• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Podkreślenie roli innowacji w rozwiązywaniu problemów przyszłości

    19.10.2010. 15:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Innowacja ma zasadniczą rolę do odegrania w rozwiązaniu problemów gospodarczych, społecznych i środowiskowych, jakie stają przed Europą - według niedawnego 2. Europejskiego Szczytu Innowacji, który odbył się w Parlamencie Europejskim w Brukseli, Belgia. Niemniej przenoszenie pomysłów na rynek to droga często blokowana przez wąskie gardła administracyjne i biurokrację. Ofiarą pada europejska konkurencyjność i badania naukowe w światowej gospodarce.

    Szczyt, otwarty przez Wiceprzewodniczącą Parlamentu Europejskiego Silvananę Koch-Mehrin w ramach Belgijskiej Prezydencji w Radzie Unii Europejskiej, poświęcony był dyskusji nad rolą innowacji w efektywności energetycznej, mobilności miejskiej i regionalnej, stałym bezpieczeństwie żywności i rolnictwa, zdrowym starzeniu się i zrównoważonych metodach produkcji. Aczkolwiek luka między badaniami naukowymi prowadzonymi w tych dziedzinach, a wprowadzaniem ich wyników na wspólnym rynku powiększa się.

    "Nie tyle chodzi o zwiększenie inwestycji w wiedzę i innowacje, co o sposób uzyskiwania zwrotu z tych inwestycji" - twierdzi Roland Strauss, Dyrektor Zarządzający Knowledge4Innovation (K4I). K4I to niezależna, wielostronna platforma non-profit, której członkami są przedstawiciele europejskiego sektora publicznego, prywatnego i akademickiego.

    "Koncentrujemy się na sposobie przekształcenia wiedzy w siłę rynkową, miejsca pracy i dochody" - dodaje, podkreślając że innowacje nie są wyłączną domeną badaczy i naukowców, lecz angażują wszystkich, w tym obywateli.

    Szczyt, zorganizowany przez Zespół ds. Oceny Rozwiązań Naukowych i Technicznych (STOA) przy Parlamencie Europejskim i platformę K4I, zgromadził dużą liczbę interesariuszy i ustawodawców z całej Europy i ze świata. Eksperci z rozmaitych dziedzin mieli okazję do spotkania się i przedyskutowania swoich problemów z członkami Parlamentu Europejskiego i kilkoma Europejskimi Komisarzami. Wśród nich znalazł się zdobywca Nagrody Nobla Peter Grünberg oraz ponad 200 studentów, którzy wzięli udział w 10 debatach przy okrągłym stole i wielu warsztatach.

    Ważnym punktem debaty w czasie szczytu była przyszłość praw autorskich na wspólnym rynku. Europejski reżim praw autorskim nie był reformowany od 20 lat. Na przykład obiekty badawcze, małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) oraz uczelnie wyższe są zmuszane do odnajdywania drogi pośród przepisów prawa autorskiego i patentowego poszczególnych państw członkowskich. A przepisy te mogą się od siebie różnić. W czasie szczytu podkreślono konieczność uproszczenia reżimów zarządzania prawami autorskimi. Obecnie fragmentaryczne przepisy nie wróżą dobrze europejskim MŚP, które generują połowę PKB Europy, ale mogą zlikwidować wiele miejsc pracy.

    "To nie oznacza, że my [Europa] nie mamy doskonałych badaczy i naukowców, tylko pomost między badaniami stosowanymi a innowacjami, produktami i rynkiem jest zbyt długi i nieprawidłowo połączony" - mówi Lambert van Nistelrooij, holenderski PPE z partii EPP, który przewodniczy forum K4I. "A teraz drugi szczyt stwarza nam doskonałą okazję, ponieważ mamy pełną kontrolę nad tymi inicjatywami w Parlamencie Europejskim" - stwierdza, dodając że strategia Europa 2020 Komisji Europejskiej ma decydujące znaczenie dla wypełnienia luki między innowacjami a rynkiem. Europa 2020 to strategia Komisji inwestowania w inteligentny, zrównoważony i sprzyjający inkluzji społecznej wzrost.

    Dnia 6 października Komisja oficjalnie uruchomiła flagową inicjatywę "Unia Innowacji". Będzie się starać skupić działania europejskie na rozwiązywaniu problemów takich jak zmiany klimatu, energia i bezpieczeństwo żywności, zdrowie i starzejąca się populacja. Inicjatywa dążyć będzie również do stymulowania rozwoju sektora prywatnego i usunięcia niektórych z najbardziej uporczywych barier administracyjnych, które tłumią innowacje.

    "Unia Innowacji to dobry początek, ale rodzi się pytanie, w jaki sposób podejmą inicjatywę państwa członkowskie na szczeblach regionalnych i lokalnych. Sukces uzależniony będzie od umiejętności zaangażowania interesariuszy i wdrożenia polityki na szczeblu lokalnym" - podsumowuje Strauss.

