• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zdaniem ekspertów 7PR wnosi znaczący wkład do europejskiej nauki

    22.11.2010. 16:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    "7PR jest w prawidłowo realizowany i niewątpliwie wnosi znaczący wkład do europejskiej nauki i rozwoju Europejskiej Przestrzeni Badawczej." To jeden z kluczowych wniosków, jakie wynikają z opublikowanego niedawno raportu z oceny śródokresowej Siódmego Programu Ramowego (7PR) UE.

    Raport sporządzony przez panel 10 niezależnych ekspertów, którzy poświęcili 6 miesięcy na analizę 7PR, podkreśla liczne sukcesy programu. Eksperci chwalą między innymi szeroki zakres i zasięg 7PR, powołując się w szczególności na imponującą liczbę uczestniczących naukowców, rozpiętość geograficzną zespołów i gamę obejmowanych tematów.

    Grupa przyjmuje również z zadowoleniem fakt, że "zasada doskonałości w wyborze projektów jest w dużej mierze realizowana". W ramach programu "Współpraca" jakość wniosków jest na ogół wysoka, a dofinansowanie otrzymują najlepsi naukowcy. Europejskiej Radzie ds. Badań Naukowych (ERBN) również udało się przyciągnąć talenty naukowe do Europy. Programy Marie Curie także są chwalone za ich wkład w mobilność i szkolenie naukowców.

    Wreszcie istnieją dowody na to, że programy badawcze UE, a 7PR w szczególności, wywierają pozytywny efekt "skali" w zakresie promowania prac badawczych na szczeblu krajowym oraz w przedsiębiorstwach.

    Mimo tych sukcesów eksperci wskazali też duże pole do poprawy i sformułowali 10 zaleceń, które mają pokierować Komisją Europejską przy realizacji drugiej połowy 7PR i kładzeniu podwalin pod Ósmy Program Ramowy (FP8), który ma się rozpocząć w 2014 r.

    Jedno z zaleceń, co nie jest być może zaskoczeniem, dotyczy uproszczenia. Eksperci przyznają, że w ramach 7PR nastąpiła pewna poprawa. Niemniej wiele procedur nadal jest "niesprawnych lub nieproporcjonalnych w stosunku do marginalnych korzyści, jakie zapewniają pod względem kontroli wydatkowania środków publicznych" - napisali eksperci. Małe przedsiębiorstwa są w szczególności zniechęcane do udziału w 7PR z powodu złożoności procedur i opóźnień w kontraktach.

    Eksperci wzywają do "olbrzymiego skoku" ku uproszczeniu i zalecają Komisji Europejskiej wdrożenie działań upraszczających wskazanych w niedawnym komunikacie poświęconym temu tematowi. Grupa zwraca się również do Komisji Europejskiej o przyjęcie w stosunku do tego zagadnienia podejścia opartego na większym zaufaniu i tolerancji ryzyka.

    Jeśli chodzi o stronę finansową, eksperci stwierdzają, że poziom dofinansowania powinien zostać co najmniej utrzymany. Wskazują, że inwestowanie w badania naukowe jest nieodzowne, jeżeli UE ma osiągnąć cele strategii Europa 2020, przekształcając kontynent w inteligentną, zrównoważoną i globalną gospodarkę.

    Dalsze kroki są również potrzebne do przezwyciężenia fragmentaryzacji badań naukowych, w szczególności w obszarach, w których współpraca transgraniczna jest niezbędna dla zapewnienia powodzenia. Ponadto eksperci zalecają, aby w centrum strategii badawczej UE, poczynając od drugiej połowy 7PR i kontynuując w 8PR, coraz wyraźniej stawiać "Wielkie Wyzwania".

    Eksperci zachęcają również do bardziej otwartych zaproszeń w programie "Współpraca" w pozostałej części 7PR. Jednakże, aby uniknąć zamieszania, sugerują również moratorium na wprowadzenie nowych instrumentów do czasu odpowiedniej oceny istniejących.

    Niektóre zalecenia dotyczą grup, które są obecnie niedostatecznie reprezentowane w 7PR. Kobiety pozostają mniejszością w społeczności naukowej, a zdaniem ekspertów Komisja Europejska powinna "umocnić swoje podejście do promowania kobiet-naukowców" i "pobudzać państwa członkowskie do redukowania różnic między kobietami a mężczyznami".

