Nanocząsteczki z cukru pomogą walczyć z nowotworami :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Nanocząstki - brakujące ogniwo w terapii genowej nowotworów

Michael Hanlon: "10 pytań, na które nauka nie znalazła (jeszcze) odpowiedzi" - recenzja

Leki podawane "na oko" mogą być nieskuteczne

Niebieska Karta - wyjaśnienie terminu; procedura "Niebieskie Karty"

Polscy naukowcy nie muszą "jechać z tyłu"

Svalbard - "naturalne laboratorium" na dachu świata

Nanocząsteczki wykonane z występujących w ludzkim organizmie cukrów, z zamkniętym wewnątrz lekiem - taką metodę na walkę z komórkami nowotworowymi opracowali polscy uczeni z Laboratorium Inżynierii Biomedycznej Politechniki Warszawskiej.

"Żyjemy coraz dłużej i w związku z tym musimy przyzwyczaić się, że nowotworów będzie coraz więcej. Nadzieję na przełom w terapii przeciwnowotworowej stanowi nanotechnologia" - wyjaśnił PAP kierownik Laboratorium Inżynierii Biomedycznej Politechniki Warszawskiej dr hab. Tomasz Ciach.

Jak tłumaczy pracująca nad wytworzeniem leku Iga Wasiak, obecnie walka z nowotworami polega na podawaniu lekarstw, które oprócz nowotworu uszkadzają ludzki organizm. "Powodują wiele osłabiających organizm skutków ubocznych, takich jak zatrucia organizmu, które objawiają się np. wypadaniem włosów" - dodaje Iga Wasiak.

Nanocząstki, czyli cząstki o rozmiarach sięgających jednej miliardowej metra, którymi uczeni będą leczyli nowotwory to maleńkie kapsułki. Zastosowanie nanotechnologii pozwala zamknąć leki w zewnętrznej kapsułce, która jest nieszkodliwa dla organizmu, więc zmniejsza w dużym stopniu efekty uboczne.

Naukowcy z LIB nanokapsułki będą wytwarzali z naturalnie występujących w organizmie cukrów. Dzięki odpowiedniej budowie nie będą one rozpoznawane przez układ odpornościowy człowieka i mogą długo krążyć w układzie krwionośnym szukając celu, czyli komórki nowotworowej.

"Pracujemy nad dekstranem, czyli polisacharydem wykorzystywanym w medycynie już od lat, jako lek krwiozastępczy czy w kroplach do oczu. Jest całkowicie nieszkodliwy dla organizmu, usuwany zarówno przez nerki, jak i metabolizowany przez wątrobę do cukrów prostych i wbudowywany w organizm ludzki" - tłumaczy Iga Wasiak.

Dr Ciach wyjaśnia, że dzięki odpowiednim elementom obecnym na powierzchni, nanocząsteczki będą przyczepiały się do błony komórkowej komórek nowotworowych, potem będą pobierane przez komórkę do jej wnętrza. "Tam struktura kapsydu będzie rozrywana i lek będzie uwalniany" - opisuje. Lek trafi więc przede wszystkim do komórek nowotworowych, a nie do pozostałych komórek organizmu.

Kapsułki z polisacharydów będą skutecznym narzędziem do podania leku z jeszcze jednego powodu. "Komórki nowotworowe mają nastawiony metabolizm na dzielenie się. By mogło ono przebiegać potrzebują dużo cukru i chętnie go pobierają" - tłumaczy Wasiak.

Jak zaznacza dr Ciach, dzięki nowej metodzie klasyczne leki przeciwnowotworowe zamknięte wewnątrz nanocząstek mogą być podawane w bardzo dużych dawkach, bo nie wywołują efektów ubocznych. Takie duże dawki szybciej i skuteczniej niszczą groźne komórki.

Naukowcy prowadzili już badania nad zamknięciem w kapsułkach leku przeciwbiałaczkowego. Badają też skuteczność nanocząstek na komórkach nowotworów płuc, jelit, piersi i prostaty.

Opracowane przez Igę Wasiak nanocząstki mogą być stosowane również w terapii genowej, bo po wniknięciu do wnętrza komórek i mogą włączać lub wyłączać określone geny. "We wnętrzu cząsteczek można zamknąć również siRNA, które pozwala na wyciszanie określonych genów komórkowych. Lek będzie można podawać cierpiącym na różnego rodzaju choroby genetyczne" - powiedziała Wasiak.

Zaznaczył jednak, że uczonych czeka jeszcze sporo badań. Najbliższym etapem będą badania na zwierzętach. Jej zdaniem, wprowadzenie leku na rynek to kwestia raczej kilku lat niż miesięcy.

PAP - Nauka w Polsce, Ewelina Krajczyńska

agt/

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Efektywna średnica cząsteczki w teorii kinetycznej gazów minimalna odległość na jaką zbliżają się do siebie dwie cząsteczki tego samego gazu podczas zderzenia, czyli odległość między środkami tych cząsteczek w chwili zderzenia. Znając średnicę cząsteczek można określić ich przekrój czynny na zderzenie pełny tekst

Domena białka fragment cząsteczki białka wyodrębniony ze względu na samoistną zdolność zachowania swojej struktury trójwymiarowej niezależnie od całej cząsteczki. pełny tekst

Cechy adaptatywne - te cechy przystosowawcze organizmu, które są przekazywane potomstwu, a więc dziedziczne. Do najbardziej znanych przykładów należy ciemna barwa skóry u ludów zamieszkujących strefy tropikalne, o dużym nasłonecznieniu. Ciemny barwnik obecny w skórze ma znaczenie przystosowawcze, bowiem chroni przed nowotworami skóry. pełny tekst

Trawienie u człowieka rodzaj trawienia zewnątrzkomórkowego, proces zachodzący w układzie pokarmowym człowieka, w którym wielkocząsteczkowe związki chemiczne (np. białka, węglowodany, tłuszcze), za sprawą enzymów trawiennych układu pokarmowego, rozkładają się na mniejsze cząsteczki w celu ich wchłonięcia i przyswojenia przez organizm. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".