• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zmarł prof. Jan Tarasin

    13.08.2009. 19:57
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Jan Tarasin - polski malarz, grafik, rysownik, fotograf, eseista, członek Drugiej Grupy Krakowskiej, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie - zmarł 8 sierpnia, na miesiąc przed 83. urodzinami. "Jan Tarasin należy do klasyków współczesnego malarstwa polskiego. Jest uważany za przedstawiciela nurtu zmierzającego do abstrakcji, ale w swej twórczości nigdy ostatecznie nie zerwał więzi ze sztuką przedstawiającą" - tak o twórczość zmarłego malarza pisała krytyk sztuki Ewa Gorządek.

    Jan Tarasin urodził się 11 września 1926 roku w Kaliszu. Jego ojciec był matematykiem, a matka historykiem. Jak sam wspominał, rysował i malował od najmłodszych lat, starał się też gromadzić reprodukcje znanych dzieł sztuki. "Miałem już chyba dziesięć lat, gdy znajomy malarz pożyczył mi książkę z jednobarwnymi reprodukcjami Cezanne'a i album ze stoma faksymilowymi szkicami i rysunkami Rembrandta. Chodziłem przez pewien czas zupełnie porażony ich niepojętą, niepowtarzalną ekspresją" - napisał Tarasin tekście, w którym podsumowywał swoją drogę artystyczną.

    W 1946 roku zdał maturę w Liceum im. Kazimierza Wielkiego w Olkuszu, a następnie egzamin do krakowskiej ASP. W latach 1946-51 studiował malarstwo w pracowniach profesorów Radnickiego, Pronaszki, Taranczewskiego, a grafikę u profesorów Jurkiewicza i Srzednickiego. Zadebiutował w roku 1948 na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie, z czasem przystąpił do Drugiej Grupy Krakowskiej. W latach 1963-1967 wykładał na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1967 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie w roku 1974 objął Samodzielną Pracownię Malarstwa na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

    W 1985 roku mianowany został profesorem nadzwyczajnym. W roku 1987 objął stanowisko rektora warszawskiej ASP, które sprawował do 1990 roku. Otrzymał liczne nagrody, w tym m.in. za cykl litografii "Dom" na Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki w Arsenale (Warszawa, 1955 r.), I nagrodę na I Biennale Grafiki (Kraków, 1960 r.), nagrodę gazety "Yomiuri" na Międzynarodowej Wystawie Młodych Plastyków (Tokio, 1964 r.), Nagrodę Krytyki im. Cypriana Norwida - za najlepszą wystawę indywidualną w Warszawie (1976 r.) i Nagrodę im. Jana Cybisa za rok 1984. Jego prace znajdują się w licznych zbiorach muzealnych - w kraju i poza jego granicami.

    Tarasin uprawiał malarstwo, grafikę warsztatową (litografia, serigrafia) i użytkową (plakat) oraz refleksję teoretyczną o sztuce. Jedną z bardziej znanych prac artysty jest propagandowy plakat: "Bumelant to dezerter z frontu walki o pokój i silną Polskę" z 1952 r. W tym czasie tworzy też m.in. Cykl Nowohucki i martwe natury.

    "W 1955 roku zaczynam więcej malować. Nieco wyabstrahowane przedmioty z moich martwych natur coraz bardziej nabierają autonomicznych cech, odrealniają się w swojej warstwie znaczeniowej, ale nic nie tracą ze swoich cech materialnych jak ciężar, materia, dynamiczność lub statyczność itp. Przede wszystkim jednak zasadniczego znaczenia nabiera nie ich jednostkowa charakterystyka, a wzajemne stosunki miedzy nimi, cała sytuacja (...) Cały okres od 1955 do 1960 roku to intensywna praca nad zbudowaniem tego nienazwanego, ale bardzo konkretnego i materialnego świata" - wspominał Tarasin.

    O latach późniejszych pisał, że to okres coraz bardziej intensywnego niedosytu i dalszych poszukiwań twórczych. "Prace zaczęły oscylować pomiędzy specyficznym zapisem, a materialną relacją, ważny stawał się ostateczny wynik powstałych konfiguracji, stopień umowności czy materialności poszczególnych elementów, dynamiczna tendencja powstająca z tych powiązań. W tym zrelatywizowaniu +moich przedmiotów+ do zredukowanych prawie +do zera+ punktów, poprzez na wpół realne i umowne embriono-znaki po obdarzone wszelkimi cechami materialnej egzystencji przedmioty, znajdujące się w rejestrze rzeczy istniejących, a także tych możliwych dopomógł mi notatnik-szkicownik" - wspominał malarz.

