• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Badania rzucają światło na rodowód chińskich świń

    22.04.2010. 22:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wyniki nowych badań pokazują, że pochodzenie współczesnych chińskich świń można prześledzić, aż do pierwszych świń udomowionych w regionie około 10.000 lat temu. Odkrycia, które opierają się na nowych dowodach genetycznych, podkreślają różnice między wzorcami udomowienia świni w Europie i Azji. W badaniach, których wyniki zostały opublikowane w internetowym wydaniu czasopisma Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), wzięli udział naukowcy z Chin, Szwecji, USA i Wlk. Brytanii.

    Udomowienie zwierząt zrewolucjonizowało wczesne społeczności, odgrywając decydującą rolę we wzroście populacji i pobudzaniu migracji. "Poznanie lokalizacji, czasu i procesów udomowienia ma zatem zasadnicze znaczenie dla zrozumienia źródeł współczesnej cywilizacji, ale również dla tras migracyjnych, które ukształtowały współczesną geografię języków i kultur" - napisali naukowcy w artykule.

    Obecnie prowadzone prace są częścią szerzej zakrojonych badań nad udomowieniem świni i wczesnymi migracjami człowieka w Azji Wschodniej. Zespół przeanalizował sekwencje DNA (kwasu dezoksyrybonukleinowego) 1.500 współczesnych świń wschodnioazjatyckich oraz szczątki 18 starożytnych świń odnalezione na stanowiskach wzdłuż Żółtej Rzeki w Chinach.

    Naukowcy odkryli, że świnie domowe w dzisiejszych Chinach pochodzą bezpośrednio od pierwszych świń udomawianych tam 10.000 lat temu. "Pierwsze znane, udomowione chińskie świnie są bezpośrednio powiązane ze współczesnymi rasami chińskimi, co sugeruje długą, nieprzerwaną historię świń i ludzi w tej części Azji Wschodniej" - komentuje naczelny autor artykułu, dr Greger Larson z Wydziału Archeologii Uniwersytetu w Durham w Wlk. Brytanii.

    Daje to całkowicie odmienny obraz sytuacji w Europie. "Wyniki wcześniejszych badań europejskich świń domowych wykazywały, że pierwsze świnie w Europie pochodziły z importu z Bliskiego Wschodu" - wyjaśnia dr Larson. "Pierwsze populacje zostały następnie całkowicie zastąpione przez świnię pochodzącą od europejskiego dzika."

    "Niemniej pomimo występowania odrębnych pod względem genetycznym populacji dzika na całym terytorium współczesnych Chin nie zostały one włączone do domowych inwentarzy."

    Badania dały również naukowcom możliwość zidentyfikowania wielu ośrodków udomowienia świni w Azji Wschodniej i rzuciły nowe światło na przemieszczanie się starożytnych ludzi i ich żywego inwentarza w regionie. Po przyjęciu się świń w gospodarstwach w Azji Południowo-Wschodniej nastąpiła ich migracja na południe i na wschód wraz ze starożytnymi ludźmi do Nowej Gwinei i odległych wysp na Oceanie Spokojnym, takich jak Tahiti, Fidżi czy Hawaje.

    Analiza DNA pokazała również, że dzik został prawdopodobnie udomowiony w wielu miejscach, w tym w Indiach i na Półwyspie Indochińskim. Jak na razie nie ma dowodów na te odkrycia w postaci danych archeologicznych.

    "W sumie odkrycia przynoszą najbardziej kompletny jak dotąd obraz ewolucji świń i ich udomowienia w Azji Wschodniej oraz dają podstawy do stawiania sprawdzalnych hipotez dotyczących rozwoju i rozprzestrzeniania się pierwszych rolników na Dalekim Wschodzie" - napisali w podsumowaniu naukowcy.

    "Zebrane przez nas dowody sugerują intrygujący i złożony wzorzec lokalnego udomowienia i regionalnej wymiany oraz wzywają do ponownej oceny danych archeologicznych dotyczących Azji Południowo-Wschodniej" - podkreśla dr Larson. "Bliższe przyjrzenie się tej części świata może nas nawet doprowadzić do odkrycia następnych ośrodków udomowienia świni."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Igrzyska Azji Wschodniej – międzynarodowa impreza sportowa organizowana przez Stowarzyszenie Igrzysk Azji Wschodniej odbywająca się co 4 lata od 1993 roku. Biorą w niej udział sportowcy z krajów Azji Wschodniej. Kuchnia chińska to zbiorcza nazwa wszystkich zwyczajów kulinarnych ludów mieszkających w Chinach, a często również w innych krajach wschodniej i południowo-wschodniej Azji. Flora Sinensis – tłumaczona na język polski jako Flora Chin lub Flora chińska. Księga autorstwa Michała Boyma, jedno z pierwszych europejskich dzieł dotyczących przyrody krajów Azji Wschodniej, w szczególności Chin. Wbrew tytułowi zawiera też opisy zwierząt, a nawet artefaktów archeologicznych.

    Karagana podolska (Caragana frutex) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych. Występuje w Azji Środkowej, na Syberii, Kaukazie, w Chinach oraz w południowo-wschodniej i wschodniej Europie. W Polsce nie występuje na stanowiskach naturalnych, jest uprawiana. Daleki Wschód – nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku. Najczęściej do tego regionu zalicza się Japonię, Koreę Południową, Koreę Północną, Republikę Chińską (Tajwan) oraz wschodnie tereny Chińskiej Republiki Ludowej. Niekiedy włącza się również Mongolię, kraje Azji Południowo-Wschodniej położone na Archipelagu Malajskim i Półwyspie Indochińskim, wschodnie obszary Rosji oraz rzadko Tybet.