    Naukowcy z krajów, które przystąpiły do UE w roku 2004 i 2007, jak również z niektórych innych państw członkowskich gorzej sobie radzą z pozyskiwaniem dofinansowania z 7PR w porównaniu do swoich kolegów z pozostałych części Europy. Zacieśnianie powiązań między programami ramowymi na rzecz badań naukowych a funduszami strukturalnymi UE powinno przyjść tutaj z pomocą, podobnie jak budżet na infrastruktury badawcze oraz program "Ludzie", których celem jest rozwijanie potencjału badawczego.

    Zdaniem ekspertów "dobrze sformułowana strategia innowacji" powinna zwiększyć udział szerokiego spektrum małych i dużych przedsiębiorstw, uczelni wyższych oraz organizacji badawczych i technologicznych.

    W innym miejscu eksperci podkreślają potrzebę rozwijania i budowania wysokiej jakości infrastruktur badawczych w Europie, jak również wagę badania nowych sposobów otwierania 7PR na współpracę międzynarodową.

    Wybiegając w przyszłość eksperci wskazują na zagadnienia, które należałoby ująć w 8PR, takie jak współpraca międzynarodowa, koordynacja strategii UE i państw członkowskich, doskonałość, konkurencyjność i oczywiście uproszczenie.

    "[8PR] ma potencjał na to, aby stać się silnym katalizatorem zmiany społecznej i odnowy gospodarczej w Europie, a jeżeli zostanie właściwie ustrukturyzowany i dofinansowany, to zyska taktyczne znaczenie dla realizacji celów strategii Europa 2020" - podsumowują eksperci.

    Komisja Europejska analizuje obecnie raport i ma udzielić nań odpowiedzi w nadchodzących tygodniach. Wyniki raportu posłużą również jako dane do dyskusji nad kształtem 8PR.

    "Z zadowoleniem przyjmujemy raport grupy eksperckiej, który wskazuje, że program ramowy wspiera doskonałe projekty oraz ma rozległy i imponujący zasięg" - mówi Europejska Komisarz ds. Badań Naukowych, Innowacji i Nauki, Máire Geoghegan-Quinn.

    "W pełni uwzględnimy zalecenia grupy eksperckiej przy prezentacji na początku przyszłego roku naszych propozycji w zakresie realizacji pozostałej części bieżącego Siódmego Programu Ramowego na rzecz Badań Naukowych, a później jego następcy Ósmego Programu Ramowego. Jestem zdeterminowana, aby stale doskonalić nasze wsparcie badań naukowych i innowacji."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Europejska Rada ds. Badań Naukowych (ERBN, ang. European Research Council, ERC) – niezależna instytucja mająca na celu wspieranie wysokiej jakości badań naukowych poprzez wspieranie najlepszych naukowców, inżynierów i pracowników akademickich, niezależnie od dziedziny badań. Działa w ramach siódmego programu ramowego Unii Europejskiej w dziedzinie badań naukowych. Ustanowiona w lutym 2007 roku na mocy decyzji Rady 2006/972/WE (Dz. Urz. UE L 400 z 19.12.2006). COST – Europejski Program Współpracy w Dziedzinie Badań Naukowo-Technicznych (European Cooperation in Science and Technology), jest międzyrządową instytucją europejską, powołaną w celu rozwijania międzynarodowej współpracy w zakresie badań naukowych prowadzonych w ramach poszczególnych krajowych programów. COST stanowi najstarszy europejski program w dziedzinie naukowej, gdyż został on utworzony już w 1971 r. Obecnie obejmuje on 36 członkowskich krajów Unii Europejskiej oraz krajów współpracujących. CAF (ang. The Common Assessment Framework), Wspólna Metoda Oceny - jest narzędziem kompleksowego zarządzania jakością (TQM) przeznaczonym dla administracji publicznej. Opracowano je w oparciu o Model Doskonałości Europejskiej Fundacji Zarządzania Jakością (EFQM). Metoda CAF zakłada, że osiąganie celów organizacji jest uzależnione od jakości przywództwa, strategii i planowania, ludzi, partnerstwa i zasobów oraz procesów. Są to tzw. kryteria potencjału, w ramach których organizacja powinna podejmować określone działania, aby funkcjonować efektywnie. Działania te ocenia się w odniesieniu do wyników osiąganych przez organizację (zdefiniowanych w ramach tzw. kryteriów wyników). Metodę CAF opracowali eksperci powołani przez dyrektorów generalnych urzędów odpowiedzialnych za administrację w krajach członkowskich Unii Europejskiej (Zespół na rzecz Innowacji w Usługach Publicznych - IPSG, działający w ramach nieformalnej Sieci UE ds. Administracji Publicznej - EUPAN). Metoda powstała w 2000 roku, w latach 2002 i 2006 roku przedstawiono kolejne zrewidowane wersje (CAF2002 i CAF2006). Obecnie aktualna wersja to CAF2013, ogłoszona podczas Europejskiego Spotkania Użytkowników CAF w Oslo w roku 2012. W Europejskim Instytucie Administracji Publicznej (EIPA) działa Centrum Zasobów CAF[1], które prowadzi szkolenia oraz, we współpracy z IPSG, prace nad popularyzacją i rozwojem Metody.

