Cmentarz Poległych w Bitwie Warszawskiej w Ossowie cmentarz wojenny w Ossowie, w miejscu walk bitwy warszawskiej w czasie wojny polsko-bolszewickiej w sierpniu 1920. pełny tekst

Barbara Elżbieta Pniewska (ur. 1 marca 1923 w Warszawie, zm. w 1988) polska metaloplastyczka, córka Bohdana Pniewskiego, absolwentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Absolwentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, studiowała także na Akademii w Krakowie. Brała udział w Wystawie Młodej Plastyki w warszawskim Arsenale w 1955 roku. Jej prace znajdują się w wielu kolekcjach zagranicznych, m.in. Oppenheim Collection of Modern Polish Art w Los Angeles. Tworzyła obrazy technikami własnymi. Najbardziej charakterystyczne cechy twórczości Pniewskiej to synteza awangardowej konstrukcji malarskiej i tradycyjne oraz tworzywo spoza malarskiego warsztatu drewno, blacha i gwoździe. pełny tekst

Mazowiecki Festiwal Chórów Akademickich "Vivat Academia" - festiwal muzyczny organizowany co dwa lata od 2007 r. przez Chór Akademicki Politechniki Warszawskiej oraz Niezależne Zrzeszenie Studentów Politechniki Warszawskiej. Odbywa się w Małej Auli Politechniki Warszawskiej. pełny tekst

Bitwa pod Komarowem bitwa pomiędzy bolszewicką 1 Armią Konną, a polską 1 Dywizją Jazdy w trakcie wojny polsko-bolszewickiej. Największa bitwa konnicy w wojnie polsko-bolszewickiej. Bitwa stanowiła moment zwrotny na południowym froncie, porównywalny z wcześniejszą bitwą warszawską. Po bitwie warszawskiej, pod Komarowem polska 1 Dywizja Jazdy pokonała 1 Armię Konną Budionnego idącą z odsieczą wojskom Tuchaczewskiego. W bitwie udział brało 6 pułków polskich i 20 radzieckich (łącznie 70 szwadronów). pełny tekst

Antoni Hofer - fortepianomistrz, majster cechowy urodzony ok. 1820 r., zmarł ok. 1880. Od ok. 1845 r., przebywał w Warszawie, kiedy przez małżeństwo z Magdaleną z Hildtów, wdową po J. Männlingu, przejął wytwórnie fortepianów i prowadził ja pod własnym nazwiskiem, ul. Elektorata 795. W 1846 r. uzyskał trzy letni patent na ulepszenie mechaniki angielsko-wiedeńskiej. Około 33% produkcji było eksportowane do Rosji. Na wystawie warszawskiej w 1857 r., prezentował fortepiany z mechaniką angielską i wiedeńską, za które uzyskał pochwałę. Na początku 1866 wytwórnia wyprodukowała swój 1000 instrument, rocznie produkowano ok. 102 instrumentów. W 1870 r., fortepian koncertowy Hofera z mechaniką systemu Erarda (z podwójną repetycją) i fortepian gabinetowy z mechanika systemu Pleyela zyskały na wystawie w Petersburgu medal srebrny i uznanie znawców, którzy ocenili je wyżej od oryginalnych instrumentów Erarda i Pleyela. W 1873 r,. na wystawie w Wiedniu nagrodzono medalem zasługi fortepian koncertowy Hofera, eksponowano także fortepian salonowy. W 1879 r., po pożarze 28 XII przeniesiono zakład na ul. Orląt 4. Ogółem wytwórnia zbudowała ponad 2500 fortepianów i pianin. Ok. 1880 fabrykę przejął J. Hildt. Do dziś zachowało się wiele instrumentów w zbiorach prywatnych i muzealnych. pełny tekst