• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowy numer rocznika Muzealnictwo

    27.04.2011. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Ukazał się nowy numer periodyku "Muzealnictwo" (51), którego tematem przewodnim jest edukacja muzealna. "Skutecznie prowadzone działania edukacyjne to swoiste ubezpieczenie dla muzealnych zbiorów, gwarancja zachowania naszego dziedzictwa w perspektywie długofalowej" - pisze we wstępie dyrektor Narodowego Instytutu Dziedzictw Paulina Florjanowicz.

    Na łamach "Muzealnictwa" prezentowane są przykłady dobrych praktyk edukacji muzealnej z placówek w Polsce i z zagranicy. Szczególnie warta uwagi jest omówiona szerzej idea Forum Edukatorów Muzealnych (FEM). "Fakt zaistnienia tej jakże ważnej inicjatywy jest dowodem na niewystarczająco wysoki priorytet przyznawany działaniom edukacyjnym w naszych muzeach" - pisze Florjanowicz.

    Marcin Szeląg (jeden z członków FEM) z poznańskiego Muzeum Narodowego przedstawił w publikacji podsumowanie pierwszego etapu badań o stanie edukacji muzealnej w Polsce.

    Do prawie tysiąca muzeów w Polsce rozesłano ankiety, które miały pomóc w uzyskaniu wstępnego i ogólnego obrazu tego zagadnienia. Niestety kwestionariusz odesłało tylko 455 muzeów, co świadczy o podejściu części muzealników do problemu edukacji muzealnej. "Warto też wspomnieć, iż podczas badań nie ograniczano się wyłącznie do wysyłania ankiet, biernie oczekując na ich zwrot. Każdy z koordynatorów regionalnych monitował muzea (czasami wielokrotnie) o zwrot ankiety lub proponował wypełnienie jej w rozmowie telefonicznej" - pisze Marcin Szeląg. Mimo to uzyskane wyniki wystarczyły, aby stworzyć miarodajny statystycznie obraz.

    Autor prezentuje wyniki w postaci wykresów, do których dodał również swój komentarz. Ze wstępnych ustaleń wynika, że muzea cierpią przede wszystkim na brak infrastruktury umożliwiającej prowadzenie działalności edukacyjnej. Nie ma także różnorodności propozycji programowych. Muzea szczególnie pozostają odporne na nietradycyjne formy i działania edukacyjne. Ponad przeciętność wybija się jedynie kilkadziesiąt placówek muzealnych.

    W artykule "Pożegnanie z edukacją" była pracownica Muzeum Etnograficznego w Krakowie podzieliła się spostrzeżeniami na temat własnych doświadczeń związanych z edukacją muzealną. "Chciałabym pożegnać się z edukacją polegającą tylko na jednostronnym oferowaniu informacji. Chciałabym, by muzea były przestrzenią wymiany myśli, wiadomości, uczuć. By po wykładach, spotkaniach, wystawach ktoś rzeczywiście chciał usłyszeć, co zwiedzający przeżyli i co mają do powiedzenia" - pisze autorka.

    Wiktor Kowalczyk z Muzeum Nadwiślańskiego w Kazimierzu Dolnym zastanawia się, po co w dzisiejszych czasach muzea i w jaki sposób powinny funkcjonować. W artykule "Celebrować, zabawiać czy edukować? Po co społeczeństwu są dziś publiczne muzea?" ostrzega przed designerskimi efektami, krzykliwością czy medialną popularnością, która jego zdaniem nie powinna przysłonić głównego celu istnienia placówek tego typu - towarzyszenia i pomocy w rozwoju jednostek i społeczeństwa. Nie udziela jednak ostatecznych odpowiedzi, w jaki sposób można tego zadania dokonać.

    Nie brak konkretnych przykładów innowacyjnych pomysłów na edukację muzealną, a w tym przypadku artystyczną, w artykule Barbary Czarnek i Magdaleny Mielnik z Działu Edukacji Muzealnej Oddziału Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. Piotr Szaradowski, również na konkretnym przykładzie (ekspozycja "Chełmoński, Chmielowski, Witkiewicz. Pracownia w Hotelu Europejskim w Warszawie 1874-1883"), omówił rolę wystawy czasowej w działaniach edukacyjnych.

    Z kolei Aleksandra Głowacz ("Między oświeceniową misją muzeum a innowacyjną ofertą edukacyjną") zaprezentowała niezwykle bogatą ofertę Muzeum Pałac w Wilanowie. Dobre praktyki edukacji muzealnej opisali pracownicy Muzeum Narodowego w Szczecinie i Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa w Warszawie. Nie zabrakło zagranicznych przykładów dobrych praktyk edukacji muzealnej. Autorzy przybliżyli doświadczenia Brooklińskiego Muzeum Dziecięcego w Nowym Jorku i w niemieckich muzeach przyrodniczych.

    Numer periodyku zamyka dział "in memoriam", gdzie zmarłego w katastrofie smoleńskiej podsekretarza stanu w MKiDN i Generalnego Konserwatora Zabytków Tomasza Mertę wspomina Andrzej Rottermund.

