• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Badania Komisji uwypuklają brak równouprawnienia płci w edukacji

    01.07.2010. 19:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Większość krajów europejskich dysponuje polityką zwalczania nierówności płci w edukacji, niemniej opublikowane wyniki badań Komisji Europejskiej pokazują, że w UE nadal utrzymują się różnice płciowe pod względem kierunków studiów wybieranych przez kobiety i mężczyzn oraz wyników uzyskiwanych przez studentów w czasie nauki. Badania oparły się na pracach przeprowadzonych przez sieć Eurydice (Informacje na temat systemów i strategii edukacyjnych w Europie), w ramach której zebrano i przeanalizowano dane na temat systemów edukacyjnych w 29 krajach, a mianowicie we wszystkich 27 unijnych państwach członkowskich poza Bułgarią oraz w Islandii, Liechtensteinie i Norwegii.

    Poza kilkoma wyjątkami wszystkie kraje europejskie dysponują polityką równości płci w edukacji lub przewidują jej wprowadzenie. Strategie obok zakwestionowania tradycyjnych ról płciowych i stereotypów mają na celu zwiększenie reprezentacji kobiet w organach decyzyjnych, przeciwdziałanie schematom osiągnięć determinowanym płcią i zwalczanie opartego na płci prześladowania w szkołach.

    Jednakże wyniki badań wskazują, że dodatkowe wsparcie ze strony UE mogłoby zniwelować rozbieżności - dziewczynki uzyskują zwykle lepsze oceny i wyższe wskaźniki na egzaminach końcowych od chłopców, wśród których z kolei istnieje większe prawdopodobieństwo porzucenia szkoły lub powtarzania roku szkolnego. Istnieje również większe prawdopodobieństwo, że chłopcy będą sobie gorzej radzić z czytaniem, podczas gdy dziewczynki będą słabsze w matematyce.

    Szkoły w Europie "na dzień dzisiejszy są dalekie od wykorzystywania wszystkich możliwych środków wykorzeniania tradycyjnych ról płciowych" - jak pokazują wyniki badań. "To czym chłopcy i dziewczynki mogą i powinni się zajmować w swoim przyszłym życiu zawodowym (i osobistym) nadal w znacznej mierze kształtowane jest przez tradycyjne pojęcia ról płciowych."

    Androulla Vassiliou, Europejska Komisarz ds. Edukacji, zgodziła się, że zmiany w społeczeństwie i edukacji, jakie zaszły w ostatnich dekadach oznaczają, że polityka równości płci powinna ewoluować w podobny sposób.

    "Powiązanie między płcią a poziomem wykształcenia uległo znacznej zmianie w ciągu ostatnich 50 lat i różnice przybierają teraz znacznie bardziej złożoną postać" - wskazuje Komisarz Vassiliou. "Personel szkół to w przytłaczającej większości kobiety, ale systemy szkolnictwa są zarządzane przez mężczyzn. Większość absolwentów to dziewczynki, a większość niekończąca szkoły to chłopcy. Musimy oprzeć politykę równości płci na tych realiach."

    W toku badań stwierdzono rzeczywiście, że zaledwie kilka krajów w ramach priorytetów polityki zajmuje się problemem osiągania przez chłopców wyników poniżej ich możliwości i podobnie tylko niektóre kraje dysponują specjalnymi programami poprawy umiejętności czytania wśród chłopców oraz poprawy wyników dziewczynek w matematyce i naukach ścisłych. Naukowcy podkreślili również, że rzadkie są w UE inicjatywy rządowe mające na celu informowanie rodziców o zagadnieniach związanych z nierównością płci i angażujące ich w większym stopniu w promowanie równości płci w edukacji.

    Dodali, że "status socjoekonomiczny pozostaje najważniejszym czynnikiem wyjaśniającym osiągnięcia ucznia, zatem istotne jest uwzględnianie środowiska rodzinnego obok płci przy pomaganiu dzieciom, które osiągają wyniki poniżej swoich możliwości".

    Zasadniczo wyniki badań pokazały, że istnieje tendencja poświęcania dziewczynkom więcej uwagi niż chłopcom, zwłaszcza w przypadku kształcenia zawodowego. "Mimo iż interesujące, pojedyncze inicjatywy i projekty istnieją, brakuje ogólnych strategii krajowych zwalczania stereotypów płciowych w wyborze kariery oraz inicjatyw ukierunkowanych na chłopców" - wskazują wyniki badań.

    Doradztwo zawodowe uwzględniające kwestie płci, dostępne obecnie w zaledwie połowie krajów europejskich, jest częściej ukierunkowane na dziewczynki niż na chłopców i zwykle dąży do zachęcania dziewczynek do wybierania kariery w technologii i naukach przyrodniczych. Podobnie około dwóch trzecich państw unijnych dysponuje polityką równości płci w szkolnictwie wyższym, ale niemal wszystkie te polityki i projekty stawiają sobie za cel kobiety - według naukowców.

