• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zmarł wybitny farmakolog - prof. Zbigniew S. Herman

    06.05.2010. 02:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    4 maja w wieku 75 lat zmarł prof. Zbigniew S. Herman, wybitny polski farmakolog - poinformowała na swojej stronie internetowej Polska Akademia Nauk. Profesor był światowym autorytetem w zakresie działania leków psychotropowych. Jego badania przyniosły pierwsze dowody potwierdzające związki ośrodkowego układu nerwowego z układem immunologicznym.

    Prof. Zbigniew Herman urodził się w 1935 roku w Tłustem na Podolu. W Bytomiu ukończył m.in. Liceum Ogólnokształcące im. J. Smolenia i Szkołę Muzyczną I stopnia. W 1952 r. rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej. Po studiach uczył się jeszcze m.in. w Instytucie Farmakologii Akademii Nauk w Moskwie i Laboratorium Farmakologii Biochemicznej Narodowego Instytutu Zdrowia w Bethesdzie, Royal Postgraduate School w Londynie jako stypendysta WHO i w Karolinska Inst. w Sztokholmie. Stopień naukowy doktora medycyny otrzymał w 1963 roku, tytuł doktora habilitowanego w 1970 r., a nominację na profesora zwyczajnego w 1986 r.

    Jak informuje przewodniczący Wydziału Nauk Medycznych PAN prof. Wojciech Kostowski, prof. Herman w latach 1978-80 był dziekanem Wydziału Lekarskiego Śląskiej Akademii Medycznej, a w latach 1980-1982 rektorem tej uczelni. Od roku 2001 był członkiem Polskiej Akademii Nauk, a od roku 2007 prezesem oddziału PAN w Katowicach.

    Był członkiem honorowym wielu towarzystw naukowych, m.in. Polskiego Towarzystwa Farmakologicznego, Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii oraz Towarzystwa Internistów Polskich. Wyróżniony  doktoratem honoris causa Akademii Medycznej w Lublinie oraz Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. Wśród przyznanych mu wyróżnień znalazły się: Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej.

    "Główne zainteresowania i osiągnięcia badawcze profesora koncentrowały się na roli procesów neuroprzekaźnictwa w ośrodkowym układzie nerwowym w działaniu leków psychotropowych oraz na udziale enkefalin i interleukin w działaniu tej grupy leków, a także na problemach przeciwzapalnego i przeciwmiażdżycowego działania fibratów i statyn" - przypomina prof. Kostowski na stronie internetowej PAN.

    Prof. Herman jest autorem i współautorem ponad 300 prac doświadczalnych oraz kilku monografii i podręczników. Wypromował ponad 30 doktorów. Uczestniczył w około 300 kongresach, sympozjach i zjazdach naukowych, w tym 130 zagranicznych. Na zaproszenie uniwersytetów zagranicznych wykładał m.in. na Uniwersytecie w Sorbonie, New York Academy of Sciences, Pennsylvania State University. EKR

    PAP - Nauka w Polsce

    agt/ kap/


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Zbigniew Stanisław Herman (ur. 17 grudnia 1935 w Tłustem, zm. 4 maja 2010) – polski lekarz i farmakolog, w latach 1980–1982 rektor Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. Odznaczony Krzyżem Oficerskim oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Andrzej Bernard Sadzikowski (ur. 14 września 1952 w Puławach, zm. 29 marca 2010) – polski lekarz weterynarii, profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalista parazytologii, wykładowca Wydziału Medycyny Weterynaryjnej UP w Lublinie, kierownik Zakładu Parazytologii i Chorób Inwazyjnych na tymże wydziale (następca prof. Jerzego Gundłacha. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. A. J. ks. Czartoryskiego w Puławach, w 1971 rozpoczął studia na Wydziale Weterynaryjnym Akademii Rolniczej w Lublinie. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Katedrze Parazytologii, w 1983 uzyskał stopień doktora, w 2002 doktora habilitowanego, w 2009 uzyskał tytuł naukowy profesora. Na jego dorobek naukowy składa się 180 pozycji, w tym ponad 60 oryginalnych prac badawczych. Był współautorem podręcznika Parazytologia i parazytozy zwierząt. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, Lubelskiego Towarzystwa Naukowego i Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego, w którym to pełnił funkcję wiceprezesa Oddziału Lubelskiego. Był Przewodniczącym Komisji Parazytologii Weterynaryjnej w Komitecie Parazytologii PAN. Zmarł po ciężkiej chorobie, pochowany został na cmentarzu parafialnym w Puławach-Włostowicach. Włodzimierz Januszewicz (ur. 30 listopada 1927) – prof. dr hab. med., polski internista, wieloletni kierownik Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Nadciśnienia Tętniczego Akademii Medycznej w Warszawie, honorowy prezes Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności, doctor honoris causa Śląskiej Akademii Medycznej i Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, honorowy członek Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, Polskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą, Towarzystwa Internistów Polskich.

