• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Unijna technologia pomaga ratownikom nieść pomoc

    26.07.2010. 21:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Tragiczne sytuacje kryzysowe, takie jak niedawne trzęsienia ziemi w Chile i na Haiti, pokazują, jak kluczowe znaczenie ma koordynacja pomocy humanitarnej dla ratowania życia. Dofinansowany ze środków unijnych projekt WORKPAD (Adaptacyjna infrastruktura oprogramowania typu "peer-to-peer" do wspierania współpracy operatorów w sytuacjach kryzysowych oraz katastrofach) sprostał wyzwaniu udoskonalenia pomocy humanitarnej poprzez opracowanie innowacyjnego oprogramowania, modeli i usług poprawiających współpracę między ratownikami. Drużyny ratownicze mogą komunikować się w terenie za pomocą podręcznych urządzeń, zwiększając skuteczność złożonych operacji humanitarnych. Projekt WORKPAD został dofinansowany na kwotę 1,85 mln EUR z tematu "Technologie społeczeństwa informacyjnego" (IST) Szóstego Programu Ramowego (6PR).

    "Kiedy ma miejsce trzęsienie ziemi, pożar lasu czy powódź musimy wykorzystać wszystkie zasoby, jakimi dysponujemy, aby uratować jak najwięcej osób i zapewnić natychmiastowe działania ratownicze" - podkreśla Komisarz UE ds. Agendy Cyfrowej, Neelie Kroes. "Dzięki unijnym środkom na finansowanie badań opracowaliśmy doskonałe narzędzie TIK (technologii informacyjnej i komunikacyjnej), które zapewnia jeszcze lepsze i szybsze reagowanie w sytuacjach krytycznych."

    Ratownicy muszą się sprawnie komunikować, aby koordynować swoje prace w terenie, niezależnie od tego czy reprezentują wojsko, Czerwony Krzyż, organizację wolontarystyczną czy też agencję rządową. Koordynatorzy akcji ratowniczych potrzebują ogólnego zarysu złożonych sytuacji kryzysowych oraz szybko dostępnej i szczegółowej informacji na temat tego gdzie, kiedy i jakiego rodzaju akcja jest potrzebna.

    Naukowcy z projektu WORKPAD pracowali jednocześnie nad dwoma uzupełniającymi się aspektami nowej technologii, aby poprawić koordynację w sposób niezawodny i elastyczny.

    Najpierw opracowali ramy funkcjonujące w tle, obejmujące duże ilości danych, łączące dziesiątki baz danych różnych organizacji i centralizujące informacje w jeden komunikat, po to by skrócić czas reagowania i unikać dublowania.

    Konsorcjum WORKPAD opracowało również interfejs usług typu "peer-to-peer", umożliwiając ratownikom komunikowanie się za pomocą małych, podręcznych urządzeń bezprzewodowych. Ponadto naukowcy zajęli się specyficznymi potrzebami i problemami pracy w sytuacjach kryzysowych, takimi jak mały rozmiar ekranu przenośnych urządzeń, niedostępność niezawodnych sieci komunikacyjnych i brak źródła zasilania.

    Koordynatorzy drużyn ratowniczych, którzy korzystają z oprogramowania WORKPAD mogą śledzić lokalizację ratowników w czasie rzeczywistym i definiować ich funkcje, przydzielając im pilniejsze zadania w razie potrzeby, czy dostarczając im szczegółowych instrukcji krok po kroku. Ratownicy mogą również wymieniać się informacjami oraz sprawdzać przydatne dane dostępne w sieci, takie jak nazwiska osób mieszkającym w zawalonym budynku, listy uczniów czy mapy.

    Projekt WORKPAD zgromadził ośmiu partnerów z czterech krajów europejskich, w tym najlepszych naukowców z państwowych uczelni wyższych takich jak Uniwersytet La Sapienza w Rzymie i prywatnych przedsiębiorstw jak IBM Italy.

    Istotny wkład wniósł również wydział bezpieczeństwa wewnętrznego regionu Kalabrii w południowych Włoszech, w którym latem często występują pożary lasów i sporadyczne trzęsienia ziemi. Tam właśnie zespół WORKPAD przetestował z powodzeniem technologię w terenie. Technologia jest teraz gotowa to zastosowania w dowolnym miejscu na świecie.

