Przeżyły 30 000 lat w krysztale soli :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Katrusiak: dzięki Shechtmanowi zmieniono definicję kryształu

Polacy odkryli sposób formowania warstw ciekłych kryształów na wodzie

W IChF PAN określono warunki przyśpieszonej separacji mieszaniny polimerów i ciekłych kryształów

Zdaniem naukowców leczenie przeciwretrowirusowe HIV lepiej zacząć wcześniej niż później

Ile soli wystarczy? Naukowcy twierdzą, że trzeba to przemyśleć!

Michael Hanlon: "10 pytań, na które nauka nie znalazła (jeszcze) odpowiedzi" - recenzja

Zamknięte w krysztale soli mikroorganizmy przeżyły 30 000 lat, żywiąc się pozostałościami glonów, które trafiły do wnętrza kryształu wraz z nimi - informuje "New Scientist".

Zespół Brina Schuberta z University of Hawaii w Manoa badał kryształy soli z osadów w kalifornijskiej Dolinie Śmierci. Kryształy te, powstałe około 30 tysięcy lat temu, zawierały maleńkie "kieszonki" z płynną zawartością (inkluzje). Udało się z niej wyhodować kolonie żywych archeanów - pierwotnych bakterii.

Już wcześniej naukowcy wykrywali żywe mikroorganizmy w cieczy zamkniętej w kryształach soli - niektóre datowano nawet na 250 milionów lat. Jednak dotychczas takie znaleziska kwestionowano, ponieważ kryształy soli mogły się rozpuszczać i znów wytrącać, zamykając w sobie nowe bakterie.

Tym razem, jak twierdzi Schubert, struktura kryształów wskazuje, że utworzyły się w bardzo słonym jeziorze. Ponieważ w Dolinie Śmierci od 10 tysięcy lat nie było jeziora, nie wydaje się, by mogła tam nastąpić rekrystalizacja.

Oprócz archeanów, w kryształach były także martwe komórki typowych dla słonych jezior glonów Dunaliella, zawierających dużo glicerolu. Zdaniem naukowców właśnie wyciekający z komórek glicerol stał sie pożywieniem dla archeanów. Zapas glicerolu zawarty w jednej komórce Dunaliella wystarczyłby archeanowi mniej więcej na 12 milionów lat, a w płynnych inkluzjach znajdowało się po kilka archeanów i kilkadziesiąt komórek glonu. Teoretycznie mogłyby przeżyć setki milionów lat.

Źródło:
PAP - Nauka w Polsce

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Hydroliza soli - reakcja chemiczna zachodząca zaraz po dysocjacji elektrolitycznej soli w trakcie rozpuszczania ich w wodzie. Reakcja ta powoduje, że roztwory wielu soli nie mają obojętnego pH lecz są bardziej lub mniej kwaśne lub zasadowe. pełny tekst

Jadwiga Joanna Orska (ur. 8 marca 1923, zm. 28 stycznia 2004 w Warszawie) - polska geolog, petrograf, specjalista geologii złóż surowców chemicznych, a zwłaszcza soli, współodkrywca złoża soli polihalitowych w rejonie Zatoki Puckiej. pełny tekst

Kościół pw. św. Barbary w Nowej Soli jednonawowa świątynia, wyb. w 1900 r. w stylu neogotyku angielskiego. Jest niewielkim kościołem pomocniczym znajdującym się przy parafii św. Antoniego w Nowej Soli. pełny tekst

Żupa krakowska, to przedsiębiorstwo, powstałe pod koniec XIII wieku, w skład którego wchodziła żupa w Wieliczce (Kopalnia soli Wieliczka) i żupa w Bochni (Kopalnia soli Bochnia), wraz z warzelniami znajdującymi się w tych miastach, nadwiślańskich portów żupnych oraz - w XVII wieku - warzelni soli w Dobiegniewie. Przedsiębiorstwem zarządzał żupnik mianowany przez króla. Pierwszym żupnikiem tej saliny został w 1333 Francuz, Wojciech Porinus. Przedsiębiorstwo działało przez blisko 500 lat, aż do pierwszego rozbioru Polski (1772), bez większych zmian organizacyjnych. Okres rozkwitu żupy krakowskiej przypadał od XVI wieku do połowy XVII wieku. W okresie tym tylko w żupie w Wieliczce pracowało ok. 2000 górników, a wydobycie przekraczało 30 000 ton soli. Żupa krakowska była największym w dawnej Rzeczypospolitej zakładem przemysłowym i jednym z największych w Europie. Po pierwszym rozbiorze Polski doszło do jej podziału na dwie oddzielne kopalnie soli w Wieliczce i Bochni. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".