Profesjonaliści nie nadążają za rozwojem nauki :: Artykuly / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Drugie forum nt. programu rozwoju współpracy w dziedzinie nauki i technologii Korea-UE, Saarbrucken, Niemcy

W jaki sposób rośliny regulują swój poziom wody

Komisja Europejska publikuje raport "Innowacja: tworzenie wiedzy i miejsc pracy - informacje o europejskich badaniach naukowych w dziedzinie nauk społeczno-ekonomicznych"

Cel protokołu ustaleń: skrócenie czasu wprowadzania nowych technologii na rynek w dziedzinie badań nad TIK

Forum współpracy między UE i Japonią w dziedzinie ICT

Sympozjum na temat współpracy UE i Rosji w dziedzinie biotechnologii

Studenci muszą orientować się w najnowszych osiągnięciach w swoich dziedzinach. Ale czy nadążają za nimi po skończeniu studiów? Szwedzkie badania pokazały, że nie jest z tym najlepiej.

Badania nad tym, w jaki sposób przedstawiciele rozmaitych grup zawodowych wyszukują informacje związane ze swoją pracą, przeprowadzili naukowcy z uniwersytetów w Goeteborgu i Boras. Jak podaje serwis Eurekalert, przeprowadzili oni wywiady z profesjonalistami, których zawody wymagają szczególnego wykształcenia oraz śledzenia rozwoju naukowego w swej dziedzinie: nauczycieli, bibliotekarzy i pielęgniarki.

Okazało się, że nauczyciele, gdy przystępowali do pracy po zakończeniu własnej edukacji, w dalszym ciągu aktywnie poszukiwali informacji związanej ze swoim przedmiotem nauczania. Jednak skupiali się nie na nowych odkryciach w swej dziedzinie, lecz na zdobywaniu materiałów, które mogły im być przydatne w prowadzeniu lekcji. Nauczyciele narzekali też, że nie nauczono ich w czasie studiów, jak zdobywać najnowszą wiedzę. Starali się jednak przekazać tę umiejętność swoim uczniom.

Pielęgniarki zdawały sobie sprawę, że powinny być na bieżąco w z nową wiedzą ze swoich specjalizacji. Jednak twierdziły, że "łatwiej to powiedzieć niż zrobić". W nawale obowiązków związanych z opieką nad pacjentami, pielęgniarki po prostu nie miały czasu na naukę i śledzenie nowinek.

W lepszej sytuacji byli ankietowani bibliotekarze, bo ze względu na specyfikę swojej pracy musieli bez przerwy mieć kontakt z nowościami. Jednak, podobnie jak nauczycieli, nigdy nie uczono ich w jaki sposób na bieżąco uzupełniać swoją wiedzę.

Przedstawiciele wszystkich zawodów zwracali uwagę na to, że - chociaż ogólnie wiadomo, że ich praca wymaga ciągłego doskonalenia i nadążania za rozwojem nauki - w ich pracy zawodowej nie było czasu z góry przeznaczonego na ten ważny cel.

Źródło:
PAP - Nauka w Polsce

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Edukacja w Związku Radzieckim była wysoce scentralizowana i zależna od rządu. Jej zaletami były powszechny dostęp do szkół dla wszystkich i pewność zatrudnienia bezpośrednio po zakończeniu nauki (realizacja obowiązku pracy). System oświaty został zreformowany według zasad wychowania przez pracę, podporządkowania jednostki państwu, połączenia edukacji ze szkoleniem wojskowym. Stawiano na kształcenie specjalistyczne w dziedzinie inżynierii oraz propagowano wyższość dziedzin matematyczno-przyrodniczo-społecznych nad humanistycznymi. pełny tekst

Polski Komitet Narodowy ds. Współpracy z Międzynarodową Unią Historii i Filozofii Nauki/Oddział Historii Nauki i Techniki - ciało kolegialne, wybierane na czteroletnią kadencję w tajnych wyborach, spośród pracowników nauki posiadających co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego. W praktyce skład osobowy Polskiego Komitetu Narodowego pokrywa się ze składem Komitetu Historii Nauki i Techniki Polskiej Akademii Nauk. pełny tekst

Centrum Nauki Kopernik centrum nauki założone w 2005 w Warszawie, którego celem jest promowanie nowoczesnej komunikacji naukowej. Zwiedzający mogą poznawać prawa nauki poprzez samodzielne przeprowadzanie doświadczeń na interaktywnych wystawach. Centrum jest instytucją, powołaną i finansowaną przez Miasto Stołeczne Warszawa, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Ministerstwo Edukacji Narodowej. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".