    Zespół WORKPAD stanowi przykład tego, w jaki sposób unijne środki na dofinansowanie badań można wykorzystać na opracowanie użytecznego narzędzia TIK. Wiele takich udanych projektów zostanie zaprezentowanych w Brukseli we wrześniu w ramach "TIK 2010". To zakrojone na szeroką skalę trzydniowe wydarzenie, otwarte dla wszystkich naukowców, przedsiębiorców, inwestorów i ustawodawców zainteresowanych badaniami naukowymi i innowacjami z dziedziny TIK. Wystąpią znamienite osobistości takie jak Komisarz Kroes i Hans Vestberg, dyrektor naczelny szwedzkiego przedsiębiorstwa telekomunikacyjnego Ericsson.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Bitcoin – waluta cyfrowa, zaprojektowana w 2008 roku przez osobę o pseudonimie Satoshi Nakamoto. Nazwa odnosi się także do używającego jej otwartoźródłowego oprogramowania oraz sieci peer-to-peer, którą formuje. „Bitmonety” mogą zostać zapisane na komputerze osobistym w formie pliku portfela lub przetrzymywane w prowadzonym przez osoby trzecie zewnętrznym serwisie zajmującym się przechowywaniem takich portfeli. W każdym z tych przypadków bitcoiny mogą zostać przesłane do innej osoby przez Internet do dowolnego posiadacza adresu Bitcoin. PeerCast to program typu open source wspomagający rozgłaszanie mediów strumieniowych w sieci. PeerCast używa technologii peer to peer by zminimalizować konieczne pasmo upload dla nadawcy radia internetowego. Michel Bauwens (ur. 21 marca 1958) – belgijski wykładowca akademicki, teoretyk społeczeństwa informacyjnego i aktywista ruchu peer-to-peer. Założyciel P2P Foundation, zajmującej się wpływem technologii peer-to-peer na relacje społeczne.

    Synapse Network Appliance Protocol (SNAP) - jest to protokół komunikacyjny opracowany i rozwijany w firmie Synapse. Stanowi podstawę dla zintegrowanego standardu sieci bezprzewodowych dostarczanego przez tą firmę, a przeznaczonego dla komunikacji między urządzeniami elektronicznymi. SNAP i rozwiązania oferowane przez Synapse mogą być stosowane w przypadkach, w których zachodzi potrzeba koordynowania pracy wielu urządzeń i wymiany danych między nimi bez zaangażowania w ten proces człowieka, np. budynki inteligentne, systemy alarmowe, koordynacja pracy urządzeń przemysłowych, monitoring urządzeń medycznych itd. Rozwiązania dostarczane przez Synapse są niedrogie we wdrożeniu, proste w instalacji i obsłudze. Do zarządzania siecią stworzone jest odpowiednie oprogramowanie administracyjne Synapse Portal. Aby zaprogramować urządzenia połączone w sieć nie jest konieczna wiedza na temat samego jej działania. Ciągłe monitorowanie również nie jest konieczne, wystarczy aby administrator wyposażony w komputer z aplikacją Synapse Portal tymczasowo podłączył się do sieci i wprowadził pożądane instrukcje określające pracę urządzeń wewnątrz sieci. Struktura sieci – jest to sposób, w jaki do sieci podłączone są zasoby udostępnione. Wyróżniane są dwa typy struktury sieci: klient-serwer oraz równy z równym (p2p – peer to peer).

    UPnP (ang. Universal Plug-and-Play) - protokół typu P2P ("połączenie bezpośrednie") dla komputerów osobistych oraz urządzeń inteligentnych i bezprzewodowych. EITT (EIB/KNX Interworking Test Tool) - program do testowania zgodności urządzeń magistralnych ze standardem komunikacji systemu EIB/KNX, wykorzystywany przede wszystkim przez producentów takich urządzeń do testowania aplikacji oraz certyfikacji. Oprogramowanie EITT pozwala na przykład na wysyłanie wadliwych telegramów, co daje możliwość sprawdzenia odporności urządzeń na tego rodzaju niekorzystne zjawiska, mogące wystąpić w realnie funkcjonującej sieci sterowania. Mozliwe jest również sprawdzenie zgodności aplikacji urządzeń ze standardami ESI.

    Share – program do anonimowej wymiany plików w sieci p2p. Stworzony i rozwijany w Japonii. Funkcjonalnością oraz organizacją węzłów sieci bardzo zbliżony do Winny. Architektura sieci jest zdecentralizowana. Anonimowość opiera się na kodowaniu nazw plików, adresów IP oraz pamięci podręcznej. Trzęsienie ziemi w Kalifornii – trzęsienie ziemi o sile 7,3 w skali Richtera, które miało miejsce 21 lipca 1952 roku około godziny 11:52 i którego epicentrum znajdowało się na terenie hrabstwa Kern w stanie Kalifornia. W wyniku trzęsienia śmierć poniosło 14 osób, a rannych zostało 18 osób.

