• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowe pokolenie zupełnie inaczej postrzega telefon komórkowy, ale nadal potrzebuje starych dobrych zasad.

    24.01.2009. 21:17
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Uczeń: U mnie w klasie dwie osoby nie mają komórki;
    Rodzic: Mamy kontrolę nad tym, gdzie dziecko pójdzie;


    To fragmenty wypowiedzi, które pojawiły się w trakcie pionierskich badań fokusowych, przeprowadzonych przez Instytut Badawczy Millward Brown SMG/KRC oraz CenterNet wśród dzieci w wieku około 10 lat oraz ich rodziców.

    Największym motywatorem, decydującym o wyposażeniu dziecka w telefon komórkowy, jest planowana dłuższa rozłąka, np. z powodu wyjazdu na kolonie lub zieloną szkołę. Jednocześnie rodzice coraz rzadziej spotykają się z krytyką takiej decyzji wśród najbliższych " bardzo często chrzestni czy dziadkowie, po konsultacji z rodzicami, wybierają taki prezent.

    Z punktu widzenia rodziców, telefon umożliwia dziecku nawiązanie z nimi kontaktu w dowolnym momencie, choć tak naprawdę to dziecko decyduje kiedy rodzic może zadzwonić " dostosowując się np. do godzin zajęć.
    Jak wynika z badań, bardzo rzadko zdarza się, że dzieci celowo wyłączają aparat, by uniemożliwić rodzicom kontakt, o wiele częściej postępują w ten sposób z natarczywymi kolegami i koleżankami.

    Rozmawiać przez telefon " nuda


    Jednocześnie, dla uczniów telefon jest taką samą "zabawką" jak komputer czy play-station " im więcej multimedialnych możliwości, tym lepiej. Używanie telefonu w taki sposób, w jaki robią to dorośli, wydaje im się nudne i monotonne. Rodzice również zwrócili uwagę na korzyści płynące z multimedialności telefonów, którymi posługują się ich pociechy, jednak w zupełnie innym aspekcie. Uznali, że mają one wartości poznawcze, które pozwalają dziecku oswoić się z nowinkami technologicznymi i rozwijać pasje, np. fotografowanie.

    Rodzice kupują, szkoła uczy

    Najczęściej pojawiającym się słowem w ustach rodziców jest "bezpieczeństwo". Jednak mało który ojciec czy matka edukuje dziecko w zakresie posługiwania się telefonem w razie niebezpieczeństwa. Zazwyczaj ograniczają się do wpojenia zasady "jeżeli dzieje się coś złego, zadzwoń do mamy lub taty". Niewielu opiekunów decyduje się na rozmowę z dzieckiem na temat korzystania z numeru 112. Rodzice nie dopuszczają myśli o wypadkach losowych, które mogą spotkać ich dziecko lub uważają, że jest ono za małe, by zrozumieć czym jest numer alarmowy i do czego służy. Tymczasem dzieci mówią wprost, że oczekują informacji na temat postępowania w sytuacjach zagrożenia, ponieważ chcą czuć się pewnie.

    Obowiązek edukacji przejmowany jest więc przez szkołę. Temat bezpiecznego i kulturalnego korzystania z telefonu komórkowego coraz częściej poruszany jest na lekcjach wychowawczych. Towarzyszą im pogadanki z policjantami i strażnikami miejskimi. Dzieci uczą się, że telefon to nie tylko zabawka, ale narzędzie, które w groźnych sytuacjach może uratować komuś życie.

    Dziecko nie ma tajemnic

    Podczas badań, szeroko omawianą kwestią była cyberprzemoc oraz kontrola zawartości telefonu dziecka. Rodzice przyznają, że mają poczucie dyskomfortu podczas przeglądania zawartości skrzynki odbiorczej lub sprawdzania listy połączeń, ale w większości przypadków dzieci o tym wiedzą, bo takie zasady zostały ustalone wcześniej. Bardzo często zdarza się tak, że dziecko samo przybiega pochwalić się, co właśnie otrzymało od kolegi z klasy, nawet jeżeli jest to coś niestosownego. Jak podkreślają rodzice, w wieku wczesnoszkolnym ich pociechy nie mają jeszcze tajemnic.

