• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zmarł wybitny chirurg plastyczny prof. Michał Krauss

    21.04.2010. 02:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Prof. Michał Krauss, wybitny chirurg, twórca powojennej szkoły chirurgii plastycznej w Polsce, zmarł w Warszawie w wieku 82 lat. Całe swoje zawodowe życie poświęcił leczeniu wad wrodzonych u dzieci, leczeniu oparzeń oraz mikrochirurgii.

    "Prof. Krauss szczególnie poświęcał się wadom rozwojowym twarzoczaszki, jak np. rozszczep wargi czy podniebienia. Stworzył własną metodę leczenia rozszczepu wargi. Jako pierwszy wprowadził w Polsce leczenie chirurgiczne oparzeń, które polegało na usuwaniu tkanek martwych, stosowaniu przeszczepów skóry i jak najszybszym zamykaniu ran. Pozwalało to zapobiec sepsie i ratować chorych, którzy w innych warunkach nie mieliby szansy na przeżycie" - powiedział PAP w poniedziałek kierownik Kliniki Chirurgii Plastycznej Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie prof. Józef Jethon, który jest wychowankiem i następcą zmarłego w niedzielę Kraussa.

    Prof. Michał Krauss urodził się w 1927 r. Jego ojciec Stanisław, był dyrektorem Państwowego Instytutu Weterynaryjnego w Puławach i organizatorem nowoczesnej służby weterynaryjnej w Polsce.

    Przyszły chirurg ukończył medycynę we Wrocławiu. W 1951 r. został ordynatorem oddziału chirurgii plastycznej w szpitalu św. Antoniego w Polanicy Zdroju. Oddział był przeznaczony przede wszystkim dla chorych z wadami wrodzonymi oraz zniekształceniami nabytymi m.in. w czasie wojny. Dwa lata później został dyrektorem szpitala, który od 1958 r. przyjął nazwę Wojewódzkiego Szpitala Chirurgii Plastycznej w Polanicy.

    Krauss zdobywał doświadczenie zawodowe w cenionych na świecie ośrodkach chirurgii plastycznej. W 1954 r. odbył roczne szkolenie w Pradze u prof. Frantiska Buriana, a później pracował w klinikach w Wielkiej Brytanii, USA, Niemczech, Szwecji i Francji.

    Pracę doktorską obronił w 1964 r., w 1968 r. uzyskał habilitację, a w 1983 r. tytuł profesora.

    W 1976 Krauss założył Klinikę Chirurgii Plastycznej przy Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego w Warszawie, którą kierował do 1997 r., kiedy to przekazał ją Jethonowi.

    Od 1967 r. przez 27 lat pełnił funkcję krajowego konsultanta do spraw chirurgii plastycznej. Był współtwórcą i pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Estetycznej. Profesor wykształcił i wychował większość polskich chirurgów-plastyków. Dzięki niemu powstała w Polsce specjalizacja z chirurgii plastycznej.

    W 2005 r. Krauss otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Polanicy. Był to wyraz uznania jego roli w rozwoju chirurgii plastycznej w Polsce oraz w przekształceniu skromnej placówki w Polanicy w znany na świecie szpital.

    "Prof. Karuss był nie tylko wielkim autorytetem medycznym, ale też człowiekiem o kryształowej uczciwości, również w relacjach z pacjentami. Nie przyjmował żadnych upominków, oprócz kwiatów oraz dzieła własnych rąk, jak wyrzeźbiona przez pacjenta figurka czy namalowany własnoręcznie obrazek. Był bardzo oddany pacjentom i pracy. Pierwszy przychodził do kliniki i często ostatni z niej wychodził. Choć był cenionym na całym świecie autorytetem w swojej dziedzinie, do końca życia,

