Mamut włochaty, mamut właściwy (Mammuthus primigenius) gatunek wymarłego ssaka z rodziny słoniowatych, z rzędu trąbowców. Był jedynym gatunkiem mamuta, który miał gęstą sierść. Wywodził się od wcześniejszego mamuta stepowego (Mammuthus trogontherii). Pojawił się ok. 750 tysięcy lat temu i szybko rozprzestrzenił w Europie i Azji, potem również w Ameryce Północnej. Nie znaleziono nigdy szczątków tego gatunku na południe od Alp i na Półwyspie Iberyjskim. Na tereny Północnej Ameryki gatunek ten wkroczył stosunkowo późno, zaledwie ok. 100 tysięcy lat temu i zasiedlił jedynie najbardziej na północ wysunięte tereny stepowe. pełny tekst

Mamut kolumbijski (Mammuthus columbi) - najlepiej poznany gatunek mamuta zasiedlający Amerykę Północną podczas okresu plejstocenu. Wywodzi się od wcześniejszego mamuta południowego (Mammuthus meridionalis), który przywędrował z Azji przez most lądowy Beringa ok. miliona lat temu. Zasiedlał tereny stepowe i preriowe na południe od lądolodu. Prawdopodobnie nie tolerował warunków panujących na tzw. stepie mamutowym w bezpośrednim sąsiedztwie czoła lądolodu. Obszary te były zdominowane przez lepiej dostosowanego do chłodu mamuta włochatego. Mamut kolumbijski osiągał rozmiary zbliżone do rozmiarów dzisiejszego słonia afrykańskiego (Loxodonta africana). Ważył 10 ton, mierzył 4,3 m w kłębie. Jego ciosy były jednak znacznie większe niż u dzisiejszych krewniaków. Długość ciosów dorosłych samców mogła wynosić nawet do 5 metrów. Również tryb życia tego wymarłego trąbowca był najprawdopodobniej bardzo podobny do typowego dla dzisiejszych słoni. pełny tekst

Bluff - meteoryt kamienny należący do chondrytów oliwinowo-hiperstenowych typu L5, znajdowany na terenie stanu Teksas w USA. Pierwszy okaz znaleziono w 1878 roku i ważył 145 kg. W 1896 roku znaleziono fragment o masie 7,7 kg. Trzeci fragment o masie 13,5 kg znaleziono w 1917 roku, a w 1995 uznano, że należy on do odrębnego spadku i zakwalifikowany został do typu L4. Wprowadzono więc dodatkowe oznaczenia w celu identyfikacji meteorytów z różnych spadków. Do nazwy meteorytów z lat 1886 i 1896 dodano literę (a), a z 1917 literę (b). pełny tekst

Linia B linia metra w Buenos Aires, otwarta 17 października 1930. Ma długość 10,15 km i rozpoczyna się od Leandro N. Alem i kończy na Los Incas. Ostatnią stację otwarto w połowie 2003. W ostatnich latach, stwierdzoo, że jest najbardziej uczęszczaną linią metra w Buenos Aires. Po otwarciu odcinka od Los Incas do centrum handlowego Villa Urquiza ta oczeukje się, że liczba pasażerów korzystających z linii wzrośnie. Była to pierwsza linia metra w Buenos Aires, której stacje wyposażone są w bramki liczące i schody ruchome. Jest to jedyna linia, która czerpie prąd elektryczny z trzeciej szyny, inaczej niż na reszcze linii. W 2009 r. na linii używano pociągów produkcji Mitsubishi z roku 1959. Czas podróży między stacjami krańcowymi wynosi 25 min. Podczas budowy stacji Leandro N. Alem znaleziono szczątki mamuta z czwartorzędu. Szczątki zostały umieszczone w Muzeum Przyrodniczym w La Plata. pełny tekst

Millbillillie meteoryt kamienny należący do achondrytów typu eukryt, spadły w październiku 1960 roku w pobliżu miejscowości Wiluna w stanie Australia Zachodnia. Pierwsze okazy znaleziono w 1970 roku. Największy fragment meteorytu, o wadze 20 kg, znajduje się w Muzeum Australii Zachodniej. pełny tekst