    Władysław Zieliński (ur. 17 grudnia 1939 w Słomnikach - zm. 16 listopada 1987 r. w Katowicach) - polski historyk specjalizujący się w dziejach najnowszych, w tym historii Śląska i biografistyce. Absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Katowicach. Stopień doktora nauk humanistycznych (1969) oraz doktora habilitowanego (1978) nauk humanistycznych uzyskał w Uniwersytecie Śląskim. Od 1964 pracował w Śląskim Instytucie Naukowym, gdzie zajmował kolejno stanowiska asystenta, adiunkta i docenta, dwukrotnie pełnił funkcję wicedyrektora. Usunięty z pracy w stanie wojennym (1982). Pracował ponadto w katowickim Oddziale Polskiej Akademii Nauk oraz w Instytucie Śląskim w Opolu. W latach 1984-1987 pełnił funkcję zastępca dyrektora do spraw naukowych Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich - Instytutu Pamięci Narodowej. Współtwórca i redaktor (wraz z Janem Kantyką) Śląskiego słownika biograficznego (wydano 3 tomy) oraz współwydawca Źródeł do dziejów powstań śląskich. Zbigniew Zdrojewski (ur. 1953) – polski profesor doktor habilitowany nauk medycznych, konsultant województwa pomorskiego w dziedzinie chorób wewnętrznych, koordynatorem do spraw kształcenia podyplomowego w zakresie geriatrii, specjalista interny, nefrologii, transplantologii klinicznej i hipertensjologii. Od 1 września 2008 prorektor do spraw klinicznych i szkolenia podyplomowego Akademii Medycznej w Gdańsku/Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Od 1 października 2008 został kierownikiem Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych, Geriatrii i Toksykologii, a po zmianach statusu jednostki - Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych, Chorób Tkanki Łącznej i Geriatrii tejże uczelni. Jest także redaktorem działu "Hemodializa" w czasopiśmie specjalistycznym Forum Nefrologiczne oraz członkiem zarządu Towarzystwa Internistów Polskich. Jest autorem lub współautorem ponad 100 opublikowanych prac naukowych, w tym ponad 50 oryginalnych prac twórczych. Napisał również 30 rozdziałów w podręcznikach z zakresu nefrologii, chorób wewnętrznych i leczenia nerkozastępczego. Ponadto wygłosił lub przedstawił 140 prac na naukowych zjazdach zagranicznych i krajowych. Za swoją działalność naukową, szkoleniową i organizacyjną został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2003), Medalem Komisji Eudukacji Narodowej (2008), Medalem Pamiątkowym Akademii Medycznej w Gdańsku (2005) za aktywny udział i zaangażowanie w rozwój przeszczepienia nerek w Gdańskim Ośrodku Transplantacji.