    Drugi Europejski Szczyt Innowacji odbył się w dniach 11-14 października.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Europejski Rok Dialogu Międzykulturowego (ERDM) to wspólna inicjatywa Komisji Europejskiej i krajów członkowskich Unii Europejskiej, powołana do życia przez Parlament Europejski na mocy decyzji z 18 grudnia 2006 roku. Rok 2008 został ogłoszony Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowego, by promować tolerancję i wzajemny szacunek pomiędzy przedstawicielami różnych narodów, kultur i religii. Formuła "Europejskiego Roku" powstała w 1983 roku, który to rok ogłoszono Europejskim Rokiem Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz Rzemiosła. Od tamtego czasu, co roku Komisja Europejska wyznacza zagadnienia, którym poświęcone będą kolejne lata. Ich zadaniem jest zwiększenie świadomości społecznej na problemy społeczeństwa Dyfuzja innowacji – ostatni etap procesu innowacji, nazywany również upowszechnieniem. Dyfuzja stanowi „proces przyswajania danej innowacji w coraz to nowszych systemach społecznych”. „Dyfuzja innowacji jest procesem rozprzestrzeniania się, upowszechniania innowacji firmie i gospodarce, występującym wówczas, gdy po pierwszym udanym zastosowaniu nowego rozwiązania technicznego lub organizacyjnego następuje jej przyswojenie przez inne przedsiębiorstwa”. Partia polityczna na poziomie europejskim (potocznie europartia, europejska partia polityczna) – organizacja powołana w celu realizacji wspólnego programu politycznego, zrzeszająca partie krajowe oraz członków indywidualnych, reprezentowana w przynajmniej kilku państwach członkowskich Unii Europejskiej. Europartie są uprawnione do prowadzenia kampanii wyborczych w trakcie wyborów do Parlamentu Europejskiego, a także do organizowania frakcji w Parlamencie Europejskim. Poprzez spotkania robocze należących do ich organizacji członkowskich głów państw i szefów rządów wpływają na decyzje Rady Europejskiej.

    Model powstania innowacji wg J. A. Schumpetera – model opisujący kreowanie nowych osiągnięć naukowych w oparciu o teorię podażową. Stworzony został przez J. A. Schumpetera w 1912 roku. W modelu tym położył on nacisk na naukę wewnętrzną, czyli na własne zakłady badawcze i laboratoria przedsiębiorstw wdrażających innowacje. Nauka zewnętrzna (jednostki naukowo-badawcze poza przemysłem), będąca tu elementem otoczenia, ma mały wpływ na wdrażanie innowacji, niemniej wymienia informacje z placówkami innowacyjnymi wewnątrz modelu. Siłą napędową tworzenia innowacji są procesy zarządzania. CAF (ang. The Common Assessment Framework), Wspólna Metoda Oceny - jest narzędziem kompleksowego zarządzania jakością (TQM) przeznaczonym dla administracji publicznej. Opracowano je w oparciu o Model Doskonałości Europejskiej Fundacji Zarządzania Jakością (EFQM). Metoda CAF zakłada, że osiąganie celów organizacji jest uzależnione od jakości przywództwa, strategii i planowania, ludzi, partnerstwa i zasobów oraz procesów. Są to tzw. kryteria potencjału, w ramach których organizacja powinna podejmować określone działania, aby funkcjonować efektywnie. Działania te ocenia się w odniesieniu do wyników osiąganych przez organizację (zdefiniowanych w ramach tzw. kryteriów wyników). Metodę CAF opracowali eksperci powołani przez dyrektorów generalnych urzędów odpowiedzialnych za administrację w krajach członkowskich Unii Europejskiej (Zespół na rzecz Innowacji w Usługach Publicznych - IPSG, działający w ramach nieformalnej Sieci UE ds. Administracji Publicznej - EUPAN). Metoda powstała w 2000 roku, w latach 2002 i 2006 roku przedstawiono kolejne zrewidowane wersje (CAF2002 i CAF2006). Obecnie aktualna wersja to CAF2013, ogłoszona podczas Europejskiego Spotkania Użytkowników CAF w Oslo w roku 2012. W Europejskim Instytucie Administracji Publicznej (EIPA) działa Centrum Zasobów CAF[1], które prowadzi szkolenia oraz, we współpracy z IPSG, prace nad popularyzacją i rozwojem Metody.

    eCall - ogólnoeuropejski system szybkiego powiadamiania o wypadkach drogowych. eCall jest związany z inicjatywą „eSafety”, która jest częścią kompleksowej strategii Komisji Europejskiej, zmierzającej do zachowania bezpieczeństwa na drogach i poprawy efektywności transportu w Europie. Zgodnie z drugim komunikatem Komisji, Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno – Społecznego oraz Komitetu Regionów, na temat eBezpieczeństwa, rozwinięcie systemu eCall na wielką skalę jest priorytetowym celem inicjatywy eBezpieczeństwo. Szacunki kosztów i zysków systemu eCall przeprowadzone w ramach projektu E-MERGE oraz badania SeiSS6 wskazują na możliwość uniknięcia, w skali Europy, śmierci nawet 2500 osób rocznie i zmniejszenia skutków wypadków o 15%. Urządzenia eCall będą montowane we wszystkich nowo-rejestrowanych pojazdach. Aktualnie wdrożenie systemu eCall przewiduje się na rok 2014. Źródło innowacji jest pojęciem, które w literaturze ma wiele różnych ujęć. Źródło innowacji „obejmuje zarówno impulsy, przyczyny, jak i miejsca (instytucje, grupy osób), tworzenia nowej wiedzy technicznej oraz czynniki warunkujące ten proces”. K.B. Matusiak wskazuje, że źródłem innowacji jest wiele aspektów, które warunkują powstanie nowej wiedzy technicznej.