    Konkurs Prac Młodych Naukowców Unii Europejskiej (ang. European Union Contest for Young Scientists, w skrócie EUCYS) jest organizowany przez Komisję Europejską od 1989 roku. Obecnie jest częścią Programu Doskonalenia Badawczego Potencjału Ludzkiego (IHP) w ramach VI Programu Ramowego. Ocenia się, że w Konkursie uczestniczy co roku ponad 30 tysięcy młodych naukowców. Wzmocniona współpraca – mechanizm pozwalający grupie co najmniej dziewięciu państw członkowskich Unii Europejskiej na pogłębienie współpracy w ramach kompetencji niewyłącznych Unii. Celem wzmocnionej współpracy jest "sprzyjanie realizacji celów Unii, ochrona jej interesów oraz wzmocnienie procesu jej integracji". Współpraca ma charakter otwarty - może w niej brać udział każde państwo członkowskie spełniające warunki określone w decyzji ustanawiającej współpracę oraz zobowiązujące się przestrzegać akty prawne już przyjęte w ramach tej współpracy. Współpraca nie może naruszać rynku wewnętrznego ani spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii, a także nie może wprowadzać dyskryminacji żadnego państwa członkowskiego w zakresie handlu ani naruszać zasad konkurencji.

    Sieci Transeuropejskie (ang. Trans-European Networks (TEN) - program przygotowany przez Unię Europejską mający za zadanie rozbudowę i modernizację sieci europejskiej infrastruktury głównych linii spinających kontynent europejski. Został utworzony na mocy Traktatu z Maastricht, w którym zapisano, iż Unia Europejska promuje rozwój sieci transeuropejskich jako kluczowego czynnika niezbędnego dla stworzenia wspólnego rynku i zapewnienia spójności gospodarczej i społecznej. Komisja Europejska przygotowała wytyczne, które określiły zakres, priorytetowe obszary i projekty, wraz z harmonogramem ich realizacji. Utworzono również specjalny instrument finansowy, który zapewnia wsparcie realizacji tych projektów. DOSES (ang. Development of Statistical Experts System – Doses) – Program Rozwoju Systemu Ekspertów Statystycznych – wspólnotowy program Unii Europejskiej, którego nazwa jest akronimem od pełnej angielskiej nazwy programu. Zainicjowany został rozporządzeniem Rady Unii Europejskiej w lipcu 1988 r. Głównym celem programu była pomoc w wymianie informacji statystycznych poszczególnych państw członkowskich. Program skupił się także na wdrażaniu nowych technologii i technik analiz statystycznych (takich samych na terenie całej UE) i jednocześnie ułatwianiu ich zastosowana. Miało się to przyczynić do pełnej koordynacji prac zespołów statystycznych. Istotnym elementem programu było również wspieranie tworzenia banku ekspertów w dziedzinie statystyki.

    program RECITE (ang. Regions and Cities for Europe - Recite) - program Regiony i Miasta dla Europy wspólnotowy program z zakresu polityki regionalnej i strukturalnej, którego nazwa jest akronimem od pełnej angielskiej nazwy programu. Zainicjowany został rozporządzeniem Komisji Europejskiej w 1991 r. Głównym celem programu jest zacieśnianie współpracy między regionami i miastami Unii Europejskiej, które liczą powyżej 50 tysięcy mieszkańców. Program wspiera wymianę doświadczeń między władzami regionalnymi oraz ma na celu poprawę funkcjonowania samorządów lokalnych i regionalnych. Wspiera także projekty, które są specyficzne dla danego miasta lub regionu. Ma na celu także zaawansowaną wymianę informacji pomiędzy regionami i miastami oraz ochronę środowiska naturalnego w obszarach mocno zurbanizowanych. Pierwsza edycja programu zakończona została w 1997 r. Program ESPRIT (ang. European Strategic Programme for Research in Information Technologies) Europejski Program Strategiczny w Dziedzinie Badań Technologii – pierwszy z wielu programów badawczo-rozwojowych Unii Europejskiej zainicjowany 28 lutego 1984 r. Jego nazwa jest akronimem od pełnej angielskiej nazwy programu. Historia tego programu sięga 1970 r., kiedy to powołany został Komitet ds. Badań Naukowych i Technicznych posiadający uprawnienia zarządczo-wykonawcze. Kolejnym etapem było zwołanie tzw. Okrągłego Stołu 12 wiodących firm elektronicznych w celu połączenia wysiłków w dziedzinie badań i rozwoju instytucji wspólnotowych oraz przedsiębiorstw prywatnych. Efektem obrad było powołanie do życia i uruchomienie programu pięcioletniego programu ESPRIT w latach 1984–1989, ESPRIT II w latach 1989–1992 oraz ESPRIT III w latach 1992–1994. Programy te finansowane były z dwóch źródeł: budżetu WE i środków własnych uczestników kontraktów.

