Nowa polska planetoida: Krzesiński :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Zdaniem astronomów mała asteroida nie rozbije się o Ziemię w 2013 r.

Projekt polskich astronomów na gali Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych

Największe sukcesy polskich archeologów w 2011 r.

Sympozjum naukowe o pontyfikacie Jana Pawła II

Mamy na niebie kolejną planetoidę noszącą nazwisko Polaka. Od tej pory asteroida o numerze 114025 będzie nosić nazwisko polskiego astronoma Jerzego Krzesińskiego.

Dr Krzesiński pracuje w Katedrze Astronomii Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie oraz jest zatrudniony przez amerykański Uniwersytet Stanu Nowy Meksyk w Obserwatorium Apache Point. Jego prace naukowe są licznie cytowane przez innych astronomów, co świadczy o znaczeniu badań naukowca. Liczba cytowań przekroczyła już 12 tysięcy.

Największe sukcesy naukowe Krzesińskiego dotyczą przeglądu nieba Sloan Digital Sky Survey (SDSS), którego celem jest m.in. wykonanie trójwymiarowej mapy wszechświata. I to właśnie kierownictwo zespołu SDSS zaproponowało nadanie nazwy ,,Krzesiński" jednej z planetoid.

Planetoida została odkryta 30 października 2002 roku w ramach przeglądu Sloan Digital Sky Survey w Obserwatorium Apache Point. Początkowo nosiła oznaczenie 2002 UC63, a po ustaleniu jej orbity otrzymała numer 114025. Teraz otrzymała nazwę słowną i będzie oznaczana jako (114025) Krzesinski.

Krzesiński nie jest pierwszym polskim astronomem, którego nazwiskiem nazwano planetoidę. Podobnego zaszczytu dostąpili: Tomasz Kwiatkowski, Tadeusz Michałowski, Grzegorz Sitarski, Andrzej Woszczyk. Upamiętniono też nieżyjących już polskich astronomów: Tadeusza Banachiewicza, Herkulesa Dembowskiego, Jana Heweliusza, Stanisława Lubienieckiego, Marcina Poczobutta-Odlanickiego, Grzegorza Paczyńskiego, Krzysztofa Serkowskiego, Jana Śniadeckiego, Wiesława Wiśniewskiego. Nie brak też oczywiście asteroidy poświęconej Mikołajowi Kopernikowi.

Planetoidy noszą też nazwiska Polaków zasłużonych w innych dziedzinach, m.in. Marii Skłodowskiej-Curie, Fryderyka Chopina, Adama Mickiewicza, Stanisława Lema, a także nazwy niektórych polskich miast, np. Torunia, Poznania, Warszawy.

Planetoida (inaczej asteroida) to ciało niebieskie o małych rozmiarach - od kilku metrów do ponad 1000 km - obiegające Słońce. Ma stałą powierzchnię skalną lub lodową. CZA

PAP - Nauka w Polsce

krf/ tot/bsz

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

2011 CQ1 mała planetoida odkryta 4 lutego 2011 w ramach programu Catalina Sky Survey. Asteroida ta należy do obiektów NEO. Nie ma ona jeszcze nazwy własnej ani numeru, a jedynie oznaczenie prowizoryczne. pełny tekst

2010 RF12 mała planetoida z grupy Atena, odkryta 5 września 2010 r. w ramach programu Catalina Sky Survey. Asteroida należy do obiektów NEO. Nie ma ona jeszcze nazwy własnej ani numeru, a jedynie oznaczenie prowizoryczne. pełny tekst

2010 RX30 mała planetoida z grupy Atena, odkryta 5 września 2010 r. w ramach programu Catalina Sky Survey. Asteroida należy do obiektów NEO. Nie ma ona jeszcze nazwy własnej ani numeru, a jedynie oznaczenie prowizoryczne. pełny tekst

1572 Posnania planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 171 dni w średniej odległości 3,1 j.a. Została odkryta 22 września 1949 roku w Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu przez Jerzego Dobrzyckiego i Andrzeja Kwieka. Nazwa planetoidy pochodzi od łacińskiej nazwy miasta Poznań. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1572) 1949 SC. pełny tekst

(308933) 2006 SQ372 planetoida, stosunkowo mały obiekt transneptunowy odkryty przez Andrew Beckera, A. W. Pucketta i J. Kubicę ze Sloan Digital Survey. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".