    Polityki ukierunkowane na usuwanie nierówności płci w szkolnictwie wyższym zwykle stawiają sobie za cel kobiety, aby zwiększyć ich liczbę w dziedzinach technicznych i w nauce oraz ich obecność pośród kadry pedagogicznej. Fakt, że proporcja kobiet w kadrze pedagogicznej instytucji szkolnictwa wyższego spada wraz z każdym szczeblem kariery akademickiej skłonił około jedną trzecią krajów do wdrożenia polityki zajmującej się tym problemem - odnotowano w raporcie z badań.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Polityka edukacyjna: Obok polityki zatrudnienia i polityki społecznej istotnym kontekstem dla działań podejmowanych w ramach Programu EQUAL jest polityka edukacyjna. W Zarysie Strategii Edukacyjnej przygotowanym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu w lipcu 2003 roku uznano za konieczne kontynuowanie działań, których celem jest poprawa dostępu do edukacji i podniesienie jakości kształcenia. Równy dostęp do edukacji i podniesienie jakości wykształcenia tworzą również cele reformy systemu oświaty zapoczątkowanej w 1999 roku. Program EQUAL, poprzez tworzenie mechanizmów zwiększania uczestnictwa dorosłych w kształceniu ustawicznym, ze szczególnym uwzględnieniem problemu ich uczestnictwa w społeczeństwie informacyjnym, wspomagać będzie wdrożenie następujących celów określonych w Zarysie Strategii Edukacyjnej: Polityka naukowa definiowana jest jako działalność państwa oraz innych instytucji publicznych mająca na celu takie wpływanie na naukę, które w sposób optymalny przyczyni się do wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego przy jak najlepszym wykorzystaniu środków na badania naukowe. Często do szeroko rozumianej polityki naukowej zalicza się także politykę innowacyjną, której zadaniem jest wprowadzanie wyników badań naukowych, wynalazków i usprawnień do praktyki gospodarczej. Jest to jedna z najmłodszych dziedzin polityki gospodarczej, ukształtowała się dopiero w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Przełomową datą jest rok 1935, kiedy to wydano pracę J.D.Bernala pt. "The Social Function of Science"("Społeczna funkcja nauki"), ujmującą całościowo problemy nauki we współczesnym świecie. W 1967r. we Frascati(Włochy) odbyła się konferencja przedstawicieli krajów skupionych w OECD, w trakcie której wypracowano wiele zaleceń i definicji dotyczących polityki naukowej, będących podstawą obecnego rozwoju tej dziedziny. Dzięki ustaleniom z 1967r. w wielu krajach, także w krajach rozwijających się, utworzono organy decyzyjne a szczeblu rządowym odpowiedzialne za politykę naukową. Polityka współpracy gospodarczej, zwana również polityką współpracy z zagranicą polega na kształtowaniu, za pomocą środków pośrednich i bezpośrednich, stosunków ekonomicznych z zagranicą. W ramach tej polityki dokonywana jest wymiana towarowa, wymiana usług oraz obroty kapitałowe. Polityka współpracy z zagranicą może być realizowana pod różnymi postaciami: polityki autonomicznej (bazującej na samodzielności, kraj sam określa cele i narzędzia jej osiągania ) polityki konwencyjnej ( opierającej się na porozumieniach z innymi krajami ) polityki wolnego handlu oraz polityki protekcyjnej.

    Instytut Badań Edukacyjnych (IBE) - jest instytutem badawczym prowadzącym interdyscyplinarne badania naukowe nad funkcjonowaniem i efektywnością systemu edukacji w Polsce. Instytut uczestniczy w krajowych i międzynarodowych projektach badawczych, przygotowuje raporty, sporządza ekspertyzy oraz pełni funkcje doradcze. Wspiera szeroko rozumianą politykę i praktykę edukacyjną. Funkcjonuje pod nadzorem Ministerstwa Edukacji Narodowej. Wyższa Szkoła Techniczna w Katowicach − została założona przez mgr inż. arch. Arkadiusza Hołdę. Celem Uczelni jest kształcenie na poziomie wyższych studiów zawodowych, na podstawie otrzymanej przez Ministra Edukacji Narodowej i Sportu decyzji z dnia 15 grudnia 2003 roku, o wpisie do rejestru niepaństwowych uczelni zawodowych pod numerem 143. Programy studiów spełniają wszystkie zalecenia Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu oraz Rady Głównej Szkolnictwa, a także uzyskały akceptację Państwowej Komisji Akredytacyjnej.

