Pojawiają się lepsze modele prognozowania sztormów :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

O problemach hydrologii w Centrum Badań Kosmicznych PAN w Warszawie

Test na skażenie gleby udoskonalony dzięki dżdżownicom

Rozkwitająca flora państwa przylądkowego dzięki zróżnicowaniu gleby

Zdaniem naukowców leczenie przeciwretrowirusowe HIV lepiej zacząć wcześniej niż później

Warsztaty dla młodych naukowców i doktorów - badania nad innowacyjnymi rozwiązaniami dla osób starszych, Lecce, Włochy

Suche regiony na świecie marzą o ulewach, które nawodnią ich spieczone gleby. Nowe badania międzynarodowe nad powstawaniem burz mogą udoskonalić prognozowanie opadów w suchych regionach, zwłaszcza w Afryce, gdzie susze i krótkie okresy wegetacji to norma. Badania, których odkrycia zaprezentowano w czasopiśmie Nature Geoscience, zostały częściowo dofinansowane z unijnego grantu z budżetu Szóstego Programu Ramowego (6PR).

Naukowcy z Australii, Francji i Wlk. Brytanii, pracujący pod kierunkiem Centrum Ekologii i Hydrologii w Wlk. Brytanii, przeanalizowali region Sahelu w Afryce Zachodniej na podstawie zdjęć satelitarnych wysokiej rozdzielczości. Odkryli, że powstawanie burz pozostaje pod wpływem krótkich zmian w wilgotności gleby nad obszarami zaledwie kilkudziesięciu kilometrów.

Zdaniem naukowców w Sahel może w mgnieniu oka uderzyć monsun. A zatem dla rolników kluczowe znaczenie ma prawidłowa ocena odpowiedniego momentu na rozpoczęcie sadzenia i przewidywanie początku pory deszczowej. Dysponowanie tymi danymi może, zdaniem naukowców, oznaczać różnicę: dobre zbiory albo ich brak.

W skrócie udoskonalone modelowanie prognostyczne może okazać się strategicznym narzędziem dla osób polegających na wiedzy o tym, kiedy spadnie deszcz. Jeden zły ruch może wpędzić w kłopoty gospodarcze, a nawet doprowadzić do śmierci.

W latach 2006 - 2010 zespół przejrzał zdjęcia satelitarne wykonywane co 15 minut w skali kilku kilometrów, aby zbadać dzień po dniu powstawanie burz w porze deszczowej.

Łącznie analizie poddano 3.765 burz na przestrzeni 2,5 mln kilometrów, dzięki czemu zespół pozyskał potrzebne dane do ustalenia, jak często, kiedy i gdzie tworzy się konwekcja (tj. powstają chmury).

Odkryto, że zmienność wilgotności gleby na długościach rzędu od 10 do 40 km silnie oddziałuje na proces powstawania burz, co potwierdzone było pojawianiem się chmur konwekcyjnych. Naukowcy twierdzą, że szansę na powstanie ulewy podwajają się nad silnymi gradientami wilgotności gleby w porównaniu z tymi nad jednolitymi warunkami wilgotności gruntu. W sumie 37% zaczątków burz zanalizowanych przez naukowców przeszło w deszcz nad najwyższymi, 25% gradientami wilgotności gleby.

"Opady deszczu trudno przewidzieć, zwłaszcza w regionach takich jak Sahel, gdzie duże burze mogą powstać z niczego w ciągu kilku godzin" - mówi naczelny autor artykułu dr Chris Taylor z Centrum Ekologii i Hydrologii. "Odkryliśmy, że obszary o kontrastującej wilgotności gleby odgrywają istotną rolę w tworzeniu nowych burz, a czynnik ten nie jest uwzględniany w obecnych modelach klimatycznych. Wyniki naszych badań pokazują, że to oddziaływanie ma istotne znaczenie dla zazwyczaj jednej burzy na osiem, w regionie szczególnie podatnym na susze i niskie plony."

Dr Taylor dodaje, że wykorzystanie danych generowanych przez satelity wyposaża naukowców w środki do doskonalenia prognoz pogody i przyszłego klimatu na podstawie modeli.

Wypowiadając się na temat wyników badań, współautor dr Phil Harris z Centrum Ekologii i Hydrologii stwierdził: "Z uwagi na fakt, że ten zbiór danych jest znacznie większy niż we wcześniejszych badaniach i obejmuje kilka lat, jesteśmy bardziej pewni wyników. Teraz, kiedy możemy ująć ten proces ilościowo i zapewnić modelom klimatycznym odpowiednie warunki do obróbki, istnieje większe prawdopodobieństwo, że zainicjują one burze w odpowiednich miejscach."

Wkład w badania wnieśli naukowcy z Centre National de Researches Météorologiques (CNRM) we Francji i Uniwersytetu Macquarie w Australii.

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Żyzność gleby naturalna zdolność gleby do zaspokajania potrzeb roślin. Stanowi ona zespół morfologicznych, fizycznych, chemicznych, fizykochemicznych, biochemicznych i biologicznych właściwości gleby, zapewniających roślinom odpowiednie warunki wzrostu. Jest wypadkową naturalnej zasobności i właściwości gleby. pełny tekst

Żyzność gleby - naturalna zdolność gleby do zaspokajania potrzeb roślin. Stanowi ona zespół morfologicznych, fizycznych, chemicznych, fizykochemicznych, biochemicznych i biologicznych właściwości gleby, zapewniających roślinom odpowiednie warunki wzrostu. Jest wypadkową naturalnej zasobności i właściwości gleby. pełny tekst

Trudność uprawy roli - cecha gleby ustalana na podstawie nachylenia terenu, ciężkości gleby w uprawie oraz zakamienienia warstwy ornej. Graniczne nachylenie stoku, na którym możliwe jest stosowanie uprawy mechanicznej, wynosi 12 stopni. pełny tekst

Wilgotność optymalna jest to wilgotność gleby, przy której w ustalonych (normowych) warunkach ubijania można osiągnąć maksymalne zagęszczenie gruntu. Badanie wilgotności optymalnej jest przeprowadzane za pomocą aparatu Proctora. Wilgotność optymalną ustala się najczęściej przy projektowaniu nawierzchni drogowych, boisk, czy nasypów ziemnych. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".