Prawie 1000 kozic żyje w Tatrach :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

W Tatrach rozpoczęło się liczenie kozic

929 kozic żyje w Tatrach

W Tatrach żyje coraz więcej kozic

W Tatrach otwarto ścieżkę dydaktyczną

W Tatrach budzą się niedźwiedzie

Eksperci: po 50. roku życia dno oka trzeba badać co roku

W Tatrach żyje 967 kozic - wykazało letnie liczenie tych chronionych zwierząt. Liczba kozic w Tatrach od kilku lat wzrasta - powiedział PAP Filip Zięba, specjalista ds. fauny Tatrzańskiego Parku Narodowego (TPN).

Od poprzedniego, jesiennego liczenia kozic w Tatrach przybyło 126 osobników. Przyrodników cieszy szczególnie dość liczny przychówek, który wyniósł w tym roku 149 młodych kozic. Jak rachują przyrodnicy z TPN, po polskiej stronie gór obecnie bytuje około 300 kozic.

Licznie kozic organizowane jest od 1954 roku, a wspólnie ze Słowakami od 1957 roku. Przez dziesiątki lat zaobserwowano, że liczebność kozic w Tatrach podlega dużym wahaniom. Na przełomie 1999 i 2000 r. odnotowano w całych Tatrach zaledwie 270 kozic. Gwałtowny wzrost pogłowia kozic w Tatrach nastąpił w 2007 roku, kiedy w całych Tatarach naliczono prawie 550 sztuk. Podczas jesiennego liczenia w 2008 roku było ich 770, a w 2010 roku - 841.

Przyrodnicy przypuszczają, że przyczyną wahań liczebności tych zwierząt były m.in. wzrost liczby drapieżników, zmiany klimatyczne, kłusownictwo i nadmierny ruch turystyczny. Najwięcej kozic ginie zimą, wówczas zwierzęta te padają łupem drapieżników. Zdarza się także, że kozice giną pod zwałami śnieżnych lawin.

Kozica jest symbolem zarówno polskiego, jak i słowackiego Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jest gatunkiem chronionym, mimo to zdarza się, że kłusownicy polują na te piękne zwierzęta.

Kozice żyją w niewielkich stadach, zwanych kierdelami, które mają określoną strukturę, na czele stoi zawsze doświadczona samica z młodym, tzw. licówka. W skład kierdela wchodzą też inne samice z młodymi oraz tzw. roczniaki i dwulatki. Samce żyją najczęściej samotnie lub tworzą grupy kawalerskie, dołączając do stad jesienią, na czas godów.

PAP - Nauka w Polsce

szb/ hes/ agt/

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Półkozic (Kozic, Oślagłowa, Ośle Uszy, Połkoza, Połkozic, Połukoza, Połukozic, Pułkoza, Żebro) - polski herb szlachecki, noszący zawołania Połkoza i Połukoza. Występował głównie w ziemi krakowskiej, lubelskiej, łęczyckiej i sieradzkiej. W wyniku unii horodelskiej w 1413 roku przeniesiony na Litwę. pełny tekst

Mikołaj Ligęza herbu Półkozic (ok. 1530-1603) syn burgrabiego krakowskiego Feliksa oraz Zofii Tęczyńskiej. Starosta biecki, kasztelan wiślicki, starosta żydaczowski, mąż Elżbiety Jordanówny córki Spytka Wawrzyńca Jordana - kasztelanki krakowskiej. Jego renesansowy nagrobek (1578) znajduje się w Kościele Bożego Ciała w Bieczu (okazała rzeźba z postacią rycerza i płaskorzeźbą konia oraz kartuszem z herbami Półkozic, Leliwa, Nieczuja, Sulima). pełny tekst

Półkozic (Kozic, Oślagłowa, Ośle Uszy, Połkoza, Połkozic, Połukoza, Połukozic, Pułkoza, Żebro) - polski herb szlachecki, noszący zawołania Połkoza i Połukoza. Występował głównie w ziemi krakowskiej, lubelskiej, łęczyckiej i sieradzkiej. W wyniku unii horodelskiej w 1413 roku przeniesiony na Litwę. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".