    Piotr Dobrowolski (ur. 26 kwietnia 1938 w Borowinie, zm. 6 sierpnia 2005 w Katowicach) - polski politolog, profesor zwyczajny dr hab. nauk politycznych, nauczyciel akademicki Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach i prodziekan tegoż wydziału, członek Polskiej Akademii Nauk oraz zespołu ekspertów przy Ministerstwie Edukacji Narodowej. Jest autorem publikacji i opracowań z dziedziny stosunków polsko-niemieckich, historii Górnego Śląska. Po jego śmierci Polskie Towarzystwo Nauk Politycznych ustanowiło konkurs o Nagrodę im. prof. Piotra Dobrowolskiego. Małgorzata Ewa Muc-Wierzgoń (ur. 17 sierpnia 1959 w Stąporkowie) - polska lekarka, prof. dr hab. n. med. o specjalności chorób wewnętrznych i diabetologii. Świadectwo dojrzałości uzyskała w 1977 w Liceum Ogólnokształcącym w Wodzisławiu Śląskim. Następnie podjęła studia medyczne na Wydziale Medycznym Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu, które ukończyła z wyróżnieniem w 1983. W 1999 uzyskała stopień naukowy doktora nauk medycznych na podstawie przedstawionego dorobku naukowego oraz rozprawy Modelowanie aktywności biologicznej czynnika martwicy nowotworów (TNF alfa) i jego rozpuszczalnych receptorów w wybranych schorzeniach o przebiegu ostrym i przewlekłym. Tytuł naukowy profesora nauk medycznych uzyskała w 2005. Mieszka w Gliwicach.

    Jerzy Adam Gracjan Vetulani (ur. 21 stycznia 1936 w Krakowie) – profesor nauk przyrodniczych, psychofarmakolog, neurobiolog, biochemik, członek Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności, doctor honoris causa Śląskiego Uniwersytetu Medycznego i Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. W latach 1976–2006 kierownik Zakładu Biochemii, a obecnie wiceprzewodniczący rady naukowej Instytutu Farmakologii PAN, profesor Małopolskiej Szkoły Wyższej im. J. Dietla w Krakowie. Autor kilkuset prac badawczych o międzynarodowym zasięgu, współtwórca hipotezy β-downregulacji jako mechanizmu działania leków przeciwdepresyjnych. W 1983 laureat Międzynarodowej Nagrody Anna Monika II klasy za badania nad mechanizmami działania elektrowstrząsu. Jeden z najczęściej cytowanych naukowców polskich w dziedzinie biomedycyny. Popularyzator nauki, przez ponad dwie dekady redaktor naczelny czasopisma „Wszechświat”. Zwolennik legalizacji marihuany i ogólnej depenalizacji narkotyków, krytyk represyjnej polityki narkotykowej w Polsce. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Acta Angiologica – oficjalny kwartalnik Polskiego Towarzystwa Angiologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej wydawany przez Wydawnictwo Via Medica. Redaktorem naczelnym jest prof. Arkadiusz Jawień. Zastępcami redaktora naczelnego są: prof. Aldona Dembińska-Kieć, prof. Andrzej Dorobisz oraz prof. Małgorzata Szczerbo-Trojanowska.

    Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach – jednostka organizacyjna Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach położona przy ul. Henryka Jordana w Katowicach i sąsiadująca przez ul. Wita Stwosza z Archikatedrą Chrystusa Króla. Wydział powstał w listopadzie 2000 r. „Rektor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach prof. dr hab. Tadeusz Sławek w marcu 1999 roku podpisał porozumienie z abp. Metropolitą Katowickim dr. Damianem Zimoniem. Kongregacja ds. Wychowania Katolickiego, dekretem z dnia 9 sierpnia 2000 roku, na mocy władzy powierzonej przez papieża Jana Pawła II, erygowała kanonicznie Kościelny Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego”. Prace nad projektem siedziby Wydziału rozpoczęto pod koniec 1999 r. Prace budowlane rozpoczęły się w lutym 2002 roku. Ważną datą w działaniach budowlanych jest 17 kwietnia 2003 r., kiedy abp Damian Zimoń wraz z Rektorem UŚ prof. Januszem Janeczkiem i licznie zgromadzonymi gośćmi, wmurował kamień węgielny. Od 27 maja 2002 r. Wydział Teologiczny ma prawo do nadawania stopnia naukowego doktora nauk teologicznych. W 2009 wydział otrzymał również prawo nadawania stopnia doktora habilitowanego.

