• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Badania wskazują na CO2 jako przyczynę dawnego globalnego ocieplenia

    24.11.2010. 16:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wyniki nowych badań dofinansowanych ze środków unijnych pokazują, że globalne ocieplenie w środkowym eocenie, które miało miejsce 40 milionów lat temu, spowodowane zostało przez zwiększone ilości dwutlenku węgla (CO2) w atmosferze. Odkrycie, opublikowane w magazynie Science, może pomóc naukowcom przewidzieć, w jaki sposób CO2 może wpłynąć na globalne ocieplenie w przyszłości.

    Te ostatnie badania zostały dofinansowane częściowo z projektu DINOPRO (Od protista do proxy - glony planktonowe z rodzaju dinoflagellates jako nośniki sygnału cyklu klimatyczno-węglowego w czasie przeszłych i obecnych ekstremalnych zmian klimatycznych), który otrzymał grant Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERBN) dla początkujących naukowców o wartości 1,5 mln EUR z budżetu Siódmego Programu Ramowego (7PR) na opracowanie i wdrożenie zaawansowanej metody zintegrowanej rekonstrukcji przeszłych zmian w cyklu węgla i zmian klimatu.

    Eksperci są zgodni, że nasza planeta ogrzewała się na krótki czas, przerywając długofalowe ochłodzenia, które trwały przez 10 milionów lat. Ten ciepły okres, który eksperci nazywają "Optimum klimatycznym średniego eocenu" (MECO), trwał 400.000 lat. Naukowcy, pracujący pod kierunkiem badaczy z Uniwersytetu w Utrechcie i Królewskiego Holenderskiego Instytutu Badań Morskich, zastosowali na skamielinach planktonu innowacyjną technikę, a mianowicie organiczną paleotermometrię molekularną, która pozwoliła stwierdzić, że atmosfera pochłonęła ogromne ilości CO2, a atmosferycznemu wzrostowi CO2 towarzyszył skok temperatury nawet do 6° Celsjusza.

    Zdaniem naukowców związek przyczynowy między wzrostem poziomu CO2 a temperaturą mórz jest zgodny z ostatnimi modelami, które prognozują wzrost temperatury powierzchni wód o 2 do 5°C przy podwojeniu ilości CO2. Należy zauważyć, że okres ocieplenia MECO udokumentowano na różnych stanowiskach na całym świecie.

    "Nasz raport jako pierwszy pokazuje, że stężenia CO2 i temperatura zmieniały się równolegle w owym czasie" - jak cytuje agencja Reutersa dr Petera Bijla z Uniwersytetu w Utrechcie, naczelnego autora artykułu.

    Odkrycie potwierdza również większość spekulacji na temat wykorzystywania istniejących modeli klimatycznych. Jeff Kiehl, kierownik Sekcji Badań nad Zmianami Klimatu przy Krajowym Centrum Badań Atmosferycznych w USA, który nie był związany z badaniami, miał powiedzieć według agencji Reutersa, że raport opisuje faktyczne zdarzenie ocieplenia, a nie zdarzenie prognozowane na podstawie modelu. "Artykuł wykazuje w rzeczy samej, że planeta jest wrażliwa na CO2, a przekłada się to na wzrost temperatury powierzchni morza" - stwierdza. "To coś niezależnego od modelu - rzeczywiste dane, które można wykorzystać do testowania dzisiejszych modeli, aby zobaczyć, czy się sprawdzają."

    Naukowcy przeprowadzili ewaluację próbek rdzeni osadów zebranych z East Tasman Plateau na stanowisku 1172 Programu Wierceń Oceanicznych (ODP) na Oceanie Południowym. Próbki zostały zebrane dziesięć lat temu przez naukowców, którzy chcieli odtworzyć otwarcie między subkontynentami Antarktyki a Australii, które były połączone około 40 milionów lat temu. Zespół przeprowadził ewaluację molekuł skamielin alg, aby zrekonstruować dawne stężenia CO2.

    Wypowiadając się na temat odkrycia dr Bijl stwierdził: "Ujmując to w skrócie, zmiana stężenia CO2, jaka nastąpiła 40 milionów lat temu była zbyt duża, aby mogła wynikać ze zmiany temperatury i powiązanych z nią reakcji. Tak duża zmiana w poziomie CO2 z pewnością dostarcza przekonującego wyjaśnienia zmian w temperaturze Ziemi."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Przegląd Sterna nt. ekonomiki zmian klimatycznych (nazywany także Raportem Sterna) to 700-stronnicowy raport opublikowany 30 października 2006 przez ekonomistę Sir Nicholasa Sterna, przygotowany dla rządu Zjednoczonego Królestwa, który omawia wpływ zmian klimatycznych i globalnego ocieplenia na światową ekonomię. Pod pojęciem klimat rozumie się średni stan atmosfery i oceanu w skalach od kilku lat do milionów lat. Zmiany klimatu wynikają z czynników zewnętrznych takich jak ilość dochodzącego promieniowania słonecznego lub czynników wewnętrznych takich jak działalność człowieka (zmiany antropogeniczne) lub wpływ czynników naturalnych. W ostatnich latach termin „ogólna zmiana klimatu”, używany jest w kontekście globalnego ocieplenia i wzrostu temperatury na powierzchni Ziemi, ale rozważane są scenariusze powodujące oziębienie powierzchni Ziemi (np. wywołane odbiciem energii słonecznej od zwiększonej pokrywy chmur lub aerozoli atmosferycznych). Kontrowersje wokół globalnego ocieplenia – dyskusja dotycząca natury i konsekwencji globalnego ocieplenia. Nieporozumienia dotyczą m.in. przyczyn wzrostu średniej temperatury globalnej powietrza (szczególnie od połowy XX wieku), czy trend ocieplenia jest bezprecedensowy lub w zakresie klimatycznych oscylacji i czy podawany wzrost w pełni lub częściowo nie wynika z niedokładnych pomiarów. Dodatkowe kwestie to szacunki wrażliwości klimatycznej, prognozy ocieplenia w przyszłości, konsekwencje i przeciwdziałanie. Prowadzona jest żywiołowa debata w mediach masowych i polityce, a zaangażowane są korporacje, organizacje polityczne i osoby indywidualne.

