• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Unijny projekt SEPMAC prze naprzód

    14.05.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Opracowanie czystych i bezpiecznych procesów obróbki skrawaniem do produkcji części z magnezu w sektorze motoryzacyjnym ma istotne znaczenie dla Europejczyków. Na wysokości zadania stanął projekt SEPMAC (Zrównoważona i ekonomiczna produkcja części z magnezu), finansowany z funduszy unijnych na kwotę 2,3 mln EUR.

    Aby opracować taki proces obróbki skrawaniem partnerzy SEPMAC skoncentrowali się na stworzeniu innowacyjnych narzędzi wydrążonych oraz bezpiecznego i ekologicznego procesu skrawania. Na przykład w ramach projektu SEPMAC opracowano wysokiej częstotliwości wrzeciono, aby umożliwić "usuwanie pyłu magnezowego i wiórów oraz podłączenie pompy próżniowej do tylnej części wrzeciona" - wyjaśnił Joseba Perez Bilbatua, dyrektor ds. międzynarodowych projektów badawczo-rozwojowych (B+R) w koncernie IDEKO, który jest partnerem projektu SEPMAC.

    "Parametry obróbki skrawaniem były również analizowane i poddawane selekcji odpowiednio pod kątem dostosowania do typu wiórów (ząbkowane, iglaste [lub] małe), które mają być usuwane za pomocą systemu narzędzie-uchwyt narzędziowy-wrzeciono" - powiedział CORDIS News.

    Jak mówi Bilbatua, kolejnym kluczowym celem było opracowanie procesu skrawania odpowiedniego do obróbki skrawaniem magnezu na sucho lub prawie na sucho (tj. MQL - minimalne smarowanie), przy zachowaniu bezpieczeństwa procesu. "Proces ten jest przyjazny dla środowiska, gdyż umożliwia całkowity recykling usuniętych wiórów i pyłu, które nie zostaną skażone domieszką oleju, jak w tradycyjnym procesie" - mówi Bilbatua.

    Sukces projektu SEPMAC przyniesie korzyści branży przemysłowej. Dyrektor projektu zwrócił uwagę, że głównymi beneficjentami innowacyjnego procesu obróbki skrawaniem będą europejscy konstruktorzy obrabiarek oraz użytkownicy końcowi z różnych sektorów przemysłu. Jeśli chodzi o konstruktorów narzędzi, "ta technologia umożliwi im zaoferowanie całkowicie innowacyjnego procesu, którym nie dysponują konkurenci z Chin, Japonii, Korei czy USA" - zauważył.

    Użytkownicy końcowi znajdą się w sektorach motoryzacyjnym, lotniczym i energetycznym, a także wśród producentów mebli i firm z branży formierskiej. Wskazując na różne sektory Bilbatua zauważył, że na przykład "wprowadzenie części z magnezu do sektora motoryzacyjnego będzie ekonomiczniejsze i bezpieczniejsze dzięki temu systemowi obróbki skrawaniem", w którym odpady poddają się szybkiemu recyklingowi bez zagrożenia zapłonem czy wybuchem.

    Czy wyniki uzyskane w ramach projektu SEPMAC wpłyną na rynek? W swojej wypowiedzi dla Research Headlines Bilbatua stwierdził, że w niektórych sektorach (produkcja magnezu, kompozytu i grafitu) oczekuje się całkowitej rewolucji. "Ten proces zapewnia czyste i ekonomiczne korzyści w porównaniu z istniejącymi technologiami obróbki skrawaniem" - podkreślił. "Trzeba będzie włożyć sporo pracy w opracowanie specjalnych maszyn, modernizację obecnie funkcjonujących oraz przygotowanie oferty handlowej narzędzi do skrawania o różnych średnicach i geometrii, wykonanych z różnych materiałów i pokrytych różnymi powłokami."

    Kolejnym ważnym czynnikiem dla powodzenia projektu SEPMAC była współpraca naukowców z przedsiębiorcami. "Każdy partner miał jasno zdefiniowaną rolę i zakres odpowiedzialności w opracowaniu kompletnego systemu" - powiedział. Na przykład IDEKO, hiszpański koncern badań naukowych i rozwoju technologicznego (BRT), był odpowiedzialny za opracowanie systemu obrabiarka-uchwyt narzędziowy-wrzeciono. Niemieckie przedsiębiorstwo WZL zajmowało się charakterystyką procesu obróbki skrawaniem "odpowiednio do typu wytwarzanych wiórów i pyłu oraz ze względu na wydajność, dokładność i chropowatość obrabianych części" - podkreślił.

