• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Głowa faraona odkopana w Luksorze

    03.03.2010. 00:15
    opublikowane przez: Karolina Kostrzewa

    Kolosalna, dwuipółmetrowa głowa Amenhotepa III z czerwonego granitu została odkryta w Luksorze.

    Głowa slynnego faraona, dziadka Tutenhamona, jest uwieńczeniem posągu, którego części zostały juz odkopane parę lat temu. Wedlug Egyptian Supreme Council of Antiquities (Egipski odpowiednik ministerstwa kultury) cała rzeźba faraona ma zostać wkrótce zrekonstuowana.

    Głowę odkopano w ruinach pośmiertnej świątyni Amenhotepa III, która została prawie całkowicie zniszczona, prawdopodobnie przez powodzie.

    Wedlug Dr Houriga Sourouziana, który przewodzi Egipsko-europejskiej ekspedycji od 1999 roku, głowa posągu jest wyjątkowo dobrze zachowana.

    "Inne posągi zawsze maja jakies uszkodzenia- brakuje kawałka nosa albo twarz uległa erozji. W tym wypadku, od czubka korony aż do brody, wszystkie ksztalty są pięknie zachowane, nic nie jest zniszczone".

    Istnieje prawdopodobieństwo, twierdzi Dr Sourouzian, że rzeźba wiarygodnie oddaje wygląd słynnego faraona. "Możliwe, że on [Amenhotep III] był pięknym, bardzo przystojnym mężczyzną", sugeruje Dr Sourouzian.

    Amenhotep III był dziewiątym królem XVIII dynastii. Podczas jego czterdziestoletnich rządów (ok. 1417-1379 p.n.e) Egipt wszedł w fazę wyjątkowo szybkiego rozwoju ekonomicznego i kulturalnego.


    Źródło: Associated Press
    Zdjęcie: Associated Press

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Kolosy Memnona – posągi faraona Amenhotepa III z XVIII dynastii wysokości 15,60 m (z postumentem 17,90 m). Waga każdego kolosa to około 800 ton. Postawiono je około 1370 p.n.e. w Tebach Zachodnich. Jest to jedyna zachowana część świątyni grobowej tego faraona, zniszczonej prawdopodobnie przez trzęsienie ziemi już za panowania Merenptaha. Dalsze zniszczenia poczynione były przez obfite wylewy Nilu. Amenhotep (syn Hapu), egipski architekt, skryba, kapłan i urzędnik za panowania faraona Amenhotepa III. Urodził się pod koniec panowania faraona Totmesa III w Athribis (Dolny Egipt) w rodzinie Hapu i Ipu. Został wykształcony na kapłana i skrybę. Był architektem świątyni grobowej Amenhotepa III, z której do dnia dzisiejszego zachowały się jedynie dwie monumentalne statuy zwane Kolosami Memnona. Po jego śmierci (prawdopodobnie w 31 roku panowania Amenhotepa III) jego reputacja rosła, uznany został podobnie jak Imhotep za wielkiego nauczyciela i filozofa. Przypisywano mu również zdolności uzdrowicielskie. Świadectwem tego uznania są rozliczne statuy przedstawiające go jako skrybę. Tuszratta (przypuszczalnie z sanskr. tvis-ratha "on który posiada rydwan budzący lęk")- władca huryckiej Mitanni panujący u schyłku rządów faraona Amenhotepa III i w czasie rządów jego syna Echnatona - prawdopodobnie 1380 p.n.e. - 1350 p.n.e. Był on synem Szuttarny II, a jego siostra Giluhepa i córka Taduhepa były żonami faraona Amenhotepa III. Taduhepa została później żoną Echnatona, który przejął po ojcu królewski harem.

    Amenhotep IV - Echnaton − władca starożytnego Egiptu (faraon) z XVIII dynastii, syn Amenhotepa III i królowej Teje. Źródła podają rozbieżne daty jego urodzenia, objęcia rządów i śmierci, m.in: 1375-1358 p.n.e. lub 1379-1367-1350 p.n.e., lub 1351-1334 p.n.e. Jego główną żoną była Nefertiti, najprawdopodobniej hurycka księżniczka, a inną Taduhepa. Do czasów śmierci Amenhotepa III ukazało się niewiele wzmianek na temat Amenhotepa IV, co stanowi jedną z zagadek tej postaci. Szuttarna II (Shuttarna II) (przypuszczalnie z sansykr. su-dharana "on, który podtrzymuje studnię") – król huryckiego królestwa Mitanni panujący w latach 1400 p.n.e. - 1385 p.n.e. Był następcą i prawdopodobnie synem króla Artatamy I. Był on sojusznikiem egipskiego faraona Amenhotepa III, a ich stosunki dyplomatyczne zostały zwięźle opisane w Listach z Amarna. Córka Szuttarny II, Kilu-Hepa (zwana także Giluhepa), została żoną Amenhotepa III w 10-tym roku jego panowania, pieczętując tym samym sojusz między oboma królestwami i wnosząc jednocześnie olbrzymi posag.

