nie wiem czy tu uzyskam pomoc ale jest to forum "fizyczne" wiec probuje.
Problem mam taki: Na jednym koncu metrowej rury od wewnatrz wymalowanej czarna farba znajduje sie źrodlo promieniowania X. Na drugim kamera CCD. Źrodlo traktuje jako punktowe a w odleglosci metra promienie jako rownolegle (maksymalny kat to 3 stopnie na skraju kamery). Obraz jaki uzyskuje na CCD to wmiare biala sciana (intensywnosci sa jednakowe w kazdym punkcie kamery), zalozmy, ze sa bliskie 100 (jednostki wzgledne) a wszelkie oscylacje spowodowane sa szumami. Nastepnie zakladam na CCD miedziana plytke o grubosci 1 mm w ktorej wywierconych zostalo 81 otworów (9x9) i ichce zobaczyc obraz tych otworów. Powinienem dostac 81 kropek o wmiare podobnej intensywnosci. Niestety tak nie jest. wraz z oddalaniem sie od srodka kamery (ze wzrostem promienia bo kamera jest okragla) intensywnosci kropek spada, na poczatku powoli a ostatnie juz dosc szybko. Roznice intensywnosci miedzy srodkowa a skrajna dochodza 20%. Moze ktos mi pomoc w wyjasnieniu dlaczego?

Wydaje mi się, że jest to spowodowane interferencją. Oprócz tego, że promieniowanie roentgenowskie możemy traktować jako strumień fotonów czyli cząstek jest ono również falą. W wyniku nałożenia miedzianej plytki z otworami następuje rozproszenie fali a następnie wygaszanie lub jej wzmacnianie w niektórych miejscach. Ta nakładka z otworami pełni rolę jakby siatki dyfrakcyjnej a na kamerze widać obraz interferencyjny. Pozdrawiam

szczeliny w siatce musza byc rozmiarow porownywalnych z dlugoscia fali. tu mamy promieniowanie X o dlugosci kilku angstremow a otwory maja srednice 3 mm. Mysle ze zachodzi interferencja promieni odbitych od krawedzi otworu z tymi nie odbitymi padajacymi bezposrednio do wnetrza otworu. Pewnosci nie mam wiec wolalem zapytac.

Rzeczywiście jeśli otwory mają tak dużą średnice mogą pełnić rolę typowej siatki dyfrakcyjnej dla promieniowania mikrofalowego. Jednak myśle, że mimo to mamy tu swego rodzaju siatke dyfrakcyjną. Płytka miedziana o grubości 1mm nie jest całkowicie nieprzepuszczalna dla promieniowania Roentgena. Część kwantów przedostaje się na drugą stronę płytki a w wyniku rozpraszania comptonowskiego będą one miały mniejsze częstotliwości i różne kierunki. Interferują one same ze sobą oraz z kwantami, które przelaciały bezpośrednio przez otwór. Wydaje mi się, że to jest głównie przyczyną tego zjawiska ale mogę się mylić Pozdrawiam

No tak, ale wtedy nie bylo widac rożnicy pomiedzy otworami w centrum kamery a tymi na brzegach. No chyba ze wraz ze wzrostem kata rosnie droga optyczna w miedzi co powoduje wiedzej rozpraszania na atomach miedzie a co za tym idzie wiecej promieniowania ktore interferuje z pierwotnym. Cos w tym jest...

hmm może jakaś aberacja sferyczna soczewki w kamerze?;)

to jest kamera z płytka CCD a na niej naklejony jest taper (takie cos co zastepuje soczewke a zrobione jest z miliona swiatłowodów ang. fiber optic taper), czyli tam nie ma soczewek. uklad jest jaknajmozliwiej nowoczesny.