Pracownicy hospicjów: nie potrafimy rozmawiać z dziećmi o śmierci :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

"Mówimy po francusku" - portal do nauki języka dla dzieci

Michael Hanlon: "10 pytań, na które nauka nie znalazła (jeszcze) odpowiedzi" - recenzja

Specjaliści zachęcają Polaków: "Badaj dno oka"

Druga edycja cyklu regionalnych konferencji "Nowoczesne technologie w szkole"

"Myślenie na głos" pomaga rozwiązywać zadania z matematyki

Nie potrafimy rozmawiać z dziećmi o umieraniu; traktujemy słowo śmierć jak jeszcze jeden brzydki wyraz, którego lepiej unikać. Także psychoterapeuci nie są przygotowani do poruszania tego tematu - alarmują pracownicy hospicjów, pracujący z dziećmi osieroconymi.

O tym, jak wspierać dzieci osierocone, dyskutowano podczas debaty zorganizowanej w warszawskiej Szkole Wyższej Psychologii Społecznej (SWPS) przez Fundusz Dzieci Osieroconych działający przy Fundacji Hospicyjnej w ramach VII kampanii "Hospicjum to też życie".

"Kiedy mówimy dziecku, że ktoś zginął, ono oczekuje, że ten ktoś się znajdzie; gdy usłyszy, że rodzic odszedł, uzna, że prędzej czy później wróci, będzie czekać. Rozmawiając z dziećmi o śmierci, musimy mówić jasno i zrozumiale" - mówiła dr Barbara Arska-Karyłowska, kierownik Akademickiego Centrum Psychoterapii działającego przy SWPS.

"Oswoiliśmy już początek życia, potrafimy mówić o tym, skąd się biorą dzieci, ale wciąż nie potrafimy mówić o końcu życia. Jednak to my bardziej boimy się śmierci, tego, co jest potem, a dzieci są tego naturalnie ciekawe" - przekonywała psycholog Dorota Zawadzka, autorka poradników dla rodziców i współautorka programów telewizyjnych na temat wychowywania dzieci.

Jej zdaniem na temat śmieci należy rozmawiać z dziećmi nie tylko wtedy, gdy się z nią stykają, ale także np. w szkołach. Jednak - jak zauważyła Arska-Karyłowska - ani nauczyciele, ani psycholodzy nie są przygotowani do tego, by poruszać ten temat.

Także Bożena Winch, psycholog i psychoterapeutka pracująca w hospicjum, wyraziła ubolewanie, że nikt nie uczy pedagogów ani psychoterapeutów, jak rozmawiać z osobami osieroconymi. "Przede wszystkim trzeba nauczyć tego dorosłych, kształcić specjalistów, mówić w mediach, że śmierć jest częścią życia. Musimy umieć o tym rozmawiać, nie używając określeń zastępczych. Dorosłość zobowiązuje" - mówiła.

Podkreśliła, że często jedyne, co można zrobić, by pomóc osobie osieroconej, to nie unikać tematu. "Ludzie ich nie dostrzegają, spuszczają oczy, bo nie wiedzą, jak się zachować. A dzieci osierocone to także te, które straciły rodzeństwo. Często ich rodzice są pogrążeni we własnym bólu, a one potrzebują, by ktoś zwrócił na nie uwagę" - mówiła Winch.

Arska-Karyłowska zauważyła, że w naszej kulturze zanikły rytuały związane z umieraniem i nie bardzo wiemy, co robić, gdy śmierć wydarzy się w sąsiedztwie. "A te rytuały pomagały w przeżyciu żałoby" - zaznaczyła.

Specjaliści z hospicjów, którzy na co dzień pracują z osieroconymi dziećmi, zwracali uwagę, że ich rodziny często są w trudnej sytuacji materialnej, dlatego, oprócz wsparcia psychologicznego, oferują im różnego rodzaju zajęcia rozwijające indywidualne zainteresowania, na które ich rodzice nie mogliby sobie pozwolić: muzyczne, sportowe, taneczne, a także wyjazdy wakacyjne.

W Polsce jest około 280 hospicjów domowych i 65 hospicjów stacjonarnych. Fundusze na utrzymanie hospicjów uzyskiwane są z NFZ, od sponsorów oraz indywidualnych darczyńców.

"Hospicjum to też Życie" jest coroczną kampanią, która ma uwrażliwić Polaków na potrzeby umierających oraz ich bliskich. Fundacja Hospicyjna prowadzi portal www.hospicja.pl.

PAP - Nauka w Polsce, Agata Kwiatkowska

itm/bsz

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Problem NP-zupełny (NPC) czyli problem zupełny w klasie NP ze względu na redukcje wielomianowe, to problem, który należy do klasy NP oraz dowolny problem należący do NP może być do niego zredukowany w czasie wielomianowym. Czasami zamiast redukcji w czasie wielomianowym używa się redukcji w pamięci logarytmicznej. Pytanie, czy są to definicje równoważne pozostaje pytaniem otwartym. Taka definicja problemów NP-zupełnych implikuje fakt, że jeśli tylko potrafimy rozwiązać jakikolwiek problem NP-zupełny w czasie wielomianowym, to potrafimy rozwiązać w czasie wielomianowym wszystkie problemy NP. Problemy NP-zupełne można więc traktować jako najtrudniejsze problemy klasy NP (z punktu widzenia wielomianowej rozwiązywalności). pełny tekst

Krakowskie Hospicjum dla Dzieci imienia księdza Józefa Tischnera hospicjum powołane do życia 7 listopada 2004 roku przez fundatora Adama Cieślę, aktualnego prezesa. Fundacja obejmuje kompleksową opieką lekarską, pielęgniarską, rehabilitacyjną, socjalną i psychologiczną dzieci do lat 18. W roku 2009 sprawowało opiekę nad 49 dziećmi i ich rodzinami. Obecnie w hospicjum jest 41 podopiecznych. Jest najstarszym domowym hospicjum dla dzieci działającym na terenie Małopolski. Od kwietnia 2007 roku jest organizacją pożytku publicznego (KRS 0000203313). Mottem Fundacji są słowa jej patrona ks. prof. Józefa Tischnera: Miłość nas rozumie. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".