• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sposób na hałaśliwych sąsiadów

    25.02.2010. 16:17
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Luksus mieszkania w ciszy, dostępny jest dla niewielu, zwłaszcza tych, mieszkających w bloku. Jak zniwelować hałas zza ściany? Być może zmienią to nowe dźwiękoodporne płytki z... lateksu.

    Pomysłodawcami tego wynalazku są chińscy uczeni z Hongkongu. Opracowali oni panele pochłaniające dźwięki składające się z lateksowej membrany rozciągniętej na twardej plastikowej kratownicy o jednocentymetrowych polach. W centrum każdego kwadratu znajduje się plastikowy ciężarek. W zależności od jego wagi, membrana pochłania dźwięki o rozmaitej długości fali - czyli różnej wysokości.

    Gdy fala dźwiękowa dociera do płytki, membrana i ciężarki rezonują z różnymi częstotliwościami. "Wewnętrzna część membrany wibruje w odwrotną stronę niż jej część zewnętrzna" - tłumaczy cytowany przez portal New Scientist Zhiyu Yang z Hong Kong University of Science and Technology, który opracował ten wynalazek. Oznacza to, że fale dźwiękowe znoszą się nawzajem, dzięki czemu dźwięk nie przedostaje się przez panel.

    Ponieważ każda membrana - w zależności od wagi ciężarka - pochłania jedynie dźwięki o wąskiej częstotliwości, aby uzyskać efekt pełnej izolacji dźwiękowej, trzeba połączyć ze sobą pięć takich paneli. Będą wówczas ważyć mniej więcej tyle samo, co łazienkowe kafelki, choć będą od nich nieco grubsze, mierząc ok. 1,5 cm.

    Jeśli panele takie, których koncepcję przedstawili uczeni na łamach czasopisma "Applied Physics Letters", weszłyby do produkcji mogłyby znaleźć zastosowanie w miejscach o szczególnie dokuczliwym poziomie hałasu, np. na lotniskach. Ale również wielu lokatorów bloków z pewnością byłoby zainteresowanych tym wynalazkiem.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Pochłanianie – w akustyce jest procesem absorbowania energii fali dźwiękowej przez ciała fizyczne. Na skutek pochłaniania energia fali przechodzącej przez ciało ulega zmniejszeniu, powodując wzrost energii wewnętrznej tego ciała. Czas trwania dźwięku zależy od czasu, w jakim drga ciało; z chwilą, gdy ciało przestaje drgać, gdy drgania zanikają, zanika również i dźwięk. Czas trwania dźwięku przedłuża się pozornie, gdy dźwięk zostaje zagrany w dużym pomieszczeniu o ścianach odbijających falę dźwiękową, np. w kościele. Fala dźwiękowa odbija się wówczas od ścian, tworząc zjawisko pogłosu. Membrana – Element konstrukcyjny podzespołów akustycznych i elektroakustycznych w postaci cienkiej folii, płytki lub blaszki, drgającej pod wpływem fal dźwiękowych (np. w mikrofonie) lub wytwarzającej falę dźwiękową w wyniku pobudzania do drgań (np. w głośniku).

    Metafora dźwiękowa – rodzaj przenośni posługującej się równoważnikiem dźwiękowym pojęcia, zjawiska, cechy rzeczy, stanu psychicznego. Polega na kojarzeniu dźwięków z wyobrażeniem tego, co autor chce przedstawić, opisać, naświetlić albo zasugerować. Dźwięki metafory dźwiękowej mogą mieć charakter muzyczny (metafora dźwiękowa muzyczna), mogą także pochodzić ze źródeł naturalnych (metafora dźwiękowa realistyczna) lub kombinacyjny (metafora dźwiękowa mieszana). Metaforę dźwiękową stosuje się najczęściej w słuchowisku, ale można ją spotkać także w muzyce, oprawie dźwiękowej filmu, sztuce teatralnej. Izolator akustyczny – struktura, mająca na celu zapobieżenie niepożądanemu przenikaniu dźwięków (najczęściej hałasów i tym podobnych zakłóceń) rozchodzących się w przestrzeni (w powietrzu) przez fale dźwiękowe. Przy pomocy izolatorów akustycznych osłania się m.in. wnętrza (np. mieszkalne, szpitalne, biurowe) przed hałasami zewnętrznymi (np. hałasem ulicznym), a także zapobiega się wydostawaniu się hałasu z wnętrz (np. z takich, w których hałasują pracujące maszyny) na zewnątrz.

