• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowy, finansowany ze środków UE projekt wspiera bardziej zrównoważoną produkcję i dystrybucję żywności

    27.02.2012. 17:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Właśnie rozpoczął się nowy, finansowany ze środków UE projekt, który ma zwiększyć zaangażowanie sektora żywności i napojów w bardziej zrównoważoną środowiskowo produkcję, przetwórstwo i dystrybucję produktów. Przemysł rolno-spożywczy należy obecnie do sektorów w największym stopniu odpowiedzialnych za zwiększenie poziomów emisji i globalnego ocieplenia. Ponadto, zużywa on w sumie około 70% światowych zasobów słodkiej wody.

    Najważniejszym celem jest zmniejszenie wpływu żywności i napojów na środowisko w całym łańcuchu produkcji, począwszy od produkcji i przetwórstwa, aż po dystrybucję handlową.

    Dzięki 2 890 067 euro wsparcia w ramach obszaru tematycznego "Żywność, rolnictwo, rybołówstwo i biotechnologia" (KBBE) siódmego programu ramowego (7PR), w projekcie SENSE ("Zharmonizowana równowaga środowiska naturalnego w europejskim łańcuchu żywności i napojów") biorą udział 23 firmy, stowarzyszenia i ośrodki badawcze z Belgii, Danii, Francji, Niemiec, Islandii, Holandii, Norwegii, Rumunii, Hiszpanii, Szwecji, Szwajcarii, Turcji i Zjednoczonego Królestwa. Głównym założeniem projektu SENSE jest zaangażowanie tych grup naukowców, producentów, przetwórców i dystrybutorów w celu opracowania zharmonizowanego podejścia, które mogłoby posłużyć do precyzyjnej i skutecznej oceny wpływu produktów żywnościowych na środowisko.

    Konsorcjum partnerów SENSE będzie zajmować się przede wszystkim opracowywaniem metodologii do zastosowania w sektorach produkcji soków, nabiału i mięsa oraz w sektorze akwakultury. Metodologia ta będzie musiała być odpowiednio prosta, aby mogła być stosowana przez firmy każdej wielkości, oraz musi pomagać konsumentom w ocenie, które produkty pomagają zachowywać równowagę w środowisku naturalnym, a które nie. Przez cały czas trwania projektu naukowcy będą zasięgali opinii konsumentów, aby dowiedzieć się, jaką formę powinna przybrać identyfikacja produktów i jakie informacje powinny się znaleźć na oznaczeniach.

    Przewidziany na trzy lata projekt rozpocznie się oceną aktualnych systemów służących do analizowania wpływu na środowisko oraz opracowaniem nowego, uproszczonego systemu oceny zrównoważenia w całym łańcuchu produkcji. Uczestnicy projektu chcą przygotować strategię obejmującą trzy filary zrównoważenia: poszanowanie dla środowiska, efektywność ekonomiczną i pożytek dla społeczeństwa.

    Choć nowy, zharmonizowany system opracowany w ramach projektu SENSE koncentruje się na sektorach soków, nabiału, mięsa i akwakultury, opracowaną metodologię będzie można z łatwością zastosować w odniesieniu do dowolnych produktów żywnościowych.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Chemia spożywcza – dział chemii zajmujący się składem chemicznym surowców, produktów, dodatków do żywności oraz metodami i chemizmem produkcji, związkami chemicznymi dodawanymi do żywności oraz analizą chemiczną surowców, produktów żywnościowych oraz dodatków do produktów spożywczych m.in. konserwantów, barwników, regulatorów kwasowości, antyutleniaczy, wzmacniaczy smaku i zapachu i innych. Chemia spożywcza wiąże się ściśle z: inżynierią chemiczną i biochemiczną, mkrobiologią techniczną, biochemią, technologią żywności, zdrową żywnością, toksykologią oraz wszelkimi normami (m.in. UE) dotyczącymi chemii produktów żywnościowych. A dotyczy: piekarstwa, mleczarstwa, przerobu mięs, cukrownictwa, przetwórstwa warzyw i owoców, zielarstwa, produkcji substancji zapachowych, gorzelnictwa, winiarstwa, piwowarstwa, spożywczych wód mineralnych, przerobu zbóż, krochmalnictwa i innych. Agrobiznes – zespolone ze sobą działania człowieka mające na celu wytwarzanie finalnych produktów żywnościowych, począwszy od pozyskania surowców pierwotnych, a na gotowej żywności na stole konsumenta skończywszy. Codex Alimentarius (łac. książka żywności, kodeks żywności) – jest to zbiór przyjętych w skali międzynarodowej norm żywności, kodeksowych praktyk, zaleceń i wytycznych wykorzystywanych przez urzędowe służby kontroli, przemysł rolno-spożywczy oraz środowiska naukowe.


