Naukowcy odkrywają źródło pochodzenia niezwykłego meteorytu :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Naukowcy z Imperial College otrzymują granty ERBN dla doświadczonych naukowców

Ruszyła nowa finansowana ze środków UE sieć w zakresie badania fenotypu roślin

Badania marsjańskiego meteorytu dają wskazówki nt. ewolucji planet

Drugie międzynarodowe warsztaty nt. web science i wymiany informacji w sieci medycznej, Glasgow, Wlk. Brytania

Badania naukowe rzucają światło na pochodzenie H1N1

Polska w sieci najnowocześniejszych rozwiązań life science

Kiedy meteoryty lądują na Ziemi często nie można stwierdzić, z jakiego dokładnie miejsca w Układzie Słonecznym pochodzą. Na niemal 1.100 udokumentowanych upadków meteorytów w ciągu ostatnich 200 lat, naukowcy byli w stanie wskazać pochodzenie zaledwie kilkunastu. Teraz nowa sieć kamer na pustyni w Australii pomogła w dokonaniu tego wyczynu w przypadku nowego meteorytu.

Po przeanalizowaniu zapisanej przez sieć kamer trajektorii meteorytu na niebie, międzynarodowy zespół naukowców z Australii, Czech, USA i Wlk. Brytanii stwierdza w artykule opublikowanym w czasopiśmie Science, że meteoryt pochodzi z pasa asteroid, który jest najgłębiej ukryty pomiędzy Marsem a Jupiterem. Część środków na sfinansowanie badań pochodziła z sieci badawczej Marie Curie ORIGINS (Wyjaśnianie pochodzenia systemów słonecznych - anatomia prymitywnych meteorytów), która uzyskała wsparcie ze środków unijnych na kwotę 2,6 mln EUR.

Sieć wykonuje co noc jedno zdjęcia nieba w technice poklatkowej. Na podstawie takiego zdjęcia, na którym uwidocznione są wszelkie bolidy, eksperci mogą prześledzić orbitę obiektu i przewidzieć prawdopodobne miejsce lądowania.

"Jesteśmy rozemocjonowani naszym nowym odkryciem" - powiedział dr Phil Bland z Imperial College London, naczelny autor raportu. "Meteoryty to najczęściej analizowane skały na Ziemi, niemniej naprawdę rzadko udaje się nam wskazać ich pochodzenie. Interpretowanie tego, co stało się w zaraniu Układu Słonecznego, bez wiedzy skąd pochodzą meteoryty, to jak próbowanie interpretowania geologii Wlk. Brytanii na podstawie przypadkowych kamieni wrzuconych do przydomowego ogródka."

Obiekt wielkości piłki do krykieta został znaleziony na nizinie Nullarbor w Zachodniej Australii, gdzie spadł na Ziemię w lipcu 2007 r. Ponadto skład meteorytu również okazał się być wyjątkowy - zbudowany jest z rzadkiego typu bazaltowej skały magmowej.

Ostatnia teoria sugeruje, że asteroidy złożone z takiej samej skały magmowej mogą stanowić budulec planet takich jak Ziemia. Pochodzenie meteorytu oraz jego skład potwierdzają tę teorię, pogłębiając naszą wiedzę o Układzie Słonecznym.

Ten wielki sukces budzi nadzieje naukowców na to, że system kamer w Zachodniej Australii dostarczy jeszcze więcej podobnych informacji. "Nie jesteśmy pierwszym zespołem, który rozstawił sieć kamer w celu śledzenia bolidów" - przyznaje dr Bland. "Niemniej inne zespoły napotkały trudności, ponieważ meteoryty są małymi skałami i trudno je znaleźć w terenie pokrytym roślinnością. Nasze rozwiązanie było całkiem proste - zbudować sieć śledzenia bolidów na obszarze, w którym będzie je łatwo znaleźć. Pustynia Nullarbor jest idealna, ponieważ występuje tam niewiele roślinności, a ciemne skały z łatwością odznaczają się na jasnej pustynnej równinie."

"To niesamowite, że już podczas pierwszej ekspedycji, za pomocą niewielkiej, próbnej sieci, znaleźliśmy meteoryt, którego pochodzenie mogliśmy prześledzić aż do pasa asteroid" - podkreśla dr Bland. "Jesteśmy umiarkowanie optymistyczni, że to odkrycie może być pierwszym z wielu, a jeżeli się tak stanie, każde z nich może nam dać więcej wskazówek na temat początków Układu Słonecznego."

rdo: CORDIS

informacji: Science: http://www.sciencemag.org/ Imperial College London: http://www3.imperial.ac.uk/ Teksty pokrewne: 29890, 30697 Kategoria: Wyniki projektów
Źródło danych: Science
Referencje dokumentu: Bland, P.A., et al. (2009) An Anomalous Basaltic Meteorite from the Innermost Main Belt.Science.325.1525-1527. DOI: 10.1126/science.1174787.
Indeks tematyczny: Koordynacja, wspólpraca; Badania Naukowe; Przestrzeń kosmiczna & badania satelitarne; Inne technologie RCN: 31338 W góre . O tym serwisie . Serwisy CORDIS . Helpdesk . © . Ważne informacje prawne Administratorem witryny CORDIS jest Urząd Publikacji

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Henbury - meteoryt żelazny należący do oktaedrytów typu III AB znaleziony w 1931 roku niedaleko miejscowości Henbury w Australii w Terytorium Północnym przez zorganizowaną ekspedycję naukową z Uniwersytetu Australii Południowej. Na miejscu spadku meteorytu odkryto 13 kraterów uderzeniowych i zebrano jak dotąd 1200 kg. Masę meteorytu przed spadkiem na Ziemię ocenia się na 2000 ton. pełny tekst

Impaktyt, nieformalna nazwa określająca typ skały, która powstała lub została poważnie zmieniona pod wpływem uderzenia meteorytu. Nazwa ta opisuje zarówno skały które zostały zmienione bezpośrednio od uderzenia meteorytu, pod wpływem temperatury czy siły uderzenia, jak i skały osadowe zawierające domieszki materiałów pochodzenia pozaziemskiego. pełny tekst

Oileán Ruaidh żelazny meteoryt znaleziony na Meridiani Planum na Marsie na zdjęciach wykonanych przez automatyczny łazik marsjański Opportunity 16 września 2010 roku. Nazwa meteorytu pochodzi od celtyckiej nazwy wyspy położonej nieopodal północno-zachodnich wybrzeży Irlandii. Nazwa meteorytu jest nazwą nieformalną. pełny tekst

Lost City - meteoryt kamienny należący do chondrytów oliwinowo-bronzytowych grupy H5, spadły 3 stycznia 1970 roku w okolicach miasta Lost City w stanie Oklahoma w USA. Przelot meteorytu Lost City był pierwszym zarejestrowanym przez kamery Preriowej Sieci Bolidowej USA przelotem bolidu w Stanach Zjednoczonych. Na miejscu spadku znaleziono cztery fragmenty meteorytu o łącznej masie 17 kg. Największy okaz ważył 9,8 kg. pełny tekst

Tagish Lake meteoryt kamienny należący do chondrytów węglistych grupy C 2 spadły 18 stycznia 2000 roku na powierzchnię zamarzniętego Jeziora Tagish w Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie o godzinie 16:43 czasu uniwersalnego. Zebrano jak dotąd ponad 500 fragmentów meteorytu o łącznej masie 10 kg. Masę meteorytu przed spadkiem na Ziemię ocenia się na 220 ton. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".