Naukowcy przyglądają się ewolucji naszej planety :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Odkryto dwie nowe planety wielkości Ziemi

Pierwotna woda morska może zagrażać ewolucji chemicznej na Ziemi

System czujników wykryje trujące gazy i świeżość produktów spożywczych

Emisje CO2 wzrastają, a biotopy obniżające jego poziom słabną - czy budżet węglowy Ziemi został przekroczony?

Czy Ziemia była kiedykolwiek pokryta lodem? Naukowcy ponownie otwierają debatę!

Więcej o czynnikach wywołujących trzęsienia ziemi na Pacyfiku

Pokazując, w jaki sposób słona woda i gazy przedostają się z atmosfery do wnętrza Ziemi, międzynarodowy zespół badawczy otworzył ponownie debatę nad procesami ewolucji planety.

Swoim artykułem w Nature Geoscience zespół naukowców z Włoch i Australii otworzył na nowo wielowiekową debatę na temat tego, w jaki sposób Ziemia ewoluowała ze stanu prymitywnego, kiedy to była pokryta oceanem płynnej skały, w planetę, jaką znamy dzisiaj, ze skorupą złożoną z płyt tektonicznych, oceanami i atmosferą.

Główny autor badania dr Mark Kendrick ze Szkoły Nauk o Ziemi Uniwersytetu w Melbourne wyjaśnia, że nowe badanie kwestionuje teorię, według której Ziemia wyewoluowała wyłącznie za sprawą meteorytów rozbijających się o jej powierzchnię.

Ponieważ skład neonu w płaszczu Ziemi jest bardzo podobny do składu tego pierwiastka w meteorytach, naukowcy sugerowali, że większość znanych na naszej planecie gazów przybyło na naszą planetę w meteorytach podczas tzw. Wielkiego Bombardowania, które doprowadziło również do powstania widocznych kraterów na Księżycu.

Według dr. Marka Kendricka badanie jego zespołu "proponuje bardziej złożone wyjaśnienie, według którego gazy dostały się na Ziemię, kiedy jeszcze była pokryta płynną skałą, w okresie narodzin układu słonecznego".

Ważne wskazówki dotyczące procesów związanych z narodzinami planety i późniejszą ewolucją oceanów i atmosfery udało się naukowcom znaleźć w obojętnych gazach uwięzionych we wnętrzu Ziemi. Badanie wykazuje, że gazy atmosferyczne przedostały się do płaszcza Ziemi podczas procesu zwanego "subdukcją", polegającego na wsuwaniu się jednej płyty tektonicznej pod drugą w tzw. strefach subdukcji.

"To ważne odkrycie, ponieważ do tej pory uważano, że gazy obojętne znajdujące się wewnątrz Ziemi zostały tam uwięzione podczas tworzenia się układu słonecznego" - tłumaczy dr Kendrick.

Dotąd zakładano, że gazy nie mogły przemieszczać się wraz z płytami tektonicznymi w strefach subdukcji, ale uciekały podczas erupcji znajdujących się na powierzchni wulkanów. Nowe badanie posuwa naszą wiedzę do przodu, pokazując, że nie jest to do końca prawda oraz że gazy uwalniane z wnętrza Ziemi nie zachowały wiernego obrazu tworzenia się układu słonecznego.

Badanie oparto na skałach serpentynitowych zebranych z pasm górskich we Włoszech i Hiszpanii. Skały te zostały pierwotnie uformowane na dnie morza i zostały częściowo subdukowane do wnętrza Ziemi, by następnie zostać wyniesione do obecnego położenia w wyniku zderzenia się europejskiej i afrykańskiej płyty tektonicznej. Serpentynit potrafi związać w swojej kryształowej strukturze duże ilości wody morskiej, które dzięki zjawisku subdukcji dostają się na dużą głębokość pod powierzchnię Ziemi.

Analizując gazy obojętne i halogeny uwięzione w tych skałach, naukowcy wykazali, że gazy te nie są w pełni usuwane przez procesy mineralizacji działające na serpentynit podczas subdukcji oraz przedstawili nowe koncepcje dotyczące roli odgrywanej przez te gazy w ewolucji planety.

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Charles Robert Darwin (, twórca teorii . Darwin uważał, że rozgałęziony schemat ewolucji wynika z procesu, który nazwał ; jednak dopiero po pojawieniu się współczesnej syntezy ewolucji (którą opracowano w okresie od początku lat 30. do końca lat 50. XX wieku) naukowcy powszechnie zgodzili się, że dobór naturalny jest podstawowym mechanizmem ewolucji. W swojej zmodyfikowanej formie odkrycia naukowe Darwina są teorią unifikującą . pełny tekst

Historia Ziemi obejmuje okres około 4,6 miliarda lat (4 567 000 000 lat), od uformowania się planety z mgławicy słonecznej do czasów współczesnych. Niniejszy artykuł przedstawia zarys jej historii i podsumowuje wiodące teorie naukowe. Aby ułatwić czytelnikowi umiejscowienie opisywanych zdarzeń na osi czasu, w artykule posłużono się analogią, odwzorowując dzieje naszej planety na 24-godzinną dobę. Godzinie 00:00 w tym modelu odpowiada moment powstania Ziemi 4,567 miliarda lat temu, natomiast godzinie 24:00 odpowiadają czasy nam współczesne. Oznacza to, że każdej sekundzie umownego "życia" Ziemi w naszym modelu odpowiada 53 000 lat czasu rzeczywistego. Wielki Wybuch, podczas którego powstał Wszechświat, nastąpił około 13,7 miliarda lat temu, co oznacza, że nastąpił około trzech "dni" temu czyli dwa "dni" przed rozpoczęciem historii Ziemi. pełny tekst

Superziemia (ang. Super-Earth) skalista planeta pozasłoneczna o masie większej od masy Ziemi. W zależności od definicji, masa tego typu planety może wahać się od 1 do 10[1], lub 5 do 10[2] mas Ziemi. Oznaczenie "superziemia" nie oznacza, że na powierzchni planety panują warunki zbliżone do ziemskich, definicja dotyczy tylko typu planety (skalista) i masy (większej od masy Ziemi). pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".