Naukowcy twierdzą, że geoinżynieria to klucz do walki z globalnym ociepleniem :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Nobel z chemii - za ulepszenie syntezy związków węgla

Badania rzucają światło na naturalną dynamikę obiegu węgla

Szóste międzynarodowe sympozjum nt. gazów cieplarnianych innych niż dwutlenek węgla, Amsterdam, Holandia

Konferencja nt. technologii obniżania emisji dwutlenku węgla, Jura Krakowsko-Częstochowska, Polska

Badania pokazują, że rośliny pochłaniają więcej dwutlenku węgla pod zanieczyszczonym niebem

Zaproszenie do składania ofert dotyczących infrastruktury potransakcyjnej i przejrzystości na rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla

Nowy międzynarodowy raport wzywa rządy i naukowców do zajęcia się geoinżynierią jako środkiem na rzecz przeciwdziałania skutkom globalnego ocieplenia spowodowanego emisją gazów cieplarnianych. Jednocześnie w raporcie podkreślono, że ważne jest, aby nie zapominać o tradycyjnych strategiach ochrony środowiska. W komentarzu The Boundless Carbon Cycle (Nieograniczony cykl obiegu węgla) opublikowanym w czasopiśmie Nature Geoscience naukowcy z Austrii, Belgii, Szwecji i Stanów Zjednoczonym twierdzą, że w globalnych strategiach ograniczania emisji związków węgla i walki ze zmianą klimatu zapomniano o wodach lądowych będących głównym elementem globalnego cyklu obiegu węgla.

Naukowcy twierdzą, że tradycyjne modele obiegu węgla nie wyjaśniają istotnej roli rzek, jezior, strumieni, zbiorników i mokradeł w cyklu obiegu węgla. Komentarz został opublikowany przed konferencją klimatyczną ONZ (COP15), która odbędzie się w grudniu bieżącego roku w Kopenhadze.

Przedstawiciele 192 krajów spotkają się, aby podjąć decyzję na temat porozumienia klimatycznego, które w 2012 roku zastąpi Protokół z Kioto. Nowe porozumienie ma mieć formę protokołu do Ramowej konwencji ONZ w zakresie zmian klimatu (w skrócie UNFCCC) i stanowić będzie globalny traktat w dziedzinie ochrony środowiska mający na celu "ustabilizowanie stężenia gazów cieplarnianych w atmosferze na poziomie, który pozwoli uniknąć niebezpiecznego zakłócenia systemu klimatycznego przez człowieka".

"Chociaż wody lądowe obejmują tylko 1% powierzchni Ziemi, ich wpływ na cykl obiegu węgla jest nieproporcjonalnie duży, niedoceniany i nieuwzględniany w modelach, na których oparty został Protokół z Kioto", wyjaśnił dr Tom J. Battin z Wydziału Ekologii Słodkowodnej Uniwersytetu Wiedeńskiego i główny autor dokumentu.

Według naukowców w obecnych modelach węglowych do wód lądowych zalicza się także statyczne kanały wodne, które transportują związki węgla z kontynentów do oceanów. Możliwe jest, że wody lądowe mogą zmieniać przeznaczenie związków węgla dostarczanych do oceanów. Przykładowo związki węgla mogą znajdować się w osadach, co może skutkować ich długoterminowym magazynowaniem lub sekwestracją.

"Dwadzieścia procent kontynentalnej sekwestracji związków węgla występuje w osadach wód lądowych", twierdzi profesor Lars Tranvik ze szwedzkiego Uniwersytetu w Uppsali.

Natomiast dr Anthony K. Aufdenkamper z ośrodka badawczego Stroud Water Research Center w Stanach Zjednoczonych stwierdził: "Odgazowywanie rzek z wydzielonych związków węgla przyczynia się do emisji do atmosfery ilości związków węgla równej 13% rocznego spalania paliw kopalnych".

Według zespołu naukowców powyższe źródło emisji związków węgla do atmosfery wskazuje, że istnieje więcej pochłaniaczy związków węgla ze źródeł kontynentalnych, w tym wyższy przyrost biomasy w lasach.