    Efekt cieplarniany – zjawisko podwyższenia temperatury planety powodowane obecnością gazów cieplarnianych w atmosferze. Zmiany powodujące wzrost roli efektu cieplarnianego mogą być jedną z przyczyn globalnego ocieplenia. Równoważnik dwutlenku węgla (CO2e lub CDE) (Carbon dioxide equivalent) – to dwie, związane ze sobą lecz różne jednostki służące do opisywania globalnego ocieplenia, które może być spowodowane przez dany gaz cieplarniany, wykorzystujące równoważną ilość lub stężenie dwutlenku węgla jako poziomu odniesienia.

    Hecates Tholus – wulkan położony w regionie Elysium na Marsie. Obserwacje sondy Mars Express należącej do Europejskiej Agencji Kosmicznej wskazują, że 350 milionów lat temu nastąpiła duża erupcja tego wulkanu. Wybuch utworzył kalderę o średnicy 10 km. Przypuszcza się, że pokłady lodu wypełniły następnie kalderę i przyległe obniżenie. Pomiar ilości kraterów wskazuje, że nastąpiło to od 5 do 20 milionów lat temu. Jednakże z modeli klimatycznych wynika, że lód na Hecates Tholus jest obecnie niestabilny, co wskazuje na postępującą zmianę klimatu. Wykazano, że wiek lodowców odpowiada okresowi zwiększonego nachylenia osi obrotu Marsa. Europejska Rada ds. Badań Naukowych (ERBN, ang. European Research Council, ERC) – niezależna instytucja mająca na celu wspieranie wysokiej jakości badań naukowych poprzez wspieranie najlepszych naukowców, inżynierów i pracowników akademickich, niezależnie od dziedziny badań. Działa w ramach siódmego programu ramowego Unii Europejskiej w dziedzinie badań naukowych. Ustanowiona w lutym 2007 roku na mocy decyzji Rady 2006/972/WE (Dz. Urz. UE L 400 z 19.12.2006).

    Tara Oceans – wyprawa badawcza na statku Tara, mająca na celu szczegółowe poznanie górnej warstwy oceanów – do 200 m głębokości. Badania koncentrują się m.in. na badaniu planktonicznych protistów i roślin, a zwłaszcza relacji fitoplanktonu ze zmianami stężenia dwutlenku węgla i związanym z nimi globalnym ociepleniem i zakwaszeniem wód. Wśród innych badanych zagadnień przewidywane są również badania raf koralowych. Rezultaty przeprowadzonych badań mogą przyczynić się do lepszego poznania wczesnych etapów ewolucji życia na Ziemi, globalnych cykli biogeochemicznych oraz zrozumienia funkcjonowania klimatu i skutków jego zmian. Zmysł temperatury, czucie temperatury, termorecepcja – zmysł, przez który organizm odbiera temperaturę. U większych zwierząt termorecepcja przeważnie odbywa się przez skórę. Szczegóły tego jak funkcjonują receptory temperatury nadal są w trakcie badań. Ssaki mają co najmniej dwa typy termoreceptorów: te, które odpowiedzialne są za czucie gorąca (tj. temperatury powyżej stałej temperatury ciała) i te, które odpowiadają za czucie zimna (tj. temperatury poniżej stałej temperatury ciała).

    Globalne ocieplenie – obserwowane od połowy XX wieku podwyższenie średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów oraz przewidywane ocieplenie w przyszłości.

    EdGCM jest modelem ogólnej cyrkulacji atmosfery (ang. Global Circulation Model, w skrócie GCM) napisanym w celach edukacyjnych. Model może być uruchamiany na PC, ma wbudowany prosty interfejs graficzny i bazę danych i może być wykorzystany do badań zmian klimatu. Jest oparty na modelu z NASA Goddard - GISS Model II. Pozwala nauczycielom i uczniom wyrobić intuicję dotyczącą współczesnych problemów klimatycznych i zapoznanie się z narzędziami wykorzystywanymi przez naukowców w badaniach zmian klimatu.

    Globalne zaciemnienie (ang. global dimming) – zjawisko polegające na zaobserwowanej redukcji (średnio o około 5%) promieniowania słonecznego docierającego do powierzchni Ziemi. Proces zaciemniania zarejestrowany został w latach 1961-1990 i miał związek z gromadzeniem się w atmosferze ziemskiej sadzy i aerozoli, powstających przede wszystkim w wyniku działalności człowieka. W dekadzie 1990-2000 zaobserwowano jednak globalne rozjaśnienie (zwłaszcza nad Europą), co powiązano ze spadkiem ilości pyłów w najniższych warstwach atmosfery. Zjawisko zaciemnienia pozostawało długo w sprzeczności z obserwowanym równocześnie globalnym ociepleniem, ponieważ mimo ograniczenia promieniowania słonecznego, w ciągu XX wieku temperatura najniższych warstw atmosfery wciąż rosła. Jednak wyjaśniono tę sprzeczność poprzez przedstawienie tych zjawisk (globalnego zaciemnienia i ocieplenia) jako procesów o przeciwstawnym wpływie na średnią temperaturę na Ziemi.

    Dodano: 24.11.2010. 16:37  


    Najnowsze