• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ministrowie wskazują priorytetowe inwestycje dla utrzymania wzrostu gospodarczego i zatrudnienia

    30.11.2010. 17:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Unia Europejska musi nadać priorytety inwestycjom w edukację, szkolenia, badania naukowe (podstawowe i stosowane), rozwój i innowację oraz kluczowe technologie, jeżeli ma zachować źródła przyszłego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia - twierdzą unijni ministrowie ds. nauki i przemysłu. To zalecenie jest jednym z wielu zawartych we wnioskach nt. inicjatywy "Unia Innowacji" przyjętych przez uczestników ostatniego posiedzenia Rady ds. Konkurencyjności, które odbyło się w dniach 25-26 listopada w Brukseli, Belgia. "Unia Innowacji" jest jedną z kilku flagowych inicjatyw podejmowanych w ramach strategii Europa 2020.

    We wnioskach ministrowie podkreślają: "Doskonałość naukowa oraz badania podstawowe i stosowane, wspierane przez światowej klasy infrastrukturę, uczenie się przez całe życie, szkolenia i szkolnictwo wyższe, a w szczególności nauki ścisłe i inżynieria oraz zachęty do komercjalizacji wyników - to warunki wstępne dla sprawnego systemu innowacyjnego."

    W innym "kluczowym komunikacie" ministrowie wzywają zarówno UE, jak i państwa członkowskie do przyjęcia "strategicznego i zintegrowanego podejścia do innowacji", poprzez połączenie strategii mających wspierać innowacyjność. W podobnym tonie ministrowie podkreślają wagę umacniania "trójkąta wiedzy" i ułatwiania komercjalizacji i transferu wiedzy.

    Na szczeblu UE, "Program ramowy na rzecz badań naukowych i rozwoju technologicznego" (RTD), "Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji" (CIP) oraz fundusze strukturalne powinny wszystkie "bardziej się skoncentrować na priorytetach strategii Europa 2020". Dostęp do funduszy również należy "radykalnie uprościć" - podkreślają ministrowie. Ich zdaniem zapewnienie dostępu do finansowania działalności innowacyjnej, zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) powinno być "głównym priorytetem działań".

    Ministrowie z zadowoleniem przyjęli pomysł Europejskiego Partnerstwa Innowacyjnego (EIP), kładąc nacisk na fakt, że te struktury powinny "zapewniać autentyczną, europejską wartość dodaną, odpowiadać na potrzeby społeczne, unikać powieleń i opierać się na elastycznym, prostym i przejrzystym zarządzaniu, kojarząc państwa członkowskie i odpowiednich interesariuszy". W dalszej części ministrowie zachęcają Komisję Europejską do dalszego rozwijania praktycznych aspektów EIP, zwłaszcza w zakresie finansowania, kryteriów wyboru, zarządzana i kwestii prawnych.

    Komisja, państwa członkowskie i inni interesariusze zostali zaproszeni przez ministrów do uruchomienia na początku 2011 r. pilotażowego EIP w zakresie aktywnego i zdrowego starzenia się. Właściwie to Komisja Europejska już rozpoczęła 26 listopada konsultacje na ten właśnie temat.

    Wnioski ministrów na temat "Unii Innowacji" kończą się mapą drogową działań. Komisja Europejska przedstawi między innymi komunikat dotyczący normalizacji, plan eko-innowacji, konsultacje w zakresie działań niezbędnych do budowania Europejskiej Przestrzeni Badawczej (ERA) oraz propozycje tego, co jest potrzebne do osiągnięcia autentycznego europejskiego rynku kapitału podwyższonego ryzyka.

    Wreszcie ministrowie wzywają Komisję Europejską do rozpoczęcia prac nad wskaźnikiem innowacji. Wskaźnik, który powinien być gotowy do roku 2012, pomógłby w monitorowaniu ogólnego postępu wydajności innowacyjnej we wszystkich wymiarach.

    Ponadto, Komisję, państwa członkowskie i inne podmioty zachęca się do organizowania dorocznych "konwencji innowacji" od drugiej połowy 2011 r. i prowadzenia kampanii podnoszenia świadomości na szczeblu unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym, aby "stymulować innowacyjny sposób myślenia".

    Natomiast państwom członkowskim proponuje się tworzenie strategii zmierzających do osiągnięcia swoich celów w zakresie badań naukowych i rozwoju (B+R) i zwiększenia wykorzystania funduszy strukturalnych na badania naukowe i innowacje.