"Większa akumulacja związków węgla w leśnych ekosystemach, która zrównoważyłaby odgazowywanie rzek, byłaby zgodna z obecnymi niezależnymi szacunkami skali sekwestracji związków węgla na kontynentach", wypowiedź dr Sebastiana Luyssaerta z Uniwersytetu w Antwerpii w Belgii.

Według naukowców nieograniczony cykl obiegu węgla jest odpowiedzialny za transport związków węgla pomiędzy wodami słodkimi i lądem, wodami słodkimi i atmosferą oraz pomiędzy poszczególnymi regionami na kontynentach. Szczegółowe badania mogą przyczynić się do lepszego zrozumienia cyklów węgla w ekosystemach naziemnych i wodnych.

Źródło: CORDIS

Więcej informacji:

Nature Geoscience:
http://www.nature.com/ngeo/

COP15:
http://en.cop15.dk/

Źródło danych: Nature Geoscience; COP15
Referencje dokumentu: Battin T.J. et al. (2009) The boundless carbon cycle (Nieograniczony cykl obiegu węgla). Nature Geoscience 2:598-600. DOI: 10.1038/ngeo618.

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Nature jedno z najstarszych i najbardziej prestiżowych . Aktualnie wydawcą Nature jest firma Nature Publishing Group, należąca do brytyjskiego wydawnictwa Macmillan Publishers. Oprócz Nature wydaje ona także miesięczniki naukowe, prowadzi serwis internetowy news@nature.com oraz serwis rekrutacyjny Nature Jobs. pełny tekst

Tara Oceans wyprawa badawcza na statku Tara, mająca na celu szczegółowe poznanie górnej warstwy oceanów do 200 m głębokości. Badania koncentrują się m.in. na badaniu planktonicznych protistów i roślin, a zwłaszcza relacji fitoplanktonu ze zmianami stężenia dwutlenku węgla i związanym z nimi globalnym ociepleniem i zakwaszeniem wód. Wśród innych badanych zagadnień przewidywane są również badania raf koralowych. Rezultaty przeprowadzonych badań mogą przyczynić się do lepszego poznania wczesnych etapów ewolucji życia na Ziemi, globalnych cykli biogeochemicznych oraz zrozumienia funkcjonowania klimatu i skutków jego zmian. pełny tekst

Kerry Emanuel (ur. 21 kwietnia 1955) amerykański meteorolog pracujący nad problemami intensyfikacji cyklonów tropikalnych, konwekcją atmosferyczną, i meteorologią dynamiczną. Jest profesorem (rok 2006) w Massachusetts Institute of Technology w Bostonie. W 2005 roku opublikował artykuł na temat związku pomiędzy globalnym ociepleniem a intensywnością huraganów, który ukazał się w czasopiśmie Nature zaraz po destrukcyjnym huraganie Katrina. Artykuł ten wywołał długotrwałą dyskusję - m.in. w Kongresie USA, profesor William Gray zeznawał przeciw tej hipotezie. pełny tekst

Nature Genetics recenzowane czasopismo naukowe wydawane przez Nature Publishing Group, założone w 1992 roku. Siostrzanym periodykiem jest Nature Reviews Genetics, publikujący prace o charakterze przeglądowym. pełny tekst

Efekt tęczówki w meteorologii to kontrowersyjny mechanizm klimatycznego sprzężenia zwrotnego wiążącego parę wodną, temperaturę oceanu i pokrywę wysokich chmur w tropikach. Według tej hipotezy klimatycznej zwiększona temperatura oceanu związana z globalnym ociepleniem prowadzi do zmniejszenia pokrywy chmur w atmosferze tropikalnej. W związku z tym powierzchnia ziemi może wyemitować więcej energii cieplnej - co prowadzi do oziębienia. Wobec tego zwiększona ilość pary wodnej, w tej hipotezie, prowadzi do stabilizacji klimatu. Nazwa tęczówka jest analogią do fizjologii oka, którego tęczówka może się zwężac lub rozszerzać regulując ilość dochodzącego światła. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".