    Europejska Komisja na rzecz Demokracji przez Prawo (ang. European Commission for Democracy through Law, fr. Commission européenne pour la démocratie par le droit) – organ doradczy Rady Europy w sprawach konstytucyjnych. Komisja zwana jest również, niekiedy także w dokumentach oficjalnych, „Komisją wenecką” (ang. Venice Commission, fr. Commission de Venise). W jej skład wchodzą eksperci w dziedzinie prawa, przede wszystkim konstytucyjnego i międzynarodowego. Jej siedzibą jest Wenecja.
    Jako organ Rady Europy, Komisja Wenecka nie powinna być mylona z instytucjami Unii Europejskiej.

    Program SPES - (ang. Stimulation Plan for Economic Science) Program Stymulowania Nauk Ekonomicznych - program Unii Europejskiej z dziedziny ekonomicznej zainicjowany w 1989 roku. Jego nazwa jest akronimem od pełnej angielskiej nazwy programu. Dotyczy przede wszystkim stymulowanie mobilności kadry ekonomistów na obszarze UE i EFTA poprzez promocję współpracy w ramach projektów naukowo-badawczych oraz podnoszenia poziomu kształcenia. Do pozostałych zadań programu należy pomoc dla ekonomicznych środowisk uniwersyteckich (przede wszystkim Akademie Ekonomiczne i wyższe uczelnie kształcące z zakresu marketingu i zarządzania), zachęcanie młodych ekonomistów do dalszej pracy naukowo-badawczej (stypendia, fundusze na projekty) oraz wymiana informacji pomiędzy naukowcami państw należących do Unii Europejskiej oraz wspomaganie centrów badawczych.

    Saksoński Dzień Europy Środkowej i Wschodniej (niem. Sächsischer Mittel- und Osteuropatag) został zainicjowany w 2004 r. przez Centrum Kompetencyjne do spraw Europy Środkowej i Wschodniej w Lipsku (Kompetenzzentrum Mittel- und Osteuropa Leipzig e.V., KOMOEL) pod kierownictwem prof. dr Stefana Troebsta, którego celem było stworzenie sieci saksońskich ośrodków badawczych i naukowych, jak również partnerów z Europy Środkowej i Wschodniej. Zamiarem lipskiego centrum KOMOEL jest promowanie badań naukowych związanych z Europą Wschodnią prowadzonych na uczelniach wyższych, jak i w pozauniwersyteckich ośrodkach badawczych oraz wspomaganie współpracy przedsiębiorstw i organizacji kulturalnych z Europą Środkową i Wschodnią. Polityka naukowa definiowana jest jako działalność państwa oraz innych instytucji publicznych mająca na celu takie wpływanie na naukę, które w sposób optymalny przyczyni się do wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego przy jak najlepszym wykorzystaniu środków na badania naukowe. Często do szeroko rozumianej polityki naukowej zalicza się także politykę innowacyjną, której zadaniem jest wprowadzanie wyników badań naukowych, wynalazków i usprawnień do praktyki gospodarczej. Jest to jedna z najmłodszych dziedzin polityki gospodarczej, ukształtowała się dopiero w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Przełomową datą jest rok 1935, kiedy to wydano pracę J.D.Bernala pt. "The Social Function of Science"("Społeczna funkcja nauki"), ujmującą całościowo problemy nauki we współczesnym świecie. W 1967r. we Frascati(Włochy) odbyła się konferencja przedstawicieli krajów skupionych w OECD, w trakcie której wypracowano wiele zaleceń i definicji dotyczących polityki naukowej, będących podstawą obecnego rozwoju tej dziedziny. Dzięki ustaleniom z 1967r. w wielu krajach, także w krajach rozwijających się, utworzono organy decyzyjne a szczeblu rządowym odpowiedzialne za politykę naukową.

    Dodano: 22.11.2010. 16:37  


    Najnowsze