• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Komisja kieruje uwagę w stronę finansowania ITER

    07.05.2010. 21:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Komisja Europejska przyjęła dnia 5 maja komunikat uzasadniający stworzenie zrównoważonych ram finansowania międzynarodowego eksperymentalnego reaktora termojądrowego (ITER). Jak mówi Komisja Europejska, państwa członkowskie powinny zapewnić wsparcie finansowe obiektu, którego wydatki są o 4,5 mld EUR wyższe od pierwotnie zakładanych 2,7 mld EUR.

    W komunikacie wyjaśniono, że należy uzgodnić wsparcie finansowe - oraz jego ogólny limit - przeznaczane przez państwa członkowskie w czasie trwania projektu, jak również mechanizm zarządzania ewentualnymi dalszymi przekroczeniami budżetu.

    Analiza wskazuje, że wkład Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) w ITER, w latach 2012 i 2013, powinien wynieść 1,4 mld EUR, aby zabezpieczyć szacowany wzrost kosztów. Dwa sposoby na zwiększenie finansowania to zdobycie większej kwoty od państw członkowskich albo podwyższenie limitu w budżecie UE.

    Będąc projektem międzynarodowym ITER gromadzi ekspertów z różnych państw UE, Chin, Indii, Japonii, Południowej Korei, Rosji i USA ITER to eksperymentalny reaktor, który będzie wytwarzać energię w procesie syntezy jądrowej, tak jak Słońce czy inne gwiazdy.

    Energia termojądrowa powstaje, kiedy wiele atomów o takim samym ładunku łączy się w jedno cięższe jądro. Przeprowadzone dotąd testy przyniosły wiarygodne wyniki wskazujące, iż proces ten można skopiować na Ziemi. Głównym celem projektu ITER jest udowodnienie naukowej i technicznej realności wykorzystania syntezy jako kluczowego źródła energii na większą skalę.

    Wedle międzynarodowej umowy podpisanej pomiędzy partnerami ITER w 2006 r. i wdrożonej w życie w 2007 r. projekt ma trwać 35 lat: 10 lat - budowa, 20 lat - funkcjonowanie i 5 lat - wyłączanie obiektów ITER.

    "Uruchomienie projektu ITER to ważny kamień milowy w rozwoju szeroko zakrojonej, ogólnoświatowej współpracy naukowej" - stwierdza Komisja Europejska. "Dla Europy projekt ten symbolizuje zdolność UE do przejęcia wiodącej roli na szczeblu globalnym w nauce i technologii. Organizacja ITER prezentuje możliwy model przyszłych, wielkoskalowych projektów międzynarodowej, wspólnej infrastruktury. Realizacja projektu ITER jest zatem precedensem dla przyszłej współpracy UE i innych krajów nad dużymi projektami."

    Partnerzy ITER utrzymują, że wyniki tego projektu mogą znacząco pomóc sektorowi energetycznemu oferując energię, która jest tańsza i bezpieczniejsza, jak również nieograniczona i wolna od emisji dwutlenku węgla (CO2). Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, zagrożenie stopieniem rdzenia lub niekontrolowanymi reakcjami w reaktorach jest bardzo niewielkie.

    Po pełnym uruchomieniu francuski reaktor ITER w Cadarache, osiągnie moc wytwarzania energii termojądrowej na poziomie 500 mln watów i będzie stanowić podstawę przyszłej elektrowni demonstracyjnej nazwanej DEMO. Ostatnim etapem projektu będzie komercjalizacja energii termojądrowej. Komisja Europejska podkreśla, że około 75% całego wkładu Europejskiego w ITER prowadzić będzie do umów z nowoczesnymi przedsiębiorstwami w Europie.

    Przedstawiciele Unii Europejskiej mówią, iż sukces projektu należy zapewnić przy zachowaniu ryzyka finansowego i technicznego na rozsądnym poziomie i przy kosztach, które nie odchudzą zbytnio europejskich portfeli.

    Nadrzędnym celem UE jest "Europa z kwitnącą i zrównoważoną gospodarką, zajmująca wiodące miejsce w obszarze zróżnicowanego portfela czystych, wydajnych i niskoemisyjnych technologii energetycznych, napędzających dobrą koniunkturę i odgrywających kluczową rolę we wzroście gospodarczym oraz wzroście zatrudnienia". Taką wizję nakreślono w strategicznym planie w dziedzinie technologii energetycznych (SET), którego celem jest "zakończenie budowy obiektu termojądrowego ITER" oraz "zapewnienie jak najszybciej udziału przedsiębiorstw w przygotowaniu działań demonstracyjnych".

