• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zdaniem naukowców leczenie przeciwretrowirusowe HIV lepiej zacząć wcześniej niż później

    06.05.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Nowe badania pokazują, że pacjenci zakażeni HIV-1 powinni być wcześniej poddawani złożonej terapii przeciwretrowirusowej (cART). Na dzień dzisiejszy próg liczby komórek T (białych krwinek) wykorzystywany do określania, kiedy należy rozpocząć terapię przeciwretrowirusową jest ustalony zbyt nisko - pokazują badania, których wyniki opublikowano w wersji elektronicznej czasopisma The Lancet. Powinno być nie mniej niż 350 komórek T zawierających glikoproteid CD4 na mikrolitr (ÂľL) krwi. Odkrycia mogą pomóc ukierunkować lekarzy i pacjentów w określaniu, kiedy należy rozpocząć leczenie.

    Naukowcy pozyskali na potrzeby badań dane 45.691 pacjentów z Europy i Ameryki Północnej. Dokładniej, 21.247 pacjentów było pod obserwacją w okresie przed terapią cART - w tym pacjenci objęci finansowanym ze środków unijnych w ramach projektu CASCADE (Wspólne działanie w zakresie serokonwersji na AIDS i zgonów w Europie) - a 24.444 pacjentów zostało objętych obserwacją od początku leczenia - jak informują naukowcy.

    Ich zdaniem odkładanie złożonej terapii do momentu, aż liczba CD4 osiągnie 251-350 komórek na ÂľL wiąże się z wyższymi wskaźnikami zachorowalności na AIDS oraz zgonu, gdyż w porównaniu z pacjentami poddanymi terapii, kiedy liczba komórek mieściła się jeszcze w zakresie 351-450 na ÂľL, gdy leczenie rozpoczęto później - o 28% pacjentów więcej zachorowało na AIDS i zmarło. Naukowcy zauważyli, że im niższa liczba komórek CD4, tym większy negatywny skutek późnego leczenia. Wyższe współczynniki umieralności (13%) były również wiązane z odłożonym rozpoczęciem złożonej terapii.

    Autorzy badań przeanalizowali dane 18 badań prospektywnych z Europy i Ameryki Północnej, z czego 15 z nich obejmowało pacjentów, którzy mogli zostać zakwalifikowani, ponieważ nie przyjmowali leków przeciwretrowirusowych. Zakwalifikowani pacjenci rozpoczęli terapię cART dnia 1 stycznia 1998 lub późnej. Dane obserwowanych pacjentów podzielonych na siedem grup w okresie przed terapią cART zostały wykorzystane do oceny relacji między momentem rozpoczęcia terapii a problemami wynikającymi z AIDS i zgonem - powiedzieli naukowcy.

    "Kiedy pacjenci i ich lekarze rozważają rozpoczęcie terapii przeciwretrowirusowej, muszą zachować równowagę pomiędzy jej dobroczynnym wpływem na tempo rozwoju AIDS i zgon a kilkoma innymi kwestiami" - czytamy w artykule.

    "Na dzień dzisiejszy nie ma możliwości zwalczenia HIV, stąd przyjmuje się, że leczenie należy kontynuować przez całe życie. Leki przeciwretrowirusowe mogą być niewygodne w zażywaniu i wywoływać skutki uboczne takie jak mdłości, biegunka i bóle głowy" - dodają naukowcy. "Złożona terapia przeciwretrowirusowa wiąże się z poważnymi skutkami toksycznymi takimi jak zapalenie wątroby, niewydolność nerek i toksyczność mitochondrialna oraz z podwyższonym ryzykiem choroby sercowo-naczyniowej." Wybór reżimu leczenia może pomóc w uniknięciu tych toksycznych skutków - podkreślili.

    Liczba komórek CD4 zawsze stanowiła zagadkę przy próbach określenia sposobu leczenia pacjentów zakażonych HIV-1. "Nasze odkrycia powinny pomóc lekarzom i pacjentom w podjęciu decyzji, kiedy należy rozpocząć leczenie przeciwretrowirusowe" - napisali autorzy. "Ewolucję wytycznych porównano do ruchu wahadła - od początkowego entuzjazmu dla wczesnego leczenia, poprzez ostrożność z uwagi na toksyczne skutki i ryzyko odporności oraz utratę kolejnych opcji leczenia, po ponownie pojawiające się niedawno głosy za wcześniejszym rozpoczynaniem leczenia."

    Zdaniem naukowców diagnostyka pacjentów HIV nie jest wykonywana do momentu, kiedy liczba ich CD4 spadnie poniżej 350 lub nawet 200 komórek na ÂľL. Systematyczne badanie zagrożonych osób jest ważne, jak stwierdzili naukowcy, dodając że im wcześniej zostanie postawiona diagnoza, tym szybciej można rozpocząć leczenie.

    W badaniach udział wzięli naukowcy z Kanady, Francji, Niemiec, Afryki Południowej, Holandii, Wielkiej Brytanii i USA.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    The Lancet:
    http://www.thelancet.com/

    Źródło danych: The Lancet
    Referencje dokumentu: When to Start Consortium (2009) Timing of initiation of antiretroviral therapy in AIDS-free HIV-1-infected patients: a collaborative analysis of 18 HIV cohort studies. The Lancet 373 (9672): 1352-1363. DOI: 10.1016/S0140-6736(09)60612-7.

