• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zastraszane dzieci zagrożone wyższym ryzykiem pojawienia się symptomów psychotycznych

    06.05.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Naukowcy z Wielkiej Brytanii i Australii stwierdzili, że prawdopodobieństwo pojawienia się symptomów psychotycznych (takich ja halucynacje, urojenia czy zdezorganizowana mowa) u dzieci, które są długotrwale lub poważnie zastraszane w szkole jest do czterech razy wyższe do rozpoczęcia przez nie wieku dojrzewania oraz dwa razy wyższe na początku wieku dojrzewania w porównaniu z dziećmi, które nie zaznały szykanowania. Wyniki badań zostały opublikowane w czasopiśmie Archives of General Psychiatry.

    Zdaniem Dietera Wolke, profesora psychologii rozwojowej na Uniwersytecie Warwick w Wielkiej Brytanii, wszystkie dzieci doświadczają od czasu do czasu konfliktowych sytuacji takich jak przekomarzanie się czy siłowanie z rówieśnikami bądź przyjaciółmi i na podstawie doświadczeń uczą się, jak sobie radzić z konfliktem. Zastraszanie to już inna sprawa.

    "Jeśli chodzi o szykanowanie i zastraszanie - mówi profesor Wolke - mamy do czynienia z powtarzającym się, regularnym nadużywaniem siły z zamiarem skrzywdzenia. Dzieci, które stały się celem szykanowania mają [mniejsze] zdolności radzenia sobie, reagują w sposób wyraźny (na przykład płaczem) i mają mniej przyjaciół, którzy mogą im pomóc."

    Wyjątkowość badań prowadzonych przez profesora Wolke'a polegała na monitorowaniu dużej grupy 6.437 dzieci w południowo-zachodniej Anglii od wieku prenatalnego do wieku lat 13. Grupę uznano za reprezentatywną próbę dzieci w Wielkiej Brytanii. W odróżnieniu od wcześniejszych badań, w których pytano dorosłych z symptomami psychotycznymi lub schizofrenią o wcześniejsze doświadczenia, w ramach ostatnich badań przeprowadzano systematyczne wywiady z badanymi oraz gromadzono informacje od rodziców i nauczycieli. W ten sposób zredukowano ryzyko tendencyjności danych.

    Począwszy od wieku siedmiu i pół roku z dziećmi przeprowadzano co roku wywiady oraz poddawano je badaniom psychologicznym i fizycznym. Rodzicie wypełniali ankiety przysyłane pocztą na temat rozwoju i doświadczeń dziecka. Kiedy dzieci skończyły 13 rok życia pytano je o doświadczenia związane z symptomami psychotycznymi, na przykład o halucynacje i urojenia.

    Naukowcy stwierdzili, że istnieje bezpośredni związek między częstotliwością zastraszania lub jego siłą a ryzykiem pojawienia się symptomów psychotycznych. Stwierdzili również, że chociaż niektóre dzieci (na przykład bardzo wrażliwe lub zamknięte w sobie) wydają się być bardziej narażone na systematyczne wykluczanie lub powtarzające się werbalne bądź fizyczne ataki rówieśników, samo doświadczenie zastraszania sprawia, że są one bardziej podatne na kłopoty ze zdrowiem psychicznym.

    Wywiady z dziećmi wykazały, że 13,7% doświadczało ustawicznego zastraszania przez kilka lat. Ostrą formę zastraszania, polegającego na szykanowaniu zarówno fizycznym, jak i emocjonalnym, odnotowano u 5,2% dzieci w wieku 10 lat. Ryzyko pojawienia się symptomów psychotycznych u dzieci, które doznały zastraszania fizycznego lub emocjonalnego było dwa razy wyższe do momentu osiągnięcia przez nie wieku dojrzewania niż w przypadku dzieci, które nie doświadczyły szykanowania. Dzieci, które doświadczały ustawicznego zastraszania przez wiele lat były znacznie bardziej zagrożone (do czterech razy) pojawieniem się symptomów psychotycznych.

    "To oznacza, że niekorzystne relacje społeczne z rówieśnikami stanowią potencjalny czynnik ryzyka pojawienia się symptomów psychotycznych w wieku dojrzewania i mogą zwiększać ryzyko rozwoju psychozy w wieku dojrzałym" - powiedział profesor Wolke.

    Wyniki nie ulegały zmianie po uwzględnieniu innych czynników, takich jak historia schizofrenii w rodzinie.