    ASEAN Football Federation (AFF) – regionalny związek piłkarski, będący częścią Asian Football Confederation. Zrzesza on krajowe związki piłkarskie z Azji Południowo-Wschodniej. ASEAN to angielski skrót od Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej. Została założona w 1982 r.. Od 1996 r. federacja organizuje Tiger cup, które są mistrzostwami tego regionu. Człowiek z Yuanmou (Homo erectus yuanmouensis) (chin. 元谋人) – hominid, którego skamieniałości (dwa zęby) odkryto 1 maja 1965 niedaleko wioski Danawu w regionie Yuanmou w prowincji Junnan w Chinach. W pobliżu zostały znalezione również narzędzia paleolityczne. Szczątki datowane są na około 1,7 miliona lat i są najstarszymi szczątkami pierwotnego człowieka znalezionymi w Chinach i wschodniej Azji. Człowiek z Yuanmou prawdopodobnie żył również w okresie, gdy na terenie Chin pojawił się człowiek z Lantian i człowiek pekiński.

    Indochiny – dawna nazwa regionu w południowo-wschodniej Azji, który pochodzi z okresu, gdy był kolonią Francji pod pełną nazwą francuskich Indochin. Nazwa stosowana również dla określenia wschodniej części Półwyspu Indochińskiego (Azja Południowo-Wschodnia), obejmującej współcześnie państwa Laos, Kambodża i Wietnam. Nazwa ta została nadana przez Europejczyków, którzy zwrócili uwagę na wpływ kultury chińskiej i hinduskiej na kulturę rodzimą tego obszaru. Języki min (chin.: 閩語, pinyin mǐn yǔ, Pe̍h-ōe-jī: Bân gú) – duża grupa języków chińskich używanych przez około 60 milionów osób w prowincji Fujian oraz przez emigrantów z tej prowincji mieszkających w Guangdong (wokół Chaozhou), na półwyspie Leizhou, na wyspie Hainan, na archipelagu Zhoushan oraz na Tajwanie. Wielu użytkowników języków min żyje również w innych krajach Azji południowo-wschodniej. Najważniejszym z tych języków jest hokkien używany w kilku odmianach m.in. na Tajwanie oraz w okolicach miasta Xiamen.

    Język kantoński – jeden z języków chińskich używany na południu Chin, w Hongkongu i Makau, a także przez potomków chińskich emigrantów w Azji Południowo-Wschodniej i innych rejonach świata. Jego nazwa wywodzi się od prowincji Guangdong. Liczbę użytkowników kantońskiego szacuje się ogółem na 55 mln (z uwzględnieniem wszystkich pokrewnych dialektów z grupy yue).

    Wielbłąd dwugarbny, baktrian (Camelus ferus) - duży ssak parzystokopytny, gatunek wielbłąda występujący zarówno w stanie dzikim (Camelus ferus) na stepach centralnej Azji (Mongolia i Chiny), jak również jako zwierzę hodowlane (Camelus bactrianus). Sądzi się, że baktriany zostały udomowione około 2500 r. p.n.e., prawdopodobnie w rejonie północnego Iranu lub południowo-wschodniego Turkmenistanu, co było niezależne od procesu udomowienia wielbłądów jednogarbnych - dromedarów. Baktrian różni się od dromedara nieco tęższą budową, mniejszymi rozmiarami (w tym - krótszymi nogami) i znacznie obfitszym owłosieniem.

    T’oung Pao (chiń.: 通報; pinyin: Tōngbào) – pierwsze międzynarodowe naukowe czasopismo sinologiczne publikowane w Lejdzie w Holandii przez wydawnictwo Brill. Obecnie jego redaktorami są Pierre-Etienne Will (vom Collège de France in Paris), Paul W. Kroll (University of Colorado) i Martin Kern (Princeton University). Czasopismo powstało w 1890 roku i publikowało artykuły na temat historii, języka, geografii i etnografii Azji Wschodniej, Południowo-Wschodniej i Centralnej. Szczególny akcent został jednak położony na różnych aspektach tradycyjnej kultury chińskiej. Jego pierwszymi redaktorami byli tacy słynni orientaliści jak Gustav Schlegel i Henri Cordier, a później Édouard Chavannes i Paul Pelliot. Do dziś czasopismo T’oung Pao jest uważane za jedno z najważniejszych czasopism sinologicznych, prezentujących najnowsze badania i recenzję nowych publikacji o Chinach. Chongqing Olympic Sports Centre (chiń.: 重庆市奥林匹克体育中心; pinyin: Chóngqìng shì Àolínpǐkè Tǐyùzhōngxīn) – wielofunkcyjny stadion w mieście Chongqing, w Chinach. Obiekt może pomieścić 58 680 widzów. Został otwarty w 2004 roku. Stadion był jedną z aren piłkarskiego Pucharu Azji 2004. Rozegrano na nim sześć spotkań fazy grupowej oraz jeden ćwierćfinał turnieju. W 2007 roku na stadionie rozegrano 14 z 16 spotkań 4. Mistrzostw Azji w piłce nożnej kobiet (w tym wszystkie mecze fazy pucharowej), a w 2008 roku obiekt gościł wszystkie spotkania 3. edycji turnieju finałowego o Puchar Azji Wschodniej.

    Dodano: 22.04.2010. 22:12  


    Najnowsze