    Podczas spotkania ministrowie dyskutowali również nad kwestią europejskiego patentu. W swoim oświadczeniu Europejski Komisarz ds. Rynku Wewnętrznego i Usług, Michel Barnier stwierdza:

    "Jak wszyscy wiemy, nie ma jednomyślności w Radzie co do systemu językowego europejskiego patentu. Kilka państw członkowskich zaznaczyło dzisiaj swoje poparcie dla poszerzania współpracy. Kiedy tylko Komisja otrzyma formalny wniosek, będziemy gotowi do podjęcia szybkiego i poważnego działania."

    "Potrzebujemy europejskiego patentu. Obecny system patentowy jest zbyt kosztowny, bowiem jest 10 razy droższy od systemu w Stanach Zjednoczonych. To utrudnia rozwój. Najbardziej cierpią na tym małe i średnie przedsiębiorstwa - prawdziwe źródła przyszłej dynamiki. Musimy zatem szybko posunąć tę sprawę do przodu. Grudniowe spotkanie Rady ds. Konkurencyjności będzie ku temu okazją."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Innowacyjne Regiony Europy (ang. Innovating Regions in Europe - IRE) to sieć zainicjowana przez Komisję Europejską w 1996 roku, mająca na celu wsparcie regionów w realizacji polityki innowacji, wymiany doświadczeń pomiędzy regionami, w tym szczególnie w zakresie budowania regionalnych strategii innowacji. Działanie innowacyjne (ang. innovative actions) – specjalne projekty finansowane z funduszy strukturalnych, za pomocą których Komisja Europejska zamierza promować strategie rozwoju regionalnego (pobudzanie gospodarek regionalnych do uzyskiwania większej konkurencyjności dzięki wykorzystaniu innowacji technologicznych, budowaniu struktur społeczeństwa informatycznego, opracowywaniu projektów badawczych i tworzeniu tożsamości regionalnej, działania w zakresie zatrudnienia i szkoleń, inwestycje w sektorze rybołówstwa). Budżet programów działań innowacyjnych na lata 2000-2006 wynosił około l mld euro. Podstawy Wsparcia Wspólnoty (PWW) – jest to dokument przyjęty przez Komisję Europejską po porozumieniu się z danym państwem członkowskim i dokonaniu oceny merytorycznej Narodowego Planu Rozwoju. Dokument ten zawiera różnego rodzaju strategie i priorytety w jaki sposób działać powinny Fundusze Strukturalne, a w jaki dane państwo członkowskie. Wyszczególnione są tam wielkości przyznanych wkładów Funduszy jak i drugich środków finansowych oraz ich cele szczegółowe. Zgodnie z przyjętą regułą dokument ten powinien być podzielony na mniejsze priorytetowe zadania wdrażane za pomocą jednego lub kilku programów operacyjnych.

    Komisja Spraw Unii Europejskiej jest stałą komisją senacką, której przedmiotem działania są sprawy związane z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, w szczególności zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych Unii Europejskiej, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej i rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej. Jej zadaniem jest również rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów. Komisja do Spraw Unii Europejskiej (skrót: SUE) wchodzi w skład stałych komisji sejmowych. Ogólnie rzecz biorąc zajmuje się ona sprawami związanymi z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (UE). W szczególności zaś do jej zadań należy zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych UE, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie, oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej, rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej, formułowanie zaleceń dla Rady Ministrów dotyczących stanowiska, jakie Rada Ministrów ma zająć podczas rozpatrywania projektu w Radzie Unii Europejskiej, rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów.

    Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 jest instrumentem realizacji polityki Unii Europejskiej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich w Polsce. Dokument określa cele, priorytety i zasady dotyczące korzystania z działań wraz z przewidywanym budżetem przeznaczonym na ich realizację. Na tej podstawie wspierane są finansowo określone działania dotyczące wspierania rozwoju społeczno-ekonomicznego obszarów wiejskich. PROW jest dokumentem przygotowanym zgodnie ze strategicznym podejściem zaproponowanym przez Komisję Europejską. Zgodnie z nim na poziomie unijnym opracowywany został dokument strategiczny identyfikujący silne i słabe strony obszarów wiejskich, wspólne dla krajów członkowskich osie priorytetowe oraz wskaźniki dla mierzenia postępu w osiąganiu unijnych priorytetów. W oparciu o strategię UE przygotowywana została strategia krajowa, która realizowana jest poprzez PROW. Dokumenty podobne do PROW przygotowywane są w każdym z krajów członkowskich UE. Program może odnosić się do terytorium całego kraju (tak jak to ma miejsce w Polsce) lub też przyjmowanych jest wiele różnych programów dla poszczególnych regionów (np. Wielkiej Brytanii). PROW posiada cztery tzw. osie priorytetowe: Euret (ang. European Transport - EURET) - program przygotowany przez Unię Europejską, a przyjęty przez Komisję Europejską w 1990 dotyczący polityki transportowej na terenie krajów członkowskich. Program wspiera opracowanie i wprowadzenie w życie wspólnej polityki transportowej. Ogólnym założeniem programu jest optymalizacja systemów transportu we Wspólnocie za pośrednictwem prowadzonych badań, które mają przyczynić się do rozwoju i integracji bardziej sprawnego systemu transportowego i jego optymalizacji. Działalność badawcza obejmuje zarówno kwestie polityki ogólnej, jak i różne poziomy geograficzne (europejski, krajowy, regionalny, miejski).

    System Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym (IMI) jest siecią opartą na technologii informatycznej, która łączy instytucje publiczne na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Został on opracowany przez Komisję Europejską we współpracy z państwami członkowskimi Unii Europejskiej w celu przyspieszenia transgranicznej współpracy administracyjnej. Dzięki IMI organy administracji publicznej na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym mogą znaleźć swoje odpowiedniki w innych krajach oraz wymieniać z nimi bezpośrednio informacje. Zestawy wcześniej zdefiniowanych i przetłumaczonych pytań i odpowiedzi, jak również dostępność tłumaczenia maszynowego umożliwiają korzystanie z własnego języka do komunikowania się. Nie ma potrzeby posługiwania się językiem państwa – partnera. Centrum Innowacji, Transferu Technologii i Rozwoju Uniwersytetu (CITTRU) powstało w 2003 roku. Rolą tej jednostki Uniwersytetu Jagiellońskiego jest wspieranie rozwoju nowoczesnej nauki m.in. poprzez marketing innowacji i badań naukowych, popularyzację wiedzy i promocję nowych metod komunikacji naukowej oraz aplikowanie o fundusze na rozwój uczelni.



    Współpraca Organizacji Narodów Zjednoczonych z Unią Europejską. Wszyscy z 28 członków Unii Europejskiej są również członkami ONZ. Francja i Wielka Brytania są stałymi członkami z prawem weta Rady Bezpieczeństwa. Państwa członkowskie Unii Europejskiej z Komisją Europejską na czele koordynują swoje działania i współpracują z ONZ starając się tym samym mówić jednym głosem na jej forum, zgodnie z zapisami Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. W 1974 r. Wspólnocie Europejskiej przyznano status stałego obserwatora w ONZ. 27 państw Unii jak i sama Wspólnota (jej programy pomocowe) są głównymi płatnikami do budżetu ONZ. Doświadczenie na przestrzeni lat wskazuje jednak na wielkie trudności w wypracowaniu jednego, harmonijnego stanowiska. W dającej się przewidzieć przyszłości nie ma też mowy o wspólnej, jednej reprezentacji Unii Europejskiej (zamiast państw członkowskich) w tej organizacji.

    CAF (ang. The Common Assessment Framework), Wspólna Metoda Oceny - jest narzędziem kompleksowego zarządzania jakością (TQM) przeznaczonym dla administracji publicznej. Opracowano je w oparciu o Model Doskonałości Europejskiej Fundacji Zarządzania Jakością (EFQM). Metoda CAF zakłada, że osiąganie celów organizacji jest uzależnione od jakości przywództwa, strategii i planowania, ludzi, partnerstwa i zasobów oraz procesów. Są to tzw. kryteria potencjału, w ramach których organizacja powinna podejmować określone działania, aby funkcjonować efektywnie. Działania te ocenia się w odniesieniu do wyników osiąganych przez organizację (zdefiniowanych w ramach tzw. kryteriów wyników). Metodę CAF opracowali eksperci powołani przez dyrektorów generalnych urzędów odpowiedzialnych za administrację w krajach członkowskich Unii Europejskiej (Zespół na rzecz Innowacji w Usługach Publicznych - IPSG, działający w ramach nieformalnej Sieci UE ds. Administracji Publicznej - EUPAN). Metoda powstała w 2000 roku, w latach 2002 i 2006 roku przedstawiono kolejne zrewidowane wersje (CAF2002 i CAF2006). Obecnie aktualna wersja to CAF2013, ogłoszona podczas Europejskiego Spotkania Użytkowników CAF w Oslo w roku 2012. W Europejskim Instytucie Administracji Publicznej (EIPA) działa Centrum Zasobów CAF[1], które prowadzi szkolenia oraz, we współpracy z IPSG, prace nad popularyzacją i rozwojem Metody.

