Niemieccy naukowcy odkryli sekwencję trzęsienia ziemi w Japonii :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Więcej o czynnikach wywołujących trzęsienia ziemi na Pacyfiku

Ekspert: wstrząsy ziemi w okolicach Kalisza to tajemnicze zjawisko

Emisje CO2 wzrastają, a biotopy obniżające jego poziom słabną - czy budżet węglowy Ziemi został przekroczony?

Prof. Żaba: tektoniczne skutki trzęsienia naturalne i bezpieczne

Poznawanie lasów na Ziemi - naukowcy mapują je z kosmosu

Społeczność międzynarodowa była zaskoczona i przerażona obrazami zniszczeń i tragedii towarzyszących trzęsieniu ziemi w japońskim regionie Sendai w dniu 11 marca. Według obecnych szacunków w wyniku trzęsienia ziemi i tsunami zginęło ponad 6 000 osób. Bardzo niska temperatura oraz zagrożenie promieniowaniem z elektrowni jądrowej Fukushima w dalszym ciągu obezwładniają społeczność wyspy.

Trzęsienie ziemi miało siłę 8,9 stopnia w skali Richtera i należało do najsilniejszych w historii świata. Niemieccy naukowcy przedstawili dowody, że przed trzęsieniem nastąpiła seria prawie równie silnych wstrząsów poprzedzających. Badacze z niemieckiego Centrum Badań Geofizycznych (GFZ) stworzyli animację przedstawiającą całą sekwencję wstrząsów, począwszy od 8 marca - dwóch dni przed trzęsieniem, w wyniku którego wiele osób straciło życie, a lokalne społeczności zostały sparaliżowane.

Odkrycia te pokazują następującą kolejność wydarzeń. Po spokojnym 8 marca kolejnego dnia nastąpił wstrząs poprzedzający o sile 7,2 w skali Richtera niemal dokładnie w tym samym punkcie, w którym znajdowało się epicentrum tsunami i trzęsienia ziemi z 11 marca. Pomimo powolnego zmniejszania się tej aktywności, od tamtego dnia codziennie rejestrowano wstrząsy o sile do 6 stopni w skali Richtera. Od 9 marca w regionie Honsiu zarejestrowano łącznie 428 wstrząsów poprzedzających. Rongjiang Wang i Thomas Walter, naukowcy z instytutu GFZ, odkryli także, że z powodu przemieszczeń poziomych wyspa Honsiu przemieściła się nawet o 5 metrów na wschód.

Źródło trzęsienia ziemi, czyli punkt, w którym podczas trzęsienia nastąpiło przemieszczenie pomiędzy szelfami kontynentalnymi, zostało odtworzone z wykorzystaniem pomiarów systemu GPS. Następnie naukowcy wykorzystali te dane do obliczenia pionowego przemieszczenia dna morskiego, które w tym przypadku dotyczyło obszaru o długości około 500 km i szerokości 100 km. Symulacje komputerowe przeprowadzone przez naukowców pokazały, że podczas trzęsienia na styku płyty pacyficznej z Japonią nastąpiło przesunięcie o około 25 metrów. Płyta pacyficzna stanowi długą oceaniczną płytę tektoniczną leżącą pod Oceanem Spokojnym. Niektóre dane sugerują nawet przemieszczenie poziome dochodzące do 27 metrów oraz przemieszczenie pionowe wynoszące 7 metrów.

Katastrofalne w skutkach tsunami było spowodowane nagłym podniesieniem morza nawet o 7 metrów. Wypiętrzenie w centrum trzęsienia ziemi u wybrzeży Japonii także zostało zbadane przez naukowców.

Andrey Babeyko i Stephan Sobolev, naukowcy instytutu GFZ, przeprowadzili modelowanie rozchodzenia się fal tsunami na Pacyfiku oraz ich wysokości w ciągu pierwszych 16 godzin. Obliczono, że wysokość fal na otwartym Pacyfiku przekraczała 1 metr, co odzwierciedla niepohamowaną siłę trzęsienia ziemi.

W miarę zbliżania się fali do linii brzegowej siła tsunami ulega zwielokrotnieniu. Prędkość rozprzestrzeniania się tsunami zależy także od głębokości wody. W przypadku wód płytkich osiągana prędkość wynosi około 30-50 km/h, natomiast w przypadku głębokich oceanów wzrasta ona do przeszło 800 km/h. Na obszarze głębokiego, otwartego morza grzbiety fal są nieszkodliwe i niskie; ich wysokość przeważnie mieści się w granicach 30-80 cm. W miarę zbliżania się do wybrzeża, szczególnie w przypadku płytkich zatok, wysokość fal może przekraczać 10 metrów, a w skrajnych przypadkach wynosi od 30 do 50 metrów. Zalewane są wtedy obszary do kilku kilometrów w głąb lądu.

Obecne wydarzenia w Japonii pokazują, jak ważne i pilne jest poznanie przyczyn i wzorców ruchów ziemskich.

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Trzęsienia ziemi na Kamczatce - dwa największe trzęsienia ziemi na Kamczatce, mające miejsce niedaleko wybrzeża półwyspu 16 października 1737 i 4 listopada 1952 r. Ich siła wynosiła odpowiednio 9.3 i 9.0 w skali Richtera. W obu przypadkach skutkiem kataklizmu była fala tsunami. pełny tekst

Trzęsienie ziemi na Hawajach 2006 o sile 6,6 w skali Richtera uderzyło na Hawaje 16 października 2006. Epicentrum znajdowało się 253 km na południowy-wchód od Honolulu. Trzęsienie nie niosło ze sobą ryzyka fal tsunami. pełny tekst

Trzęsienia ziemi na Kamczatce dwa największe trzęsienia ziemi na Kamczatce, mające miejsce niedaleko wybrzeża półwyspu 16 października 1737 i 4 listopada 1952 r. Ich siła wynosiła odpowiednio 9.3 i 9.0 w skali Richtera. W obu przypadkach skutkiem kataklizmu była fala tsunami. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".