    "Muzealnictwo" jest rocznikiem wydawanym od 1952 roku. Na jego łamach publikują artykuły, eseje i recenzje najwybitniejsi polscy muzeolodzy i muzealnicy. To ostatnie wydanie periodyku przygotowywane przez Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków (KOBiDZ) - obecnie Narodowy Instytut Dziedzictwa (NID). Za wydanie następnego odpowiedzialny będzie Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zabytków (NIMOZ). To instytucja oparta o struktury działającego od 20 lat Ośrodka Ochrony Zbiorów Publicznych, która rozpoczął swoją działalność 1 marca 2011 roku.

    Ostatni numer można jednak zamawiać jeszcze poprzez NID - http://www.nid.pl/idm,21,wydawnictwa.html

    PAP - Nauka w Polsce, Szymon Zdziebłowski

    agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Edukacja muzealna – jedna z trzech podstawowych funkcji muzeów, obok funkcji ochronnej i estetycznej. Edukacji muzealnej jako dyscyplinie naukowej w ramach muzeologii poświęcony jest periodyk naukowy – The Journal of Museum Education. Szczególnym przypadkiem edukacji muzealnej są muzea i parki edukacyjne (hands-on museum).

    Muzealnictwo – rocznik ukazujący się od 1952 roku, założony i przez długi czas redagowany przez prof. Kazimierza Malinowskiego. Pismo publikuje artykuły, eseje i recenzje polskich muzeologów i przedstawicieli innych dyscyplin naukowych. W zakres poruszanej problematyki wchodzi m.in.: teoria i praktyka muzeologii i muzealnictwa w Polsce i na świecie, zagadnienia teoretyczne i praktyczne dotyczące wystawiennictwa, zagadnienia architektury budowli muzealnych, problemy konserwatorskie i techniczne jakim muzea stawiają czoła, akty prawne dotyczące muzeów i ich interpretacja, recenzje wystaw i publikacji, a także wspomnienia pośmiertne poświęcone polskim muzealnikom. "Muzealnictwo" jest redagowane w Dziale Zabytków Ruchomych KOBiDZ. Od dnia 1 marca 2011 roku redagowanie zostało przejęte przez Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów (NIMOZ)

    Muzea o tematyce seksualnej – to muzea tematyczne skupiające się na gromadzeniu, badaniu, opiece i prezentowaniu sztuki erotycznej, akcesoriów erotycznych o historycznej wartości, dokumentów dotyczących historii seksualności. Zaliczyć do nich można muzea seksu, muzea erotyki, muzea erotyzmu, muzea związków, muzea pornografii itp. Najstarszym i działającym do dziś muzeum o tematyce seksualnej jest Sex Museum w Amsterdamie (1985).

    Konserwator zabytków archeologicznych – zwyczajowo przyjęty tytuł pracownika służby ochrony zabytków odpowiedzialnego za ochronę zabytków archeologicznych. Do lat 90. XX w. tytuł ten związany był z funkcją kierownika wojewódzkiego ośrodka archeologiczno-konserwatorskiego (WOAK) lub kierownika albo pracownika właściwego działu wojewódzkiego ośrodka badań i dokumentacji zabytków (WOBiDZ) (w niektórych województwach funkcje KZA wykonywały na mocy odpowiedniego porozumienia muzea archeologiczne, np. Muzeum Archeologiczne w Krakowie, Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi, Muzeum Archeologiczne w Poznaniu, Muzeum Narodowe w Szczecinie). Do połowy lat 90. XX w. KZA posiadali w stosunku do zabytków archeologicznych uprawnienia wojewódzkich konserwatorów zabytków. Od poł. lat 90. XX w. zaczął się proces "powrotu" zadań i uprawnień KZA do wojewódzkich oddziałów Państwowej Służby Ochrony Zabytków/Służby Ochrony Zabytków, a obecnie wojewódzkich urzędów ochrony zabytków (WUOZ). Obecnie tytuł KZA używany jest coraz rzadziej i raczej czysto umownie wobec kierowników inspekcji archeologicznych w WUOZ lub osób pełniących funkcje inspektorów (specjalistów, gł. specjalistów) ds. zabytków archeologicznych.

    Państwowy Rejestr Muzeów – rejestr publiczny wybranych muzeów w Polsce prowadzony przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego na podstawie ustawy o muzeach z 1996; rejestr prowadzony jest dla muzeów gromadzących zbiory o wyjątkowym znaczeniu dla dziedzictwa kultury i spełniających wysokie kryterium działalności merytorycznej; muzeum wpisane do rejestru uzyskuje numer rejestracyjny i uprawnione jest do używania nazwy „muzeum rejestrowane”; rejestr prowadzony jest od 1998.

    Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie – nazwa najokazalszej siedziby Muzeum Narodowego w Szczecinie mieszczącej się na Wałach Chrobrego. Znajdują się tu działy: Morski, Kultur Pozaeuropejskich, Etnografii Pomorza, Numizmatyki oraz Edukacji.

    Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie – nazwa najokazalszej siedziby Muzeum Narodowego w Szczecinie mieszczącej się na Wałach Chrobrego. Znajdują się tu działy: Morski, Kultur Pozaeuropejskich, Etnografii Pomorza, Numizmatyki oraz Edukacji.

    Dodano: 27.04.2011. 00:04  


    Najnowsze