Prof. Schmidinger: rak nerki stał się chorobą przewlekłą :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Prof. Szczylik: raka nerki najlepiej wykrywa USG

Spotkanie edukacyjne w Warszawie dla chorych na raka nerki

Lekarze: jakość życia chorych na POChP można i trzeba poprawić

10 najważniejszych odkryć naukowych roku 2009 według "Science"

Prof. Marciniec autorem "Biblii hydrosiliowania"

Prof. Siemionow: pracuję nad lekiem dla chorych po przeszczepach

Rak nerki, którego jeszcze kilka lat temu nie można było skutecznie leczyć, jest obecnie chorobą przewlekłą, dzięki zastosowaniu nowych leków tzw. celowanych - powiedziała PAP prof. Manuela Schmidinger z Uniwersytetu Medycznego w Wiedniu.

Prof. Schmidinger, światowej sławy onkolog i hematolog, była gościem V. konferencji edukacyjnej czasopisma "Onkologia w praktyce klinicznej", która odbywała się w dniach 12-13 marca w Krakowie.

Jak przypomniała ekspertka, w 2006 r. został zarejestrowany pierwszy lek celowany do terapii raka nerki - sunitynib, a później pojawiły się trzy kolejne - sorafenib, bewacizumab i temsirolimus. Najnowszym z nich jest zarejestrowany w czerwcu 2008 r. w USA i w sierpniu 2009 r. w Unii Europejskiej lek o nazwie ewerolimus, który jako pierwszy jest wskazany w leczeniu chorych z rakiem nerki, u których przestały działać inne leki celowane.

Wszystkie te związki należą do drobnocząsteczkowych inhibitorów kinaz i w specyficzny sposób hamują proces angiogenezy tj. powstawania nowych naczyń krwionośnych, które odżywiają guza i ułatwiają mu tworzenie przerzutów.

Sunitynib, sorafenib oraz bewacizumab są inhibitorami receptora dla czynnika wzrostu śródbłonka naczyń (VEGFR), który jest kinazą tyrozynową, a temsirolimus oraz ewerolimus są inhibitorami kinazy mTOR.

"Badania kliniczne wykazały, że leki te wyraźnie wydłużają okres przeżycia bez nawrotów choroby nowotworowej, jak również w ogóle przeżycie pacjentów" - zaznaczyła prof. Schmidinger

Według specjalistki, jednym z ważniejszych leków terapii pierwszego rzutu jest sunitynib. Jest on stosowany u chorych z lepszymi prognozami, tj. większymi szansami na powodzenie terapii. Średnia przeżycia tych pacjentów wynosi 20-30 miesięcy. W tej grupie można również stosować bewacizumab z interferonem.

Gdy prognozy są gorsze, bo pacjenci mają dwa z kilku czynników ryzyka, do których zalicza się m.in. anemię, szybkie wystąpienie przerzutów czy ogólnie złą kondycję fizyczną (średnia przeżycia tych chorych to 5 miesięcy) to w lekiem z wyboru powinien być temsirolimus.

"Jeśli jednak terapia pierwszego rzutu przestaje skutkować - co w przypadku sunitynibu ma miejsce średnio po 11 miesiącach - i choroba zaczyna postępować, to jedynym lekiem, który obecnie powinien być standardem leczenia w drugim rzucie jest ewerolimus" - podkreśliła prof. Schmidinger. Specjalistka nie stosuje sorafenibu w pierwszych dwóch liniach terapii.

Jak podkreśliła prof. Schmidinger, najczęstszymi działaniami niepożądanymi inhibitorów mTOR, do których należy ewerolimus, są zaburzenia metaboliczne, takie jak wzrost poziomu cholesterolu oraz hiperglikemia. Zmiany te nie wpływają na jakość życia, ale ważne jest, by pacjenci byli ich świadomi i regularnie sprawdzali poziom cholesterolu oraz glukozy.

