Inkubator Technologiczny w Stalowej Woli (Podkarpackie) znalazł się w gronie dziesięciu innowacyjnych ośrodków w kraju, objętych pilotażowym programem [...]dalej »
Liczba elektronów, które dany atom przekazał/przyjąłby do/od innego atomu w ramach tworzenia z nim wiązania chemicznego
(przy założeniu, że wszystkie te wiązania miałyby charakter jonowy)
Jakkolwiek jest to pojęcie teoretyczne, to użyteczność jego polega na obejmowaniu przezeń wszystkich związków chemicznych bez względu na występujące w nich rodzaje wiązań chemicznych.
Zapis stopnia utlenienia
1. Nad symbolem pierwiastka znak lub .
Oczywiście za wyjątkiem sytuacji gdy stopień utlenienia wynosi .
2. Cyfra arabska za znakiem lub określające stopień utlenienia pierwiastka. Jeśli stopień utlenienia wynosi np. to cyfę także trzeba zapisać. Podobnie jeśli wynosi on .
Skąd jednak wiedzieć: czy ma być plus czy minus, ile wynosi stopień utlenienia?
O tym poniżej...
Reguły postępowania przy obliczania stopnia utlenienia pierwiastków. Te zasady należy zapamiętać!
2a. Reakcje REDOKS - czyli utleniania i redukcji - klasyczne REDOKSy
utlenianie - każdy proces podwyższania stopnia utleniania.
Podwyższanie stopnia utleniania polega na oddawaniu elektronów przez dany atom.
redukcja - każdy proces obniżania stopnia utleniania.
Obniżanie stopnia utleniania polega na przyłączaniu elektronów przez dany atom.
Jak to łatwo zapamiętać? Utlenianie: oddawanie (-) ujemnego (-) elektronu - czyli "dwa minusy", które dają plus.
Redukowanie: czyli obniżanie --> żeby obniżyć - przyłącza się elektron(y) (które są ujemne).
Zjawiska te zawsze współistnieją ze sobą (przebiegają równocześnie).
Reakcje, w których mają one miejsce nazywamy
reakcjami REDOKS (redukcji i utleniania).
Pozostaje nam jeszcze wyjaśnienie dwóch podstawowych pojęć:
utleniacz - pobiera elektrony (jest ich akceptorem) - przez co redukuje (obniża) swój stopień utlenienia a zwiększa stopień utlenienia reduktora
Do utleniaczy należą:
pierwiastki najbardziej elektroujemne - związki, w których pewne pierwiastki występują na najwyższych stopniach utlenienia
(np. )
jony metali na wyższym stopniu (np. ), jon wodorowy, jony metali szlachetnych
reduktor - oddaje elektrony (jest ich dawcom czyli donorem) - przez co zwiększa swój stopień utlenienia a zmniejsza czyli redukuje stopień utleniania utleniacza
Do reduktorów należą:
pierwiastki najbardziej elektrododatnie - jony metali i niemetali na niższym stopniu utlenienia - niemetale - fluorowce (w formie anionow) - związki chemiczne, które zawierają atomy metali i niemetali na niższym stopniu utlenienia
(np. )
W powyższym przykładzie mamy do czynienia z reakcją redoks.
Obserwujemy bowiem zarówno podwyższenie stopnia utlenienia, jak i obniżenie.
Jeśli stopień utlenienia pojedynczego atomu zmienił się o x, to znaczy, że musiało przewędrować również tyle samo elektronów.
W przypadku zmiany stopnia 2 lub więcej atomów danego pierwiastka liczbę elektronów trzeba odpowiednio pomnożyć - jak w poniższym przykładzie w przypadku tlenu.
Przedstawmy więc te zjawiska z uwzględnieniem "wędrówki elektronów" - tzw. reakcje połówkowe:
Pierwiastkiem, który podwyższył swój stopień utlenienia jest węgiel (reduktor).
Tlen natomiast był akceptorem elektronów (utleniaczem)- doszło przez to do redukcji jego stopnia utlenienia.
2. Określić/obliczyć stopnie utlenienia wszystkich pierwiastków po obu stronach równania.
3. Zidentyfikować pierwiastki, które zmieniły swój stopień utlenienia.
4. Napisać schematy równań połówkowych. Określić czy dane równanie połówkowe dotyczy procesu utlenienia czy redukcji.
5. Pomnożyć równania połówkowe przez takie liczby aby liczy elektronów przyjętych i oddanych były sobie równe (czyli dobrać najniższe wspólne mnożniki).
(Najczęstsza sytuacja: wystarczy pomnożyć równanie pierwsze przez liczbę elektronów z równania drugiego - i na odwrót).
7. Przepisać ustalone w punkcie 6 współczynniki do schematu równania głównego (sporządzonego w punkcie 1) a następnie w sposób tradycyjny zbilansować (uzgodnić) równanie reakcji - w kolejności:
- od prawej strony do lewej
- współczynniki przy reduktorze/utleniaczu (czy zostały dobrze dobrane w punkcie 6)
- współczynniki dla metali
- tlen
- wodór