• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nie trzeba krzyczeć, aby zostać usłyszanym - wystarczy zmniejszyć swoją rewerberację

    11.07.2013. 15:27
    opublikowane przez: Redakcja

    Dźwięk rozchodzi się w falach, które odbijają się od powierzchni, takich jak ściany i sufity. Te odbite fale czy rewerberacje interferują z pierwotnym dźwiękiem. Powstający w ten sposób hałas czy też rewerberacja utrudnia nam usłyszenie pierwotnego dźwięku i może obniżyć jakość odbieranej mowy, muzyki czy innego przekazu dźwiękowego.

    Finansowany ze środków unijnych projekt DREAMS (Derewerberacja i rewerberacja przekazu dźwiękowego, muzyki i mowy) poświęcony jest opracowaniu sposobów lepszego tłumienia tego efektu i umożliwienia nam wyraźniejszego słyszenia.

    Wyniki badań mogą zaowocować udoskonaleniem oprogramowania do automatycznego rozpoznawania mowy, lepszymi aparatami słuchowymi i wyższą jakością dźwięku naszych telefonów komórkowych, tabletów, iPodów i innych przenośnych odtwarzaczy muzyki. Mogą zostać opracowane lepsze mikrofony, megafony i akustyka pomieszczeń dla małych oraz dużych miejsc spotkań i zgromadzeń.

    Projekt, kierowany przez Katholieke Universiteit Leuven w Belgii, koncentruje się na czterech obszarach, które pomogą naukowcom lepiej zrozumieć wyzwania naukowe: akustyka pomieszczeń, przetwarzanie sygnałów, psychoakustyka (sposób przetwarzania dźwięku przez organizm człowieka, zarówno pod względem psychicznym, jak i fizycznym) oraz przetwarzanie mowy i przekazu dźwiękowego.

    Naukowcy zamierzają opracować modele i algorytmy, umożliwiające użytkownikom przewidywanie zrozumiałości mowy i jej jakości z większą precyzją. Modele i algorytmy będzie można wykorzystać na przykład do poprawy sygnałów akustycznych, lepszego imitowania dźwięków i projektowania lepszych systemów dźwiękowych.

    Algorytmy mogłyby znaleźć zastosowanie w wydobywaniu lepszej jakości z rozmaitych nagrań dźwiękowych niskiej jakości, co byłoby przydatne w monitorowaniu i obserwowaniu środowiska, badaniach kryminalistycznych i egzekwowaniu prawa.

    Istotną częścią prac projektowych będzie szkolenie 12 naukowców na początkowym etapie kariery, które ma pomóc im stać się liderami w tej dziedzinie.

    Realizacja projektu DREAMS rozpoczęła się w lutym 2013 r. i potrwa do grudnia 2016 r. Przewidziano ponad 4 mln EUR w ramach programu Działania Marie Curie - sieci szkolenia początkowego zarządzane przez Agencję Wykonawczą ds. Badań Naukowych (REA).
    Za: CORDIS


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Tonalność – rodzaj systemu dźwiękowego zakładającego hierarchiczne relacje między dźwiękami oraz współbrzmieniami. Podstawowym założeniem tonalności jest istnienie dźwięku podstawowego, centrum tonalnego, do którego w procesie kontinuum muzycznego ciążą wszystkie inne dźwięki. Model psychoakustyczny – model matematyczny, mówiący, jakie informacje o dźwięku są rozpoznawalne przez ludzkie ucho, jakie natomiast nie są. Modele psychoakustyczne są podstawą między innymi kompresji dźwięku, algorytmów oceny jakości transmisji mowy, systemów automatycznie rozpoznających mowę oraz rozpoznających mówców. 3D Sound - termin dotyczący przetwarzania dźwięku na komputerze, określający najczęściej możliwości karty dźwiękowej. Jest to elektroniczna symulacja przestrzeni poprzez stosowanie opóźnień czasowych sygnałów umożliwiających naśladowanie odbicia fal dźwiękowych.