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Anestezjolog jest to lekarz posiadający specjalizację z anestezjologii i intensywnej terapii. Do obowiązków lekarza anestezjologa należą: znieczulanie pacjentów wymagających operacji, leczenie pacjentów oddziału intensywnej terapii, leczenie bólu ostrego i przewlekłego oraz resuscytacja. Leczenie zachowawcze – leczenie nieinwazyjne, niewymagające pobytu pacjenta w szpitalu. Obejmuje m.in. farmakoterapię, fizjoterapię, terapię zajęciową oraz programy edukacyjne dla pacjentów (dieta, odpowiedni tryb życia). Przeciwieństwem leczenia zachowawczego jest np. leczenie chirurgiczne. Terapia fotodynamiczna (PDT) – forma leczenia, w której wykorzystuje się nietoksyczne związki światłoczułe, które po ekspozycji na specyficzny rodzaj światła, stają się toksyczne dla komórek nowotworowych i innych chorych komórek. PDT wykazuje również zdolność do zabijania komórek mikroorganizmów, w tym bakterii, grzybów i wirusów. PDT jest powszechnie stosowana w leczeniu trądziku. Jest ona stosowana klinicznie do leczenia wielu schorzeń, w tym związanego z wiekiem zwyrodnienia plamki żółtej i nowotworów złośliwych. Jest uznanawana jako strategia leczenia, która jest zarówno mało inwazyjna jak i minimalnie toksyczna.

    Hiperdiagnoza - termin używany przez lekarzy. Pacjent, u którego stwierdzono jakąś chorobę, a na nią nie cierpi, w razie wdrożenia terapii narażony jest na skutki uboczne leczenia (które czasem mogą być bardzo poważne). Uznaje się to jednak za mniejsze zło niż nierozpoznanie choroby, co groziłoby jej skutkami w razie nie zastosowania żadnego postępowania. Arteterapia lub też artterapia (arte z łac. ars sztuka i terapia) - leczenie przez sztukę. Termin „arteterapia” składa się z dwóch części (bardziej widoczne jest to w języku angielskim: „art therapy”), co sugeruje, że jest to działanie bazujące na dwóch równoważnych elementach: sztuce (twórczości) i terapii. Uważa się, że osobą, która po raz pierwszy użyła terminu ‘arteterapia’ w celu określenia działania polegającego na zastosowaniu twórczości w terapii był pracujący w Wielkiej Brytanii artysta Adrian Hill. W podobnym czasie, Margaret Naumburg - psycholog o orientacji psychoanalitycznej, stosowała termin arteterapia do opisu swojej pracy z pacjentami w Stanach Zjednoczonych.

    Katumaksomab (INN: Catumaxomab, REMOVAB, ATC L01X C09) – szczurze-mysie hybrydowe przeciwciało monoklonalne IgG2 wytwarzane w szczurzej-mysiej hybrydowej linii komórek hybrydoma, jest wskazany do dootrzewnowego leczenia wodobrzusza nowotworowego u pacjentów z rakami EpCAM-pozytywnymi, kiedy standardowa terapia nie jest odpowiednia lub nie jest już możliwa. Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy w Olsztynie istnieje od ponad czterdziestu lat. Zaspokaja potrzeby zdrowotne dzieci i młodzieży do okresu noworodkowego do 18. roku życia w zakresie diagnostyki, leczenia szpitalnego, rehabilitacji leczniczej i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Jeśli jest niezbędna kontynuacja leczenia Szpitalu, możliwa jest opieka nad pacjentami do wieku 25 lat. Część swojej oferty Szpital kieruje również do pacjentów dorosłych. Dotyczy to przede wszystkim badań diagnostycznych, ale także porad specjalistycznych i rehabilitacji leczniczej.

    Medycyna personalizowana (ang. personalised healthcare) – koncepcja, która opiera się na zrozumieniu różnic między pacjentami chorującymi na tę samą chorobę i na jednoczesnym poznawaniu złożoności chorób. Dzięki tej wiedzy możliwe jest dobieranie odpowiednich terapii do konkretnych grup pacjentów. Medycyna personalizowana pozwala przewidzieć czy określona terapia okaże się skuteczna dla danego pacjenta. Podstawą medycyny personalizowanej są badania nad ludzkim genomem i wykorzystanie wiedzy z zakresu dziedzin genetyki, genomiki i proteomika. Hipertermia ogólnoustrojowa – zwana również hipertermią całego ciała (ang. Whole Body Hyperthermia - WBH) jako metoda wspomagająca leczenie onkologiczne oparta jest na naturalnych reakcjach żywego organizmu na wysoką temperaturę. Mechanizmy te, które naturalnie wykształciły się do walki z poważnymi schorzeniami, mogą być z powodzeniem wykorzystywane do leczenia oraz niesienia ulgi w terapii chorób przewlekłych i złośliwych. Hipertermia ogólnoustrojowa całego ciała oznacza temperaturę ciała, która jest wyższa od normalnej. Wysoka temperatura ciała jest często spowodowana chorobami, takimi jak gorączka lub udar cieplny. Jednak kontrolowane wywołanie hipertermii ogólnoustrojowej w warunkach medycznych, jest skutecznie stosowane jako terapia w leczeniu różnych schorzeń, przede wszystkim zmian nowotworowych.