    Członkowie Polskiej Akademii Nauk – jedno z najbardziej prestiżowych naukowych ciał kolegialnych w Polsce. Członków Akademii wybiera jej Zgromadzenie Ogólne spośród najwybitniejszych naukowców polskich i zagranicznych. Członkowie krajowi Akademii w liczbie nie większej niż 350 dzielą się na dwie grupy, członków rzeczywistych i członków korespondentów. Członkostwo w Akademii jest funkcją sprawowaną dożywotnio, przy czym po ukończeniu 70. roku życia członkowie otrzymują status członka-seniora. Skład Akademii podzielony jest na 5 wydziałów, grupujących naukowców według tematyki badań. Aktualny skład Polskiej Akademii Nauk zestawiono tabelarycznie.

    prof. dr hab inż. Marek Kuna-Broniowski (ur. 1948) – polski naukowiec, profesor doktor habilitowany nauk rolniczych. 2 kwietnia 1980 roku uzyskał stopień doktora w zakresie nauk technicznych rozprawą doktorską Wpływ rozkładu dwuwymiarowego pola elektromagnetycznego na charakterystyki mechaniczne silników asynchronicznych o wirniku cylindrycznym na Politechnice Szczecińskiej. Stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w zakresie inżynierii rolniczej uzyskał 17 czerwca 1999 roku rozprawą habilitacyjną Nowe metody prognozowania i wczesnego wykrywania chorób roślin na Akademii Rolniczej w Lublinie. 18 kwietnia 2005 roku decyzją Prezydenta RP otrzymał tytuł profesora doktora habilitowanego. Mąż Izabeli Kuny-Broniowskiej, z którą ma troje dzieci: Kamila, Damiana i Agnieszkę. prof.zw.dr hab.inż. Bogdan Mizieliński - urodził się 4 marca 1938r. W Warszawie. Wydział Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Warszawskiej ukończył w 1965 roku. Rozpoczyna karierę naukową uzyskując kolejno: w 1975r – tytuł doktora, w 1984r – doktora habilitowanego a w 2001 tytuł profesora i w 2007r profesora zwyczajnego PW.

    Antoni Aroński (ur. 24 maja 1919 w Warszawie, zm. 2 października 1998 we Wrocławiu) – polski lekarz, anestezjolog, pionier polskiej intensywnej terapii, kierownik Katedry i Kliniki Anestezjologii i Intensywnej Terapii Akademii Medycznej we Wrocławiu, doktor honoris causa AM we Wrocławiu i Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. Edmund Tadeusz Rogala (zm. 25 maja 2013) – polski alergolog, prof. dr hab. nauk med., członek Polskiej Akademii Nauk (Wydział VI - Nauk Medycznych; Komitet Patofizjologii Klinicznej), kierownik Kliniki Alergologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, prorektor do spraw klinicznych w latach 1984-1990, członek Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego w latach 1996-1999, konsultant ds. alergologii, współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Alergologicznego.

    Karol Lesław Grela (ur. 23 listopada 1970 w Warszawie) – polski chemik organik, profesor, nauczyciel akademicki. Zajmuje się zagadnieniami syntezy organicznej, metatezy olefin i chemii metaloorganicznej. Tytuł zawodowy magistra inżyniera uzyskał w 1994 roku na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Stopień naukowy doktora nauk chemicznych uzyskał w 1998 roku w Instytucie Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk (promotor prof. Mieczysław Mąkosza). Następnie odbył staż podoktorski (1999–2000) w Instytucie Maxa Plancka (Max-Planck-Institut für Kohlenforschung) w Mülheim (Niemcy) pod kierunkiem prof. Aloisa Fürstnera. Habilitacja w IChO PAN w 2003. Tytuł naukowy profesora zwyczajnego uzyskany w 2008. Od 2012 roku związany z Wydziałem Chemii Uniwersytetu Warszawskiego gdzie jest nauczycielem akademickim. Kieruje badaniami naukowymi zespołu w Laboratorium Syntezy Metaloorganicznej w Centrum Nowych Technologii III na warszawskiej Ochocie. prof. dr hab. Zdzisław Stieber, (ur. 7 czerwca 1903 w Szczakowej - zm. 12 października 1980 w Warszawie), polski slawista i językoznawca związany z takimi uczelniami jak: Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Lwowski, Uniwersytet Łódzki i Uniwersytet Warszawski, członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek wielu krajowych i zagranicznych towarzystw naukowych, m.in. Bułgarskiej Akademii Nauk, Akademii Nauk Bośni i Hercegowiny, Société Linguistique de Paris, przewodniczący Polskiego Towarzystwa Językoznawczego, jego członek honorowy, honorowy przewodniczący Komitetu Słowianoznawstwa PAN, redaktor i członek komitetów redakcyjnych wielu czasopism i wydawnictw językoznawczych.

