Powstaje trójwymiarowy model świątyni Totmesa III z Deir el-Bahari :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Archeolodzy odkryli inskrypcje budowniczych świątyni Totmesa III w Deir el-Bahari

Wykład o świątyni Totmesa III w Państwowym Muzeum Archeologicznym

Badacz najstarszej świątyni świata w Warszawie

Polacy wykonali badania georadarowe w świątyni Hatszepsut

Odkryto nieznany posąg ozyriacki obok świątyni Hatszepsut

Polscy inżynierowie zabezpieczyli fragment słynnej egipskiej świątyni

Zespół specjalistów pod kierunkiem dr Moniki Dolińskiej składający się z naukowców z Muzeum Narodowego w Warszawie i Politechniki Wrocławskiej pracuje nad wirtualną rekonstrukcją zupełnie zniszczonej świątyni faraona Totmesa III w Deir el-Bahari w Górnym Egipcie.

Kolejny, czwarty sezon prac misji archeologicznej reaktywowanej po dwunastoletniej przerwie, na terenie świątyni grobowej Totmesa III, zakończył się pod koniec grudnia.

Ekspedycja funkcjonuje w Egipcie od 1978 roku w ramach Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW im. Prof. K. Michałowskiego. "Zajmujemy się badaniem pozostałości świątyni najwybitniejszego władcy XVIII dynastii Nowego Państwa, która została odkryta i odkopana przez Polaków w latach 1961-67. Celem działania misji jest całościowa publikacja świątyni Totmesa III oraz częściowa rekonstrukcja jej reliefowej i polichromowanej dekoracji" - wyjaśnia dr Monika Dolińska.

Jak co roku archeolodzy poszukiwali połączeń między fragmentami już odtworzonej dekoracji oraz wypełniali luki w rekonstruowanych odcinkach ścian.

"Choć po wielu latach badań wiemy już, jak wyglądał program ikonograficzny większości pomieszczeń świątyni, wciąż pozostaje wiele do ustalenia. Tym razem udało nam się określić, jak prezentowała się dekoracja odrzwi w kilku pomieszczeniach w części zachodniej, a także znacznie uzupełnić rekonstrukcję scen w sali kolumnowej i pomieszczeniach kultu królewskiego" - dodaje dr Dolińska.

Ważną i do tej pory nie rozstrzygniętą w satysfakcjonujący dla archeologów sposób kwestią jest wygląd świątyni od frontu, oraz jej połączenie z dwoma starszymi przybytkami w sąsiedztwie - świątyniami Mentuhotepa II i Hatszepsut.

"Prawdziwym wyzwaniem dla architektów Totmesa III było wpasowanie konstrukcji dokładnie pomiędzy dwie starsze świątynie. W tym sezonie, korzystając z udziału w misji architektów z Politechniki Wrocławskiej zajęliśmy się właśnie tym problemem" - mówi dr Dolińska.

Archeolog ujawnia, że nowe wnioski z ostatniego sezonu będą podstawą nowej propozycji wyglądu bryły świątyni w jej frontalnej partii. Jednocześnie trwają prace nad rekonstrukcją 3D świątyni Totmesa III, którą przygotowuje współpracująca z misją architekt Daria Tarara z Poznania.

Wirtualna odbudowa świątyni musi zastąpić odbudowę rzeczywistą, niemożliwą ze względu na szczątkowy stan zachowania dekoracji ściennej. Konserwatorzy z Muzeum Narodowego w Warszawie rekonstruują tylko fragmenty ścian tworzących najlepiej zachowane sceny. Zabezpieczają również kruchą polichromię na delikatnych reliefach.

"Mamy nadzieję, że zaproponowane rozwiązania pozwolą stworzyć realistyczny model tej budowli, wzbogacony o fotograficzną rekonstrukcję niektórych zrekonstruowanych scen" - podsumowuje archeolog.

Świątynia Totmesa III pochodząca z XV wieku p.n.e., uległa całkowitej zagładzie kilkaset lat po wzniesieniu. Zapewne na skutek trzęsienia ziemi na jej teren spadły głazy, które potoczyły się z otaczających ją wzgórz. Po tym wydarzeniu święty przybytek nie nadawał się do użytku. Częściowo zburzona świątynia zamieniona została w kamieniołom, aż wreszcie w X wieku p.n.e. zasypał ją - na trzy tysiąclecia - osuwający się ze skał gruz i piach.

PAP - Nauka w Polsce, Szymon Zdziebłowski

krf/

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Senenmut - Syn Mut (również : Senemut lub Senmout), wysoki urzędnik w Starożytnym Egipcie. Zaufany sługa królowej Hatszepsut, dla której wybudował między innymi świątynię grobową w Deir el-Bahari. pełny tekst

Polsko-egipska Archeologiczna i Geologiczna Misja Skalna - prowadzi badania na skalnej półce położonej nad świątynią królowej Hatszepsut w Deir el-Bahari w Egipcie. Powstała w 1998 r. w wyniku umowy pomiędzy Centrum Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego im. Kazimierza Michałowskiego a władzami Uniwersytetu w Tanta, a następnie Uniwersytetu Ain Shams w Kairze. Ze strony polskiej kierownikiem Misji jest od początku prof. dr hab. Andrzej Niwiński z Instytutu Archeologii UW, ze strony egipskiej - prof. Shafia Bedier z Wydziału Sztuki Uniwersytetu Ain Shams w Kairze. pełny tekst

Neferu II żona i siostra Mentuhotepa II z XI dynastii. Ojcem Neferu II był poprzednik Mentuhotepa II Intef III, a matką Neferukauit. Grób Neferu II znajdował się na północny wschód od kompleksu świątynnego jej męża Mentuhotepa II w Deir el-Bahari. pełny tekst

Metropolitan House - dom w Tebach Zachodnich w Egipcie, wybudowany w 1912 roku na zboczu niewielkiego wzgórza Chocha ograniczającego Assasif od południa. Dom powstał w bardzo krótkim czasie na potrzeby misji Metropolitan Museum of Art z Nowego Jorku. W fundamentach Metropolitan House do dziś można spotkać dekorowane bloki z grobowców lub świątyń. W ciągu ostatnich 40 lat dom częściej nazywany jest beit Bulandi (arab. "dom polski"). Stacjonują w nim polskie misje badawcze pracujące nad rekonstrukcją świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari. pełny tekst

Skrytka-grobowiec, znajdujący się na południe od świątyni Hatszepsut w dolinie Deir el-Bahari, w Tebach Zachodnich. Pierwotnie głęboki skalny grobowiec wykuty dla królowej Inhapi, jednej z małżonek królewskich z czasów XVII dynastii. Grobowiec urządzony w czasach XXI dynastii przez kapłanów pod przewodnictwem Pinodżema II (później również tam pochowanego). pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".