    Informację o śmierci Jana Tarasina, jako pierwszy podał dziennik "Rzeczpospolita" w wydaniu internetowym.

    Źródło:
    naukawpolsce.pl

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Kamil Smala (ur. 7 września 1984 w Bielsku-Białej) – polski grafik, malarz, rysownik, a także były gitarzysta zespołu Myopia. Odbył studia w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, na Wydziale Grafiki Warsztatowej. W 2009 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem ASP w Katowicach, któremu towarzyszyła indywidualna wystawa grafik w galerii sztuki Fra Angelico w Katowicach. Uczestniczył także w wielu wystawach zbiorowych m.in. w wystawie 21 w salonie Toyoty, w Chorzowie, w 2005 r., wystawie poświęconej sztuce figuratywnej Figurama 2009 w Pradze i wystawie pt. Reaktywacja Matrycy w galerii Art Nova 2. Laureat nagrody Rektora ASP we Wrocławiu na VI Ogólnopolskim Biennale Grafiki Studenckiej w Poznaniu, w 2009 roku. Artysta odbywał także staż w Pracowni Druku Wypukłego prof. Mariusza Pałki na ASP w Katowicach. Włodzimierz Kugler (ur. w roku 1882 w Krakowie, zm. w roku 1946) – polski malarz i grafik – głównie skupiał się na obserwacji natury. Malował nastrojowe pejzaże, często ze sztafażem, motywy zwierząt, ptaków, drzew, jezior. Kugler studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach malarstwa sztalugowego u mistrzów takich jak Józef Mehoffer czy Leon Wyczółkowski. Rafał Pomorski (ur. w 1921 roku – zm. w 1974 roku) – artysta malarz, pedagog. Studiował w Instytucie Sztuk Plastycznych w Krakowie oraz w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych w Warszawie. Jego debiutem artystycznym był udział w krakowskiej wystawie Salonu Wiosennego w 1945 r. Od tego roku związany był też z katowickim Oddziałem ZPAP, jako jeden z jego zalożycieli. Jako nauczyciel akademicki wykladał w krakowskiej ASP, w jej filii w Katowicach na Wydziale Grafiki. W latach 1941 - 1974 prowadził tam pracownię malarstwa i był wieloletnim kierownikiem Katedry Kształcenia Ogólnoplastycznego. Przedtem był także nauczycielem w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych.

    Jan Tarasin (ur. 11 września 1926 w Kaliszu, zm. 8 sierpnia 2009 w Warszawie), polski malarz, grafik, rysownik, fotograf, eseista, profesor ASP w Warszawie. Barbara Elżbieta Pniewska (ur. 1 marca 1923 w Warszawie, zm. w 15 grudnia 1988) – polska metaloplastyczka, córka Bohdana Pniewskiego, absolwentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Absolwentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, studiowała także na Akademii w Krakowie. Brała udział w Wystawie Młodej Plastyki w warszawskim Arsenale w 1955 roku. Jej prace znajdują się w wielu kolekcjach zagranicznych, m.in. Oppenheim Collection of Modern Polish Art w Los Angeles. Tworzyła obrazy technikami własnymi. Najbardziej charakterystyczne cechy twórczości Pniewskiej to synteza awangardowej konstrukcji malarskiej i tradycyjne oraz tworzywo spoza malarskiego warsztatu – drewno, blacha i gwoździe.