    eCall - ogólnoeuropejski system szybkiego powiadamiania o wypadkach drogowych. eCall jest związany z inicjatywą „eSafety”, która jest częścią kompleksowej strategii Komisji Europejskiej, zmierzającej do zachowania bezpieczeństwa na drogach i poprawy efektywności transportu w Europie. Zgodnie z drugim komunikatem Komisji, Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno – Społecznego oraz Komitetu Regionów, na temat eBezpieczeństwa, rozwinięcie systemu eCall na wielką skalę jest priorytetowym celem inicjatywy eBezpieczeństwo. Szacunki kosztów i zysków systemu eCall przeprowadzone w ramach projektu E-MERGE oraz badania SeiSS6 wskazują na możliwość uniknięcia, w skali Europy, śmierci nawet 2500 osób rocznie i zmniejszenia skutków wypadków o 15%. Urządzenia eCall będą montowane we wszystkich nowo-rejestrowanych pojazdach. Aktualnie wdrożenie systemu eCall przewiduje się na rok 2014. Komitet Crest (ang. Scientific and Technical Research Committee) – Komitet Badań Naukowo-Technicznych, organ doradczy wysokiego szczebla wspomagający zarówno Radę Unii Europejskiej, jak też Komisję Europejską we wszystkich sprawach dotyczących polityki UE w dziedzinie badań i rozwoju technicznego. Komitet został powołany do życia przez państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej rozporządzeniem Rady UE 14 stycznia 1974 r.

    Europejska Karta Małych Przedsiębiorstw (European Charter for Small Enterprises) – dokument wskazujący obszary, w których Państwa Członkowskie Unii Europejskiej oraz kraje kandydujące powinny podejmować działania na rzecz poprawy otoczenia oraz rozwoju małej przedsiębiorczości. EURES - skrót od (ang.) European Employment Services, czyli Europejskie Służby Zatrudnienia. W praktyce stosuje się ogólnie rozpoznawany skrót w całej Europie, zamiast pełnej nazwy przetłumaczonej na języki narodowe krajów członkowskich. Sieć tę tworzy Komisja Europejska oraz publiczne służby ds. zatrudnienia w krajach, które należą do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (kraje członkowskie Wspólnoty oraz Norwegia, Islandia i Liechtenstein) i w Szwajcarii (która posiada status obserwatora EOG). Celem sieci EURES jest świadczenie usług na rzecz poszukujących pracy i pracodawców w ramach zapisanego w unijnym prawodawstwie (ale w niektórych wypadkach ograniczonego w praktyce okresami przejściowymi dla nowych członków Unii) swobodnego przepływu osób oraz propagowanie mobilności pracowników wewnątrz Unii Europejskiej.

    Program Fast Track Actions - program przyjęty przez Komisję Europejską w dniu 17 kwietnia 2008; liderem programu jest Riccardo Petrella; program przedstawia propozycje zmian w prawie unijnym, które ograniczają zbędne obciążenia administracyjne dla prowadzenia przez przedsiębiorców działalności gospodarczej; program ma na celu obniżenie kosztów działalności przedsiębiorstw i usprawnienie ich funkcjonowania. Erasmus (ang. ERASMUS programme) – program uruchomiony przez Komisję Europejską 15 czerwca 1987 obejmujący szkolnictwo wyższe, a mający na celu finansowanie wyjazdów studentów na studia w innym kraju europejskim przez okres do jednego roku oraz wspieranie europejskiej współpracy uczelni wyższych ze wszystkich krajów członkowskich UE, EOG oraz kandydujących przez wspólne opracowanie programów nauczania a także wymiany kadry akademickiej.

    Dodano: 30.11.2010. 17:26  


    Najnowsze