    PAP - Nauka w Polsce, Joanna Morga

    kap/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Marek Antoni Pertkiewicz (zm. 5 grudnia 2013) – polski lekarz, specjalista w zakresie chirurgii ogólnej, doktor habilitowany nauk medycznych w zakresie medycyny, twórca polskiej szkoły żywienia pozajelitowego, oganizator i wieloletni kierownik Oddziału Klinicznego Żywienia i Chirurgii Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego im prof. W. Orłowskiego Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie, kierownik Kliniki Chirurgii Ogólnej i Żywienia Klinicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (WUM), prezes Polskiego Towarzystwa Żywienia Pozajelitowego i Dojelitowego Stanisław Zając (ur. 1 stycznia 1939 w Chrobrzu w rodzinie robotniczo-chłopskiej) – polski chirurg, naukowiec. W latach 1960–1968 wolontariusz, asystent w Zakładzie Anatomii Prawidłowej AM w Warszawie; 1964-1968 kierownik Punktu Krwiodawstwa w PSK Nr 1 AM w Warszawie; 1964-1968 wolontariusz w I Klinice Chirurgicznej AM w Warszawie; 1968-1975 starszy asystent w I Klinice Chirurgicznej AM w Warszawie; 1975-1993 adiunkt, docent Kliniki Chirurgii Naczyń i Transplantologii Instytutu Chirurgii AM w Warszawie (1986-1987 p.o. kierownik Kliniki Chirurgii Naczyń i Transplantologii AM w Warszawie); 1993-1999 profesor nadzwyczajny w Klinice Chirurgii Naczyń i Transplantologii AM w Warszawie; 1999-2005 profesor zwyczajny w Klinice Chirurgii Ogólnej, Naczyniowej i Transplantacyjnej AM w Warszawie przy ul. Banacha 1A. Kazimierz Szopski (ur. 1911, zm. 1976) – autor nazewnictwa w zakresie obróbki plastycznej w latach 50. Współuczestniczył w tworzeniu programów nauczania w specjalności "Technologia przeróbki plastycznej" – najpierw dla studiów inżynierskich, a później dla jednolitych studiów magisterskich. Wchodził w skład zespołu naukowego Katedry Podstaw Przeróbki Plastycznej Politechniki Warszawskiej. Katedra ta powstała 1 września 1951 roku, jako jedna z 13 katedr utworzonego wówczas Wydziału Mechanicznego Technologicznego. Organizatorem i długoletnim kierownikiem Katedry był prof. dr Tadeusz Pełczyński (zm. w 1983 r.).

    Acta Angiologica – oficjalny kwartalnik Polskiego Towarzystwa Angiologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej wydawany przez Wydawnictwo Via Medica. Redaktorem naczelnym jest prof. Arkadiusz Jawień. Zastępcami redaktora naczelnego są: prof. Aldona Dembińska-Kieć, prof. Andrzej Dorobisz oraz prof. Małgorzata Szczerbo-Trojanowska. Antoni Leśniowski (ur. 28 stycznia 1867 w Lebiedziowie, zm. 8 kwietnia 1940 w Warszawie) – polski lekarz, chirurg, w latach 1912–1914 dyrektor szpitala św. Antoniego w Warszawie, następnie do 1919 ordynator oddziału chirurgii w tamtejszym szpitalu Św. Ducha. W latach 1919–1936 profesor chirurgii na Uniwersytecie Warszawskim.

    Rafał Józef Czerwiakowski (ur. 24 października 1743, zm. 5 sierpnia 1816) – polski anatom, chirurg, położnik, twórca pierwszej w Polsce katedry chirurgii. W czasie powstania kościuszkowskiego pełnił funkcję naczelnego chirurga wojsk polskich. Był pierwszym w Polsce organizatorem kształcenia chirurgów. Był wynalazcą kilku narzędzi chirurgicznych np. gnipsu (noża zakończonego główką używanego do rozcinania ran) i wyciągu do leczenia złamań kości. Nazwany "ojcem chirurgii polskiej". Gaspare Tagliacozzi (ur. w marcu 1546, zm. 7 listopada 1599) – włoski chirurg i anatom pochodzący z Bolonii, uczeń Girolamo Cardano, doktor medycyny i filozofii, profesor chirurgii i anatomii na Uniwersytecie w Bolonii. Uważany jest za pioniera chirurgii plastycznej. Wprowadził autorską metodę plastyki nosa za pomocą płata uszypułowatego pobranego z ramienia. Metoda ta nosi nazwę metody włoskiej.

    Roman Jasiński (ur. 9 sierpnia 1854, zm. 7 marca 1898) – polski lekarz, chirurg. W latach 1879-1881 był kierownikiem oddziału chirurgii w szpitalu im. Dzieciątka Jezus w Warszawie. Był redaktorem pisma pt. "Pamiętnik Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego". Współtworzył również warszawskie pogotowie ratunkowe. Publicznie zaprezentował w sumie koło 60 prac na temat chirurgii kostnej ortopedii oraz chirurgii urazowej i dziecięcej. Julius Alfons Nikolai Szymanowski, Julij Karłowicz Szimanowski (ros. Юлий Карлович Шимановский, ur. 29 stycznia/10 lutego 1829 w Rydze, zm. 13 kwietnia/25 kwietnia 1868 w Kijowie) – rosyjski chirurg polsko-niemieckiego pochodzenia, profesor Uniwersytetu w Helsinkach i Uniwersytetu w Kijowie, pomysłodawca wielu technik chirurgii plastycznej, m.in. operacji Kuhnta-Szymanowskiego. Autor podręcznika chirurgii Handbuch der Operativen Chirurgie (1870). Zbiór jego wierszy Was ich gelebt: Lieder został wydany pośmiertnie (pod pseudonimem Julius Steinborn).