    Z uwagi na znaczący wkład koncernu w tego typu badania, IDEKO poprowadzi podobne w przyszłości. "IDEKO koordynuje projekt badawczy na rzecz MŚP, ASPIRATE [czyli] "Zwiększenie wydajności, bezpieczeństwa, ekologiczności i czystości w obróbce skrawaniem kompozytów wzmacnianych włóknem węglowym", który ma się rozpocząć 1 czerwca 2009 r. i będzie realizowany przez 24 miesiące" - zauważył Bilbatua.

    Zdaniem kierownika ds. projektów, badania prowadzone w ramach tego nowego projektu skoncentrują się na "obróbce skrawaniem materiałów kompozytowych (włókno węglowe i włókno szklane) w sektorze lotniczym za pomocą technologii ekstrakcji wiórów wewnętrznych i na przetestowaniu tej technologii w prawdziwych częściach".

    Kolejnym pozytywnym akcentem jest zdobycie przez centrum technologii IDEKO-IK4 nagrody w klasyfikacji generalnej "Producent Roku 2008", w prestiżowym konkursie Strategic Manufacturing Awards 2008 w Dusseldorfie w październiku ubiegłego roku. Nagroda dla Producenta Roku symbolizuje szczyt doskonałości we współczesnym międzynarodowym przemyśle produkcyjnym.

    Centrum otrzymało również pierwszą nagrodę w kategorii Zielona Produkcja za innowacyjny proces bezpiecznej i ekologicznej obróbki skrawaniem magnezu, grafitu czy stopów kompozytowych włókna szklanego/węglowego. Badania przeprowadzono w ramach projektu SEPMAC.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:
    http://cordis.europa.eu/fp5/projects.htm

    Źródło danych: Wywiad CORDIS News z Joseba'em Bilbatuą
    Referencje dokumentu: Na podstawie wywiadu CORDIS News z Joseba'em Bilbatuą

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Obróbka wiórowa – rodzaj obróbki skrawaniem polegający na usuwaniu nadmiaru materiału narzędziami skrawającymi, których ostrza mają zdefiniowaną geometrię, a ich liczba jest ustalona. Oddzielony w czasie obróbki naddatek materiału zamieniony zostaje na wióry, a wykonywany proces przeprowadza się na obrabiarkach. Pogłębiacz – narzędzie do obróbki skrawaniem, którego zadaniem jest powiększenie lub inna zmiana ukształtowania otworu na pewnej części długości, lub obróbka czołowa powierzchni wokół otworu. Dłutownica, strugarka pionowa - jest to obrabiarka do obróbki skrawaniem, której głównym ruchem jest ruch prostoliniowy w płaszczyźnie pionowej (narzędzia skrawającego). Narzędzia stosowane do dłutowania są bezpośrednio mocowane w imaku nożowym lub specjalnych oprawkach wraz z niosącym je suwakiem. Wyposażone są w stoły obrotowe wraz z podzielnicą, umożliwia to dokładne ustawienie kątowe przedmiotu obrabianego.

    Struganie metalu - obróbka skrawaniem stosowana głównie do obróbki powierzchni płaskich. Ruch skrawający może wykonywać narzędzie (struganie poprzeczne stosowane przy małych obrabianych powierzchni) lub obrabiany przedmiot (struganie wzdłużne stosowane przy dużych długościach obrabianych powierzchni).
    Struganie metalu wykonuje się na obrabiarkach zwanych strugarkami. Stal narzędziowa stopowa do pracy na zimno – stal stopowa narzędziowa stosowana na narzędzia do obróbki skrawaniem i plastycznej, które mogą się tylko nieznacznie nagrzewać w czasie pracy. Tego rodzaju stali używa się także do produkcji przyrządów pomiarowych. Od stali do pracy na zimno wymaga się, by zachowała swoje właściwości do temperatury +200 °C.