    Reguła Tinbergena, zwana również złotą regułą polityki gospodarczej mówi, że do osiągnięcia X celów, konieczne jest posiadanie co najmniej X niezależnych instrumentów. W przeciwnym przypadku, niektóre z nich nie zostaną zrealizowane lub dadzą nieoptymalne wyniki. Na przykład w czasie recesji niemożliwe jest, posługując się wyłącznie środkami polityki monetarnej, jednoczesne pobudzanie koniunktury oraz zapewnienie stabilności cen. Gdy ilość instrumentów przewyższa liczbę wyznaczonych celów, powinno się wybierać spośród nich te, które dadzą najlepsze rezultaty. Konferencja naukowa – spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki. W ramach spotkania referowane są wyniki badań naukowych lub odbywa się seria krótkich wykładów monograficznych i dyskusji na określony temat. Konferencje, obok publikacji, są jedną z dwóch podstawowych form prezentowania i dyskutowania wyników badań naukowych. Wystąpienia na konferencjach naukowych, w których prezentuje się swoje wyniki badań są nazywane prezentacjami, komunikatami, doniesieniami wstępnymi, referatami. Materiały konferencji mogą być publikowane.

    Polityka dyskrecjonalna – zwana także aktywną polityką gospodarczą lub polityką uznaniową, umożliwia rządowi wywieranie wpływu na sytuację gospodarczą państwa za pomocą aktywnej polityki fiskalnej, budżetowej lub monetarnej. Działania podejmowane w ramach polityki dyskrecjonalnej mają umożliwić rządowi osiągnięcie krótkoterminowych celów, często jednak wymuszają naruszenie obowiązujących zasad. Uważa się, że pojedyncza decyzja uznaniowa, która łamie przyjęte zobowiązanie, może znacznie pogorszyć wiarygodność rządu i długookresowe wyniki gospodarcze. Przeciwdziała temu zapisywanie pewnych zasad ekonomicznych w aktach prawnych (np. zawarta w polskiej konstytucji reguła długu publicznego, który nie może być wyższy niż 60% rocznego PKB) oraz delegowanie wykonywania pewnych funkcji gospodarczych do niezależnych instytucji, jak to ma miejsce w przypadku banków centralnych. Teoria polityki ekonomicznej (gospodarczej), całokształt wiedzy o sposobach, celach i narzędziach oddziaływania państwa na gospodarkę. Teoria polityki ekonomicznej bada formy i sposoby osiągania ogólnych celów polityki gospodarczej, tj. wprowadzania realnych i instytucjonalnych zmian w strukturze gospodarki narodowej, określa także narzędzia i sposoby prowadzące do nich w sposób możliwie racjonalny. Jest więc nauką operacyjną, stosowaną. Za podstawę swojej wiedzy teoria polityki gospodarczej przyjmuje dorobek teorii ekonomii, jednak nie zachodzi bezpośredni związek między teorią ekonomii a teorią polityki gospodarczej z uwagi na różny przedmiot i metodę badań. Ekonomia bada obiektywny proces gospodarczy, włączając w zakres swoich zainteresowań również politykę ekonomiczną i skutki jej oddziaływania. Formułuje prawa ekonomiczne, czyli stałe relacje przyczynowo-skutkowe między masowymi zjawiskami ekonomicznymi, powtarzalnymi w czasie i przestrzeni. Teoria polityki nie formułuje praw nauki w podanym wyżej sensie, jest bowiem dyscypliną celowościową, interesującą się sposobami przekształcania rzeczywistości ekonomicznej. Formułuje więc zależności operacyjne, wykorzystując niektóre z twierdzeń teorii polityki. Istnieje trudność w precyzyjnym rozdziale dorobku teorii ekonomii (zwłaszcza najnowszego) i dorobku teorii polityki ekonomicznej. Zasadniczym powodem jest to, że częstokroć podłoże twierdzeń teorii ekonomicznej jest kwestionowane w swojej poprawności dowodowej - zarzuca mu zbyt małą masowość i powtarzalność zjawisk, nieuwzględnianie zmiany warunków itd. Wówczas mamy do czynienia z prostym podsumowaniem obserwacji praktycznych, a nie z uogólnionym prawem ekonomii, to zaś jest domeną polityki gospodarczej, tak w teorii, jak i praktyce.

    Konkurencyjność międzynarodowa – jest to zdolność danego kraju do wytwarzania i sprzedaży na rynkach zagranicznych dóbr, które mogą być lepsze, bądź tańsze od tych oferowanych przez inne kraje. Wydajność pracy jest głównym miernikiem międzynarodowej konkurencyjności. Wydajność pracy w dużej mierze zależna jest od tempa postępu technicznego w danym kraju, konkurencyjności przedsiębiorstw na rynku wewnętrznym, poziomu edukacji społeczeństwa, polityki gospodarczej prowadzonej przez dany kraj, polityki ekonomicznej społecznej(np. polityka podatkowa, pieniężna, przemysłowa, ekologiczna), jak i istniejące tradycje handlowe i przemysłowe oraz oczywiści posiadane zasoby naturalne.

