każdym wieku, najczęściej wówczas, gdy jego organizm jest osłabiony. Wirus występuje na całym świecie. Podczas badań nie stwierdzono zaraźliwości w stosunku do innych gatunków zwierząt: krów, owiec, psów, królików i świnek morskich. Wirus nie jest zakaźny względem ludzi. Diagnoza różnicowa z rożnymi formami grzybicy skóry, sarkoidozą (zwłaszcza przy EcPV2 na genitaliach), reakcją alergiczną na ugryzienia owadów (zwłaszcza przy EcPV3 i EcpV4 w uszach).

    Hemoplazmy - atypowe bakterie o powinowactwie do krwinek czerwonych. Te bakterie infekują erytrocyty, przyłączając się do powierzchni czerwonych krwinek. Początkowo termin "hemoplazma" odnosił się do hematotropowych mykoplazm. Znaczenie terminu jest szersze i obejmuje również alfaproteobakterie, które zachowują się podobnie jak mykoplazmy w organizmie ssaków. Powodują one niedokrwistość i małopłytkowość immunologiczną u zwierząt (np. kotów czy owiec). Opisano również pojedyncze przypadki zakażeń ludzi /pojedyncze opisy mogą wynikać z braku wiedzy na temat zakażeń hemoplazmami i ograniczeń diagnostycznych/. Wiele członków rodziny Anaplasmataceae przystosowały się do pasożytowania w stawonogach, niektóre są przekazywane przez ugryzienia kleszcza i mogą być przyczyną infekcji u ludzi np. z AIDS lub na leczeniu immunosupresyjnym. Bakterie te prowadzą życie wewnątrzkomórkowe, są Gram-ujemne.

    Ditiokarb – organiczny związek chemiczny, sól sodowa dietyloditiokarbaminianu. Silny lek o działaniu przeciwutleniacza i działaniu chelatującym, stosowany w leczeniu niedoborów odpornościowych, np. AIDS. Wydaje się skuteczny w zmniejszaniu częstości zakażeń oportunistycznych i nowotworów u ludzi zarażonych wirusem HIV Forum Ewangelickie jest nieformalnym ruchem, który powstał w 1994 roku w środowisku Kościołów ewangelickich w Polsce, w kręgu grupy osób związanych z tworzącym się wówczas szkolnictwem ewangelickim. Mimo że ruch istnieje już dwadzieścia lat, pozostał on ruchem nieformalnym, któremu kształt nadaje grupa kilku najbardziej zaangażowanych osób. Do najbardziej aktywnych w pierwszym okresie należeli: Maria Drapella (Gdańsk), dr Andrzej Kułak (Kraków), Jan Puczek (Cieszyn), prof. Paweł Puczek (Katowice), prof. Jarosław Świderski (Warszawa) i Hanna Witt-Pasztowa (Płock).

    Dodano: 10.06.2011. 10:53  


    Najnowsze