    Janusz Bohosiewicz (ur. w 1945 w Dynowie) – polski chirurg dziecięcy, profesor. Kierownik Oddziału Chirurgii Dziecięcej w Górnośląskim Centrum Zdrowia Dziecka w Katowicach oraz kierownik Katedry i Kliniki Chirurgii Dziecięcej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.

    Metoda Gierasimowa - metoda badawcza stosowana w antropologii fizycznej, polegająca na rekonstrukcji plastycznej wyglądu twarzy człowieka na podstawie zachowanych elementów czaszki. Nazywana jest metodą Gierasimowa od nazwiska rosyjskiego antropologa Michała Gierasimowa, który stał się współtwórcą otwartego w 1950 roku Laboratorium Rekonstrukcji Plastycznej Radzieckiej Akademii Nauk. Metoda oparta jest na związku między kształtem oraz grubością tkanki miękkiej czaszki a morfologią czaszki. Na początku Gierasimow wykonywał modele w plastelinie, potem metoda została udoskonalona.

    Andrzej Sankowski (ur. 16 września 1940) – polski chirurg ogólny i chirurg plastyk, absolwent Akademii Medycznej w Warszawie i stypendysta PAN (pobyt w Pradze i praca z dziedziny immunologii pod kierunkiem kandydata do Nagrody Nobla – prof. M. Haska). Jako pierwszy w Polsce napisał pracę doktorską z immunologii tkankowej. I i II stopień specjalizacji z chirurgii ogólnej zrobił pod kierunkiem prof. Łapińskiego. Dermoplastyka – dział chirurgii plastycznej zajmujący się operacyjnym pokrywaniem ubytków skóry oraz usuwaniem wrodzonych i nabytych zniekształceń skóry, w celu poprawienia jej czynności i wyglądu. Do pokrycia ubytków stosuje się przeszczepy różnych tkanek, najczęściej skóry (z innej okolicy ciała lub od innego osobnika), powięzi, tkanki tłuszczowej, a także tworzywa sztuczne.

    Bogusław Baczkowski, (ur. 10 sierpnia 1951 w Przasnyszu) - doktor habilitowany, specjalista ortopedii, traumatologii, i chirurgii urazowej, pracownik Wydziału Lekarskiego z Oddziałem Stomatologicznym Akademii Medycznej w Gdańsku, wiceprzewodniczący Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki. Kierownik i Ordynator Kliniki Chirurgii Ręki przy Katedrze Ortopedii i Traumatologii Akademii Medycznej w Gdańsku. Od 2011 roku kierownik Katedry Ortopedii i Traumatologii Wydziału Nauk Medycznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie . Roman Gross (zm. 3 marca 2014) – polski lekarz, chirurg i urolog dziecięcy, doktor nauk medycznych, wieloletni pracownik Kliniki Chirurgii Dziecięcej Akademii Medycznej w Gdańsku (obecnie Gdański Uniwersytet Medyczny), ordynator Oddziału Chirurgii Dziecięcej Szpitala Morskiego im. PCK w Gdyni w latach 1983–1996. Był autorem techniki operacji spodziectwa stosowanej w kraju i zagranicą.

    Tadeusz Rut (ur. 25 sierpnia 1925 w Miastowicach) – prof. dr inż., wieloletni pracownik Instytutu Obróbki Plastycznej w Poznaniu, były kierownik Zakładu Kucia i Prasowania. Między innymi twórca technologii wykonywania wałów korbowych tzw. metodą TR, która zdobyła uznanie na całym świecie. Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego (CMKP) to polska uczelnia medyczna mająca swoją siedzibę w Warszawie prowadząca studia specjalizacyjne dla lekarzy, lekarzy dentystów, diagnostów laboratoryjnych, farmaceutów i dla dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, zapewniająca możliwość kształcenia ustawicznego oraz prowadząca studia doktoranckie. Uczelnia jest organem założycielskim dla dwóch szpitali: Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego im. prof. Witolda Orłowskiego w Warszawie oraz Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego im. prof. Adama Grucy w Otwocku.

    Dodano: 21.04.2010. 02:18  


    Najnowsze