Od naprawdę długiego czasu biję się sam ze sobą, jak podejść sam do siebie, by być w stanie zrobić to, czego chcę (uczyć się ;x). Nie potrafię się skupić, po 5-15 minutach zaczynam już myśleć o czymś zupełnie nie związanym z tym co robię. Owszem, czasem miewam przebłyski, że jak już usiądę to potrafię nawet i cały dzień siedzieć, ale jak szybko się to pojawia, również tak szybko znika. Nie potrafię się do tego szczerze przekonać, choć naprawdę tego pragnę... lenistwo to okropna rzecz, przez nią między palcami ucieka mi wiele rzeczy, o wiele za dużo. Zaś najgorszą rzeczą jest to, że to do mnie nie dociera. Dopiero jak stanę twarzą w twarz z zagrożeniem to potrafię działać. Chcę wziąć się w garść i zacząć efektywnie pracować, to jest mój problem. Nie umiem się uczyć... Prosiłbym o jakieś sugestie.

Dołączam się, staję za Tobą murem i słucham porad.

[ Dodano: 11 Grudzień 2008, 23:05 ]
Ja już sama nie wiem, jak to jest z tym 'chcieć, a móc'. Bo czasami i chcę, i mogę... a nie wychodzi. Doskonale zdaję sobie sprawę z presji maturalnej, ale... nawet to mnie wystarczająco nie motywuje. Wiem, że by osiągnąć to, czego pragnę, muszę zdać powyżej przeciętnej. I wiem, że muszę się sporo uczyć, powtarzać, ćwiczyć. I co z tego, że wiem? Co z tego, że mogę? Niby brakuje mi czasu w dobie, ale... jakby tam postawić na szczerość, to przecież większość czasu to kombinowanie co tu robić, byle tylko nie to, co najpożyteczniejsze. Ja już nawet alternatywnie potrafię obiad ugotować albo cały dom rodzicom posprzątać! A nauka ? Nauka przychodzi wraz z pierwszą gwiazdką na niebie, a czasem później.
Zresztą, ja już tam mam, że nocą potrafię się należycie skupić, tak choć na chwilkę. W dzień myślę tylko w szkole, w domu nie potrafię zupełnie.
Niech mnie ktoś kopnie, no nie wiem co niech mi ktoś zrobi, ja chcę się zamienić na te pare miesięcy w kujona z prawdziwego zdarzenia, takiego nie do zdarcia
Łehehee, to takie indywidualne, ale zdaję sobie sprawę... że to syndrom maturzystów polskich

dołączam się do Was.. zwłaszcza, że muszę umieć na następny piątek dosłownie 1067 słówek na łacinę my tu umrzemy.

Nie chodzi mi o takie tymczasowe działanie, tylko może o podejście do nauki, do samego siebie itp.

Elharion, spróbuj ułożyć sobie harmonogram i postępować zgodnie z nim. Na wielu ludzi to działa, że może ciężko im się skoncentrować, ale konsekwentnie potrafią się trzymać planu i daje to efekty.

Druga możliwość - porozmawiaj z rodzicami, powiedz co Cię gryzie i może poproś, żeby bardziej Cię kontrolowali czy surowiej traktowali. Albo żeby jakoś zmotywowali.

Możesz też zacząć stale myśleć o tym, że jak nie zaczniesz się uczyć, to matury nie zdasz i zmarnujesz sobie życie Albo po prostu znaleźć na siłę w nauce piękno i uczynić z niej swoje hobby. Na hobby chyba potrafisz się skoncentrować?

[ Dodano: 13 Grudzień 2008, 14:00 ]
Hm, i jeszcze jedna możliwość przyszła mi do głowy: rozwiązuj każde zadanie na forum. Jak nie będziesz wiedział jak, to sobie przepisz, poprzeglądaj notatki i podręcznik i próbuj dalej, aż w końcu będziesz mógł zadanie rozwiązać i podesłać na forum wskazówki do niego. Z czasem to idzie coraz szybciej i sprawniej.

Ja dzięki forum nie musiałem się specjalnie przygotowywać do egzaminu z metodyki nauczania matematyki, bo wiedziałem z czym uczniowie gimnazjum mają problemy. Starałem się też pomagać na różne sposoby i obserwować efekty, forum daje wiele różnych możliwości.
Mi pomogło, więc ostatnia myśl Mitha jest najbardziej godna polecenia

Poza tym ja również wierzę siłę planowania. Pamiętaj jednak o planowaniu obowiązków, jak i przyjemności Mi osobiście to bardzo pomaga.

Wiem, nic nie odkryłem poza tym co napisał Mith, ale to że piszę o tym samym, też o czymś świadczy

ja osobiście nie mogę planować, bo zawsze zaplanuję więcej niż jestem w stanie zrobić i potem mam do siebie pretensje o to, że nie wypełniłem planu.

za to nic mnie tak nie motywuje jak ciągłe wmawianie sobie - jeszcze tylko troszkę, jutro się wyśpisz, najesz, zjesz ciasteczka

Macbeth napisał/a

ja osobiście nie mogę planować, bo zawsze zaplanuję więcej niż jestem w stanie zrobić i potem mam do siebie pretensje o to, że nie wypełniłem planu.

skąd ja to znam

wiecie co? warto komuś obiecać, że się coś zrobi. przygotowywałyśmy się tak z koleżanką do sprawdzianu, dobrze poszło

Ja zauwazyłam, ze dobre efekty są, jak wcześniej tylko przeczytam z 2- 3 razy partię materiału, a uczę sie jej jak już naprwade trzeba- czyli na ostatnia chwile xD Nie wiem czemu, ale takie przeczytanie daje dużo, a zakuwać zaczynam naprawde pozno- nie mam wiec poczucia straconego wczesniej czasu

dżemik napisał/a

wiecie co? warto komuś obiecać, że się coś zrobi. przygotowywałyśmy się tak z koleżanką do sprawdzianu, dobrze poszło

o to, to właśnie. jak kiedyś poczułem się uzależniony od komputera, to powiedziałem tacie: `tato pilnuj mnie, w tygodniu komputer od 20, no chyba że do nauki`...a taki ze mnie typ, że jak już powiedziałem to na głos to się stosowałem