    Franciszek Bunsch (ur. 1926 w Bielsku) – polski malarz i grafik, przedstawiciel krakowskiej szkoły grafiki warsztatowej, specjalizuje się w metaforycznej wizji rzeczywistości. Studiował malarstwo u prof. Eugeniusza Eibischa i grafikę pod kierunkiem profesorów Andrzeja Jurkiewicza, Ludwika Gardowskiego i Konrada Srzednickiego w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, następnie odbył dwuletni staż w Akademie Vytvarnych Umeni w Pradze. Syn Adama Bunscha i Ludwiki Bunsch z d. Kunaszowskiej (1898-1981). Galeria Sztuki Współczesnej „Esta” – galeria sztuki współczesnej założona w 1998 w Gliwicach. Swoją działalność rozpoczęła prezentacją grafiki komputerowej Krzysztofa Kiwerskiego. W następnym roku swoje grafiki komputerowe po raz pierwszy pokazywał Zdzisław Beksiński. Galeria posiada wyłączność na prezentację twórczości graficznej tego artysty. Poza grafiką wystawiane są prace rysunkowe i malarskie. Poza wspomnianymi w galerii prezentowali się m.in.: Jan Dobkowski, Stanisław Fijałkowski, Jan Tarasin, Ryszard Otręba, Jerzy Nowosielski, Franciszek Maśluszczak, Tadeusz Łapiński.

    Katarzyna Karpowicz (ur. 4 listopada 1985 w Krakowie) - malarka. W 2005 roku ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie i zaczęła studia na Wydziale Malarstwa krakowskiej ASP. Do 2008 roku studiowała w pracowni prof. Grzegorza Bednarskiego. Dyplom z malarstwa obroniła w 2010r w pracowni prof. Leszka Misiaka. Maksymilian Brożek (ur. 5 listopada 1897 w Tarnowie, zm. w 1977 w Limanowej) – polski malarz i grafik. Ukończył Szkołę Powszechną, a następnie Wyższą Szkołę Realną w Tarnowie. Świadectwo dojrzałości otrzymał w roku 1916. Studia kontynuował w latach 1916 – 1923 w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u Jacka Malczewskiego i Stanisława Dębickiego. Ukończył także Państwowy Instytut Robót Ręcznych w Warszawie w roku 1930. Wcześniej bo w 1928 roku zdał Egzamin Państwowy z rysunków i malarstwa w Krakowie. Kończąc Akademię Sztuk Pięknych nabył tytuł artysty malarza. Swoje prace wystawiał między innymi w Toruniu, Lublinie i Krakowie. Malował portrety, pejzaże i sceny rodzajowe. Zajmował się rysunkiem, grafiką i ilustracjami do książek, np. ilustracje do utworów Adama Mickiewicza. Nazywano go „ostatnim malarzem Młodej Polski”.

    Stanisław Rodziński (ur. 8 marca 1940 w Krakowie) – malarz, profesor Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, autor licznych publikacji o sztuce. W latach 1996-2002 pełnił funkcję rektora krakowskiej ASP. W latach 1981 - 1989 uczestnik Ruchu Kultury Niezależnej. Od roku 1963 brał udział w ponad dwustu wystawach malarstwa i rysunku, w wystawach sztuki polskiej za granicą, a także w wystawach związkowych, muzealnych i tematycznych. W swojej twórczości podejmuje m.in. motywy ikonograficzne chrześcijaństwa i tematykę pasyjną. W lutym 1978 został członkiem Towarzystwa Kursów Naukowych.

    Edward Hantulik (ur. 1949- zm. 28 czerwca 1994) - malarz, tyszanin z pochodzenia i urodzenia. Absolwent krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, studiował w latach 1977-1982 pod kierunkiem prof. Juliusza Joniaka i Jerzego Nowosielskiego. Zapowiadał się na wybitnego twórcę, otrzymał w 1987 roku stypendium twórcze Ministerstwa Kultury i Sztuki. Jako jeden z "młodych gniewnych" twórców wystawił swoje obrazy w katowickim Biurze Artystycznym - wystawa indywidualna i retrospektywna. Brał udział w 1984 roku w biennale Sztuk Współczesnych w Szczecinie. Jego dorobek twórczy sięgnął ponad 200 prac malarskich, tyleż samo rysunków i kilkanaście rzeźb.

    Stefan Jan Chabrowski (ur. 23 grudnia 1937 roku w Częstochowie), artysta malarz. Studia i dyplom w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, na Wydziale Malarstwa i Grafiki w pracowni prof. Jana Świderskiego i prof. Mieczysława Wejmana. Debiutował w 1963 roku w Galerii Boccacio w Rzymie. Początkowo zajął się tworzeniem dzieł abstrakcyjnych jednak pod wpływem swojego nauczyciela malarza kolorysty Jana Świderskiego zajął się malarstwem realistycznym a w szczególności pejzażem, który stał się jego specjalnością. Oprócz pejzaży maluje martwe natury i portrety. Antoni Kawałko (ur. 15 lipca 1938 w Majdanie Ruszowskim) – polski artysta malarz i grafik. W 1957 ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Zamościu. Studiował na Wydziale Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Po ukończeniu studiów podjął samodzielną działalność artystyczną, która owocowała szeregiem wystaw, głównie w środowisku artystycznym Krakowa. W latach 60. odbył podróże artystyczne po krajach Dalekiego Wschodu i Australii, m.in. spędził blisko rok w Indonezji, gdzie stworzył wiele obrazów i grafik.

