Przekonywanie dzieci do zdrowego żywienia szwankuje :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

"Mówimy po francusku" - portal do nauki języka dla dzieci

Michael Hanlon: "10 pytań, na które nauka nie znalazła (jeszcze) odpowiedzi" - recenzja

Druga edycja cyklu regionalnych konferencji "Nowoczesne technologie w szkole"

Rozpoczyna się IV Olimpiada Wiedzy o Internecie "DialNet Masters"

Wkrótce polskie obchody "Światowego Tygodnia Mózgu"

Kampanie walki z otyłością młodzieży są źle zaprojektowane, nie wykorzystują aktualnej wiedzy psychologicznej i w dodatku nie za dobrze wiadomo czy działają - naukowcy z SWPS sprawdzili polskie programy promujące zdrowe odżywianie. Jak wynika z badań, w polskich programach prewencji nadwagi i otyłości, kierowanych do dzieci i młodzieży wykorzystuje się jedynie 40 proc. rekomendowanych na świecie technik oddziaływania, służących zmianie sposobu odżywiania. Naukowcy z wrocławskiego wydziału Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej sprawdzili jak polskie programy prewencji nadwagi i otyłości wśród dzieci i młodzieży realizowane w latach 2005-2009, wypadają na tle programów prowadzonych w innych krajach.

Jeden z podstawowych zarzutów brzmi, że kampanie polegają głównie na informowaniu młodzieży o negatywnych skutkach nieprawidłowego odżywiania i braku aktywności fizycznej oraz zawierają sugestie, jak powinien wyglądać zdrowy styl życia i jakie wynikają z niego korzyści. Opierają się zatem na założeniu, że zwiększenie wiedzy na ten temat wystarczy, by zmienić negatywne zachowania zdrowotne. "Do dyspozycji autorów programów prewencji nadwagi i otyłości jest całe bogactwo technik oddziaływań, które są słabo wykorzystywane lub których nie wykorzystuje się wcale. Zaliczamy do nich m.in. udzielanie wsparcia społecznego, pomoc w precyzowaniu konkretnych osobistych celów związanych ze zdrowym stylem życia czy identyfikowanie barier stojących na drodze do zmiany" - podkreśliła psycholog zdrowia i kierownik badania prof. Aleksandra Łuszczyńska.

"Jeśli wytłumaczymy pacjentowi jak ma się odżywiać, zademonstrujemy, jak gotować niskotłuszczowo, ale nie pomożemy mu zastanowić się nad tym, jak w swoim życiu ma przezwyciężyć przeszkody stojące na drodze do wprowadzenia zdrowego odżywiania, możemy nadal nie osiągnąć pożądanej zmiany. Taką przeszkodą może być np. tłusta domowa kuchnia. Jeśli rodzic sobie tego nie uświadomi i nie zastanowi się, jak przekonać dzieci i innych domowników do tego, aby potrawy były przyrządzane inaczej, to na nic mu wiedza o zdrowym odżywianiu i poznane umiejętności niskotłuszczowego gotowania" - wyjaśniła współautorka badania Anna Januszewicz.

Ponadto, jak ustalili badacze, nawet jeśli niektóre kampanie przynoszą rewelacyjne wyniki i warto byłoby skorzystać z ich doświadczeń, to niekoniecznie się o tym dowiemy, bo skuteczność jednej trzeciej polskich programów profilaktyki otyłości nie jest w żaden sposób weryfikowana. Polska wypadła najgorzej spośród krajów, w których przeprowadzono badania. "Brak informacji na temat efektywności prowadzonych programów prewencji nadwagi sprawia, że nie mamy możliwości oceny ich wartości. Jak mówi badaczka, nie mamy też danych, aby wyodrębnić efektywne elementy, sprawdzić jakie interwencje w Polsce działają i zmierzyć realny postęp w zakresie prewencji nadwagi" - uważa psycholożka.

"Trzymaj formę", "Wiem, co jem", "Owoce w szkole", "Pamiętaj o sercu", "Warzywa i owoce są na pięć", "Jem kolorowo", "Smak zdrowia" to przykłady regionalnych i ogólnokrajowych programów promujących zdrowe odżywianie i aktywność fizyczną w Polsce. Są odpowiedzią na rosnący odsetek dzieci i młodzieży z nadwagą i otyłością. W latach 2005-2009 realizowano w Polsce 23 programy prewencji otyłości dzieci i młodzieży. Więcej niż w Holandii (21), Wielkiej Brytanii (17) czy Portugalii (12).

Badanie zrealizowano w ramach projektu TEMPEST ("Rola indywidualnych i środowiskowych czynników regulacyjnych w radzeniu sobie z pokusami żywieniowymi", ang. "Temptations to Eat Moderated by Personal and Environmental Self-regulatory Tools") finansowanego w ramach 7 Programu Ramowego Unii Europejskiej.

PAP - Nauka w Polsce, Urszula Rybicka

krf/bsz

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Wilcze dzieci, dzikie dzieci - dzieci egzystujące w społecznej izolacji, wychowywane przez zwierzęta lub posiadające jedynie pośredni kontakt z ludźmi (np. dzieci trzymane w niewoli i nie kontaktujące się z innymi ludźmi). Literackim przykładem dzieci wilczych są Romulus i Remus lub Mowgli. pełny tekst

Dzieci z Pahiatua wspólnota polonijna w Nowej Zelandii powstała z grupy polskich dzieci przybyłych 31 października 1944 roku do Wellington. Podczas II wojny światowej, grupa 733 dzieci polskich, osieroconych przez zesłańców syberyjskich z Rosji, przez Persję, a następnie na amerykańskim statku wojennym General Randall dotarła do Nowej Zelandii. Dla dzieci i ich opiekunów został otworzony kampus w Pahiatua. Dzieci przebywały w kampusie przez 5 lat. Większość dzieci została w Nowej Zelandii tworząc lokalną zintegrowaną grupę polonijną. pełny tekst

Rodzina wielodzietna to pojęcie socjologiczne używane w wielu krajach świata na określenie rodzin z wyższą niż przeciętna liczbą dzieci. W Polsce do jednego ze stowarzyszeń rodzin wielodzietnych można zgłosić się posiadając 3 dzieci. Tak też rodzinę wielodzietną definiuje polskie prawo, jest to rodzina która posiada minimum trójkę dzieci. pełny tekst

Fundacja Dzieci Niczyje polska organizacja typu non-profit, udzielająca pomocy psychologicznej, medycznej i prawnej dzieciom krzywdzonym, ich rodzinom i opiekunom. Jej działalność koncentruje się również wokół edukowania rodziców o zagrożeniach Internetu. Działa ponadto na rzecz dzieci, które uczestniczą w procedurach prawnych w charakterze świadków. Wspiera rodziców, którzy przeżywają trudności w wychowywaniu dzieci. Fundacja organizuje szkolenia specjalistyczne dotyczące problematyki dziecka krzywdzonego dla różnych grup profesjonalnych oraz zespołów interdyscyplinarnych. Prowadzi badania i analizy poszerzające wiedzę o problemie. Stanowią one podstawę projektowanych działań. Jest to największa polska organizacja mająca na celu przeciwdziałanie krzywdzeniu dzieci. pełny tekst

Rozrywki dla Dzieci pierwsze polskie czasopismo dla dzieci. Pierwszy jego numer ukazał się w 1824 roku dzięki staraniom Klementyny Hoffmanowej. Czasopismo miało spełniać przede wszystkim rolę wychowawczą. Jego układ był stały. Składało się ono z następujących działów: pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".