• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Z badania wynika, że przeszukiwanie wzrokowe różni się od innych zachowań wizualnych

    17.04.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Kiedy szukamy obiektów w danej przestrzeni, na ogół pomijamy te, które już wcześniej spostrzegliśmy, koncentrując uwagę na nowych dla nas przedmiotach i obszarach. Mechanizm ten, określany jako tzw. hamowanie powrotu (ang. inhibition of return, IOR), umożliwia osobie przeszukującej przestrzeń ignorowanie przedmiotów nieistotnych i skupienie się na tych, które mają dla niej znaczenie. Psychologowie w Holandii i Stanach Zjednoczonych odkryli, że mechanizm IOR ma małe szanse zastosowania w zachowaniach wzrokowych, w których nie chodzi o odnalezienie określonego obiektu. Wnioski z badań zostały opublikowane w czasopiśmie ďż˝Psychological Scienceďż˝.

    Po przeprowadzeniu serii testów polegających na śledzeniu ruchu oka ochotników, Stefan Van der Stigchel z holenderskiego Uniwersytetu w Utrechcie i jego koledzy w USA odkryli, że IOR występuje, gdy wykonujemy zadania związane z poszukiwaniem wzrokowym, ale niekoniecznie podczas innych zadań wizualnych.

    48 badanych podzielono na 4 grupy. Każda z nich otrzymała inne instrukcje oglądania określonych przestrzeni: a) szukaj wyznaczonego obiektu, b) zapamiętaj każdą przestrzeń, c) oceń przyjemność z oglądania każdej przestrzeni, d) oceń przestrzeń w sposób najbardziej dla siebie odpowiedni (oglądanie swobodne). Grupy przeglądały różne przestrzenie (68 wygenerowanych komputerowo obrazów przypominających przestrzenie, w których często znajdujemy się w rzeczywistości). Informacje były rejestrowane w każdym momencie, w którym wzrok zatrzymał się w określonym miejscu. W czasie testu obiekt docelowy pojawiał się w danej przestrzeni w miejscu, które ochotnikowi już wcześniej pokazano, albo w nowej lokalizacji.

    Ochotnicy w grupie, której zadaniem było szukanie wyznaczonego obiektu, wolniej odwracali wzrok w stronę miejsc, które już widzieli, niż w stronę nowych miejsc, co potwierdza zasadę mechanizmu IOR i wnioski z wcześniejszych badań. Natomiast odwrotna zależność potwierdzała się u ochotników w pozostałych trzech grupach, tzn. wyniki testów pokazywały odwrotną prawidłowość dotyczącą ruchu oczu. Osoby te szybciej kierowały wzrok w stronę obiektów w miejscach, na których już wcześniej zatrzymywały wzrok, niż w stronę nowych miejsc. Zdaniem naukowców, w ten sposób po raz pierwszy odnotowano efekt ďż˝ułatwienia powrotuďż˝.

    "Istnieje wiele dowodów na to, że mechanizm IOR ma wpływ na nasze sposoby szukania, jednak często omawia się go zakładając, że jest to ogólna prawidłowość dotycząca koncentracji uwagi" - czytamy we wnioskach z badań. "Chodzi o to, że uważa się, iż człowiek, koncentrując się na obiektach, wolniej powraca do niedawno oglądanych miejsc bez względu na rodzaj zadania, mimo że do tej pory przeprowadzono niewiele systematycznych badań na ten temat".

    Przedstawione wyniki pokazują, że mechanizm IOR stanowi strategię specyficzną dla zadań szukania wzrokowego, ale nie jest ogólną cechą koncentracji wzrokowej.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji można uzyskać na stronie internetowej:

    Czasopismo Psychological Science:
    http://www.psychologicalscience.org

    Uniwersytet w Utrechcie:
    http://www.uu.nl/uupublish/homeuu/1main.html

    Źródło danych: Psychological Science
    Referencje dokumentu: Dodd M., et al. (2009), Novelty is not always the best policy: inhibition of return and facilitation of return as a function of visual task (Szukanie nowego nie zawsze jest najlepszą strategią - hamowanie powrotu i ułatwianie

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Przestrzeń powietrzna kontrolowana – przestrzeń powietrzna o określonych rozmiarach, w której służba kontroli ruchu lotniczego jest zapewniana zgodnie z klasyfikacją przestrzeni powietrznej. Poziom kontroli zmienia się w zależności od klas przestrzeni powietrznej. Kontrolowana przestrzeń powietrzna zwykle zakłada wyższe minimalne warunki pogodowe niż przestrzeń niekontrolowana. Równomierna przestrzeń barw to taka przestrzeń barw, w której obszary różnicy percepcyjnej barw mają postać kul o jednakowym promieniu w obrębie całej przestrzeni barw.
    Dla wyjaśnienia powyższej definicji wprowadźmy pojęcie barwy obiektywnej i barwy subiektywnej. Barwę obiektywną określijmy jako punkt w danej przestrzeni barw opisany liczbowo przez określenie jego współrzędnych. Zatem dwa różne punkty w przestrzeni barw mają dwie różne współrzędne, a zatem są to dwie różne barwy obiektywne. Barwa subiektywna jest wrażeniem barwy, które powstaje w mózgu człowieka. Dwie barwy obiektywne stosunkowo mało odległe od siebie w przestrzeni barw mogą wywołać wrażenie tej samej barwy. Zatem dwie barwy obiektywne mogą być tą samą barwą subiektywną. Człowiek posiada określoną różnicę percepcyjną barw czyli zdolność rozróżniania różnicy barw. Różnica percepcyjna zmienia się z wiekiem danego człowieka, jego kontaktami z barwą (czasem związanymi z wykonywanym zawodem, np. artysta-malarz), jego nastrojem. Wiąże się też z indywidualnymi cechami danego człowieka. W równomiernej przestrzeni barw bierze się pod uwagę teoretycznego, wystandaryzowanego obserwatora, określonego za pomocą empirycznych badań statystycznych. W równomiernej przestrzeni barw można określić stały promień kuli taki, że obiektywne barwy zawarte w tej kuli będą przez statystycznego obserwatora traktowane jako jedna barwa subiektywna, czyli barwy te znajdują się poniżej progu różnicy percepcyjnej barw. Przestrzeń barw CIELab i CIELUV pretendują do miana równomiernych przestrzeni barw jednak faktycznie są jej przybliżeniem. Dyskusja Wikipedii:Wiki Lubi Zabytki/małopolskie/powiat wielicki/gmina Kłaj: Witam. Mam problem ze wstawieniem zdjęcia do wpisu o Pałacu Żeleńskich. Moja żona już wcześniej wstawiła zdjęcie, które jednak również nie pojawiło się przy wpisie. Jak mogę usunąć obrazki, które już wcześniej były zamieszczone na wiki?

