Nowe techniki rozwoju terenów leśnych w regionie śródziemnomorskim :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Przetarg na integrację danych z dziedziny środowiska, różnorodności biologicznej i użytkowania gruntów

Warsztaty nt. efektywnego wykorzystania gruntów rolnych w UE i jego skutków poza Europą, Bruksela, Belgia

Potrzebna reforma polityki zagospodarowania gruntów, aby walczyć z emisją gazów cieplarnianych

Europejczycy proponują rozwiązania w walce z pustynnieniem lasów i gruntów

Naukowcy rzucają światło na zależności między glebą leśną a podtlenkiem azotu

Czas na działania na rzecz bioróżnorodności

Naukowcy z Uniwersytetu w Granadzie, Hiszpania, opracowali nowe procedury zalesiania gruntów uprawnych, które opierają się na zależnościach między glebą a roślinami, aby poprawić zdolność przetrwania i rozwoju roślin w środowisku śródziemnomorskim. Wyniki badania zostały w części opublikowane w czasopiśmie Annals of Forest Science.

Maria Noelia Jiménez Morales z Wydziału Edafologii i Chemii Rolnej, autorka artykułu, powiedziała, że badania "dostarczają nowych danych naukowych na temat optymalnych technik zalesiania gruntów uprawnych w regionie śródziemnomorskim, udostępniając nowe sposoby planowania zalesiania z uwzględnieniem warunków regionalnych".

Techniki wypracowane przez zespół naukowców wspomogą realizację unijnych programów zalesiania gruntów uprawnych, które stanowią element wspólnej polityki rolnej (CAP). Unia Europejska przygotowała programy intensywnego zalesiania i rekultywacji terenów leśnych, które mają zasadnicze znaczenie dla obniżenia emisji gazów cieplarnianych, przyczyniając się do spowolnienia zmian klimatycznych i ochrony bioróżnorodności.

Zalesianie to proces sadzenia drzew lub nasion drzew na terenie, na którym nigdy wcześniej nie było lasu. Setki tysięcy osób przeniosły się w ciągu minionych dekad w całej UE z terenów wiejskich do miast, a proces wyludniania wiązał się z porzucaniem rozległych terenów uprawnych, stwarzając doskonałą okazję do zakładania nowych lasów.

Unia Europejska opracowała w latach 90. XX w. wspólnotowy program pomocy na rzecz zalesiania. Mimo iż program zakończył się sukcesem, doprowadzając do zalesienia około 3 milionów hektarów (ha) gruntów rolnych w całej UE (w tym 685.000 ha w samej tylko Hiszpanii), działania były prowadzone bez jakichkolwiek kryteriów czy wytycznych technicznych i środowiskowych.

Hiszpański zespół przeanalizował, jaki wpływ na młode rośliny mają różne techniki przygotowania gleby pod zalesianie, koncentrując się na zależnościach między glebą a roślinami. Naukowcy zbadali również oddziaływanie programów zalesiania na poziom bioróżnorodności.

Ich celem było wskazanie optymalnych warunków przekształcania gruntów rolnych w leśne. Swoje testy przeprowadzili na kilku obszarach, które były wcześniej gruntami rolnymi wykorzystywanymi do uprawy zbóż i hodowli bydła. Prace zaowocowały szeregiem zaleceń.

Wskazano między innymi na potrzebę programów umiarkowanego zalesiania i niskiej gęstości sadzenia, aby umożliwić kolonizację gruntów przez naturalnie występujące rośliny. Naukowcy zalecili również wybieranie do zalesiania gruntów rolnych, które znajdują się w pobliżu naturalnie występujących lasów i krzewów, aby pozyskiwać z nich nasiona oraz zapewnić sukcesję roślin. Wreszcie zasugerowali, że należy wykorzystywać aktywne grunty rolne do programów zalesiania, ponieważ przekształcanie ich w las sprzyja przetrwaniu bioróżnorodności.

Naukowcy podkreślili, że omawiane techniki nie sprawdzą się w każdym państwie unijnym, niemniej będą przydatne w regionie śródziemnomorskim.

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Hodowla lasu podstawowa nauka leśna, określająca zasady postępowania mającego na celu prawidłowe kierowanie procesami lasotwórczymi zgodnie z produkcyjnymi i pozaprodukcyjnymi zadaniami gospodarstwa leśnego. Hodowla lasu obejmuje reguły, metody i techniki odnawiania i pielęgnowania lasu, jak również zalesiania powierzchni nieleśnych, opiera się na szerokich podstawach przyrodniczych, w tym na podstawach ekologicznych. pełny tekst

Europejska Organizacja Rozwoju Rakiet Nośnych (ang. European Launcher Development Organisation, ELDO) międzynarodowa organizacja zawiązana w 1962, a formalnie utworzona w 1964, w celu opracowania i budowy rakiety nośnej Europa. W 1974 połączona z ESRO w Europejską Agencję Kosmiczną. pełny tekst

Wydział Inżynierii Produkcji powstał na bazie Wydziału Techniki Rolniczej i Leśnej, kiedy to w wyniku reorganizacji, dnia 1.01.2000 roku decyzją Rektora SGGW została zmieniona nazwa i utworzone zostały nowe Katedry. Wydział ma pełne prawa akademickie do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk rolniczych w dyscyplinie inżynieria rolnicza pełny tekst

Program literacki - wykład zaleceń i wytycznych działań dotyczących twórczości literackiej. Program literacki formułuje nowe pokolenie lub nowa grupa literacka, najczęściej w pierwszej fazie rozwoju nowego zjawiska. Może on przybierać formę manifestów prezentujących nowe poglądy, lub polemik z poprzednikami. Jest często krytyką starych zjawisk i wykazaniem ich błędów, wytyczając nowe zadania i cele. pełny tekst

Wydział Techniki Morskiej i Transportu ZUT jeden z wydziałów Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Choć sam Wydział Techniki Morskiej powstał w 1991 roku, początki jego rozwoju sięgają roku 1960. Pierwsi studenci budowy okrętów rozpoczęli studia na najstarszej szkole wyższej Szczecina Politechnice Szczecińskiej na ówczesnym Wydziale Budowy Maszyn i Okrętów. W 1999 roku z Wydziału Techniki Morskiej odłączono Instytut Informatyki, który ostatecznie przekształcił się w Wydział Informatyki Politechniki Szczecińskiej. Wydział posiada prawo nadawania stopnia doktora nauk technicznych w dyscyplinie naukowej budowa i eksploatacja maszyn. Budynek Wydziału Techniki Morskiej znajduję się w Szczecinie przy Al. Piastów 41. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".