    Grupa Eurocash - grupa zajmująca się hurtową dystrybucją artykułów szybko zbywalnych (ang. FMCG), czyli produktów żywnościowych, chemii gospodarczej, alkoholu i wyrobów tytoniowych. Dystrybucja produktów prowadzona jest do tradycyjnych sklepów detalicznych zlokalizowanych na terenie całej Polski. Demeter - to niemiecka firma produkująca biodynamiczną żywność. Jest to żywność wytwarzana zgodnie z zasadami antropozofii. Nazwa pochodzi od imienia greckiej bogini Demeter. Firma produkuje około 3500 różnych produktów żywnościowych. Produkty są sprzedawane w krajach Europy Zachodniej oraz Ameryki Północnej.

    Europejski Urząd do spraw Bezpieczeństwa Żywności (EFSA, European Food Safety Authority) – agencja Unii Europejskiej z siedzibą w Parmie, zajmująca się określaniem standardów produktów żywnościowych oraz przygotowywaniem aktów prawnych w zakresie żywności. HACCP (ang. Hazard Analysis and Critical Control Points) – System Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli, zwany dalej „systemem HACCP” – postępowanie mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa żywności przez identyfikację i oszacowanie skali zagrożeń z punktu widzenia wymagań zdrowotnych żywności oraz ryzyka wystąpienia zagrożeń podczas przebiegu wszystkich etapów produkcji i obrotu żywnością produktami spożywczymi; system ten ma również na celu określenie metod eliminacji lub ograniczania zagrożeń oraz ustalenie działań korygujących.

    Uprawy energetyczne to uprawy roślin w celu pozyskania biomasy z przeznaczeniem na cele energetyczne czyli do produkcji energii cieplnej, energii elektrycznej oraz paliwa gazowego (biogazu) lub ciekłego. Biomasa jest zaliczana do odnawialnych zasobów energii. Za uprawy energetyczne uznaje się te uprawy, które nie wytwarzają żywności. Odpady z upraw roślin przemysłowych i żywnościowych też mogą być używane w celu produkcji energii, ale takie uprawy nie są uznawane za uprawy energetyczne. Grill (wym. gril) – urządzenie służące do obróbki cieplnej produktów żywnościowych wykorzystujące do tego celu źródło ciepła umieszczone bezpośrednio pod rusztem. Rozróżnia się grille węglowe, gazowe i elektryczne.

    Blanszowanie (z fr. blanchir) – rodzaj obróbki cieplnej żywności polegający na zanurzeniu na kilkadziesiąt sekund we wrzątku i potem włożeniu do zimnej wody.

    Kuchnia słowacka różni się w poszczególnych regionach, w niektórych znacznie, m.in. pod wpływem tradycji kulinarnych sąsiadów. Początki tradycyjnej kuchni słowackiej można przypisać czasom, gdy większość ludności mieszkała na wsi, na samodzielnym utrzymaniu, przy bardzo ograniczonym imporcie żywności i bez nowoczesnych środków konserwacji żywności i przetwórstwa. Dało to podstawę do kuchni mocno uzależnionej od wielu podstawowych produktów spożywczych, które mogą wytrzymać gorące lata i mroźne zimy. Należą do nich pszenica, ziemniaki, mleko i produkty mleczne, mięso wieprzowe, kiszona kapusta i cebula. W mniejszym stopniu wołowina, drób, jagnięcina i mięso kozie, jaja, parę innych warzyw lokalnych, owoce i grzyby tradycyjnie były jedzone. Wszystkie te były zwykle wytwarzane i przetwarzane przez same rodziny z jakiegoś lokalnego handlu na rynkach krajowych. Pszenica była podstawą, robiono z niej chleb, pierogi i kluski. Ziemniaki były głównie gotowane lub przetworzone do postaci ciasta ziemniaczanego. Mleko zostało przetworzone w szerokiej gamie produktów, takich jak masło, śmietana, maślanka i różnych rodzajów sera itp. Typowe produkty wieprzowe obejmują kiełbaski, lokalne rodzaje kaszanki, boczek wędzony i smalec. Przyprawy nie były powszechnie używane, a tłuszcze zwierzęce i masło były używane zamiast olejów roślinnych. Główne napoje to m.in. świeże i kwaśne mleko oraz piwo. Współczesna kuchnia słowacka jest pod wpływem różnych kuchni świata i korzysta z wielu różnych składników, przypraw i produktów wysoko przetworzonych.

    Radiacyjne utrwalanie żywności − technologia konserwacji żywności, polegająca na wystawieniu jej na działanie promieniowania jonizującego, którego właściwości powodują unieszkodliwienie znajdujących się w żywności drobnoustrojów, wirusów i owadów. Proces radiacyjnego utrwalania żywności może być też stosowany w celu przedłużenia okresu ważności produktów spożywczych (powstrzymanie dojrzewania owoców, kiełkowania warzyw, hamowanie procesów gnilnych).

    Dodano: 27.02.2012. 17:26  


    Najnowsze