Próbki z najgłębszego odwiertu Antarktydy mogą zawierać dane z ostatniego zlodowacenia :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Wykład o społeczności końca epoki lodowcowej w zachodniej Polsce w Poznaniu

Wpływ czynników lokalnych na zmiany klimatyczne na Antarktydzie

Ziemia najbliżej Słońca - 4 stycznia 2009

Uwięzione elektrony zwiastują dłuższe życie

Naukowcy rzucają światło na powiązanie ubytku słuchu z wrażliwością na dotyk

Emisje CO2 wzrastają, a biotopy obniżające jego poziom słabną - czy budżet węglowy Ziemi został przekroczony?

Naukowcy przypuszczają, że próbki pochodzące z najgłębszego odwiertu dokonanego na Półwyspie Antarktydy w jej zachodniej części na południe od Ameryki Południowej, zawierają dane z ostatniej epoki lodowcowej. Jeśli to przypuszczenie się potwierdzi, to pozyskane informacje rzucą nowe światło na zmiany klimatyczne, które miały miejsce w przeszłości - napisano w komunikacie Uniwersytetu Stanowego Ohio.

Ekspedycja badawcza zimą dokonała najgłębszego dotychczas odwiertu na Antarktydzie, sięgającego 445,6 metrów w głąb Ziemi.

Badaniem próbek zajmą się oceanografowie, biolodzy i geolodzy. Ich głównym celem będzie odtworzenie historii klimatu Antarktydy oraz powiązań z ostatnim ociepleniem w tym regionie.

Przed dokonaniem odwiertu naukowcy przy pomocy radaru stworzyli mapę geologiczną skał znajdujących się pod lodową czapą i wyznaczyli odpowiednie pole do pobrania próbek.

Wiercenie rozpoczęto 31 grudnia 2009 r. W ciągu dwóch dni zespół dowiercił się na głębokość 140 metrów, kiedy wiertło zostało uwięzione w lodzie. Dlatego badacze zaczęli wiercić w innym miejscu i do 21 stycznia dotarli na głębokość 383 metrów, kiedy ponownie wiertło zostało uwięzione w lodzie. Aby je uwolnić użyli etylenu glikolu. Wiercenie dokończono do 28 stycznia. Wówczas też dokończono odwiertu z pierwszego otworu. Próbki z obu odwiertów podzielono na części o długości 1 metra i przewiedziono na zachodnie wybrzeże USA, skąd mają trafić na Uniwersytet Ohio, kiedy topniejący lód morski otworzy drogę statkowi. KRF

PAP - Nauka w Polsce

tot/ agt/

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Kruszenie lub szczelinowanie hydrauliczne proces technologiczny mający na celu zwiększenie wydajności odwiertu poprzez wpompowywanie płuczki (tzw. płynu szczelinującego) - mieszaniny wody z dodatkami chemicznymi i piaskiem pod wysokim ciśnieniem w celu wytworzenia, utrzymania lub powiększenia szczelin w skałach. Proces ten jest wykorzystywany np. do pozyskiwania gazu ziemnego z łupków. Kruszenie hydrauliczne jest jedną z metod stymulacji odwiertu. pełny tekst

Dopływ do pojedynczego odwiertu - równoważnie: Dopływ do pojedynczej studni - pojęcie z zakresu hydrodynamiki podziemnej, inżynerii złożowej i hydrogeologii odnoszące się do dopływu płynu z poziomej, nieograniczonej warstwy porowatej do pionowego odwiertu. pełny tekst

Kruszenie lub szczelinowanie hydrauliczne to proces mający na celu zwiększenie wydajności odwiertu poprzez wpompowywanie specjalnej cieczy pod wysokim ciśnieniem w celu utrzymania lub powiększenia szczelin w skałach. Proces ten jest wykorzystywany np. do pozyskiwania gazu ziemnego z łupków. pełny tekst

Deepwater Horizon półzanurzalna, dynamicznie pozycjonowana platforma wiertnicza należącą do Transocean największego na świecie dostawcy mobilnych konstrukcji wykorzystywanych w morskim przemyśle wydobywczym paliw kopalnych. Platforma została zbudowana w latach 1998-2001 przez południowokoreański koncern Hyundai, zarejestrowana w Majuro na Wyspach Marshalla i wydzierżawiona dla koncernu BP (umowa do sierpnia 2013). Platforma była przystosowana do dokonywania wierceń do głębokości morza do ok. 2450 m (8000 stóp), a maksymalną głębokość odwiertu podano 30 000 stóp (ok 9150 m) , aczkolwiek ustanowiła rekord świata w rzeczywistej głębokości wertykalnej (tzw. TVD z ang. "True vertical depth") wykonanego odwiertu (10 683 m), przy zmierzonej długości otworu wynoszącej 10 685 m. pełny tekst

Późny glacjał stanowi okres schyłkowy zlodowacenia. Termin ten głównie tyczy się schyłku ostatniego zlodowacenia (ang. Last Termination). Początek tego okresu jest różnie przyjmowany w zależności od regionu. 21-14,5 tys lat BP (18-13 tys. lat 14C BP), natomiast jego koniec jest równoznaczny z końcem plejstocenu i początkiem holocenu 11,65 tys. lat BP. W Polsce późny glacjał stanowi górną część stadiału głównego zlodowacenia północnopolskiego. Klimat w tym okresie cechował się dużą zmiennością. Generalna poprawa klimatu w kierunku mody interglacjalnej przerywana była serią silnych i gwałtownych ochłodzeń, takich jak młodszy dryas. Najcieplejszą fazą w tym czasie była interfaza Blling/Allerd trwająca ok. 2 tys. lat. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".