    Mówi się, że dźwięk ma brakującą częstotliwość podstawową, gdy jego nadtony (tony składowe górne) sugerują istnienie częstotliwości podstawowej, ale dźwięk jej samej nie zawiera. Laryngofon - odmiana mikrofonu przeznaczonego do pracy w warunkach ekstremalnie silnego hałasu zewnętrznego. Od zwykłego mikrofonu odróżnia się tym, że jego membrana nie jest pobudzana przenoszoną przez powietrze falą dźwiękową, lecz drganiami skóry na szyi w pobliżu krtani mówiącego człowieka.

    Tonalność – rodzaj systemu dźwiękowego zakładającego hierarchiczne relacje między dźwiękami oraz współbrzmieniami. Podstawowym założeniem tonalności jest istnienie dźwięku podstawowego, centrum tonalnego, do którego w procesie kontinuum muzycznego ciążą wszystkie inne dźwięki. Dźwięk wielokanałowy, dźwięk dookolny, dźwięk przestrzenny (ang. surround sound) – technika będąca rozwinięciem stereofonii, pozwalająca na utrwalanie i odtwarzanie co najmniej trzech kanałów dźwięku. Zastosowanie dodatkowych kanałów i odpowiadających im głośników po bokach i z tyłu słuchacza pozwala na zwiększenie poczucia otoczenia dźwiękiem.

    Widmo akustyczne (widmo dźwięku) – rozkład natężenia składowych dźwięku w zależności od częstotliwości tych składowych. Widma uzyskuje się metodami spektroskopii lub jako wynik analizy fourierowskiej przebiegu falowego dźwięku.

    Moc akustyczna źródła dźwięku – całkowita moc fali akustycznej emitowanej przez źródło. Można ją wyznaczyć otaczając źródło dźwięku zamkniętą powierzchnią i sumując strumień mocy akustycznej przez tę powierzchnię. W metodzie tej przyjmuje się, że pochłanianie fali dźwiękowej w ośrodku jest pomijalnie małe lub powierzchnia ściśle otacza źródło. W przypadku powietrza dla niezbyt dużych odległości spełniony jest pierwszy warunek. Jednostką mocy akustycznej jest 1 W.

    Bark – skala wysokości dźwięku w modelu psychoakustycznym. 1 bark odpowiada 100 melom i obejmuje cały zakres częstotliwości znajdujących się w obszarze jednego z 24 tzw. pasm krytycznych: pasm częstotliwości akustycznych, w których odbiór jednego dźwięku zależy od obecności innego dźwięku. Fon – jednostka poziomu głośności dźwięku. Poziom głośności dowolnego dźwięku w fonach jest liczbowo równy poziomowi natężenia (wyrażonego w decybelach) tonu o częstotliwości 1 kHz, którego głośność jest równa głośności tego dźwięku. Dźwięki o tej samej liczbie fonów wywołują to samo wrażenie głośności, ale nie muszą być to dźwięki identyczne w sensie barwy (np. o różnych częstotliwościach). W odróżnieniu od jednostki son, która jest jednostką liniową głośności, fony nie podlegają arytmetycznemu sumowaniu przy obliczaniu całkowitego poziomu głośności kilku jednoczesnych dźwięków.

    Komora ciszy - komora dźwiękoszczelna wykorzystywana do badań przyszłych astronautów na odporność na klaustrofobię, samotność oraz uwięzienie. Komora ma ściany, sufit i podłogę wyłożone materiałami pochłaniającymi dźwięki.

    Dodano: 25.02.2010. 16:17  


    Najnowsze