Fundacja Dzieci Niczyje polska organizacja typu non-profit, udzielająca pomocy psychologicznej, medycznej i prawnej dzieciom krzywdzonym, ich rodzinom i opiekunom. Jej działalność koncentruje się również wokół edukowania rodziców o zagrożeniach Internetu. Działa ponadto na rzecz dzieci, które uczestniczą w procedurach prawnych w charakterze świadków. Wspiera rodziców, którzy przeżywają trudności w wychowywaniu dzieci. Fundacja organizuje szkolenia specjalistyczne dotyczące problematyki dziecka krzywdzonego dla różnych grup profesjonalnych oraz zespołów interdyscyplinarnych. Prowadzi badania i analizy poszerzające wiedzę o problemie. Stanowią one podstawę projektowanych działań. Jest to największa polska organizacja mająca na celu przeciwdziałanie krzywdzeniu dzieci. pełny tekst

Wilcze dzieci, dzikie dzieci - dzieci egzystujące w społecznej izolacji, wychowywane przez zwierzęta lub posiadające jedynie pośredni kontakt z ludźmi (np. dzieci trzymane w niewoli i nie kontaktujące się z innymi ludźmi). Literackim przykładem dzieci wilczych są Romulus i Remus lub Mowgli. pełny tekst

Edulica, Edusa - rzymska bogini czczona jako opiekunka dzieci. Wierzono, że tak jak jak Potina i Cuba błogosławią sen i napoje dzieci, Edulica błogosławi ich jedzenie [Augustin. De civ. Dei IV 11; Varro, Ap. Non.; Arnob. III 25; Donat. Ad Terent. Phorm. I 1.11]. pełny tekst

Żabi brzuch (brzuch krzywiczy) objaw chorobowy polegający na spłaszczeniu, niejako "rozlaniu" (się) brzucha, spowodowany osłabieniem napięcia mięśni nie tylko ściany brzucha lecz także żołądka i jelit. Występuje głównie u dzieci, a jego przyczyną może być nie tylko krzywica ale również nasilona hipokaliemia. pełny tekst

Zakład Lebensborn w Połczynie-Zdroju funkcjonował od kwietnia 1938 do lutego 1945 w położonym 2 km od centrum miasta obecnym sanatorium Borkowo, w którym dokonywano germanizacji dzieci pochodzących głównie z polskich rodzin. Kierowane były do niego dzieci z zakładów przejściowych (między innymi z Kalisza i Bruszkowa), które wcześniej zakwalifikowano do zniemczenia w wyniku badań rasowych, zdrowotnych i psychologicznych. Personel placówki sprowadzony został z Bawarii. Funkcjonowały w nim trzy oddziały: kobiet ciężarnych, położniczy i małego dziecka. W zakładzie Lebensborn zmieniano dzieciom dane osobowe nadając im nową tożsamość wydając nowy akt urodzenia zawierający nieprawdziwe dane. Obowiązywał całkowity zakaz używania języka polskiego oraz kontaktu z rodzicami lub krewnymi. Wprowadzony był również system kar. Po pewnym okresie czasu dzieci, które poczyniły zadowalające postępy w procesie germanizacji wywożone były do specjalnych ośrodków w głąb Niemiec, a następnie (lub też od razu) przekazywane do rodzin niemieckich. Proces germanizacji obejmował kilkuletnie dzieci. Identyczne procedury w połczyńskim zakładzie stosowano również wobec dzieci ukraińskich. pełny tekst