    Partnerzy ITER powinni teraz ustalić punkty odniesienia dla projektu: specyfikacje i harmonogram budowy reaktora termojądrowego oraz budżet. Komisja Europejska informuje, że owe punkty odniesienia powinny zostać uzgodnione na najbliższym spotkaniu Rady ITER, które ma się odbyć w połowie czerwca bieżącego roku.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Programu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej, Fuzja dla Energii (ang. The European Joint Undertaking for ITER and the Development of Fusion Energy lub Fusion for Energy) – organizacja mająca na celu budowę eksperymentalnego reaktora termojądrowego (ITER) utworzona w ramach Euratomu 19 kwietnia 2007 roku na mocy decyzji Rady Europejskiej. Siedziba organizacji znajduje się w Barcelonie. JT-60- japoński toroidalny tokamak. Doświadczenia zdobyte podczas budowania urządzenia są wykorzystywane w międzynarodowym projekcie ITER. ITER (International Thermonuclear Experimental Reactor) - dosł. Międzynarodowy Eksperymentalny Reaktor Termonuklearny - reaktor termonuklearny, jak również międzynarodowy program badawczy z nim związany, którego celem jest zbadanie możliwości produkowania na wielką skalę energii z kontrolowanej fuzji jądrowej. Głównym zadaniem jest budowa wielkiego tokamaka, wzorowanego na wcześniej budowanych mniejszych DIII-D, TFTR, JET, JT-60 i T-15. Program jest przewidywany na 30 lat (10 lat budowy i 20 lat pracy reaktora), i ma kosztować w przybliżeniu 10 miliardów . Tym samym jest to drugi najdroższy na świecie program badawczy, tańszy jedynie od Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Według decyzji z dnia 28 czerwca 2005 tokamak powstanie w Cadarache w pobliżu Marsylii, na południu Francji. W projekcie uczestniczą finansowo i naukowo: Unia Europejska, Japonia, Rosja, Stany Zjednoczone, Chiny (od 2003), Korea Południowa (od 2003) i Indie (od 2005). Przed przystąpieniem do programu Indii zakładano, że Unia Europejska pokryje 50% kosztów jego budowy, a pozostałe strony po 10% każda w formie komponentów.

    Szarrum-iter – według "Sumeryjskiej listy królów" szósty, ostatni władca należący do dynastii z Mari. Dotyczący go fragment brzmi następująco: Ur-dukuga (sum. ur.du6.ku3,ga, tłum. "Sługa Świętego Pagórka") – trzynasty, słabo znany król z I dynastii z Isin, następca Iter-piszy. Według Sumeryjskiej listy królów panować miał przez 4 lata. Lista królów Ur i Isin daje 3 lata. Jego rządy datowane są na lata ok. 1830-1828 p.n.e. (chronologia średnia).

    Iter-pisza (akad. Iter-pîša, zapisywane I-te-er-pi4-ša, tłum. "Jej rozkaz jest najważniejszy") – dwunasty, słabo znany król z I dynastii z Isin, następca Zambiji. Według Sumeryjskiej listy królów panować miał przez 4 lata. Lista królów Ur i Isin daje 3 lata. Jego rządy datowane są na lata ok. 1833-1831 p.n.e. (chronologia średnia). Matryca logiczna projektu - jest kompleksowym narzędziem stosowanym na etapie planowania działań projektowych, jak i późniejszego zarządzania realizacją projektu. W syntetyczny sposób przedstawia planowaną drogę realizacji i weryfikacji projektu. Formalnie została przejęta przez Komisję Europejską jako narzędzie ułatwiające projektowanie w 1992r. Niezależnie od rodzaju projektu dla którego matryca jest sporządzana zawiera ona zawsze elementy służące:

    Kontrolowana synteza termojądrowa - reakcja termojądrowa, która miałaby podlegać kontrolowanemu przebiegowi. Główną motywacją kontrolowania syntezy termojądrowej jest wykorzystanie jej jako źródła energii. Komisja do Spraw Unii Europejskiej (skrót: SUE) wchodzi w skład stałych komisji sejmowych. Ogólnie rzecz biorąc zajmuje się ona sprawami związanymi z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (UE). W szczególności zaś do jej zadań należy zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych UE, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie, oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej, rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej, formułowanie zaleceń dla Rady Ministrów dotyczących stanowiska, jakie Rada Ministrów ma zająć podczas rozpatrywania projektu w Radzie Unii Europejskiej, rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów.

    Komisja Spraw Unii Europejskiej jest stałą komisją senacką, której przedmiotem działania są sprawy związane z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, w szczególności zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych Unii Europejskiej, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej i rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej. Jej zadaniem jest również rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów.

