• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zaproszenie do składania wniosków w zakresie współpracy międzynarodowej w ramach schematu ERA-NET / ERA-NET plus

    24.08.2012. 17:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Komisja Europejska ogłosiła zaproszenie do składania wniosków pt. "Wsparcie koordynacji krajowych i regionalnych strategii i działań państw członkowskich i/lub krajów stowarzyszonych w zakresie międzynarodowej współpracy N+T". Dokument stanowi element ostatniego pakietu zaproszeń, opublikowanego w Siódmym Programie Ramowym (7PR) UE.

    Zaproszenie, które ma wspomóc międzynarodową koordynację, kładzie nacisk na działania ERA-NET/ERA-NET PLUS. Zapewni państwom członkowskim UE i/lub krajom stowarzyszonym unijne środki finansowe na wielostronne działania badawcze ze szczególnym ukierunkowaniem na współpracę z Indiami, Ameryką Łacińską, Karaibami, krajami partnerskimi z regionu śródziemnomorskiego i z Rosją.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    COST – Europejski Program Współpracy w Dziedzinie Badań Naukowo-Technicznych (European Cooperation in Science and Technology), jest międzyrządową instytucją europejską, powołaną w celu rozwijania międzynarodowej współpracy w zakresie badań naukowych prowadzonych w ramach poszczególnych krajowych programów. COST stanowi najstarszy europejski program w dziedzinie naukowej, gdyż został on utworzony już w 1971 r. Obecnie obejmuje on 36 członkowskich krajów Unii Europejskiej oraz krajów współpracujących. Wzmocniona współpraca – mechanizm pozwalający grupie co najmniej dziewięciu państw członkowskich Unii Europejskiej na pogłębienie współpracy w ramach kompetencji niewyłącznych Unii. Celem wzmocnionej współpracy jest "sprzyjanie realizacji celów Unii, ochrona jej interesów oraz wzmocnienie procesu jej integracji". Współpraca ma charakter otwarty - może w niej brać udział każde państwo członkowskie spełniające warunki określone w decyzji ustanawiającej współpracę oraz zobowiązujące się przestrzegać akty prawne już przyjęte w ramach tej współpracy. Współpraca nie może naruszać rynku wewnętrznego ani spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii, a także nie może wprowadzać dyskryminacji żadnego państwa członkowskiego w zakresie handlu ani naruszać zasad konkurencji. Współpraca – zdolność tworzenia więzi i współdziałania z innymi, umiejętność pracy w grupie na rzecz osiągania wspólnych celów, umiejętność zespołowego wykonywania zadań i wspólnego rozwiązywania problemów.

    Sieć Utrechcka (ang. Utrecht Network) – grupa 28 uczelni reprezentujących 31 uniwersytetów europejskich, które współpracują w zakresie szeroko pojętej współpracy międzynarodowej. Sieć zajmuje się głównie wymianami studenckimi oraz promocją programów magisterskich i szkół letnich prowadzonych w językach obcych. Konsorcjum utrzymuje ponadto współpracę z uczelniami w USA i Australii. Komisja do spraw Służb Specjalnych (KSS) – stała komisja sejmowa zajmującą się opiniowaniem projektów ustaw i rozporządzeń dotyczących służb specjalnych oraz oceną aktów normatywnych o charakterze ogólnym w sprawach działalności tych służb. Do jej zadań należy również: opiniowanie kierunków pracy służb specjalnych w oparciu o informacje przedstawiane przez szefów tych służb, rozpatrywanie corocznych sprawozdań szefów tych służb, opiniowanie wniosków w sprawie powołania poszczególnych osób na stanowiska szefów i zastępców szefów służb specjalnych, opiniowanie projektu budżetu w zakresie dotyczącym służb specjalnych oraz sprawozdania z jego wykonania, ocena współdziałania służb specjalnych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministrowi Obrony Narodowej oraz współdziałania tych służb z innymi służbami i jednostkami wojskowymi nadzorowanymi przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, ocena współdziałania służb specjalnych z organami administracji państwowej i organami ścigania oraz badanie skarg dotyczących działalności służb specjalnych.

    Współpraca międzynarodowa - zagadnienie budzące zainteresowanie badaczy jak i polityków. Badacze zajmują się przyczynami współpracy międzynarodowej oraz jej zaletami i wadami, politycy natomiast zajmują się środkami współpracy i ich efektywnością oraz skutecznością. Międzynarodowa Unia Matematyczna (ang. International Mathematical Union, IMU) – elitarna korporacja stowarzyszeń matematycznych, założona w 1950 roku w Nowym Jorku; rozwija działalność głównie w celu współpracy przy organizowaniu kongresów międzynarodowych i przyznawaniu międzynarodowych wyróżnień (medal Fieldsa), a także organizowaniu ważniejszych sympozjów specjalistycznych, sprowadzaniu wybitnych wykładowców do różnych krajów; władze Międzynarodowej Unii Matematycznej stanowi Komitet Wykonawczy wybierany co cztery lata przez Zgromadzenie Ogólne; do Międzynarodowej Unii Matematycznej należy ponad 60 krajowych stowarzyszeń, każde z określoną liczbą głosów (np. Polska ma obecnie 3 głosy, USA i Rosja po 5 głosów); jedną z najważniejszych agend Międzynarodowej Unii Matematycznej jest Międzynarodowa Komisja Nauczania Matematyki.

