Mikro RNA - ważne w rozwoju stwardnienia rozsianego :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Problemy chorych na stwardnienie rozsiane

W Polsce ok. 50-60 tys. osób choruje na stwardnienie rozsiane

Papierosy, a nie tabaka, zwiększają ryzyko zachorowania na stwardnienie rozsiane

Nowe nadzieje dla chorych z przewlekłą białaczką limfocytową

Naukowcy wiążą zaburzenia funkcjonowania układu immunologicznego z celiakią

Małe cząsteczki kwasu rybonukleinowego (RNA) są odpowiedzialne za nawroty choroby u pacjentów cierpiących na stwardnienie rozsiane - informują naukowcy z Chin na łamach pisma Nature Immunology. Cząsteczki te tzw. mikroRNA - 326 mogą stać się użytecznym w klinice markerem diagnostycznym choroby i celem terapii dla chorych na stwardnienie rozsiane.

Stwardnienie rozsiane (łac. sclerosis multiplex - SM) to przewlekła, zapalna, choroba ośrodkowego układu nerwowego, w której dochodzi do uszkodzenia tzw. osłonek mielinowych (izolacji) włókien komórek nerwowych i upośledzenia przekazywania impulsów. Choroba ma najczęściej przebieg wielofazowy z okresami zaostrzeń (nawrotów choroby) i poprawy (remisji), chorują zazwyczaj osoby młode - między 20, a 40 rokiem życia. Aktualnie wiadomo już, że SM jest chorobą autoimmunologiczną, w której układ odpornościowy gospodarza niszczy komórki własnego organizmu, w tym przypadku w tkance nerwowej.
Stwardnienie rozsiane może powodować wiele objawów; najczęściej są to zaburzenia ruchowe, czuciowe, zaburzenia równowagi, widzenia, zespoły bólowe oraz objawy psychiatryczne: zaburzenia poznawcze i zaburzenia nastroju. U chorych obserwuje się również przewlekłe zmęczenie.

Małe cząsteczki RNA tzw. mikroRNA (miRNA) wiążą się z pasującymi do nich (komplementarnymi) regionami kodującego RNA (tzw. mRNA na podstawie, którego normalnie zachodzi translacja i powstaje białko) i hamują syntezę białek.

Gang Pei wraz z kolegami z Chińskiej Akademii Nauk w Szanghaju odkrył, że jeden z rodzajów miRNA tzw. miRNA-326 jest związane z zaostrzeniem objawów chorobowych u pacjentów z SM. Ponadto naukowcy wykazali, że manipulując poziomem miRNA-326 u myszy stanowiących zwierzęcy model tej choroby, można nasilić lub złagodzić objawy SM, w zależności od tego czy jego aktywność jest odpowiednio - większa, czy mniejsza.

Autorzy pracy wykazali, że miR-326 hamuje produkcję białka, które blokuje aktywność tzw. pomocniczych limfocytów T, co hamuje również syntezę tzw. interleukiny 17 - białka związanego z rozwojem SM.

Zdaniem badaczy analiza poziomu miRNA-326 może stać się użytecznym sposobem diagnozy SM. Naukowcy mają nadzieję, że gdyby udało się opracować metodę hamowania ekspresji miRNA-326 u ludzi, można byłoby w ten sposób obniżać liczbę pomocniczych limfocytów T, poziom interleukiny 17 i leczyć pacjentów chorych na SM.

Źródła:
PAP - Nauka w Polsce

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Otto Marburg (ur. 25 maja 1874 w Römerstadt, zm. 13 czerwca 1948 w Nowym Jorku) austriacki lekarz neurolog, neuroanatom i neuropatolog. Autor ponad 200 artykułów i 10 książek naukowych. Jako pierwszy opisał postać stwardnienia rozsianego, określaną obecnie jako choroba Marburga bądź postacią Marburga stwardnienia rozsianego. pełny tekst

Choroba Schildera (rozlane stwardnienie mózgu, ang. diffuse myelinoclastic sclerosis) rzadka choroba demielinizacyjna, zazwyczaj traktowana jako wariant stwardnienia rozsianego. Zazwyczaj chorują dzieci między 5. a 14. rokiem życia. pełny tekst

Fingolimod lek immunosupresyjny stosowany u osób dorosłych w leczeniu stwardnienia rozsianego o ciężkim przebiegu, szybko postępującym lub w przypadku braku skuteczności interferonu beta. Lek moduluje czynność receptorów 1-fosforanu sfingozyny typu 1 (S1PR1), przez co hamuje migrację limfocytów T z węzłów chłonnych do ośrodkowego układu nerwowego. Powoduje to w efekcie zmniejszenie wynikającego z autoagresji uszkadzającego wpływu tych limfocytów na komórki ośrodkowego układu nerwowego, z jakim mamy do czynienia u chorych na stwardnienie rozsiane. Preparat fingolimodu jest zarejestrowany pod nazwą Gilenya. pełny tekst

Postać Marburga stwardnienia rozsianego (postać ostro postępująca, ang. Marburg multiple sclerosis, malignant variant of MS, acute variant of MS, fulminant variant of MS) postać stwardnienia rozsianego, w której objawy neurologiczne postępują w ciągu kilku dni lub miesięcy. U pacjenta szybko dochodzi do tetraparezy i śmierci wskutek nawracających infekcji, zachłyśnięcia lub zaburzeń oddychania. Proces zapalny w przebiegu tego wariantu choroby jest bardzo rozległy i nasilony, zlokalizowany w mózgu i w rdzeniu kręgowym. Rokowanie jest złe, chociaż opisywano dobrą odpowiedź na leczenie mitoksantronem i alemtuzumabem, a także na autologiczny przeszczep komórek pnia. Rozpoznanie może być postawione przyżyciowo na podstawie wyniku badania MRI. Chorobę opisał jako pierwszy austriacki neurolog Otto Marburg w 1906 roku. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".