    Jako ze jesteś nowym wikipedystą, czuje się w obowiązku wyjaśnić, czemu to cofnąłem. Nie wiem, czemu poprzednio zrobił to bot automatycznie, ale ja teraz zropbiłem to po raz drugi: dlatego, że Wikipedia nie jest podręcznikiem. Żadna encyklopedia językoznawcza, a nawet słowniki szkolne rzadko podają tego rodzaju informacje. To są nieencyklopedyczne treści, bo zdania typu "rzeczownik odpowiada na pyanie kto? co?" to metafory o przeznaczeniu dydaktycznym, nie opisy. Laforgue (niam) 15:25, 6 maj 2008 (CEST)

    Współpraca Organizacji Narodów Zjednoczonych z Unią Europejską. Wszyscy z 28 członków Unii Europejskiej są również członkami ONZ. Francja i Wielka Brytania są stałymi członkami z prawem weta Rady Bezpieczeństwa. Państwa członkowskie Unii Europejskiej z Komisją Europejską na czele koordynują swoje działania i współpracują z ONZ starając się tym samym mówić jednym głosem na jej forum, zgodnie z zapisami Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. W 1974 r. Wspólnocie Europejskiej przyznano status stałego obserwatora w ONZ. 27 państw Unii jak i sama Wspólnota (jej programy pomocowe) są głównymi płatnikami do budżetu ONZ. Doświadczenie na przestrzeni lat wskazuje jednak na wielkie trudności w wypracowaniu jednego, harmonijnego stanowiska. W dającej się przewidzieć przyszłości nie ma też mowy o wspólnej, jednej reprezentacji Unii Europejskiej (zamiast państw członkowskich) w tej organizacji. REScoop 20-20-20 – porozumienie zrzeszające kooperatywy energetyczne i grupy obywatelskie z 7 krajów Europy (Włochy, Belgia, Hiszpania, Holandia, Dania i Francja), wspierane przez Komisję Europejską, którego celem jest przyspieszenie przemian w dziedzinie obywatelskiej energetyki: wzmocnienie społecznej akceptacji dla energii odnawialnej i kontroli nad wytwarzaniem energii, upowszechnienie kooperatyw energetycznych i zwiększenie ich liczby w Europie. Członkowie porozumienia dzielą się wiedzą, upowszechniają narzędzia zarządzania popytem oraz nowe formy własności i systemy finansowania, organizują akcje promujące kooperatywy np. w formie podróżujących po Europie wystaw, a przede wszystkim działają na rzecz zniesienia barier w rozwoju energetyki obywatelskiej, zarówno w poszczególnych krajach jak i na szczeblu unijnym.

    Komitet sterujący – jest organem wspierającym kierownictwo przedsiębiorstwa w jego działaniu. Dotyczy to głównie podejmowania strategicznych decyzji w zakresie przyszłej realizacji projektów inwestycyjnych podmiotu. Podejmuje on decyzje o tym, który z przedstawionych w danym momencie projektów ma być wcielony w życie, a który nie. Jest odpowiedzialny za długoterminowe zarządzanie projektem i jego monitoring. Oznacza to kontrolę realizacji projektu na poziomie strategicznym, weryfikacji zgodności projektu z przyjętymi wcześniej celami i utrzymaniem założonych ram: zakresu, kosztów i terminów czasowych. W przypadku jakichkolwiek zmian w projekcie, muszą one być najpierw przedstawione komitetowi, a potem przez niego zatwierdzone. Tylko wtedy można je uwzględnić w projekcie. Komitet sterujący ocenia i akceptuje, na zasadzie konsensusu, zaproponowane przez zespół projektowy działania dla realizacji projektu. Zajmuje się także ich koordynacją i spójnością z innymi realizowanymi projektami. Komitet sterujący powołuje grupy robocze i wybiera ekspertów, z którymi przedsiębiorstwo będzie współpracować przy projekcie. Przed komitetem odpowiada kierownik projektu (bądź dyrektor – w zależności od wielkości i działalności jednostki gospodarczej). Projekt Dedal (ang. Project Daedalus) – studium teoretyczne, opracowane w latach 1973-1978 przez Brytyjskie Towarzystwo Międzyplanetarne, dotyczące zaprojektowania i wysłania w kosmos międzygwiezdnego statku kosmicznego napędzanego energią powstałą w wyniku fuzji jądrowej. Założenia projektu przewidywały dotarcie do Gwiazdy Barnarda przed upływem 50 lat od startu. Wymagałoby to podróżowania z prędkością około 12% prędkości światła. Takie osiągi byłyby niemożliwe do uzyskania przy pomocy rakiet o napędzie chemicznym, zatem projekt wymagał statku o napędzie jądrowym, który był przedmiotem wcześniejszych analiz w czasie programu Orion. Spodziewano się zatem uzyskać jądrowy napęd pulsacyjny, mikroeksplozji termojądrowych o częstości 250 na sekundę.

    System Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym (IMI) jest siecią opartą na technologii informatycznej, która łączy instytucje publiczne na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Został on opracowany przez Komisję Europejską we współpracy z państwami członkowskimi Unii Europejskiej w celu przyspieszenia transgranicznej współpracy administracyjnej. Dzięki IMI organy administracji publicznej na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym mogą znaleźć swoje odpowiedniki w innych krajach oraz wymieniać z nimi bezpośrednio informacje. Zestawy wcześniej zdefiniowanych i przetłumaczonych pytań i odpowiedzi, jak również dostępność tłumaczenia maszynowego umożliwiają korzystanie z własnego języka do komunikowania się. Nie ma potrzeby posługiwania się językiem państwa – partnera.

    Dodano: 07.05.2010. 21:12  


    Najnowsze