    Chorwaccy obserwatorzy w Parlamencie Europejskim rozpoczęli pełnienie tej funkcji 1 kwietnia 2012. Urzędowanie zakończą z dniem 30 czerwca 2013 w związku z planowaną na 1 lipca 2013 akcesją Chorwacji do Unii Europejskiej. Wówczas obserwatorzy uzyskają status pełnoprawnych posłów do Parlamentu Europejskiego VII kadencji (do końca tej kadencji lub ewentualnego zastąpienia ich eurodeputowanymi pochodzącymi z wyborów powszechnych). Dwunastu obserwatorów zostało wyłonionych spośród urzędujących parlamentarzystów Zgromadzenia Chorwackiego. 7 spośród nich przyłączyło się do grupy socjalistycznej, 3 do grupy chadeckiej, 1 do grupy liberalnej, a 1 pozostał wśród posłów niezrzeszonych. Z dniem 1 lipca 2013 zastąpieni przez eurodeputowanych wybranych w wyborach z 14 kwietnia 2013. Techniczna Grupa Niezależnych Posłów (ang. Technical Group of Independent Members, TDI) – frakcja w Parlamencie Europejskim istniejąca pomiędzy lipcem 1999 a październikiem 2001, tj. w Parlamencie Europejskim V kadencji. Brak podstaw prawnych do jej istnienia został stwierdzony w postępowaniu jurysdykcyjnym przed organami sądowymi Unii Europejskiej. Sprawa ta jednoznacznie przesądziła zasadę, że grupy polityczne w Parlamencie Europejskim mogą być tworzone wyłącznie na zasadzie podobieństwa poglądów.

    Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) – frakcja polityczna w Parlamencie Europejskim, której początki sięgają pierwszej połowy lat 50. Zrzesza przede wszystkim deputowanych organizacji należących do Europejskiej Partii Ludowej. Od 1999 (tj. od V kadencji) jest największą grupą polityczną w PE.

    Fraternité2020 to europejska inicjatywa obywatelska, która została założona w 2010 roku przez Europejską Sieć Obywateli. Głównym celem tej inicjatywy jest promowanie programów wymian międzynarodowych (EVS – Wolontariat Europejski, Erasmus, itp.) na obszarze Unii Europejskiej. Wspieranie tych programów, miało by polegać między innymi na przeznaczaniu dla nich większych środków z budżetu UE. Za cel Fratemité2020 stawia sobie także, aby 20% Europejczyków spędziło co najmniej 20 tygodni w innym kraju europejskim do końca 2020 roku.

    Europa Wolności i Demokracji (ang. Europe of Freedom and Democracy, EFD) – grupa polityczna w Parlamencie Europejskim VII kadencji, powołana faktycznie 1 lipca 2009. Początkowo liczyła 32 deputowanych, stając się najmniej liczną frakcją w kadencji 2009–2014. Frakcje w Parlamencie Europejskim – grupy w Parlamencie Europejskim zrzeszające eurodeputowanych z różnych państw według przynależności politycznej.

    Sieć Ruchu Europejskiego Niemcy, (niem.) Europäische Bewegung Deutschland - ponadpartyjne stowarzyszenie grup interesu z zakresu polityki europejskiej w Niemczech. Kooperuje ze wszystkimi aktorami zarówno na arenie narodowej jak i europejskiej, w głównej mierze z rządem i Ministerstwem Spraw Zagranicznych Republiki Federalnej Niemiec, Komisją Europejską i Parlamentem Europejskim. Zrzesza 226 organizacji członkowskich reprezentujących niemal wszystkie grupy społeczne: organizacje gospodarcze i zawodowe, związki zawodowe, oświatę, instytuty naukowe, fundacje, partie i inne. Współpraca Ruchu Europejskiego Niemcy z politycznymi instytucjami ma na celu rozwój dialogu w obszarze polityki europejskiej, jej przyszłej formy i koordynacji w Niemczech. Sieć Ruchu Europejskiego Niemcy jest częścią Międzynarodowego Ruchu Europejskiego. Numer E – kod chemicznego dodatku do żywności, który został uznany przez wyspecjalizowane instytucje Unii Europejskiej za bezpieczny i dozwolony do użycia. Nazwa pochodzi od kontynentu – Europy. Lista tych numerów (zwana listą E) jest sporządzana przez Komitet Naukowy Technologii Żywności i następnie dołączana do dyrektywy Komisji Europejskiej, która podlega zaaprobowaniu przez Parlament Europejski.

    Dodano: 19.10.2010. 15:17  


    Najnowsze