    Roman Zakrzewski (ur. 31 lipca 1955 w Oświęcimiu) – artysta malarz. Ukończył Liceum Plastyczne w Bielsku-Białej. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom uzyskał w pracowni prof. Jerzego Nowosielskiego w 1985 roku. Malarstwo artysty, którego głównym tematem jest portret kobiecy, nawiązuje do klasycznych wartości. Mieszka i tworzy w Krakowie. Waldemar Węgrzyn (ur. 30 maja 1959 w Krakowie) – polski grafik, malarz. Odbył studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Wydziału Grafiki w Katowicach. Uzyskał dyplom wyróżniony medalem w 1988 roku, stypendysta Ministra Kultury i Sztuki w 1989 roku. Od 1989 roku pracuje jako wykładowca na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, gdzie prowadzi pracownię sitodruku. Wystawiał swoje prace w 1991 roku w Galerii Doroty Kabiesz w Düsseldorfie, w 2000 r. w Muzeum w Gliwicach, w 2003 r. w Galerii Sukiennice w Krakowie. Uczestniczył, także w wielu wystawach zbiorowych takich jak: Bielska Jesień, Międzynarodowe Triennale Grafiki w Krakowie w 2000, 2003 i 2006 roku, Triennale Grafiki Polskiej w Katowicach, w 2003 i 2006 roku, 11 International Biennial Print and Drawing w Tajpej, na Tajwanie w 2004 roku. Laureat kilku nagród m.in.: złoty medal na Międzynarodowym Triennale Grafiki w Kanagawie, w Japonii w 2001 roku. W roku 2005 otrzymał tytuł profesora sztuk plastycznych z rąk prezydenta III Rzeczypospolitej. Prowadzi letnią szkołę sztuk Uccello we Włoszech.

    Ryszard (Richard) Tylman (ur. 30 stycznia 1952 r. w Krakowie) – poeta, eseista, tłumacz, artysta malarz. Studiował na Wydziale Malarstwa i Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Współtwórca studenckiej jednodniówki poetyckiej Skarpa. Od 1982 roku mieszka w Vancouver w Kanadzie. Profesjonalnie związany z przemysłem graficznym. Nagrodzony Pierwszą Nagrodą w dziedzinie ilustracji w konkursie Graphex Stowarzyszenia Grafików Kanadyjskich w 1991 roku. Andrzej Bieńkowski - (ur. 1946 w Warszawie) malarz, etnograf, pisarz. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Malarstwa w pracowni Jana Cybisa oraz na Wydziale Grafiki, dyplom w 1971. Od 1980 roku pracuje na Wydziale Wzornictwa warszawskiej ASP jako wykładowca, od 1995 jest profesorem, prowadzi pracownię malarstwa i rysunku. W 1980 roku rozpoczyna badania etnograficzne - projekt Muzyka Odnaleziona. Interesuje go wieś ze swoimi problemami, ale przede wszystkim muzyka, losy i kondycja muzykantów-wiejskich artystów. Poszukuje instrumentów, odnawia je, rekonstruuje dawne kapele wiejskie. Dokumentuje początkowo w Radomskiem, Rawskim, Łódzkim, później także Lubelskim, od 2003 roku na Ukrainie. W trakcie swoich wypraw na wieś zgromadził wielkie prywatne archiwum etnograficzne, zawierające tysiące nagrań audio, video, zdjęć (w tym archiwalnych) oraz instrumentów. Współpracował z warszawskim Domem Tańca, prezentował swoje nagrania w 2 programie PR (wraz z Marią Baliszewską) w audycjach p.t. Muzyka Odnaleziona. Współpracuje z Januszem Prusinowskim przy realizacji projektu Mazurki Reaktywacja.

    Dodano: 13.08.2009. 19:57  


    Najnowsze