    YaCy (wym. ja sii, ang. you see "widzisz", "rozumiesz") - darmowa rozproszona wyszukiwarka zbudowana na zasadzie sieci peer-to-peer (P2P). Podstawą jest program napisany w Javie, funkcjonujący na kilku tysiącach komputerów (stan na rok 2011), tak zwanych YaCy-peers. Każde YaCy-peer niezależnie przeszukuje internet, analizuje oraz indeksuje znalezione strony i gromadzi rezultaty indeksowania we wspólnej bazie danych (tak zwanym indeksie), który jest współdzielony z innymi użytkownikami YaCy tak, jak w sieciach P2P.

    Teleo jest technologią peer-to-peer. Firma ta została założona w 2003 roku w San Francisco przez Wendell Brown oraz Andy Moeck. Stworzono ją, by umożliwić klientom użyć ich PC-ów do nawiązania rozmów telefonicznych z sieciami telefonii komórkowych, stacjonarnych oraz między komputerami. Microsoft podpisał umowę z Teleo 31 sierpnia 2005 roku. Firma ta zajmuje się rozwojem usług oraz technologii VoIP. Microsoft zamierza dołączyć istniejące rozwiązania do własnego oprogramowania, na przykład MS Office i usług sieciowych, takich jak MSN. Funkcjonalność ta zostanie zintegrowana z Messengerem i innymi produktami Microsoftu, czyli będą mogli z niej korzystać tylko użytkownicy Windowsa. Teleo proponuje usługi łączącej przez Internet użytkowników telefonów komórkowych, stacjonarnych i komputerów. Oferuje technologię click-to-call, czyli nawiązywanie połączeń telefonicznych przez kliknięcie numeru telefonu na stronie internetowej, w poczcie e-mail czy książce adresowej Outlooka. Dużą zaletą jest to, że otrzymujesz prawdziwy numer telefonu. Teleo używa kodeka firmy Audiocodes, więc rozmowa powinna odbywać się z dobrą przejrzystością głosu. Teleo nie ma możliwości przesyłania wiadomosci tekstowych. Natomiast zaletą oprogramowania Teleo jest to, że opiera się ono na standardowym protokole SIP (Session Initiation Protocol), a nie na firmowych rozwiązaniach. Technologia Teleo oferuje możliwość przekierowania rozmów, funkcje konferencyjne i pocztę głosową. Teleo pod niektórymi względami zagraża najpopularniejszym komunikatorom do komunikacji VoIP.

    Sejsmika (z gr. seismós = trzęsienie) – metody badania skorupy ziemskiej polegające na wzbudzaniu (za pomocą materiałów wybuchowych lub specjalnych urządzeń) lub wykorzystywaniu powstałych naturalnie w wyniku trzęsienia ziemi fal sejsmicznych i ich rejestracji za pomocą sejsmografów lub geofonów. Metoda ta wykorzystywana jest w geofizyce poszukiwawczej i w analizie budowy Ziemi. Trzęsienie ziemi w Canterbury (2011) - trzęsienie ziemi o magnitudzie 6,1 w skali Richtera, którego epicentrum znajdowało się na wschodnich wybrzeżach Nowej Zelandii, ok. 4 km od miasta Christchurch w regionie administracyjnym Canterbury. Główny wstrząs nastąpił 22 lutego 2011 roku o godzinie 12:51 czasu lokalnego (godzina 23:51 21 lutego 2011 UTC) i był najsilniejszym wstrząsem wtórnym trzęsienia ziemi w Canterbury od 4 września 2010 roku. W wyniku trzęsienia ziemi zginęło 185 osób.

    Projekt Discovery (Digital Semantic Corpora for Virtual Research in Philosophy) – międzynarodowe konsorcjum ufundowane ze środków Komisji Europejskiej w obrębie programu eContentplus i składające się z podmiotów opracowujących źródła naukowe i tworzących oprogramowanie komputerowe. Jego celem jest: tworzenie bibliotek elektronicznych obejmujących prymarne i sekundarne źródła z dziedziny filozofii (Philosourse); wzbogacanie tego materiału przez jego semantyczne uporządkowanie na poziomie meta-danych; oraz stworzenie platformy dla aplikacji P2P (peer-to-peer) i połączenie jej z biblioteką cyfrową w celu ułatwienia badań w obrębie filozofii (Philospace). Trzęsienie ziemi w Chile, zwane też wielkim trzęsieniem chilijskim – silne trzęsienie ziemi o magnitudzie 9,5 które nawiedziło południowe Chile 22 maja 1960 o 19:11 UTC (wczesne popołudnie czasu lokalnego). Trzęsienie to uznawane jest za najsilniejszy wstrząs tektoniczny odnotowany w dotychczasowej historii pomiarów sejsmicznych. Dzień wcześniej odnotowano serię wstrząsów wstępnych o sile do 8 stopni około 160 km na północ.

    Dodano: 26.07.2010. 21:12  


    Najnowsze