    Gemtuzumab ozogamicyny — lek cytostatyczny, obecnie wycofany z rynku, stosowany dawniej w leczeniu ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z dodatnimi wynikami badań w kierunku receptorów CD33, u których wystąpił nawrót choroby po wcześniejszym kursie leczenia oraz którzy nie kwalifikowali się do innych typów intensywnej chemioterapii. W dniu 18 października 2000 został oznaczony jako sierocy produkt leczniczy do leczenia ostrej białaczki szpikowej.

    Naltrekson (łac. Naltrexonum) – organiczny związek chemiczny, analog kodeiny. Antagonista (a ściślej: odwrotny agonista) receptorów opioidowych o okresie półtrwania dłuższym niż nalokson. Wykazuje silne działania antagonistyczne na receptory μ, nieco słabsze działanie na receptory κ i znacznie słabsze działanie na receptor δ. Używany w terapii odwykowej u pacjentów uzależnionych od opioidów (dawki przekraczające 50 mg). W przypadku tzw. terapii naltreksonem w niskiej dawce (ang. low dose naltrexone) stosuje się ok. 3–5 mg substancji na dobę, jednakże skuteczność takich działań nie jest potwierdzona naukowo. Sam wpływ naltreksonu na skuteczność terapii uzależnień bywa kwestionowany.

    Skala Alvarado (ang. Alvarado score) – dziesięciopunktowa skala stosowana w diagnostyce zapalenia wyrostka robaczkowego, oparta na objawach klinicznych i liczbie leukocytów. W oryginalnej pracy Alvarado proponował interwencję chirurgiczną u wszystkich pacjentów z liczbą punktów 7 lub więcej i obserwację u pacjentów z 5 lub 6 punktami. Kolejne badania kliniczne nie dowiodły skuteczności samej skali Alvarado, ale wykazywano, że skala może być przydatna w klasyfikowaniu pacjentów do badań obrazowych. Medycyna regeneracyjna (od. łac. regeneratio = regeneracja) – stosunkowo nowa dziedzina medycyny, której celem jest leczenie za pomocą zastępowania komórek starych i chorych przez komórki młode (terapia komórkami macierzystymi, inżynieria tkankowa), lub regeneracja organizmu za pomocą terapii genowej.

    Stereotaktyczne przeszczepy tkankowe istoty czarnej – eksperymentalna metoda leczenia choroby Parkinsona. Podejmowane dotychczas próby polegały na próbach transplantacji płodowej tkanki śródmózgowia zawierającej neurony dopaminergiczne do prążkowia chorych na chorobę Parkinsona. Przy założeniu że komórki dopaminergiczne mogą przeżyć i wytworzyć synapsy z innymi neuronami w mózgu biorcy, zaczną wytwarzać dopaminę i że mózg biorcy będzie mógł korzystać z niej w neurotransmisji na uszkodzonych przez proces chorobowy szlakach, metoda ta mogłaby być uznana za metodę leczenia przyczynowego schorzenia. Badania PET u biorców wykazały wzrost wychwytu znakowanej fluorem L-dopy w prążkowiu, obserwowano też poprawę kliniczną, zwłaszcza u młodszych pacjentów. U pacjentów którzy zmarli w czasie obserwacji badanie neuropatologiczne potwierdziło przyjęcie przeszczepu. GRID (ang. gay-related immune deficiency – zespół niedoboru odporności gejów) – pierwsza nazwa zaproponowana dla AIDS w 1982, w związku z zauważeniem przez naukowców zwiększonej częstości zachorowań na mięsaka Kaposiego i pneumocystowe zapalenie płuc wśród homoseksualnych mężczyzn w Kalifornii i Nowym Jorku. Później zanotowano zwiększoną częstość zachorowań tych chorób u Haitańczyków, osób chorych na hemofilię, wstrzykujących dożylnie narkotyki, partnerek seksualnych pacjentów chorych na AIDS oraz biorców krwi bez żadnych oczywistych w tamtym czasie czynników ryzyka.

    Medycyna niekonwencjonalna – metody leczenia wcale lub słabo akceptowane przez medycynę opartą na badaniach naukowych. Zalicza się do niej zarówno metody leczenia, które w opinii większości lekarzy są bezwartościowe (np. bioenergoterapia), jak i takie, których pewne elementy zaadaptowano do medycyny głównego nurtu (np. akwaterapia i fitoterapia). Część metod leczenia zaliczanych do medycyny niekonwencjonalnej ma swoje źródło w wielowiekowej tradycji (np. akupunktura, medycyna ludowa), a inne powstały stosunkowo niedawno (np. homeopatia i bioenergoterapia).

    Dodano: 06.05.2009. 15:11  


    Najnowsze