    Demokracje nieskonsolidowane - są to państwa, w których przyjęcie reguły rywalizujących wyborów dokonało się stosunkowo niedawno, a wartości liberalizmu nie zdołały jeszcze przeniknąć całkowicie praktyki politycznej, a tym bardziej się w niej utrwalić. Mogą one osiągnąć stadium konsolidacji. Odbywanie rywalizacyjnych wyborów oraz proklamowanie takich zasad ustrojowych, jak podział władz, rządy prawa oraz ochrona praw obywatelskich, nakazują zaliczenie tych krajów do grupy demokracji. Większość krajów należących do tej grupy przyjmuje prezydencką formę rządów, lecz są i wyjątki. Nie ma wśród nich monarchii. Rywalizacja polityczna toczy się w ramach nieustabilizowanych systemów wielopartyjnych. Wśród instytucji publicznych, które uczestniczą w życiu politycznym, odnajdujemy także i takie, które nie pochodzą z wyboru, jak np. wojsko, związki zawodowe czy kościoły, co zdaniem niektórych autorów uniemożliwia określenie owych systemów politycznych jako demokracji skonsolidowanych.

    Metodologia badań pedagogicznych jest to nauka o metodach i działalności naukowej w pedagogice obejmującej sposoby przygotowania i prowadzenia badań naukowych na gruncie pedagogiki oraz opracowania ich wyników, budowy systemów naukowych oraz utrwalenie w mowie i w piśmie osiągnięć pedagogiki naukowej. Ze względu na zakres stosowania wyróżnia się metodologię ogólną, która zajmuje się ogólnymi problemami metod i systemów naukowych oraz metodologię szczegółową badającą metody i systemy wybranych nauk np.: pedagogicznych. Dynamiczna niespójność - określenie zjawiska, polegającego na tym, że jednostki prowadzące politykę gospodarczą podejmują decyzje gospodarcze, będące pewnym odstępstwem od wcześniej przyjętych zasad, zobowiązań lub deklaracji. Przyczyną odstępstwa od pewnych zasad prowadzenia polityki gospodarczej może być chęć osiągnięcia w krótkim terminie korzyści ekonomicznych dla danych jednostek bądź społeczeństwa. Decyzje takie mogą jednak oddziaływać niekorzystnie na wyniki ekonomiczne w długim okresie oraz zmniejszać wiarygodność podmiotów prowadzących politykę gospodarczą.

    Europejskie Ramy Kwalifikacji - inicjatywa Unii Europejskiej wiążąca systemy edukacji krajów, mający na celu zrozumienie zdobytych kwalifikacji w różnych państwach europejskich. Celem Ram jest promocja mobilności obywateli pomiędzy krajami oraz ułatwianie im uczenia się przez całe życie. Informacja geologiczna - dane i próbki geologiczne wraz z wynikami ich przetworzenia i interpretacji, w szczególności przedstawione w dokumentacjach geologicznych oraz zapisane na informatycznych nośnikach danych (art. 6 ust. 1 pkt 2 PGG). "Pochodzą one zarówno z badań geologicznych (metody, wyniki, sporządzone mapy, dane tabelaryczne, wyniki analiz i syntez), jak i z etapu projektowania badań oraz ich dalszego przetworzenia i interpretacji (czyli dalszych badań, analiz, syntez itd.)".


    Stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wyniki w nauce – nagroda przyznawana corocznie przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego studentom posiadającym wysoką średnią ocen oraz wykazującym się aktywnością i osiągnięciami naukowymi. Szkoły geograficzne to ośrodki geograficzne legitymujące się wybitnymi osiągnięciami w określonej dziedzinie geografii reprezentowane przez mistrza i skupionych wokół niego uczniów, rozwijających dany kierunek badań. Narodowe szkoły geograficzne o zróżnicowanych kierunkach badań, uzależnionych od cech fizyczno-geograficznych i kulturowo-społecznych danego kraju wykształciły się w XIX i XX wieku, głównie w dużych państwach, których obszar wykazuje znaczne zróżnicowanie, związane z klimatem, krajobrazem, strukturami społeczno-gospodarczymi itp.

    Równość szans określa w nowoczesnych społeczeństwach prawo do sprawiedliwego dostępu do różnych życiowych możliwości. Z równością szans związany jest w szczególności zakaz dyskryminacji (np. ze względu na płeć, wyznanie religijne czy narodowość) gwarantowany prawami człowieka.

    Dodano: 01.07.2010. 19:12  


    Najnowsze