    Łączność współdziałania organizuje się na wszystkich szczeblach dowodzenia na okres wspólnego wykonywania zadania przez różne związki, oddziały i pododdziały. Odpowiedzialność za zapewnienie łączności współdziałania ponoszą: Kategoryzacja drużyn w Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej - należy do podstawowych form pracy hufca i chorągwi, realizując metodę harcerską m.in. w zakresie stopniowania trudności, współzawodnictwa i współdziałania drużyn.

    Międzynarodowa Organizacja Nadzorów Emerytalnych ( ang. International Organisation of Pension Supervisors, w skrócie IOPS) – Międzynarodowa Organizacja Nadzorców Emerytalnych powstała w 2004 r. z przekształcenia Międzynarodowego Zrzeszenia Regulatorów Emerytur (INPRS), organizacji działającej pod auspicjami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Jest to niezależna organizacja międzynarodowa o ogólnoświatowym zasięgu, skupiająca organy sprawujące nadzór nad systemami emerytalnymi. Obecnie Organizacja zrzesza ponad 70 członków, Komisja Nadzoru Finansowego jest członkiem IOPS od początku jego istnienia. IOPS współpracuje ściśle m.in. z Bankiem Światowym, Międzynarodowym Funduszem Walutowym (MFW), Międzynarodowym Stowarzyszeniem Nadzorców Ubezpieczeniowych (IAIS) i Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Do zadań organizacji należy m.in. ustanawianie standardów, zaleceń i zasad dotyczących nadzoru i regulacji sektora emerytalnego, ułatwianie współpracy międzynarodowej pomiędzy nadzorcami jak i innymi zainteresowanymi stronami, prowadzenie badań i analiz w zakresie systemów emerytalnych i nadzoru nad nimi, wspieranie dystrybucji i komunikacji dorobku naukowego w tej dziedzinie, gromadzenie informacji na ten temat we współpracy z innymi instytucjami i organizacjami międzynarodowymi.

    Działania polityczne – takim mianem można określić działania ludzi w polityce. Za działania polityczne uważa się racjonalne, kontrolowane i dobrowolne czynności podmiotu realizującego swoje potrzeby i interesy związane w sposób bezpośredni lub pośredni z władzą polityczną. Działania polityczne charakteryzują się tym, że podmiot może świadomie i samodzielnie wybrać czas, miejsce i sposób postępowania. Istotą działań politycznych podmiotu polityki (np. partii politycznej) jest sprawowanie (samodzielnie lub w koalicji) władzy politycznej albo też wywieranie wpływu na ośrodki decyzji politycznych (np. rząd, parlament) w warunkach walki, kompromisów lub współpracy. Działania polityczne są podejmowane przede wszystkim z zamiarem osiągnięcia korzystnych dla danego podmiotu stanów (skutków) w sferze politycznej, ekonomicznej, socjalnej, kulturowej. Działania polityczne mają wiele przejawów w życiu politycznym.

    Decyzja polityczna – świadomy ukierunkowany akt nielosowego i nieprzypadkowego wyboru jednego działania ze zbioru działań politycznych lub powstrzymanie się od działań. Decyzje polityczne określają cele, metody, środki ich realizacji przez podmioty polityczne. Podejmowane działania służą do zawierania koalicji lub innego rodzaju współpracy bądź do krytyki jako opozycja. Obie strony dążą do dostępu do dystrybucji cenionych dóbr i regulacji dostępu do władzy politycznej. Stała współpraca strukturalna (ang. permanent structured cooperation, fr. coopération structurée permanente) – mechanizm umożliwiający państwom członkowskim Unii Europejskiej, które spełniają wyższe kryteria zdolności wojskowej oraz zaciągnęły w tej dziedzinie większe zobowiązania, na pogłębioną współpracę w zakresie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony. Umocowanie i ramy prawne dają jej art. 42 ust. 6 oraz art. 46 Traktatu o Unii Europejskiej oraz Protokół w sprawie stałej współpracy strukturalnej ustanowionej na mocy artykułu 42 Traktatu o Unii Europejskiej (Protokół nr 10).

    Wsparcie - Działania sił lub ich części, które pomagają, zabezpieczają, uzupełniają lub wspierają działania każdego innego rodzaju sił.

    Dodano: 24.08.2012. 17:17  


    Najnowsze