    Akomodacja (nastawność oka) – zjawisko dostosowania się oka do oglądania przedmiotów znajdujących się w różnych odległościach. Dostosowanie to polega na odpowiednim doborze ostrości widzenia. Forma dwuliniowa albo funkcjonał dwuliniowy – w algebrze liniowej przekształcenie dwuliniowe danej przestrzeni liniowej w ciało jej skalarów, czyli dwuargumentowy funkcjonał, który jest liniowy ze względu na oba parametry. Studiowanie form dwuliniowych sprowadza się do badania wyniku utożsamienia danej przestrzeni liniowej z przestrzenią dualną do niej; różne utożsamienia wprowadzają różne geometrie na rozpatrywanej przestrzeni liniowej: w szczególności przestrzenie liniowe z wyróżnioną dodatnio określoną, symetryczną formą dwuliniową tworzą przestrzeń unitarną (tzn. przestrzeń liniową z wyróżnionym iloczynem skalarnym).

    Ćwiczenie koncentracji (inaczej: trening uwagi, trening koncentracji) – wielokrotne powtarzanie czynności poprawiających umiejętność skupienia i podtrzymywania uwagi na określonym przedmiocie, zjawisku, wydarzeniu, sytuacji itp. Ułatwia naukę selekcjonowania bodźców z otoczenia i koncentracji na tych, które w danej chwili są interesujące. Umożliwia skuteczne działanie wielozadaniowe, sprzyja poprawie zdolności przetwarzania tylko tych informacji, które są istotne z punktu widzenia wybranego celu. Koncentracja uwagi jest konieczna dla trwałego zapamiętywania. Ćwiczenia koncentracji przynoszą najlepsze efekty w połączeniu z zapewnieniem organizmowi odpowiedniej ilości snu, spokoju i wypoczynku. Przestrzeń liniowa lub wektorowa – w matematyce zbiór obiektów (nazywanych "wektorami"), które mogą być, nieformalnie rzecz ujmując, skalowane i dodawane. Formalnie jest to zbiór z określonymi dwoma działaniami: dodawaniem elementów tej przestrzeni (wektorów) i mnożeniem przez elementy ustalonego ciała, które związane są ze sobą poniższymi aksjomatami. Przestrzenie liniowe to podstawowy obiekt badań algebry liniowej i analizy funkcjonalnej. Znajdują zastosowanie niemal we wszystkich gałęziach matematyki, naukach ścisłych i inżynierii.

    Choroba lokomocyjna (kinetoza, choroba ruchu) (kinetosis) - schorzenie wywołane podczas poruszania się dowolnymi środkami transportu. Przyczyną jest brak zgodności bodźców, sygnałów wzrokowych i błędnika, odbieranych przez mózg. Podczas jazdy wzrok odbiera zmianę otoczenia, co mózg interpretuje jako ruch, jednak błędnik, jako narząd równowagi, nie odnotowuje zmian położenia ciała. Reaguje jednak na inne siły powstające podczas jazdy (hamowanie, przyspieszanie, kiwanie) co w efekcie skutkuje brakiem zgodności tych bodźców z określoną sytuacją. Podczas płynięcia statkiem objawy najczęściej występują pod pokładem, kiedy wzrok nie odbiera bodźców, które mózg interpretowałby jako kołysanie (np. nieruchome wnętrze kajuty) przy jednoczesnych długotrwałych bodźcach z błędnika wykrywającego zmienne przeciążenia wywołane kołysaniem - tu również występuje niezgodność bodźców dostarczanych przez zmysł wzroku i równowagi powodujące tę chorobę. Choroba zwykle ustępuje wkrótce po zakończeniu podróży i nie daje powikłań, jednak w ciężkich przypadkach może dojść do wycieńczenia. Przestrzeń metryzowalna – w topologii przestrzeń topologiczna, w której można określić strukturę metryczną, czyli wprowadzić metrykę wyznaczającą topologię tej przestrzeni. Przestrzenie metryzowalne mają te same własności topologiczne co przestrzenie metryczne; w szczególności każda przestrzeń metryzowalna (metryczna) jest parazwartą przestrzenią Hausdorffa (a więc również normalna), a także spełnia pierwszy aksjomat przeliczalności.

    Dodano: 17.04.2009. 15:11  


    Najnowsze