    Postęp technologiczny sprawił, że dzieci zupełnie inaczej patrzą na elektroniczne urządzenia. Są to dla nich rzeczy naturalnie dostępne. I tylko od nas zależy czy za "naturalnością" użytkowania, będzie stało również bezpieczeństwo.

    Okazuje się również, że korzystanie z telefonu komórkowego może być znakomitym pretekstem do dialogu między pokoleniem młodych i starszych użytkowników. Młodzi ludzie potrzebują starych dobrych zasad, natomiast rodzice chętnie skorzystają z wiedzy dzieci na temat możliwości wykorzystania nieznanych im funkcji telefonów komórkowych.


    Badanie z grudnia 2008 roku, jest pierwszym tego typu publikowanym w Polsce. Zostało przeprowadzone na potrzeby akcji firmy CenterNet - Moja Pierwsza Komórka, której celem jest rozpropagowanie zasad bezpiecznego i racjonalnego korzystania z telefonu komórkowego przez dzieci. Trwa ona od września 2008 roku i jak zapowiada organizator będzie kontynuowana również w roku 2009.

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Kojec dla dziecka - ogrodzenie tworzące małemu dziecku bezpieczną przestrzeń do zabawy. Małe dzieci, uczące się chodzić mają naturalną tendencję brania wszystkiego do buzi a tracąc równowagę w odruchu obronnym łapią wszystko co znajdzie się w zasięgu ich rąk. Mogą wtedy zrzucić sobie na głowę różne ciężkie i niebezpieczne przedmioty. Zamykając dziecko w kojcu z miękkim podłożem i dając mu bezpieczne zabawki uzyskuje się pewność że nic mu się nie stanie podczas chwilowej nieobecności opiekuna. Dużą popularnością cieszą się kojce-łóżeczka z możliwością opuszczenia (zdejmowania) jednej ścianki. Zdejmując lub opuszczając taką ściankę matka ułatwia sobie obsługę dziecka a jemu pozwala na samodzielne wchodzenie i wychodzenie z kojca (nie trzeba dziecka dźwigać). Wykorzystywanie seksualne dzieci przez dorosłych – forma krzywdzenia dzieci, w której dziecko jest wykorzystywane w celu pobudzenia lub zaspokojenia seksualnego osoby dorosłej lub starszej młodzieży. Oprócz bezpośredniego kontaktu seksualnego, wykorzystywaniem seksualnym dzieci jest również każda sytuacja, w której dorosły nieprzyzwoicie obnaża swoje genitalia wobec dziecka, namawia (prosi lub naciska na dziecko) do brania udziału w czynnościach o charakterze seksualnym, prezentuje dziecku pornografię lub wykorzystuje dzieci do produkcji pornografii dziecięcej. Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111 – ogólnopolski, bezpłatny i anonimowy telefon zaufania przeznaczony dla dzieci i młodzieży, czynny 7 dni w tygodniu od godziny 12 do 20. Dostępny jest pod zharmonizowanym w Europie numerem 116111, połączenie nie jest widoczne na rachunkach ani na billingach większości sieci. Numer ma docelowo działać we wszystkich krajach Unii Europejskiej.

    Alienacja rodzicielska (ang. parental alienation, PA) – zespół świadomych, bądź nieświadomych zachowań wywołujących zaburzenia w relacji pomiędzy dzieckiem, a drugim rodzicem na skutek niewłaściwych postaw jednego lub obojga głównych opiekunów, najbliższego otoczenia dziecka i funkcjonowania prawa rodzinnego i jego instytucji, w sytuacji rozchodzenia się rodziców. Stosowane metody alienacji rodzicielskiej to manipulowanie strachem i lękami dziecka, szantaż emocjonalny, utrudnianie kontaktów oraz inne negatywne działania. Podczas niej indukowane są dziecku negatywne emocje, postawy i przekonania wobec drugiego rodzica. Może przyczyniać się do powstawania zaburzeń emocjonalnych, rozwojowych, osobowościowych i psychicznych u dziecka. Często stosowana jest przez głównego opiekuna w działaniach mających doprowadzić do wykluczenia z życia dziecka drugiego rodzica. Alienacja rodzicielska jest formą przemocy emocjonalnej. Przybrana rodzina – niespokrewniona rodzina powstająca w wyniku powtórnego małżeństwa przez owdowiałego lub rozwiedzionego rodzica. Składa się ona z jednego rodzica, jego rodzonych dzieci, nowego małżonka oraz ewentualnie dzieci własnych tego nowego małżonka.