    "Bycie ofiarą zastraszania wiąże się z rozmaitymi, niepożądanymi skutkami, które zostały udokumentowane i obejmują problemy ze zdrowiem fizycznym, podwyższony niepokój i depresję, unikanie szkoły, a w najpoważniejszych przypadkach, samobójstwo" - wyjaśnił profesor Wolke. "Nawet kiedy przeprowadziliśmy kontrolę pod kątem istniejących wcześniej innych problemów psychiatrycznych, wykazaliśmy, że doświadczenie szykanowania może wywierać poważny wpływ na zmianę postrzegania świata [przez daną osobę], jak halucynacje, urojenia czy dziwne myśli, podczas gdy jej wiedza na temat przyczyn takiego stanu rzeczy jest ograniczona.

    "Głównym skutkiem stałej lub poważnej wiktymizacji przez rówieśników są poważne, niekorzystne i długofalowe konsekwencje" - czytamy w podsumowaniu. "Zmniejszenie wiktymizacji przez rówieśników oraz związanego z nią stresu ofiar może być interesującym celem wysiłków podejmowanych w celu zapobiegania i wczesnej interwencji w przypadku problemów ze zdrowiem psychicznym i psychozą. Lekarze powinni być świadomi wagi niekorzystnych doświadczeń interpersonalnych w związku z psychozą, odpowiednio przeszkoleni, by radzić sobie z tego typu doświadczeniami oraz rutynowo pytać osoby korzystające z pomocy psychologicznej o takie zdarzenia."

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    Uniwersytet Warwick
    http://archpsyc.ama-assn.org/

    Archives of General Psychiatry
    http://archpsyc.ama-assn.org/

    Źródło danych: Uniwersytet Warwick; Archives of General Psychiatry
    Referencje dokumentu: Schreier A., et al. (2009) Prospective Study of Peer Victimization in Childhood and Psychotic Symptoms in a Nonclinical Population at Age 12 Years. Arch Gen Psychiatry 66:527-36.

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Ostre i przemijające zaburzenia psychotyczne – występowanie objawów psychotycznych takich jak halucynacje, urojenia i zaburzeń postrzegania, o ostrym początku wynoszącym dwa tygodnie lub krócej. Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci (PDMD) – jedno z czterech Papieskich Dzieł Misyjnych – ma na celu uwrażliwianie dzieci na potrzeby swoich rówieśników na całym świecie. Pod skrzydłami PDMD mali chrześcijanie na miarę swych możliwości, wciąż spieszą z pomocą potrzebującym rówieśnikom w krajach misyjnych. Wspierają je swoimi codziennymi modlitwami, a także ofiarami materialnymi. Dzikie dzieci, wilcze dzieci – dzieci egzystujące w społecznej izolacji, wychowywane przez zwierzęta lub posiadające jedynie pośredni kontakt z ludźmi (np. dzieci trzymane w niewoli i nie kontaktujące się z innymi ludźmi). Literackim przykładem dzieci wilczych są Romulus i Remus lub Mowgli.

    Objawy pozytywne (wytwórcze) – grupa objawów aktywnie tworzonych występujących w zaburzeniach psychotycznych. Do objawów pozytywnych zaliczają się: halucynacje, urojenia, rozkojarzenie myślenia, niezrozumiałe wypowiedzi oraz dziwaczne zachowanie. Skala Denver, The Denver Developmental Screening Test (DDST) – powszechnie używany test skyningowy wykorzystywany do wyszukiwania zaburzeń na tle rozwoju psychoruchowego u dzieci w wieku przedszkolnym. Test został skonstruowany przez Williama K. Frankenburga i po raz pierwszy wprowadzony przez Josiah B. Dobbs’a w 1967 roku. Zrewidowany Test Denver (DENVER II), który służy ocenie dzieci w wieku od urodzenia do ukończenia 5 roku życia, jest obecnie sprzedawany przez Denver Developmental Materials, Inc., w Denver w stanie Colorado.

    Animizm (łac. anima) – cecha myślenia dziecięcego, stan postrzegania świata, które przypisuje posiadanie "duszy" i żywotność lalkom i innym przedmiotom. Jest to cecha charakteryzująca dzieci w początkowym okresie wczesnego dzieciństwa lat (zdaniem Jeana Piaget w okresie wyobrażeń przedoperacyjnych (inteligencji reprezentującej)). Piaget (1973) sugerował, że dzieci posiadają tę cechę w wieku 2-4 lat, jednakże Subbotsky (2000) podsumował, że dzieci nawet do 6 roku życia mogą wykazywać animizm. Skradzione pokolenia (ang. Stolen Generations) – powszechnie używana nazwa na określenie dzieci Aborygenów, które w latach 1900-1970 zostały przez władze australijskie odseparowane od swoich rodzin w ramach przymusowej asymilacji. Niektóre dzieci zabierane były rodzicom bez ich zgody, w innych przypadkach rodzice zgadzali się na tę praktykę. Część dzieci była wychowywana w internatach, część była adoptowana przez białe rodziny.