    Antoni Sylwester Śliwiński prof. dr hab. (ur. 15 listopada 1928 w Jarocinie), emerytowany profesor Uniwersytetu Gdańskiego, znany w świecie specjalista z zakresu akustyki fizycznej, a szczególności: akustyki molekularnej, ultradźwięków, akustooptyki, fotoakustyki. Jest autorem i współautorem ponad 390 publikacji, w tym jest autorem, współautorem lub redaktorem 14 książek. Członkiem licznych towarzystw naukowych krajowych i międzynarodowych. Był członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Akustycznego w 1963 r., jego Sekretarzem Generalnym w latach 1963 – 70 oraz Przewodniczącym od 1987 r. do 1997. Należy do kolegiów redakcyjnych wielu czasopism: Ultrasonics (Londyn, od 1965), Acoustics Letters (Londyn, od 1980), Archives of Acoustics (PAN, od 1985), Oceanologia (PAN, od 1980), Acustica (Stuttgart, 1990-96), Akusticzeskij Żurnal (Rosyjska AN – Moskwa, od 1990), Opto-electronics Review (od 1995). Jest członkiem International Commission on Acoustics przy International Union of Pure and Applied Physics (reprezentant Polski na kadencje 1981-1984, 1984-1987, 1996-1999, 1999-2004, 2004-2007), Komitetu Fizyki PAN, Komitetu Akustyki PAN. Jest członkiem International Commission on Acoustics przy International Union of Pure and Applied Physics i zastępcą Przewodniczącego Komitetu Akustyki PAN oraz Przewodniczącym Komitetu Narodowego do Kontaktów z Międzynarodowym Komitetem Akustyki (ICA). Endokrynologia Polska – dwumiesięcznik Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego wydawany przez Wydawnictwo Via Medica. Redaktorem naczelnym jest prof. Beata Kos-Kudła. Zastępcami redaktora naczelnego są: prof. Ewa Sewerynek, prof. Marek Bolanowski, prof. Roman Junik oraz dr hab. Tomasz Bednarczuk.

    Eugeniusz Stanisław Kruszewski (ur. 1929) – polski historyk emigracyjny. Studia ukończył w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie (1957-62, magister ekonomii). Na emigrabji politycznej od 1969 w Danii. Studia doktoranckie w Instytucie Ekonomii w Kopenhadze (1971-73) a następnie na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych Polskiego Uniwersytetu w Londynie zakończone doktoratem nauk politycznych w 1975. Habilitacja w zakresie historii stosunków międzynarodowych w 1980. Profesor zwyczajny na Wydziale Nauk Społecznych (1985-1999) i Wydziału Humanistycznego (1998-2009) PUNO. W 1985 stoi na czele Instytutu Polsko-Skandynawskiego w Kopenhadze. Inicjator Nagrody naukowej im. Stanisława Sawickiego za prace w języku polskim lub językach obcych o związkach Polski z krajami regionu skandynawskiego i wiedzy o Skandynawii w Polsce (od 1995). Członek: Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie, Katolickiego Towarzystwa Historycznego w Danii, Instytutu Kaszubskiego, Akademii Historii i Literatury Polskiej oraz Słowiańskiej im. Adama Mickiewicza, Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie i Polskiego PEN-Clubu.

    Dodano: 06.05.2010. 02:18  


    Najnowsze