Prosopagnozja - mało znane i zarazem dość częste zaburzenie :: Archiwum Naukowy.pl / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Czy my się skądś nie znamy? Niemieccy naukowcy badają rozpoznawanie twarzy i głosu

W Polsce jest 800 tys. starszych osób wymagających stałej opieki

22 października przypada Światowy Dzień Osób Jąkających się

Według unijnych badań osoby dotknięte depresją są mniej skłonne do nienawidzenia innych

Około stu osób wzięło udział w pokazie zaćmienia Słońca

Naukowcy o nowych nadziejach dla osób z migotaniem przedsionków

Niezdolność do rozpoznawania twarzy - a bardziej fachowo prosopagnozja objawia się niemożnością różnicowania twarzy - z wyjątkiem twarzy najbliższych osób.
Prosopagnozja może być spowodowana urazem mózgu, jednakże wskazuję się także na jej ściśle genetyczne podłoże.

Wyniki badań nad niemożnością rozpoznawania twarzy opublikowane na łamach American Journal of Medical Genetics (30 czerwca 2006) wykazały, iż zaburzenie to może być także dziedziczne.

Co więcej - okazało się, iż jest ta dość częsta choroba dotykająca całych rodzin - będąc zarazem jednym z najczęstszych zaburzeń związanych z defektem wyłącznie jednego genu.

Pierwszym pracom badawczym związanym nad dziedzczną stroną prosopagnozji przewodniczył Ingo Kennerknecht (M.D.) z Institute of Human Genetics na niemieckim Uniwersytecie Muenster. Do udziału w badaniach zaproszono 689 osoby z lokalnych szkół oraz uczelni medycznej. Badanym polecono wypełnić kwestionariusz celem zidentyfikowania osób z podejrzeniem dziedzicznej prosopagnozji i stwierdzono jej wystąpienie u 17 osób.

U 14 osób z tego grona stwierdzono rodzinne podłoże. Badacze wykazali, że przynajmniej u jednego z krewnych pierwszego stopnia osoby obarczonej chorobą także ona wystąpiła.

Jak wyjaśnianią autorzy badań - praktycznie wszystkie dotknięte osoby zgłaszały problem w podjęciu natychmiastowej decyzji czy dana twarz jest im znana.
Badani zgłaszali ponadto brak pewności w rozpoznawaniu twarzy w życiu codziennym oraz niemożność wizualizacji twarzy blisko spokrewnionych osób czy też inne trudności z przypominaniem sobie obrazów - np. drzew, liści, ptaków.

Osoby z prosopagnozją najczęściej mają także problem ze czynnością wydawało by się tak prostą i wręcz często bierńą jak oglądanie programów TV czy filmów. Przyczyną tych problemów również była niemożność rozpoznania twarzy postaci tam prezentowanych.

Chorzy ujawnili, że wypracowali trzy różne strategie pozwalające im na radzenie sobie z ich problemami - czyli umożliwiające zapamiętanie twarzy.

Pierwsza to strategia kompensacji - polega na rozpoznawaniu ludzi poprzez wykorzystanie ich innych charakterystycznych cech (głos, ubrania, kolor włosu itp.) Druga to strategia "tłumaczenia" - chorzy posiadają gotowy zestaw odpowiedzi umożliwiających im wytłumaczenie się z nierozpoznania danej osoby. Przykładem może być np. potrzeba nowych okularów itp. Ostatnia - strategia unikania - polega na unikaniu sytuacji, z którymi wiąże się potencjalna możliwość nierozpoznania twarzy. Osoby korzystające z tej właśnie strategii unikać będą tłocznych miejsc czy też stanowisk wymagających kontaktu z dużą liczbą osób.

Z powodu wypracowania i przyswojenia tych strategii kompensujących opisywany defekt już w młodym wieku wiele osób nie zdaje sobie sprawy, iż może być dotknięta (lub ktoś w jej rodzinie) prosopagnozją. Właśnie ten fakt może stanowić przyczynę powszechnej nieznajomości tego zaburzenia - zarówno przez laików, jak również nawet przez lekarzy (na szczęście nieznajomość tego problemu nie dotyka neurologów czy psychiatrów)

Podczas gdy w dziedzicznej prosopagnozji (HPA) samo rozpoznawanie twarzy jest znacznie upośledzone, to inne informacje - jak np. płeć, wiek czy emozje są poprawnie odczytywane z niej odczytywane. Sugerować to może, iż informacje te są przetwarzane niezależnie. Ponadto badacze podkreślają, iż HPA jest jednym z kilku zaburzeń związanym z postrzeganiem dających tylko jeden objaw i bedącym zarazem dziedzicznym.

"Badania neurofizjologiczne prowadzone na ludziach z tą wysoce selektywną dysfunkcją mogą w znaczący sposób poprawić nasze rozumienie procesu rozpoznawania twarzy" - podsumowują autorzy. Ich zdaniem: "jak tylko mapowanie genów i mutacji będzie udane, korelacja między fenotypem a genotypem powinna poszerzyć naszą wiedzę na temat rozwoju obszarów wyższych czynności mózgu".

W oparciu o: Science Daily, własne

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Face lifting lub Face-lifting (ang. podniesienie twarzy, retusz twarzy) - jest to potoczne wyrażenie, przejęte z języka angielskiego, które oznacza chirurgiczną korektę twarzy, pozwalająca pozbyć się zbędnego nadmiaru skóry i tkanki tłuszczowej. Zabieg może być wykonany jako pełny face lifting, polegający na korekcie twarzy wraz z szyją lub częściowy, polegający wyłącznie na korekcie twarzy w okolicy żuchwy. W celu uzyskania najbardziej satysfakcjonujących rezultatów zabieg często jest łączony z korektą powiek lub nosa. Face lifting nie powstrzymuje procesów starzenia, ale daje efekt znaczącego odmłodzenia, stąd najlepszymi kandydatami do poddania się zabiegowi są osoby w dojrzałym wieku. Liftingiem twarzy zajmuje się chirurgia plastyczna. pełny tekst

Kość jarzmowa (łac. os zygomaticum), parzysta kość czaszki, tworząca część boczną twarzy. Od ustawienia kości jarzmowej w dużej mierze zależą również kształty twarzy. Ustawienie tych kości w płaszczyźnie czołowej nadaje twarzy wyraz mongoloidalny u odmiany białej. pełny tekst

Prozopagnozja (agnozja twarzy, z gr. = "twarz" + = "niewiedza") zaburzenie powstałe na skutek uszkodzenia mózgu, polegające na braku rozpoznawania twarzy znajomych lub widzianych już osób. pełny tekst

Facesitting (ang. siadanie na twarzy) praktyka seksualna, polegająca na tym, że jeden z partnerów siada na twarzy drugiego (najczęściej leżącego). Zwykle dochodzi wówczas do kontaktu oralno-genitalnego lub oralno-analnego, w skrajnych przypadkach także do praktyk koprofilnych i urofilnych. Kiedy mężczyzna siedzi na twarzy kobiety, może również dojść do teabaggingu. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".