Naukowcy odkrywają dyplomatyczne zachowania społeczne delfinów :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Delfiny są prawie tak inteligentne jak ludzie

Delfiny i nietoperze mają wspólny "gen sonaru"

"Z ceramiką przez wieki" wśród gablot muzeum

W Stalowej Woli wystawa archeologiczna "Wczesne wieki średniowiecza"

Prof. Szeląg o ćwiczeniach w sekwencjonowaniu dźwięków

Naukowcy z Instytutu Badawczego Delfinów Butlonosych (BDRI) na wyspie Sardynia u wybrzeży Włoch opublikowali najbardziej kompletny repertuar dźwięków wydawanych przez delfiny butlonose (Tursiops truncatus). Wyniki badań pokazują, w jaki sposób ssaki wykorzystują świsty i dźwięki wybuchowo-pulsacyjne do komunikacji i utrzymywania swojej pozycji w hierarchii społecznej. Wyniki badań zostały przedstawione w książce pt. Dolphins: Anatomy, Behavior and Threats (Delfiny - anatomia, zachowanie i zagrożenia) opublikowanej przez Nova Science Publishers.

Delfiny butlonose są niezwykle głośnymi ssakami, niemniej do tej pory naukowcy byli przekonani, że świsty są głównymi dźwiękami, jakie wydają. W dużej mierze nie zdawali sobie sprawy ze znaczenia i zastosowania dźwięków wybuchowo-pulsacyjnych. Najnowsze, długofalowe badania, które opierały się na nagraniach audio i obserwacjach zachowań prowadzonych z powierzchni oraz spod wody u wybrzeży Sardynii, pokazują jak ważną rolę pełnią zestawy dźwięków w życiu społecznym tych morskich ssaków.

Hiszpański naukowiec Bruno D?az, naczelny autor projektu i badacz z BDRI, wraz z współautorem, paragwajskim naukowcem J. Andrea Bernal Shirai, odkrył że sardyńskie delfiny butlonose, podobnie jak inne populacje delfinów, dysponują repertuarem wokalnym, składającym się z "14 słyszalnie odrębnych sygnałów społecznych, które różnią się od siebie pod względem budowy akustycznej i czasu trwania". Naukowcy zauważyli, że wydawany przez te stworzenia zbiór "dźwięków komunikacyjnych obejmuje zakres od cichych i melodyjnych po twardsze, niemal ostre, które znacznie się od siebie różnią czasem trwania - od drobnych świergotów po długie i przesadne piski i jazgoty".

Dr D?az stwierdził, że szeroki zakres dźwięków wskazuje na złożony repertuar wokalny, w którym tonalne dźwięki świszczące - te najbardziej melodyjne - są wykorzystywane przez delfiny, zwłaszcza matki i ich potomstwo, aby pozostawać ze sobą w kontakcie i koordynować strategie polowania. Podkreślił również, że badania przyniosły dowody pokazujące, że "stereotypowe czy też charakterystyczne schematy świszczenia są wykorzystywane do przywołania młodych, by trzymały się w zasięgu wzroku wychowującej je matki".

Tymczasem dźwięki wybuchowo-pulsacyjne - bardziej złożone i różnorodne od świstów - są wykorzystywane do "unikania agresji fizycznej w sytuacjach ogromnego podniecenia, takich jak na przykład rywalizacja o ten sam kawałek pożywienia" - wyjaśnia dr D?az.

Delfiny butlonose wydają dłuższe dźwięki wybuchowo-pulsacyjne, kiedy polują oraz w momentach wzmożonej agresji, co umożliwia każdemu osobnikowi utrzymanie swojej pozycji w hierarchii stada - mówi, dodając że delfiny wydają na przykład te ostre dźwięki w obecności innych osobników poruszających się w stronę tej samej ofiary, zmuszając najmniej dominującego ssaka do szybkiego oddalenia się, by uniknąć konfrontacji.

Naukowcy odkryli, że emisje wokalne nasilają się "zwłaszcza w czasie czynności wiążących się z rozemocjonowanym zdobywaniem łupów czy socjalizacją, co potwierdza związek między aktywnością a wytwarzaniem sygnałów społecznych". Co więcej, "fakt zaobserwowania pozytywnej relacji między wielkością grupy a wysyłaniem sygnałów społecznych potwierdza wykorzystywanie wokalizacji przez delfiny na potrzeby komunikacyjne i społeczne" - stwierdzają autorzy.

Dr D?az i dr Shirai sugerują, że pod co najmniej jednym względem delfin wydaje się być bardziej wyrafinowany od człowieka. "Co zaskakujące, dźwięki te mają wysoki poziom jednokierunkowości w odróżnieniu od dźwięków wydawanych przez człowieka" - zauważa hiszpański naukowiec. "Jeden delfin może wysłać dźwięk do drugiego, którego postrzega jako rywala, a ten będzie doskonale wiedzieć, że to do niego się mówi."

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Fundacja im. J. M. Fulbrighta to program amerykański założony z inspiracji senatora USA Jamesa Williama Fulbrighta w 1946 roku. W jego ramach wybitni naukowcy mogą wyjeżdżać na staże na amerykańskie uczelnie, a amerykańscy naukowcy na staże zagraniczne. pełny tekst

Herb Anguilli ustanowiony został 30 maja 1990 r. Przedstawia trzy pomarańczowe delfiny w kręgu nad turkusowo-błękitnym morzem. Jest to tradycyjny symbol wyspy. Delfiny symbolizują siłę, jedność i wytrwałość. Herb nawiązuje do flagi Anguilli z 1967 r. (the Three Dolphins Flag). pełny tekst

The Martians (ang. Marsjanie) tak nazywani byli węgierscy naukowcy pracujący w Los Alamos (USA) nad amerykańskim projektem Manhattan - budową pierwszej bomby atomowej. Grupa ta była interdyscyplinarna, jej członkowie posiadali dyplomy z chemii, biologii, matematyki albo fizyki. W jej skład wchodzili m.in. następujący naukowcy: pełny tekst

Delfinowate, delfiny oceaniczne (Delphinidae) rodzina ssaków wodnych z podrzędu zębowców w rzędzie waleni. Należą do niej delfiny oceaniczne i przybrzeżne, których naturalnym środowiskiem życia jest woda słona. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".