.
Używając do eksperymentu laseru, siatki dyfrakcyjnej , półprzewodnikowych elementów światłoczułych, wzroku - nie stwierdziłem obecności fotonów widzialnych w tzw. przestrzeniach ciemnych. Gdyby okazało się, że energia fotonów wychodzących ze szczeliny, siatki dyfrakcyjnej jest równa energii fotonów docierających do miejsc jasnych prążków na ekranie, to co wtedy z interferencyjnym wzmacnianiem, wygaszaniem fotonów? ( proste do sprawdzenia w laboratorium). W pewnych miejscach ciemnych przestrzeni nie jest zachowana całkowita przeciwność faz fotonów. ( brak całkowitego wygaszania). Uważam, że prążki na ekranie mogą być efektem:
a) oddziaływań uporządkowanych materialno-polowych fotonów ze strukturą materii w miejscach przymusu ( szczelina, ostrze, siatka dyfrakcyjna).
b) wzajemnych oddziaływań uporządkowanych materialno-polowych fotonów w miejscach przymusu (szczelina, ostrze, siatka dyfrakcyjna).
Warto wspomnieć, że dipole magnetyczne, elektryczne mają tendencję do przyciągania się („klejenia się, autokolimacji”). Gdy bieguny dipoli ustawione są nieodpowiednio, to dochodzi do ich obrotu i przyciągnięcia się. Wiemy też, że wymienione dipole w pewnych warunkach przymusu mogą się odpychać. Miejscem wzajemnego oddziaływania fotonów może być też np. klin powietrzny w szkle. Foton odbijany od jednej powierzchni ( chwilowo zatrzymany) może oddziaływać z fotonem z tej samej wiązki odbitym od drugiej powierzchni. Przy odpowiednich relacjach fazowych mogą powstać prążki.
c) oddziaływań a) i b).
Przepuszczając mikroobiekty, fotony, makroobiekty przez odpowiednie otwory, inne przeszkody, ich tory w wyniku oddziaływań ulegają zmianie. Mikroobiekty, fotony mogą dodatkowo wyczuwać ziarnistą strukturę przeszkód.
Nie jest to problem falowy, ale problem oddziaływań obiektów materialno-polowych..
Nie przesadzajmy z chorobliwym falowym wyjaśnianiem wielu zjawisk w mikroświecie. Eksperymenty tego typu potwierdzają realną materialność fotonów. Analizując współczesne interpretacje wielu zjawisk, procesów w mikroświecie zauważamy wiele oczywistych niezgodności, niejasności. Nie jest to negowanie wszystkiego, ale jeden z wielu ewidentnych problemów do wyjaśnienia.
Pytam poraz n-ty.
Gdyby okazało się ( co graniczy z pewnością), że wszystkie fotony wychodzące ze szczeliny, siatki itd. docierają do miejsc jasnych prążków na ekranie, to co wtedy z wygaszaniem fotonów?