    Gaworzenie – wczesny etap rozwoju mowy po krzyku i głużeniu, pojawiający się ok. 6 miesiąca życia. Niektórzy badacze twierdzą, że okres gaworzenia przypada na od trzeciego do dwunastego miesiąca życia (choć gaworzenie pojawia się u nielicznych dzieci jeszcze ok. drugiego roku życia). Polega na łączeniu samogłosek, które dziecko wymawiało do tej pory ze spółgłoskami (ga-ga, ma-ma-ma, ugh-ugh itp.) Pojawiają się w ten sposób pierwsze dowolnie wymawiane sylaby (są one zwykle przyjmowane przez rodziców jako coś bardzo przyjemnego). Taka umiejętność związana jest z możliwością kontroli przepływu powietrza przez struny głosowe oraz większą dowolną kontrolą nad wargami i językiem. Te tworzone celowo dźwięki nie mają jednak żadnej treści ani znaczenia dla dziecka. Rodzice – nazwa jednej z podstawowych relacji w rodzinie. W ogólnym znaczeniu, są to osoby, od których dziecko pochodzi bezpośrednio – ojciec i matka danego dziecka lub dzieci, czyli rodzeństwa. Rodzic to zarówno ojciec jak matka, ale w języku staropolskim oznaczało tylko ojca. Fakt posiadania dziecka przez kobietę i bycia matką to macierzyństwo, a fakt posiadania dziecka przez mężczyznę i bycia ojcem to ojcostwo. Bycie rodzicem to rodzicielstwo. Potocznie, ojciec to także tata (lub tatuś), a matka – mama (lub mamusia).

    Socjalizacja (łac. socialis = społeczny) – proces (oraz rezultat tego procesu) nabywania przez jednostkę systemu wartości, norm oraz wzorów zachowań, obowiązujących w danej zbiorowości. Socjalizacja trwa przez całe życie człowieka, lecz w największym nasileniu występuje, gdy dziecko rozpoczyna życie w społeczeństwie. Największą rolę na tym etapie odgrywają jego rodzice, później także wychowawcy i rówieśnicy oraz instytucje (takie jak szkoła czy Kościół). Dual SIM – jest to funkcja umożliwiająca korzystanie z dwóch kart SIM za pośrednictwem jednego telefonu komórkowego. Niektóre z nowoczesnych modeli telefonów komórkowych mają wbudowaną funkcję Dual SIM (posiadają dwa sloty na karty SIM). Większość z nich zaprojektowana jest tak, aby obie karty mogły być aktywne jednocześnie. Najbardziej popularnym zastosowaniem funkcji Dual SIM jest korzystanie z numeru służbowego i prywatnego w jednym telefonie.

    Dziecko (w liczbie mnogiej: dzieci) – bezpośredni zstępny rodzica, od którego pochodzi bezpośrednio, tj. syn lub córka (potomstwo). Jest to nazwa podstawowej relacji w rodzinie. Dzieckiem przybranym jest dziecko współmałżonka z innego związku.

    Edukacja domowa (ang. homeschooling) – rodzaj kształcenia opieki i wychowania indywidualnego w relacji rodzic (opiekun prawny) a dziecko (uczeń), która odbywa się w granicach domu bądź mieszkania które jest skromnie wyposażony w pomoce dydaktyczne. Kierunek pedagogiki alternatywnej otwierający nowe możliwości edukacyjne IT w grupach lub zespołach społecznych.

    Dodano: 24.01.2009. 21:17  


    Najnowsze