• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 929 kozic żyje w Tatrach

    19.11.2011. 13:47
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    929 kozic żyje w całych Tatrach - przyrodnicy podsumowali jesienne liczenie tych chronionych zwierząt. Akcję przeprowadzono równocześnie po polskiej i słowackiej stronie gór.




    Jak poinformował dyrektor Tatrzańskiego Parku Narodowego, Paweł Skawiński, wyniki liczenia są bardzo precyzyjne dzięki sprzyjającej, słonecznej pogodzie. Po polskiej stronie gór doliczono się 224 kozic, w tym 29 młodych, a po stronie słowackiej - 705 sztuk, w tym 70 młodych.

    Podczas ubiegłorocznego, jesiennego liczenia kozic oszacowano ich liczebność na 841 sztuk. Liczba kozic w Tatrach w ostatnich latach systematycznie wzrasta.

    ,,Przychówek wiosenny przetrwał lato. Jesteśmy spokojni o los naszych kozic, bo jest ich niemal tysiąc, a to oznacza duże zróżnicowanie genetyczne" - podsumował Skawiński.

    Przyrodnicy twierdzą, że duża liczba kozic pozwala podczas rozmnażania się uniknąć krzyżowania genów blisko spokrewnionych ze sobą osobników, co często powodowało choroby genetyczne potomstwa.

    Liczenie tatrzańskich kozic odbywa się dwa razy w roku: wiosną i - weryfikujące liczenie - jesienią. Organizowane jest od 1954 roku, a wspólnie ze Słowakami od 1957 roku.

    Przez dziesiątki lat zaobserwowano, że liczebność kozic w Tatrach podlega dużym wahaniom. Na przełomie 1999 i 2000 r. odnotowano w całych Tatrach zaledwie 270 kozic. Gwałtowny wzrost pogłowia kozic w Tatrach nastąpił w 2007 roku.

    Kozica jest symbolem zarówno polskiego, jak i słowackiego Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jest gatunkiem chronionym, mimo to zdarza się, że kłusownicy polują na te piękne zwierzęta.

    Kozice żyją w niewielkich stadach, zwanych kierdelami, które mają określoną strukturę, na czele stoi zawsze doświadczona samica z młodym, tzw. licówka. W skład kierdela wchodzą też inne samice z młodymi oraz tzw. roczniaki i dwulatki. Samce żyją najczęściej samotnie lub tworzą grupy kawalerskie, dołączając do stad jesienią, na czas godów.

    PAP - Nauka w Polsce

    szb/ hes/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Półkozic (Kozic, Oślagłowa, Ośle Uszy, Połkoza, Połkozic, Połukoza, Połukozic, Pułkoza, Żebro) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Połkoza i Połukoza. Występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, lubelskiej, łęczyckiej i sieradzkiej. W wyniku unii horodelskiej w 1413 roku przeniesiony na Litwę. Piotr Borzęcki herbu Półkozic (ur. ok. 1750–?) – szef targowickiej formacji Pułku Lekkiej Jazdy pod Imieniem Województwa Kijowskiego, konsyliarz konfederacji generalnej koronnej w konfederacji targowickiej. Józef, nazwisko świeckie Bobrykowicz-Anechożski, Bobrykowicz, rzadziej Bobrykiewicz herbu Półkozic (zm. w marcu 1635) – biskup prawosławny działający w I Rzeczypospolitej, pierwszy hierarcha na katedrze mścisławskiej, mohylewskiej i orszańskiej (białoruskiej).

    Michał Świdziński herbu Półkozic – kasztelan radomski w 1772 roku, rotmistrz powiatu radomskiego w 1764 roku, pokojowy królewski w 1758 roku, starosta radomski w latach 1754-1772. Tadeusz Błędowski herbu Półkozic – poseł czernihowski na Sejm Czteroletni w 1790 roku, major wojsk koronnych, członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej.

    Antoni Borzęcki herbu Półkozic (zm. w 1742 roku) – podkomorzy przemyski w latach 1739-1741, sędzia przemyski w latach 1720-1739, cześnik łęczycki w 1720 roku. Niewiarowo-Sochy – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Grodzisk, herbu Półkozic.

    Stanisław Ligęza z Gorzyc i Przecławia herbu Półkozic (? – zm. 9 marca 1462) – rycerz pasowany, kasztelan żarnowski i małogoski, Andrzej Wielowiejski herbu Półkozic (ur. w 1746 roku – poległ 4 listopada 1794 na Pradze) – komendant i pułkownik Gwardii Konnej Koronnej w 1793 roku.

    Mikołaj Michał Kurdwanowski z Kurdwanowa herbu Półkozic (ur. około 1690 roku; zm. w 1746 roku) – kasztelan halicki w 1735 roku, podkomorzy halicki w latach 1732-1735, stolnik bełski w 1718 roku, starosta baranowski w 1718 roku.

    Adam Filip Przeradowski herbu Półkozic – stolnik różański, podczaszy różański w 1780 roku, cześnik różański w 1778 roku, poseł ziemi łomżyńskiej na Sejm Czteroletni w 1790 roku.

    Franciszek Borzęcki herbu Półkozicpodstoli wielki litewski w 1732 roku, starosta żydaczowski w latach 1730-1740, skarbnik lwowski w latach 1724-1730. Tomasz Stamirowski herbu Półkozic – sędzia ziemski chełmski w latach 1765-1782, podstarosta krasnostawski w latach 1760-1765, chorąży krasnostawski w latach 1760-1765, stolnik krasnostawski w 1761 roku, starosta krasnostawski w latach 1782-1786.

    Wojsław (kasztelan małogoski) herbu Półkozic (? – zm. 2 poł. XIII wieku) – kasztelan małogoski, podkomorzy krakowski. Stanisław Ligęza (zm. marzec 1463) – rycerz pasowany, kasztelan z Gorzyc, najmłodszy syn Jana Ligęzy jednego z założycieli Dąbrowy Tarnowskiej. Należał do herbu Półkozic: rycerz pasowany i kasztelan żarnowski i małogoski.

    Dodano: 19.11.2011. 13:47  


    Najnowsze