    Taduhepa (hur. Tadu-Hepa lub Tatu-Hepa, ur. ok. 1366 r. p.n.e.) - mitannijska księżniczka, córka króla Tuszratty i jego żony, królowej Juni, żona faraona Amenhotepa III, a później Echnatona, najprawdopodobniej była tą samą osobą, co Kija, a więc być może była także matką faraona Tutanchamona. Sobekemsaf I – trzeci król XVII dynastii, który rządził Egiptem w latach 1619-1603 p.n.e. Jego żoną była Nubemhat. Dowody jego działalności zachowały się w mieście Medamund. Został pochowany w Tebach Zachodnich. Jego grobowiec został odkryty i zrabowany przez tubylców w 1827 roku. Mumia faraona w momencie odkrycia była dość zniszczona.

    Teje – Tii, Teye, Tiji (ur. ok. 1400/1399 r. p.n.e, zm. ok. 1338 r. p.n.e.) – Wielka Małżonka Królewska, główna żona faraona Amenhotepa III. Amenhotep II – faraon, władca starożytnego Egiptu z XVIII dynastii, z okresu Nowego Państwa. Syn faraona Totmesa III i królowej Hatszepsut II Meritre, powołany przez ojca do współrządów, prawdopodobnie na dwa lata przed śmiercią. Panował prawdopodobnie w latach 1425-1397 p.n.e. lub 1427-1392 p.n.e. lub 1427-1401/1400 p.n.e. Według Manethona panował 25 lat i 10 miesięcy. W młodości znany z wyczynów sportowych i niezwykłej siły fizycznej. W czasie swych rządów, wyprawiał się kilkakrotnie do Syrii, o czym mówią stele w Karnaku, Memfis i Amada.

    Minmose (XV wiek p.n.e.), urzędnik i zarządca w okresie panowania faraonów Totmesa III i Amenhotepa II, brał udział w wyprawach wojskowych tych faraonów do Syrii i Nubii. Ponadto kierował budowa wielu swiatyń oraz zajmował się zbieraniem podatków w imieniu faraona.

    Ahmose-Sipair, książę egipski z XVII dynastii, prawdopodobnie syn faraona Tao II i brat Ahmose I i Ahmes-Nefertari. Szczególnym jest fakt, że na kilku monumentach z okresu XVIII dynastii pojawiają się przedstawienia tego księcia, co było rzadkością. Zmarł młodo, w wieku 5-6 lat. Jego mumia została odnaleziona w Deir el-Bahari w 1881 roku.

    Ahhotep I – 1560 – 1530 p.n.e. (inne formy imienia Ahhotpe lub Ashhotep) – egipska królowa. Córka faraona Tao I z XVII dynastii i królowej Tetiszeri oraz żona faraona Tao II. Rechmire (Rechmira, Rachmire; egip. Ten, który wie/zna jak Re) – wezyr faraonów Totmesa III i Amenhotepa II z XVIII dynastii, zarządca Teb, arcykapłan w Heliopolis. Był bratankiem Usera, wezyra z czasów panowania królowej Hatszepsut.

    Totmes I (gr. Tutmosis) – faraon, władca starożytnego Egiptu z XVIII Dynastii, z okresu Nowego Państwa, syn Seniseneb, która nie pochodziła z królewskiego rodu. Prawdopodobnie nie był spokrewniony z główną linią władców XVIII dynastii. Totmes wstąpił na tron po bezpotomnej śmierci Amenhotepa I i aby uprawomocnić swą władzę pojął za żonę jego siostrę – Ahmes, córkę Ahmose i królowej Ahmes-Nefertari. Panował w latach 1504-1492 p.n.e. Według Manethona – 12 lat. O ósmym i dziewiątym roku jego panowania mówią inskrypcje na kamiennych blokach z Karnaku. Trzeci Okres Przejściowy – epoka w historii Starożytnego Egiptu trwająca od śmierci faraona Ramzesa XI z XX dynastii w roku 1070 p.n.e. do koronacji faraona Psametycha I z XXVI dynastii w roku 664 p.n.e.

    Dodano: 03.03.2010. 00:15  


    Najnowsze