    Frezowanie – rodzaj obróbki skrawaniem, w której ruch obrotowy wykonuje narzędzie, a posuwowy (w zależności od konstrukcji obrabiarki, na której jest prowadzona obróbka) wykonywany jest również przez narzędzie lub przez przedmiot obrabiany. Nóż dłutowniczy - narzędzie skrawające wykonujące ruch posuwisto-zwrotny, używane w dłutownicach do strugania pionowego. Głównym zastosowaniem jest wykonywanie obróbki kształtowej wewnątrz otworów (rowki, uzębienie itp.) oraz w przypadku braku swobodnego wybiegu narzędzia.

    Frezarka – obrabiarka przeznaczona do obróbki skrawaniem powierzchni płaskich i kształtowych takich jak rowki, gwinty, koła zębate. Narzędziem obróbczym stosowanym w frezarce jest frez. Głównym ruchem powodującym skrawanie freza jest jego ruch obrotowy, oprócz tego frez przesuwa się względem obrabianego materiału. Obróbka frezarką nazywa się frezowaniem. Stal szybkotnąca HSS (ang. high speed steel) - stal stopowa narzędziowa używana do wytwarzania narzędzi do obróbki skrawaniem przy dużych prędkościach skrawania. Wymaga się od nich zachowania twardości i kształtu, aż do temperatury 600 °C. Cechę tę realizuje się przez zastosowanie dodatków stopowych: węgla 0,75-1,3%, chromu 3,5-5,0%, wolframu 6-19%, wanadu 1,0-4,8%, molibdenu 3,0 do 10%, a w niektórych gatunkach także i kobaltu 4,5-10,0%, oraz odpowiednią obróbkę cieplną. W jej czasie dokonuje się wyżarzania, tak by dodatki stopowe utworzyły związki z węglem, tzw. węgliki, które w znacznym stopniu muszą się rozpuścić w ferrycie. Wymaga to bardzo uważnej i długotrwałej obróbki.

    Obróbka ścierna – rodzaj obróbki skrawaniem, w której narzędziem skrawającym są ziarna ścierne luźne albo w postaci pasty, tarczy, osełki, papieru lub płótna ściernego. Liczba ostrzy skrawających i ich geometria są niezdefiniowane.

    Naddatek obróbkowy - w obróbce skrawaniem warstwa materiału pozostawiona po wykonanej operacji w celu dalszej obróbki w operacjach następnych.

    Strug – ręczne narzędzie do obróbki skrawaniem drewna i materiałów drewnopochodnych (płyty wiórowe, pilśniowe itp.). Strug składa się ze stalowego ostrza osadzonego w korpusie z drewna, metalu lub innych tworzyw. Fabryka Przyrządów i Uchwytów Bison-Bial – istniejące od 1948 r. polskie przedsiębiorstwo produkcyjne z siedzibą w Białymstoku, największy w Polsce zakład wyspecjalizowany w produkcji oprzyrządowania technologicznego do obróbki skrawaniem. Wyroby firmy są obecnie eksportowane do ponad 60 państw.

    Dłutowanie – rodzaj obróbki skrawaniem polegający na skrawaniu materiału nożem umocowanym do suwaka wykonującego pionowy lub poziomy ruch posuwisto-zwrotny. Dłutowanie stosuje się do obróbki kształtów nieobrotowych jak uzębienie kół zębatych, krzywki, rowki pod wpusty itp. Obrabiarka do dłutowania nazywa się dłutownicą. Tokarka – obrabiarka przeznaczona do obróbki skrawaniem przedmiotów najczęściej o powierzchni brył obrotowych (wałki, stożki, kule, gwinty wewnętrzne i zewnętrzne). Narzędziem obróbczym są najczęściej nóż tokarski, wiertło lub narzędzia do gwintów. Obróbkę na tokarce nazywa się toczeniem. Toczenie wykonuje się poprzez wprawienie obrabianego przedmiotu w ruch obrotowy, a następnie skrawanie jego powierzchni narzędziem obróbczym. Obrabiany przedmiot mocuje się w tym celu w uchwycie bądź w kłach.

    Dodano: 14.05.2009. 15:11  


    Najnowsze