    Lego Quatro – typ klocków produkowanych przez firmę Lego. Klocki przeznaczone są dla dzieci w wieku od roku do 3 lat. Wymiary liniowe są większe od wymiarów klocków Duplo 2-krotnie, co oznacza 8-krotną różnicę objętości. Mimo to oba typy klocków pasują do siebie, podobnie jak do zwykłych klocków Lego. Są wykonane z trochę bardziej miękkiego plastyku w porównaniu z klockami tradycyjnymi. Ma to na celu ułatwienie składania klocków przez małe dzieci. Antek – nowela Bolesława Prusa z roku 1880. Podejmuje tematykę trudnego życia na wsi w XIX wieku, a co za tym idzie niełatwego losu dzieci. Jako główne problemy XIX-wiecznej wsi zostały ukazane zacofanie ludności, wykorzystywanie dzieci do ciężkich prac oraz brak możliwości kształcenia i rozwijania talentów przez dzieci i młodzież.

    Dzieci z Pahiatua – wspólnota polonijna w Nowej Zelandii powstała z grupy polskich dzieci przybyłych 31 października 1944 roku do Wellington. Podczas II wojny światowej, grupa 733 dzieci polskich, osieroconych przez zesłańców syberyjskich z ZSRR, przez Persję, a następnie na amerykańskim statku wojennym USS General George M. Randall dotarła do Nowej Zelandii. Dla dzieci i ich opiekunów został otworzony kampus w Pahiatua. Dzieci przebywały w kampusie przez 5 lat. Większość została w Nowej Zelandii tworząc lokalną zintegrowaną grupę polonijną.

    Papieskie Dzieła Misyjne (PDM) – Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary (PDRW), Papieskie Dzieło św. Piotra Apostoła (PDPA), Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci (PDMD) oraz Papieska Unia Misyjna (PUM) – zostały założone w XIX i XX wieku i miały za cel budzenie świadomości misyjnej wśród wiernych Kościoła katolickiego: dorosłych, młodzieży, dzieci oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego.

    Profil psychoedukacyjny, PEP – test oparty na rozwojowej koncepcji oceny służący do diagnozowania charakterystycznych, zindywidualizowanych sposobów uczenia się w rozwoju i terapii dzieci z całościowymi zaburzeniami rozwoju. Z założenia przeznaczony jest dla osób funkcjonujących na poziomie przedszkolnym i niższym – w wieku od 6 miesięcy do 7 lat. Stosowany jest w diagnostyce dzieci do 12 roku życia, jeżeli istnieje podejrzenie, że niektóre funkcje rozwojowe są poniżej poziomu siódmego roku życia. Dla osób powyżej 12 roku przeznaczony jest profil psychoedukacyjny dla młodzieży i dorosłych (AAPEP). Nieprzystosowanie społeczne - termin stosowany m.in. w socjologii i w oświacie. Mianem nieprzystosowanych społecznie określa się dzieci i młodzież, u których na skutek zaburzeń wewnętrznych lub niekorzystnych warunków środowiskowych występują utrwalone zaburzenia w zachowaniu. Za zagrożonych niedostosowaniem uważa się te dzieci i młodzież, które wychowują się w warunkach niekorzystnych dla rozwoju psychospołecznego, na które negatywny wpływ wywierają takie środowiska jak rodzina, grupa rówieśnicza i inne, a także, u której rejestrowane przejawy zaburzeń występują sporadycznie.

    ...będzie gorzej (czes. ...a bude hůř: román o třech dílech) – debiutancka powieść czeskiego pisarza Jana Pelca, mająca za tło czeski underground lat 70. XX wieku. Składa się z trzech części: Děti rodičů (Dzieci rodziców), Děti ráje (Dzieci raju), Děti cest (Dzieci dróg). Lee Carroll to amerykański czaneler, mówca oraz autor książek. Carrol jest autorem dwunastu książek - przekazów od istoty którą nazywa "Kryon" i współautorem trzech książek które określa nazwą Dzieci Indygo, nową generacją dzieci, które jego zdaniem reprezentują ewolucję ludzkiej świadomości.

    Ronald McDonald House – amerykańska organizacja charytatywna, część Ronald McDonald House Charities, stawiająca sobie za cel niesienie pomocy lokalowej i żywieniowej rodzinom w sytuacji pozostawania dzieci w zamkniętych placówkach leczniczych poza miejscem stałego zamieszkania. Ronald McDonald House umożliwia rodzicom dzieci pobyt w miejscowości położenia placówki medycznej przez czas pozostawania w niej dziecka.

    Dodano: 06.05.2009. 15:11  


    Najnowsze