Do innych działań niepożądanych specjalistka zaliczyła objawy ze strony układu oddechowego, jak zapalenia płuc, duszności, kaszel."W przypadku wystąpienia duszności lub kaszlu lek może być przerwany na krótko a pacjent powinien być leczony kortykosteroidami i następnie lek można przywrócić" - wyjaśniła. Mogą się też pojawić owrzodzenia jamy ustnej, które obniżają jakość życia. Wówczas, stosuje się jednak płukanki pozwalające uniknąć poważnych stanów zapalnych. Zdarza się też pokrzywka, ale dopóki nie zajmuje ona ponad 50 proc. powierzchni ciała terapia jest kontynuowana.

Według prof. Schmidiniger, w najbliższym czasie postęp w leczeniu raka nerki nie będzie zależał tak bardzo od wprowadzania nowych leków, ale od tego, by lekarze nauczyli się wykorzystywać te, którymi medycyna już dysponuje. Być może lepsze efekty uda się uzyskać łącząc np. ewerolimus z lekami pobudzającymi samobójczą śmierć komórek (tj. apoptozę), tłumaczyła badaczka.

Bardzo ważne jest też znalezienie sposobu zapobiegania oporności na nowe leki. Tu kluczem mogłoby np. być zastosowanie inhibitorów cytokin prozapalnych.

Na raka nerki chorują głównie osoby po 50. roku życia. Każdego roku na całym świecie notuje się ok. 170 tys. nowych zachorowań na ten nowotwór i ok. 82 tys. zgonów z jego powodu. W Polsce co roku rak nerki rozpoznawany jest u blisko 3,8 tys. osób, a umiera na niego 2,4 tys. chorych.

Źródło:
PAP - Nauka w Polsce, Joanna Morga

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Sorafenib (BAY 43-9006) lek wprowadzony przez firmę Bayer pod nazwą Nexavar do leczenia zaawansowanego raka nerkowokomórkowego. Sorafenib jest inhibitorem licznych kinaz (ang. multikinase inhibitor): kinazy Raf, receptora PDGF (PDGFR), receptorów VEGF typu 1, 2 i 3, kinazy tyrozynowej podobnej do białka FMS (kinazy Flt-3) oraz białka C-KIT i kinazy tyrozynowej RET. Jako jedyny z nowych leków będących inhibitorami kinaz białkowych hamuje jednocześnie szlaki kinaz Raf, Mek i Erk. Sorafenib 20 grudnia 2005 został dopuszczony przez FDA do stosowania w Stanach Zjednoczonych, a 19 lipca 2006 otrzymał zezwolenie do wprowadzenia na rynek Unii Europejskiej. pełny tekst

Nadnercze, inaczej gruczoł nadnerczowy (łac. glandula suprarenalis seu adrenalis), parzysty, niewielki (waga około 10-18 gramów) gruczoł wydzielania wewnętrznego położony zaotrzewnowo na górnym biegunie nerki. pełny tekst

Nefrektomia chirurgiczne usunięcie nerki. Wskazaniami do tego zabiegu mogą być m.in. nowotwór złośliwy nerki, zaburzenie funkcji nerki w wyniku upośledzenia ukrwienia - niedokrwienie lub zawał nerki, ciężka miażdżyca tętnicy nerkowej - tzw. nerka Goldblatta, ciężkie wodonercze (np. w przebiegu uropatii zaporowej w kamicy nerkowej) oraz roponercze, a także, rzadziej w ostatnich latach, gruźlica nerki. Jeśli druga nerka jest zdrowa, nefrektomia nie powoduje zaburzeń w produkcji moczu i nie upośledza sprawności fizycznej chorego. Operacja może być wykonywana z dostępu przezotrzewnowego jak i lędźwiowego (pozaotrzewnowego). pełny tekst

Prof. dr hab. Andrzej Jerzy Szmajke, prof. w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego, prof. w Katedrze Humanistycznych Podstaw Kultury Fizycznej AWF we Wrocławiu, prof. Instytutu Psychologii UO, specjalista w zakresie psychologii społecznej i osobowości. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".