    Opus – format stratnej kompresji dźwięku, przystosowany do kodowania zarówno mowy jak i muzyki. Charakteryzuje się małym opóźnieniem (typowo 10-20 ms), najwyższą (w momencie wprowadzenia) jakością kompresji dźwięku oraz możliwością płynnej zmiany stopnia kompresji w dowolnej chwili. Używa algorytmów SILK (ze Skype) oraz CELT. Stosowanym formatem plików jest Ogg. Metafora dźwiękowa – rodzaj przenośni posługującej się równoważnikiem dźwiękowym pojęcia, zjawiska, cechy rzeczy, stanu psychicznego. Polega na kojarzeniu dźwięków z wyobrażeniem tego, co autor chce przedstawić, opisać, naświetlić albo zasugerować. Dźwięki metafory dźwiękowej mogą mieć charakter muzyczny (metafora dźwiękowa muzyczna), mogą także pochodzić ze źródeł naturalnych (metafora dźwiękowa realistyczna) lub kombinacyjny (metafora dźwiękowa mieszana). Metaforę dźwiękową stosuje się najczęściej w słuchowisku, ale można ją spotkać także w muzyce, oprawie dźwiękowej filmu, sztuce teatralnej.

    Aparat mowy to narządy biorące udział w tworzeniu dźwięków ludzkiej mowy. Narządy te stanowią część układu oddechowego i jako takie nie są specyficzne tylko dla człowieka. Budowa narządów, które uczestniczą w tworzeniu dźwięków, jest u innych naczelnych bardzo podobna i nie wyjaśnia sama w sobie zjawiska wykształcenia się mowy u człowieka. Dźwięk wielokanałowy, dźwięk dookolny, dźwięk przestrzenny (ang. surround sound) – technika będąca rozwinięciem stereofonii, pozwalająca na utrwalanie i odtwarzanie co najmniej trzech kanałów dźwięku. Zastosowanie dodatkowych kanałów i odpowiadających im głośników po bokach i z tyłu słuchacza pozwala na zwiększenie poczucia otoczenia dźwiękiem.

    Transjent – w akustyce stany nieustalone, krótkotrwałe zmiany wewnętrznej struktury dźwięku, występujące w każdym zjawisku dźwiękowym podczas jego kolejnych faz. Transjenty wpływają na wyrazistość, określanie stopni dynamicznych i rozpoznawanie dźwięków, barwy oraz ogólnego charakteru brzmienia. Bateria rozpoznania dźwiękowego - pododdział rozpoznania artyleryjskiego, którego podstawowym zadaniem jest określenie celów zdradzających się dźwiękiem o odpowiednim natężeniu. Można ją wykorzystywać również do wstrzeliwania własnej artylerii. Bateria rozpoznania dźwiękowego składa się zazwyczaj z plutonu liniowego, który rozwija placówki dźwiękowe, posterunek uprzedzający i centralę oraz z plutonu rachunkowego opracowującego wyniki pomiarów.

    System dźwiękowy – sposób organizacji materiału dźwiękowego. Innymi słowy, jest to określenie, które częstotliwości są używane jako dźwięki i przyporządkowanie im odpowiednich nazw oraz określenie m.in. zasad tworzenia współbrzmień oraz przebiegów melodycznych i metrorytmicznych.

    Lokalizacja dźwięku – czynność, polegająca na określaniu położenia źródła dźwięku w przestrzeni oraz jego odległości od słuchacza. Fakt posiadania pary uszu umożliwia człowiekowi lokalizację źródła dźwięku. Lokalizacja jest dokonywana przez mózg na podstawie analizy głośności dźwięku docierającego do każdego ucha i porównanie obu sygnałów. Kierunek jest określany na podstawie różnic głośności. Miejsce (odległość do źródła dźwięku) może być rozpoznane tylko wówczas, gdy jest to dźwięk o znanej głośności, np. klakson samochodu, wołanie innego człowieka.

    Czas trwania dźwięku zależy od czasu, w jakim drga ciało; z chwilą, gdy ciało przestaje drgać, gdy drgania zanikają, zanika również i dźwięk. Czas trwania dźwięku przedłuża się pozornie, gdy dźwięk zostaje zagrany w dużym pomieszczeniu o ścianach odbijających falę dźwiękową, np. w kościele. Fala dźwiękowa odbija się wówczas od ścian, tworząc zjawisko pogłosu. Open Sound System (OSS) to system obsługi dźwięku dla systemów operacyjnych z rodziny UNIX, składający się z modułów jądra pełniących funkcję sterowników dla kart dźwiękowych.

    Przejrzystość – właściwość dźwięku pozwalająca słuchaczowi rozróżniać podstawowe składowe informacyjne. Jest ona zależna od tego, w jakim stopniu dźwięk jest wolny od wszelkiego rodzaju zniekształceń.

    Dodano: 11.07.2013. 15:27  


    Najnowsze